အခန်း (၃၁)

31

တောင်ပေါ်စံအိမ်၏ အိမ်ရှင်အမည်မှာ ယွမ်ရှန်းဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ပင့်တက်နေသည့် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်မှာ အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော အမူအရာဖြင့် လှမ်းကြည့်လာသည်။ ၎င်းသည် ယန်မြို့တော်မှ ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး မင်းသားဖုန်းဟု လူသိများသည့် ယင်းကျစ်ဖုန်းဖြစ်သည်။

ရေကန်ဘေးတွင် အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိပေးနေသူကမူ အရိုအသေပေးကာ ရိုသေစွာရပ်နေသည်။

"ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်ကို အကြောင်းကြားအပ်ပါတယ်၊ ဒါက ဒီညတာဝန်ခံ မိန်းကလေးပိုင်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ပါ၊ နွေရာသီမှာ ခြင်တွေ ပေါများလို့ ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ပျက်ပြားစေမှာ စိုးရိမ်လို့ပါတဲ့၊ အိုက်ချောင်ပင်က အခိုးအငွေ့နည်းပါးပြီး ခြင်နှင်ဖို့အတွက် အထိရောက်ဆုံးပဲလို့ သူမက ဆိုပါတယ်"

ယွမ်ရှန်းနှင့် ယင်းကျစ်ဖုန်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ဤမျှသေးငယ်သော အသေးစိတ်အချက်လေးကပင် ကြီးမားသည့် ဂရုစိုက်မှုကို ပြသနေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်"

နေ့စဉ် ခစားနေရသူများဖြစ်၍ ၎င်းတို့၏ သခင်သည် လူတစ်ယောက်အား ချီးမွမ်းလေ့ သိပ်မရှိကြောင်း သိထားသောကြောင့် အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိသူမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထို့နောက် မဏ္ဍပ်အတွင်း၌ စောင်းသံ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတစ်ယောက်၊ စောင်းတစ်လက်တည်းဖြင့်ပင် တေးဂီတမှာ နတ်ပြည်မှလာသည့်အလား သာယာညိမ့်ညောင်းနေပြီး အိမ်တော်မှ ကျက်သရေရှိသော အဆိုတော်က သူမ၏နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်ဟကာ သီဆိုလိုက်သည်။

"နေ့တာအချိန်တွေက တိုတောင်းလိုက်တာ၊ နှစ်တစ်ရာဆိုတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေက အလွယ်တကူ ကုန်ဆုံးသွားတယ်

ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးက အဆုံးအစမရှိ ဆန့်တန်းနေပြီး တာ့ကျီရဲ့ကမ္ဘာအဆက်ဆက်ကတော့ ရှည်လျားလှတယ်..."

၎င်းမှာ လီထိုက်ပိုင်၏ "သီချင်းတို" ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ၏ ယခင်ဘဝကျေးဇူးကြောင့်၊ သူမသည် ရှေးဟောင်းဝတ္တုနှင့် ရှေးဟောင်းအချစ်ဇာတ်လမ်း ဇာတ်လမ်းတွဲများစွာကို ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးပြီး ဂန္ထဝင်မြောက် ဇာတ်ဝင်ခန်းများနှင့် နာမည်ကြီး အခိုက်အတန့်အချို့ကို မှတ်မိနေကာ ယခုအခါ ၎င်းတို့ကိုယူဆောင်လာပြီး ကိုယ်တိုင် ညွှန်ကြားကာ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှန်း နားထောင်ရင်း ခဏတာ တွေးတောလိုက်သည်။

" 'ရထားလုံးကြယ်တန်းက ဝိုင်ကောင်းတွေကို လောင်းထည့်ပြီး နဂါးတစ်ကောင်စီတိုင်းကို အရက်သောက်ဖို့ တိုက်တွန်းနေတယ်၊ ဓနဥစ္စာနဲ့ အဆင့်အတန်းကို မလိုချင်ပေမဲ့ ထာဝရနုပျိုခြင်းရဲ့ အလင်းရောင်ကို တခြားသူတွေအပေါ် ပေးသနားဖို့ပါပဲ' ဆိုတဲ့ စာသားလေးက တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းတယ်၊ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးရဲ့ အနှစ်သာရ အစစ်အမှန်ကို ခံစားကြည့်မှသာ ဒါကို တကယ် နားလည်နိုင်မှာပါ"

ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် စားပွဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထက်ဝက်ခန့်လှဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ယွမ်ထောင်ကျုး၊ ခင်ဗျားက အထက်တန်းကျတဲ့သူပဲ၊ ကျုပ်ကတော့ နားထောင်ပြီးတဲ့နောက် နည်းနည်းလေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်လို့ပဲ ထင်တယ်"

၎င်းမှာ အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ ယွမ်ရှန်းမှာ ကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်နေ့လုံး ငွေကြေးများနှင့်သာ ဆက်ဆံနေရသော်လည်း ယင်းကျစ်ဖုန်းကမူ သူ့အား အထက်တန်းကျသည်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ယင်းကျစ်ဖုန်းမှာမူ ဤခေတ်ကာလ၏မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ကာ မွန်မြတ်ပြီး လေးစားခံရသူဖြစ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကဗျာဆန်သည့် အနုပညာကို တန်ဖိုးမထားတတ်ချေ။

"သခင်လေးယင်း ဆီကနေ 'နည်းနည်းလေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်' ဆိုတဲ့ စကားကို ရတာကတင် ကြီးမားတဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုပါပဲ"

ယွမ်ရှန်း ဟွမ်ယမ်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဟွမ်ယမ် ပါးစပ်ကိုအုပ်၍ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်က ကျွန်မကို အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ညွှန်ကြားထားတာလေ၊ ဒါကြောင့် မိန်းကလေးပိုင် ဘာပဲပြောပြော ကျွန်မ လုပ်ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါတွေအားလုံး သူမရဲ့ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်တွေချည်းပါပဲ"

"ဒါဆိုရင်လည်း ဧည့်ခံပွဲကို စလိုက်ကြရအောင်"

ဟွမ်ယမ်သည် သူမ ခေါင်းပေါ်ထက် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ အစေခံတစ်ဦးသည် ဝိုင်ပုလင်းငယ်တစ်လုံးနှင့် တောက်ပနေသော ခွက်နှစ်ခွက်ပါသည့် ဗန်းတစ်ချပ်ကို သယ်ဆောင်လာကာ သီဆိုရွတ်ဖတ်လိုက်သည်။

“အသစ်ချက်ထားတဲ့ ဝိုင်ပေါ်မှာ အမြုပ်လေးတွေ ပေါ်နေတာများ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေ လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ၊ ဝိုင်အိုးလေးတစ်လုံးလည်း ရှိနေတယ်၊ ညနေခင်းကလည်း သာယာနေပြီဆိုတော့ ကျွန်မတို့ တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြရအောင်လား၊ ဒီဟုန်ချွီဝိုင်က သရက်ရွက်ကို အားကောင်းစေပြီး အစာလည်း ကြေစေတယ်၊ အရင်ဆုံး မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ပါဦး"

ဟုန်ချွီဝိုင်မှာ တက်ကြွလှပသော အနီရောင်ဖြစ်ပြီး တောက်ပနေသော ခွက်များထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

ယွမ်ရှန်း၏သွယ်လျသော လက်ချောင်းများက ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ယနေ့ စေ့စပ်သေချာသော အစီအစဉ်များနောက်ကွယ်မှ လူကို သူ ပိုလို့ပင် စိတ်ဝင်စားလာသည်။

"ကျုပ်ကိုယ် ကျုပ် ဂန္ထဝင်စာပေတွေကို ကောင်းကောင်းဖတ်ဖူးတယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ ရွတ်ဆို သီဆိုသွားတာတွေထဲက တစ်ခုကိုမှ ကျုပ် မကြားဖူးဘူး၊ ကျုပ် တကယ်ပဲ ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်လို အသိပညာနည်းပါးပြီး ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အမြင်ရှိနေတာလား"

အကယ်၍ ပိုင်ချောင်ရှီသာ ရှိနေလျှင်၊ 'ရှင့်မှာ ထူးကဲတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိနေရင်တောင် ကျွန်မတို့ တန်မင်းဆက်ရဲ့ကဗျာနတ်ဘုရား လီပိုင်နဲ့ ကဗျာဘုရင် ပိုင်ကျူးယိတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ယှဉ်နိုင်မှာလဲ' ဟု သူမ သေချာပေါက် အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးယင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သုံးဆောင်ပါဦး"

အမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံး ဝိုင်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ကြသည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ဒီ ဟုန်ချွီဝိုင်က ယန်မြို့တော်မှာ တစ်အိုးကို ငွေတစ်ထောင်တန်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်၊ ယွမ်ထောင်းကျူးက ဒါကိုသုံးပြီး ဧည့်ခံမှတော့ ကျုပ်က သေချာလေးကို မြည်းစမ်းပေးရမှာပေါ့"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သခင်လေးယင်း ပျော်ရွှင်နေသရွေ့ရပါတယ်"

ထို့နောက် ဟင်းလျာများ စတင်ရောက်ရှိလာသည်။

"နှင်းပွင့်အမြှုပ်တွေနဲ့ နို့ရောင်ပန်းပွင့်တွေက ခွက်တစ်ဝက်မှာ ပေါလောပေါ်နေတယ်၊ ရေငရုတ်ကောင်း အညွန့်တွေနဲ့ တလဲပင်စိမ်းတွေကို ကျောက်စိမ်းပန်းကန်ပြားပေါ်မှာ စမ်းသပ်ပြင်ဆင်ထားပါတယ်၊ ရေငရုတ်ကောင်း အညွန့်တွေနဲ့ တလဲပင်စိမ်းကို သုံးဆောင်ပါဦး"

၎င်းမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်သုပ်အဖြစ် တည်ခင်းထားသော အအေးစာဟင်းလျာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် ဂိုဂျီဘယ်ရီ အနည်းငယ်အားဖြူးထားသည်။ ကျောက်စိမ်းပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် အနီရောင်များက ပိုနီမြန်းနေပြီး အစိမ်းရောင်များက ပိုစိမ်းလို့နေသည်။ ၎င်းကို မြည်းစမ်းပြီးနောက် ယွမ်ရှန်း လန်းဆန်းစေလောက်အောင် ချဉ်ပြီး အရသာရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ"

ယင်းကျစ်ဖုန်းကမူ ဘာမှမပြောပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ အရသာမရှိဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဟွမ်ယမ်သည် ယင်းကျစ်ဖုန်းအား စိုးရိမ်တကြီး အမူအရာဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူမ လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် ဟင်းလျာ ရောက်ရှိလာသည်။

"နီရဲနေတဲ့ လက်တွေ၊ ကြာစွယ်တွေပါတဲ့ ရေခဲပန်းကန်လုံး၊ ကြာစွယ်ပန်းကန်လုံး၊ နီရဲနေတဲ့ ရေခဲလက်တွေ စိတ်ကို အဓိကအားဖြည့်ပေးပြီး အသက် စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးတဲ့ ရေခဲစိမ်ကြာစွယ်ကိုလည်း မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး"

ဤဟင်းလျာမှာလည်း အအေးစာဖြစ်ပြီး မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး လာရောက်တည်ခင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရေခဲစိမ်ကြာစွယ်မျှင်များ ပါဝင်သော ကျောက် စိမ်းပန်းကန်လုံးကို သူမ၏နီရဲနေသော လက်များဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ရေခဲစိမ်ကြာစွယ်မျှင်များ ပါဝင်သည့် ကျောက်စိမ်းပန်းကန်လုံးမှာ သူမ၏ နီရဲနေသော လက်များကို အေးခဲသွားစေသည်။

ယွမ်ရှန်း "ပါးနပ်လိုက်တာ၊ ရေခဲစိမ်ကြာစွယ်က အရမ်းကောင်းသလို ရှေ့နောက်ဖတ်လို့ရတဲ့ ကဗျာက ပိုလို့တောင် ကောင်းသေးတယ်၊ ဒါ တကယ့်ကို အစားအစာထဲက ကဗျာ၊ ဟင်းလျာထဲ ဆေးဝါးနဲ့ချက်ပြုတ်ခြင်းထဲက အနုပညာပါပဲ" ဟု အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။