အခန်း ၄၉၂
Vol. 50 Ch. 492
အခန်း (၄၉၂) လာပါ့မလား... အဲ့ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကြီး
ကားပေါ်တွင် ယာဉ်မောင်းရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စကားပြောဆိုခြင်းမျိုး မလုပ်ဘဲ ပြောဆိုလို့ရသည့် သူတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေများကိုသာ တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီမှုတစ်ခုဖြင့် အပြန်အလှန် ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ခဏ၌ ကားက လူသူကင်းရှင်းပြီး လုံခြုံရေး တင်းကျပ်လှသည့် စခန်းတစ်ခုထဲသို့ မကြာမီ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။
ကားရပ်သွားသည်နှင့် ကျန်းယဲ့က ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ကွပ်ကဲရေးတဲအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည့် ရင်းနှီးနေသော လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရ၏။ အဘိုးကျန်းဒဲဖူ မဟုတ်လျှင် ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ကျန်းဒဲဖူ၏ ဘေးတွင် အသက်အရွယ်တူခန့်ရှိပြီး စစ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကာ သူ့နှင့် ရုပ်ချင်းဆင်သော စစ်သားသုံးဦးလည်း ရပ်နေကြ၏။
သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အချိန်ကာလ၏ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းများကမူ တောက်ပစူးရှနေပြီး ကျန်းယဲ့ကို အလွန်အမင်း စူးစမ်းချင်စိတ်များဖြင့် အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။
ကျန်းယဲ့၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရှေ့သို့ အမြန် တိုးသွားလိုက်သည်။
ကျန်းဒဲဖူက ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေချေသည်။ သူက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လာပြီး ကျန်းယဲ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားကာ ကျောကို ခပ်နာနာလေး ပုတ်ပေးရင်း သူ၏ အသံများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆို့နင့်နေခဲ့သည်။ "ကောင်လေး... ဒီဘဝမှာ မင်းနဲ့ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ... မင်း ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့... မင်း ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူးကွာ.."
ကျန်းဒဲဖူက ဖက်ထားရာမှ လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းယဲ့ကို ဆွဲခေါ်ကာ ထိုစစ်သား သုံးဦးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။ "လာ... လာ... ရှောင်ယဲ့... သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ဦး... ဒါက မင်းရဲ့ ဒုတိယအဘိုး... ကျန်းယိုဖူတဲ့"
"ဒုတိယအဘိုး..." ကျန်းယဲ့က ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ကျန်းယိုဖူက ကျန်းယဲ့ကို ကြည့်ကာ ရိုးသားပွင့်လင်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဒါက မင်းရဲ့ ပဉ္စမအဘိုး... ကျန်းလိုင်ဖူ"
"ပဉ္စမအဘိုး"
"ဒါက မင်းရဲ့ ဆဋ္ဌမအဘိုး... ကျန်းမန်ချန်"
"မင်္ဂလာပါ ဆဋ္ဌမအဘိုး..."
ကျန်းလိုင်ဖူနှင့် ကျန်းမန်ချန်တို့က ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် သူတို့၏ ထူးချွန်ထက်မြက်လှသော မြေးကို အံ့ဩဝမ်းသာစွာ ကြည့်ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။
နှုတ်ခွန်းဆက် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က တပ်မမှူးစွန်း၏ နောက်မှလိုက်ကာ ယာယီ ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် ဆေးလိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရိုးရှင်းသော မြေပုံစားပွဲတစ်ခုကို ဝိုင်းရံထားကြသည့် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ကား စစ်ဦးစီးချုပ်ဝမ်နှင့် အခြား မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းအချို့ပင်။
"ရဲဘော်ကျန်းယဲ့..."
"အို... ရဲဘော်ကျန်းယဲ့ တကယ် ပြန်လာတာပဲ..."
သူ့ကို မြင်သည့်အခါ လူတိုင်းက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ဝမ်းသာပီတိများ လင်းလက်သွားကြသည်။
ကျန်းယဲ့က ပြုံးကာ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး အပြန်အလှန် စကားစမြည် ပြောဆိုကြရာ လေထုက နွေးထွေးသွားချေသည်။
အားလုံး ထိုင်ပြီးနောက် တာဝန်ကျ စစ်သားက ရေနွေးများ ယူလာပေးသည်။
ကြွေရည်သုတ်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း ကျန်းယဲ့က အပိုစကားတွေ ပြောမနေတော့ဘဲ လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း အခန်းထဲကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေချေသည်။ "တပ်မမှူးစွန်း... စစ်ဦးစီးချုပ်ဝမ်... ဒီမှာ လှုပ်ရှားမှုတချို့ ရှိနေတာ သတိထားမိတယ်... နောက်တစ်ရက် နှစ်ရက်အတွင်းမှာ အရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေ လာဖို့ရှိနေလို့လား"
တပ်မမှူးစွန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော အံ့ဩမှုတစ်ခု လင်းလက်သွားရသည်။ သူက စစ်ဦးစီးချုပ်ဝမ်နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ရာ နှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်နေမှုများကို အသီးသီး မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။
ဤမျှ လျှို့ဝှက်ထားသော ခရီးစဉ်ကို ကျန်းယဲ့က ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ...
ကျန်းယဲ့က သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပိုမို သေချာသွားရသည်။
ထို့နောက် သူက အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး အတည်ပြုသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒီ... ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လာမှာမလား"
တပ်မမှူးစွန်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကောင်လေးရယ်... မင်းကိုတော့ ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါလား။ ဟုတ်တယ်... ရဲဘော် JY က ငါတို့ရဲ့ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ဖို့နဲ့ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုတွေကို စီစဉ်ဖို့ ဒီကို လာပါလိမ့်မယ်.."
( မူရင်းစာရေးဆရာက နာမည်အတိကျကို ထုတ်ဖော်မထားပဲ JYဆိုပြီးပဲ ရေးထားပါတယ်..)
"ခန့်မှန်းခြေ ဘယ်အချိန်လောက် ရောက်လာမလဲ" ကျန်းယဲ့က ဆက်မေးလိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများက ပုံမှန်ထက် ပိုမြန်နေခဲ့သည်။
"နောက်ဆုံး အဆက်အသွယ်အရဆိုရင်တော့ ဒီနေ့ နေ့လယ်လောက် ရောက်လိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်..." တပ်မမှူးစွန်းက ပြောလိုက်ပြီး ကျန်းယဲ့ကို စူးစမ်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လာ၏။ "ရဲဘော်ကျန်းယဲ့... ဒီကိုလာတဲ့ မင်းရဲ့ တာဝန်က ရဲဘော် JY နဲ့များ သက်ဆိုင်နေလို့လား..."
ယင်းကို ကြားသည့်အခါ ကျန်းယဲ့က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က ထိုနေရာရှိ တပ်မှူးတိုင်းအပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး.... ဒီမှာရှိနေတဲ့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်စာရင်းထဲမှာ ပါပါတယ်.."
ထိုစကားများကြောင့် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး တပ်မမှူးစွန်းပင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
သူတို့ပါ ပါတယ်...
ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...
ထိုစဉ်မှာပင် ကွပ်ကဲရေးစားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းက အရေးပေါ် မြည်လာလေသည်။
စစ်ဦးစီးချုပ်ဝမ်က ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ ဖုန်းကို ဖြေကြားလိုက်၏။ သူက "ဟုတ်ကဲ့" "သဘောပေါက်ပါပြီ" ဟု အကြိမ်အနည်းငယ် ပြန်ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်သည်။ သူ လှည့်လာသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်က ကျန်းယဲ့ပေါ်သို့ ကျရောက်လာချေသည်။
"ကြည့်ရတာ မင်းနဲ့ ရဲဘော် JYက အတော်လေး ရေစက်ဆုံပုံပဲ။ ယာဉ်တန်းက ဒီကို ရောက်နေပြီ... မှန်းထားတာထက်တောင် စောနေသေးတယ်"
ယင်းကို ကြားသည့်အခါ လူတိုင်းက ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စစ်ဝတ်စုံများကို သေသပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ တပ်မမှူးစွန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ "သွားကြစို့... သွားကြိုကြမယ်..."
ကျန်းယဲ့က အခြားသူများ၏ နောက်မှလိုက်ကာ ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး စခန်းဝင်ပေါက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
အင်ဂျင်သံများက တောင်ကြားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နီးကပ်လာလေလေ ပိုမိုကျယ်လောင်လာလေလေပင်။
မကြာမီမှာပင် ဖုံးကွယ်ရေးပိုက်ကွန်များ ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဂျစ်ကားအချို့က စခန်းအတွင်းသို့ အလွန် သိုသိုသိပ်သိပ်ဖြင့် ဖုန်တလုံးလုံး ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ကားတံခါးပွင့်လာပြီး လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့က ကားပေါ်မှ အမြန်ဆင်းကာ လုံခြုံရေး ယူလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် အလယ်ရှိ ဂျစ်ကား၏ နောက်ခန်းမှနေ၍ အရပ်မြင့်မြင့် လူရိပ်တစ်ခုက ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ဆင်းလာချေသည်။
သူက မီးခိုးရောင် အဋ္ဌဂံပုံဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး ရိုးရှင်းသည့် မီးခိုးရောင်စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားချေသည်။ သူ၏ မျက်နှာက ပိန်ပါးနေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများက သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှထက်မြက်နေကာ မြူခိုးများ အားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသကဲ့သို့ပင်။
သူက... သူက JY ပဲ...
ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကျန်းယဲ့တစ်ယောက် အသက်ရှူရပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နှလုံးခုန်သံများက ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ခုန်နေကာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များက ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထလာရတော့သည်။
သမိုင်းစာအုပ်များနှင့် ဓာတ်ပုံများထဲတွင်သာ ကြည်ညိုလေးစားခဲ့ရသည့် ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို အချိန်ကာလနှင့် ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဤနေရာ၌ အစစ်အမှန်ကြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရပ်ကြည့်ခွင့်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ စိတ်ကူးယဉ်မိခဲ့ပါမည်နည်း။
တပ်မမှူးစွန်းက ရှေ့သို့ အမြန်တိုးသွားပြီး မတ်မတ်ရပ်ကာ အလေးပြုလိုက်၏။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး နှုတ်ခွန်းဆက် စကားပြောဆိုကြသည်။
ကျန်းယဲ့က အနောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များက ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ပုံရိပ်ပေါ်တွင်သာ ရပ်တန့်နေကာ သူ၏ နှလုံးသားက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေချေသည်။
နှုတ်ခွန်းဆက် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် JY၏ ပညာရှိပြီး နက်ရှိုင်းလှသော အကြည့်က လူအုပ်၏အစွန်တွင် ရပ်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားများနှင့် ဟန်ပန်အမူအရာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည့် ကျန်းယဲ့အပေါ်သို့ သဘာဝကျကျ ကျရောက်လာသည်။
ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာချေသည်။
ကျန်းယဲ့က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ကာ ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ တက်သွားလိုက်သည်။
သူက JY နှင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ကျောရိုးကို မတ်မတ်ဆန့်တန်းကာ ကြည်လင်ပြီး ရိုသေလေးစားသော အသံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်လေသည်။
"ရဲဘော် JY... မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော့်နာမည် ကျန်းယဲ့ပါ.."
သူက အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်... "ကျွန်တော်က... ၂၀၂၅ ခုနှစ်ကနေ လာခဲ့တာပါ..."
JY က ကျန်းယဲ့ကို နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ရှိသည့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်လာခဲ့သည်။
သူ၏ အသံက နူးညံ့သော်လည်း ခိုင်မာနေချေသည်။ "ငါ မင်းကို သိပါတယ်... ရဲဘော်လေး။ တပ်မမှူးစွန်းတို့က မင်း ယူလာပေးတဲ့ အချိန်မီ အကူအညီတွေအကြောင်း အမြဲပြောနေကြတာလေ..."
ကျန်းယဲ့က သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ခင်ဗျားနဲ့ ရဲဘော်တွေအတွက် ကျွန်တော် တတ်နိုင်တဲ့ဘက်က ကူညီခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ..."
နှုတ်ခွန်းဆက် စကားများ ပြောပြီးနောက် လူတိုင်းက ကွပ်ကဲရေးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်ကြသည်။
ဤအခိုက်အတန့်၌ လက်ရှိ စစ်စခန်းနယ်မြေမှ အရေးပါသည့် တပ်မှူးများအားလုံးနီးပါး ဤရိုးရှင်းသော အခန်းလေးထဲတွင် စုဝေးနေကြပြီး လေထုက လေးနက်ပြီး ခမ်းနားနေချေသည်။
ကျန်းယဲ့၏ အထူးအဆင့်အတန်းနှင့် ယခင်က ပံ့ပိုးကူညီမှုများကြောင့် သူ့ကို ရှေ့ဆုံးတန်းအနီးတွင် ထိုင်ရန် အထူး စီစဉ်ပေးထားခဲ့ကြသည်။
အစည်းအဝေး တရားဝင် မစတင်မီလေးမှာပင် ကျန်းယဲ့က ချောင်းဟန့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အာရုံက သူ့ထံသို့ ရောက်လာကြသည်။
ထို့နောက် သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်က ထိုနေရာရှိ အာရုံစိုက်နေကြသည့် တပ်မှူးတစ်ဦးချင်းစီအပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိပ်ဆုံးခုံ၌ ထိုင်နေသည့် JY အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
"ရဲဘော် JY နဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးများခင်ဗျာ... အစည်းအဝေး မစခင်မှာ ကျွန်တော် ကြေညာစရာလေး တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဒီကိုလာတာ ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု တင်ပြဖို့ဖြစ်ပြီး ခင်ဗျားတို့ဆီကနေ သဘောတူခွင့်ပြုချက်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
အခန်း ၄၉၂ပြီး၏။