အခန်း ၂၂၇

အခန်း (၂၂၇) - သနားစရာကောင်းဟန်ဆောင်ခြင်း

သခင်မကျန်းက သိပ်ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မရှင်းပြရဲပေ။ ဒီဆေးက သူတို့ လက်ထပ်ပြီးပြီးချင်းတွင် စုယီလီက သူမအတွက် ရှာပေးခဲ့သော ဆေးဖြစ်သည်။

၎င်းက ချောမွေ့စေပြီး အမျိုးသမီးများကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အသားကျစေရန် အထောက်အကူပြုသည်ဟု ဆိုသည်။

သူမ အရင်က အသုံးပြုဖူးပြီး တကယ်လည်း ကောင်းမွန်တဲ့အရာဖြစ်၏။ အတူနေစဉ်အတွင်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ကင်းမဲ့စေကာ သာယာကြည်နူးမှု၌ နစ်မျောသွားစေသည်။

နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူမ အသုံးမပြုတော့ဘဲ သေတ္တာထဲတွင် ဒီအတိုင်း ထားထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ နင်နင်က ဒီကိစ္စများကို ကြောက်ရွံ့နေလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မိခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမအတွက် သဘာဝကျကျ အစီအစဉ်ဆွဲပေးရမည်သာ။

သခင်မကျန်းက အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန် သိမ်းထားလိုက်ပါ"

ရွှယ်နင်၏ မျက်နှာမှာ ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။

အရင်တုန်းက သူမ ကလေးပဲ ရှိသေးတဲ့အတွက် သခင်မကျန်းနှင့် ဒီလိုကိစ္စများကို ဘယ်လိုလုပ်ဆွေးနွေးနိုင်မှာလဲ။

အခု သူမ အိမ်ထောင်ကျသွားပြီဖြစ်ရာ လူကြီးများနှင့် သူမ ပြောဆိုသော စကားများကို မန်မန်ပင် ကြားခွင့်မရှိပေ။

သူမ၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာ အလိုအလျောက် နီရဲလာသည်။

"အို အမေ... တကယ် မလိုပါဘူး—"

သခင်မကျန်းက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဖိကိုင်လိုက်သည်။

"နောက်ကျရင် စမ်းကြည့်ဖို့ မမေ့နဲ့။ အဆင်မပြေသေးဘူးဆိုရင် တိတ်တဆိတ် သမားတော်တစ်ယောက်ခေါ်ပြီး သမီးကို စစ်ဆေးခိုင်းမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမီးက ငယ်ရွယ်မှုကို အားကိုးပြီး ဖြစ်သလို မလုပ်ရဘူး။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူရဲ့ အချစ်ကို ဂရုတစိုက် မယူဘဲ သားသမီး မမွေးနိုင်ဘူးဆိုရင် နောင်တစ်ချိန် ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်မှာ သမီးအတွက် ဘာအားကိုးရာ ရှိတော့မှာလဲ"

ရွှယ်နင် နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်များမှာ ရဲရဲနီနေပြီဖြစ်သည်။ သခင်မကျန်းက သူမအပေါ် စေတနာထားမှန်း သိသဖြင့် မလိုလားအပ်သော စကားများကို မပြောရဲပေ။

အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် သူမက ဆေးပုလင်းကို သူခိုးတစ်ယောက်လို အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ဝှက်သိမ်းလိုက်ရတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ သခင်မကျန်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားတော့၏။ သူမက ပြုံးလျက် ရွှယ်နင်၏ လက်သေးသေးလေးကို ပုတ်ကာ စိတ်လျှော့ထားရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

မွန်းတည့်ချိန် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး နယ်စားမင်းအိမ်တော်ကလည်း မိသားစုစားပွဲသောက်ပွဲကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သခင်မကျန်းက ရွှယ်နင်ကို ယီဟယ်ခန်းမဆီသို့ ခေါ်သွားသည်။

ယနေ့သည် မိသားစုပွဲဖြစ်သဖြင့် အခန်းကန့်များမပါဘဲ လူရှစ်ယောက်ထိုင် စားပွဲကြီး အတော်များများကို ခင်းကျင်းထားသည်။

အိမ်တော်ရှိ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး အကြီးအကဲများအားလုံး အတူတကွ ထိုင်ကြသည်။

နယ်စားမင်းအိမ်တော်၏ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရွှယ်နင်က သဘာဝကျကျပင် သခင်မကြီးရှဲ့နှင့် စားပွဲတစ်လုံးတည်းတွင် ထိုင်၏။

လီချန်လဲ့နှင့် သခင်မကျန်းတို့က သူမအနားတွင်ရှိပြီး သခင်မကျန်း၏ဘေးတွင် မင်းသမီးရှို့နင်း ထိုင်ကာ အခြားတစ်ဖက်တွင် စုမန် ရှိနေသည်။

ကျန်ရှိသော နေရာများကို လျိုရှီ၊ သခင်မတုန်း၊ စုချင်းနှင့် အခြားလူအနည်းငယ်တို့က နေရာယူထားကြသည်။

အမျိုးသား အကြီးအကဲများမှာ မူလက အခြားစားပွဲတစ်လုံးတွင် ထိုင်ကြ၏။

သို့သော် စုကျန်းက မင်းသမီးရှို့နင်း၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သလို ရွှယ်နင်၏ အစ်ကိုကြီးလည်း ဖြစ်နေသည်။

သခင်မကြီးရှဲ့တွင် တခြားသော နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်အချို့ ရှိသည်။

ရွှယ်နင်သည် အရင်က ကျန်းအာကို သဘောကျခဲ့ဖူးပြီး သူမက သံယောဇဉ်ကြီးကာ သစ္စာရှိသူဖြစ်တာကြောင့် ကျန်းအာကို မြင်လျှင် အတိတ်က ခံစားချက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာမည်ဟု သူမ တွေးထား၏။

ထို့ကြောင့် သခင်မကြီးရှဲ့က သူ့ကို မင်းသမီးရှို့နင်း၏ဘေး၊ ရွှယ်နင်နှင့် မဝေးသော နေရာတွင် ထိုင်ရန် တမင်သက်သက် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

နေရာယူပြီးနောက် ရွှယ်နင်က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ သခင်မကြီးရှဲ့နှင့် ယဉ်ကျေးသော စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် အစေခံတစ်ဦးက "သခင်မကြီး... ရှီဇီ ရောက်လာပါပြီ" ဟု ရွှင်လန်းစွာ ကြေညာလိုက်တာကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရွှယ်နင် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများနှင့်အတူ အနည်းငယ် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များရှိသူ တစ်ဦးက အတွင်းခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူမနှင့် မဝေးသော နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်တာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ယောကျာ်း... ဘာလို့ အခုမှ လာရတာလဲ"

မကြာမီမှာပင် မင်းသမီးရှို့နင်း၏ နူးညံ့ပြီး ချွဲနွဲ့သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမျိုးသား၏အသံမှာ ဩဇာပါပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ဂရုမစိုက်ဟန် အနည်းငယ်စွက်နေကာ သူ့အကြည့်များက ရွှယ်နင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

"ခဏလေးပဲ ရှိသေးတာကို ကိုယ့်ကို ဒီလောက်တောင် တွေ့ချင်နေပြီလား"

"ယောကျာ်းက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းလေ။ ယောကျာ်းကလွဲပြီး ဘယ်သူ့ကို သတိရရမှာလဲ"

"ကိုယ် အခု ရောက်နေပြီပဲ မဟုတ်လား"

"ယောကျာ်း... ကျွန်မကို ကတိပေးထားတဲ့ သစ်ကြားသီးမုန့်တွေရော။ အဲဒါကို စားချင်နေတာ ကြာပြီ"

"ဒီမှာပါ"

အမျိုးသား၏အသံက နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး မင်းသမီး၏ လေသံကလည်း ချိုသာကာ ကြင်နာယုယမှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရိုးရှင်းသော စကားအပြောအဆို အနည်းငယ်မျှဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်က ချစ်ခင်ကြင်နာတတ်သော ဇနီးမောင်နှံတစ်စုံ၏ ပုံရိပ်ကို ဖော်ကျူးနေကြသည်။

ဒါက မင်းသမီးရှို့နင်း၏ လှည့်ကွက်သက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း ရွှယ်နင် သိသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာတာကို မြင်ပြီးနောက် မင်းသမီးက သူမကို မနာလိုဖြစ်စေရန် စုကျန်းနှင့် တမင်သက်သက် ရင်းနှီးဟန်ဆောင်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှယ်နင်က ခေါင်းပင်မမော့ဘဲ စုကျန်းနှင့် မင်းသမီးရှို့နင်းတို့ ပြောနေတာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်အတိုင်း သခင်မကြီးရှဲ့နှင့် ဆက်လက် စကားပြောနေခဲ့သည်။

သူတို့လင်မယား၏ ကြင်နာယုယမှုက သူမနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သည့်အလားပင်။

သခင်မကြီးရှဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"နင်နင်... သမီးရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ဒီနေ့ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနကနေ အထူးတလည် ပြန်လာတာ။ သူ့ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီဆိုတော့ သမီးတို့ နှုတ်ဆက်ကြပါဦး"

ရွှယ်နင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အပြုံးတို့ မှေးမှိန်သွားပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရေကန်နက်ကြီးတစ်ခုလို အေးစက်နေသော အမျိုးသား၏ ဖီးနစ်မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသောအခါ သူမ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အပြုံးအရိပ်အယောင်လေးပါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမ ပြုံးမပြချင်၍ မဟုတ်ဘဲ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ဖန့်လိုစားသောက်ဆိုင်က ကိစ္စအပြီးတွင် စုကျန်းရှေ့၌ သူမ တကယ်ကို အပြုံးမဖန်တီးနိုင်တော့ခြင်းသာ။

စုကျန်းကလည်း သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများထဲတွင် ဖတ်ရခက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပြီး တစ်ချိန်က သူ့အပေါ် အရူးအမူး ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒီသစ္စာဆိုထားတဲ့ ညီမလေးအပေါ် သူ ဘယ်လိုခံစားနေရလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းရခက်စေသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များ လေထဲတွင် ဆုံတွေ့သွားပြီး ဖော်ပြ၍မရသော တင်းမာမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

သို့သော် ရွှယ်နင်သည် ယခုအချိန်လောက် ဘယ်တုန်းကမှ တည်ငြိမ်မှု မရှိခဲ့ဖူးပေ။ သူနှင့် မင်းသမီးရှို့နင်းတို့ ချစ်ခင်သော ဇနီးမောင်နှံတစ်စုံအဖြစ် ရှိနေတာကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ မတွေ့ရတာ သိပ်မကြာသေးပါဘူး"

သူမက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်ကမှ ဖန့်လိုစားသောက်ဆိုင်မှာ တွေ့ခဲ့ကြသေးတာပဲ"

ရွှယ်နင်၏ စကားထဲမှ တကယ့်ဆိုလိုရင်းကို နယ်စားမင်းအိမ်တော်ရှိ လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိကြသည်။

စုချင်းမှာ အနေရခက်သွားပြီး ရှဲ့နင်းထန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးကာ စကားပြောလာသည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မအမှားဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်။ ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်မှာလည်း ညီမလေးကို တောင်းပန်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒီနေ့ မိသားစုတွေအကုန် စုံနေတဲ့အချိန်မှာ ညီမလေးကို ရိုးရိုးသားသား ထပ်တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဝိုင်ခွက်ကို သောက်ပြီး ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ"

စကားပြောရင်း သူမက ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ စားပွဲတစ်ဖက်မှ ရွှယ်နင်ကို လှမ်း၍ ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

ရွှယ်နင်က တုန်လှုပ်မှုမရှိဘဲ ရှဲ့နင်းထန်ကို အဓိပ္ပါယ်ဖော်ရခက်သော အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ရှဲ့နင်းထန်သည် သူမ၏ ဟန်ဆောင်သရုပ်ဆောင်မှုကို တစ်ဝက်လောက် လုပ်ပြီးသည့်တိုင် တုံ့ပြန်မှု မရရှိသဖြင့် အသိသာကြီး အရှက်ရသွားတော့သည်။

သူမက မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စုကျနဘက်သို့ လှည့်ကာ အလွန်နှိမ့်ချသော ဟန်ပန်ကို ဖမ်းလိုက်သည်။

"ယောကျာ်း... ညီမလေးက ကျွန်မကို အခုထိ ခွင့်မလွှတ်သေးဘူးလား"

သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများက အတတ်နိုင်ဆုံး သနားစရာကောင်းအောင် ပုံဖမ်းထား၏။

လူဆိုသည်မှာ ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ အားနည်းသူဘက်မှ အမြဲတမ်း ကိုယ်ချင်းစာတတ်ကြရာ မကြာမီမှာပင် အခန်းတွင်းရှိ ရွှယ်နင်ထံသို့ ကျရောက်လာသော အကြည့်များတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာတော့သည်။

"ရွှယ်နင်"

စုကျန်းက တဖြည်းဖြည်းချင်း အသံထွက်လာပြီး သူ့အကြည့်များက ရွှယ်နင်၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

သူ့ကြောင့်ပဲ သူမက ရှို့နင်းကို အခက်တွေ့စေရန် တမင်သက်သက် ရစ်နေတယ်ဆိုတာ သူသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရှို့နင်းက သူ့ဇနီးဖြစ်တဲ့အတွက် သူမကို ဒီလောက်အထိ အရှက်မရစေသင့်ဘူး။

"သူ(မ)က မင်းရဲ့ ယောင်းမလေ။ သူ(မ)ကို မင်းဆီ အရင်စပြီး တောင်းပန်ခိုင်းတာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စကို ငါ မင်းအပေါ် အပြစ်မယူခဲ့ပေမယ့် ဒီနေ့တော့ မင်း ဒီဝိုင်ခွက်ကို သောက်ပြီး သူ(မ)ကို မျက်နှာသာပေးရမယ်"

မင်းသမီးရှို့နင်းအား ခြွင်းချက်မရှိ ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ထိုအမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း ရွှယ်နင် မနေနိုင်ဘဲ သရော်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်မိသည်။

အရင်ဘဝက မင်းသမီးရှို့နင်းသည် စုကျန်းရှေ့တွင် အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ခံရသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရတာကို နှစ်သက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အကြိမ်တိုင်းတွင် စုကျန်းက မင်းသမီးဘက်မှ ရပ်တည်ကာ သူမကိုပဲ အကြောင်းပြချက်မရှိ ပြဿနာရှာသည်ဟု အပြစ်တင်လေ့ရှိ၏။

သူမက ရှို့နင်း၏ ဟန်ဆောင်ကောင်းပြီး အကြံပိုင်သော လှည့်ကွက်များကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မြင်သာခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ရည်များကို လုံးဝ အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။

ဒီနေ့ သူမက ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်ရဲ့ ရှီဇီကတော်ပဲ။ သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းက ရှို့နင်းထက် ပိုမိုမြင့်မားတယ်။

တစ်ဘဝစာလုံး ဆင်းရဲဒုက္ခများ ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် သူမက မင်းသမီးရှို့နင်းရှေ့မှာ ဘာလို့ အရှုံးပေး ခံစားနေရဦးမှာလဲ။

"ယောင်းမက သူ(မ)အမှားကို သိနေသရွေ့ အခုကစပြီး ကျွန်မရဲ့ မျက်စိရှေ့ကနေ ရှောင်နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ရွှယ်နင်က ပြောရင်း သူမရှေ့ စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိုင်ခွက်ကို လက်မြှောက်ကာ ခပ်ဖွဖွ တိုက်ချပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းက မင်းသမီးရှို့နင်းကို လုံးဝ မျက်နှာသာမပေးကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်သော အမူအရာပင်။

"ဒီဝိုင်ကိုတော့ ကျွန်မ မသောက်နိုင်ဘူး။ ယောင်းမနဲ့ ကျွန်မက ဘယ်တုန်းကမှ အဆင်ပြေခဲ့တာ မဟုတ်လို့ ညီအစ်မတွေလို ရင်းနှီးဟန်ဆောင်ပြနေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး"

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲရှိ လူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းက ရွှယ်နင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

လူတိုင်းရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံခဲ့ရတဲ့ မိန်းမငယ်လေးက အခုလိုမျိုး ရဲတင်းလာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

သူမက မင်းသမီးကိုတောင် ဒီလိုမျိုး ပြောဆိုရဲနေတယ်။

မင်းသမီးရှို့နင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလာသည်။

"ညီမလေး ရွှယ်နင်—"

ဒီငိုသံက အာရုံနောက်စရာကောင်းတယ်။

စုကျန်း၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

"ရွှယ်နင်... မင်းဒီလိုလုပ်တာ ဘာသဘောလဲ။ မင်းက ရှို့နင်းနဲ့ ဘာလို့ အမြဲ ပြဿနာတက်နေရတာလဲ"

ဒီအသံကလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပင်။