အခန်း (၃၆)

36

လုထို့ဝမ်သည် တောင်ပေါ်စံအိမ်မှ လူများကို လွှတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် ကျစ်ရှုကိုကူတွဲပေးကာ လုထို့ဝမ်အား အလွန်ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ ဦးလေးကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတရားအတွက် ကျွန်မ ပိုင်ချောင်ရှီက အမြဲတမ်း ကျေးဇူးဆပ်သွားမှာပါ"

ဤအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပိုင်ချောင်ရှီသည် လုထို့ဝမ်မှ သူမကို ဆက်လက်ကူညီလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ ကြီးမားသော လောင်းကြေးတစ်ခု ထပ်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ နာမည်အစစ်ကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသူမှာ ဆေးဘုရင်တောင်ကြားမှ လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဆေးဘုရင်ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုနှင့် ရိုးသားမှုတို့သည် ကြီးမြတ်သော သမားတော်တစ်ဦးအတွက် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လုထို့ဝမ်၏ မျက်နှာသည် ညကောင်းကင်ယံထက်ပင် ပိုမှောင်မိုက်နေသည်။

လုထို့ဝမ် "မင်းရဲ့တုန်းပိုဝက်သားကို ပြန်အန်ထုတ်လို့ရမလား"

ပိုင်ချောင်ရှီ "..."

သေချာပေါက် သူ အန်ထုတ်၍ မရနိုင်ချေ။

ထိုအဘိုးအိုသည် ဤမျှအထိ နောက်ပြောင်တတ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူ သိမ်မွေ့စွာဖြင့် သဘောတူလိုက်ခြင်းပင်။

ပိုင်ချောင်ရှီ အခွင့်အရေးကို ချက်ချင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဦးလေးဟွာ၊ စီနီယာဟွာ၊ ဒီနေ့ ဦးလေးက ကျွန်မကို အများကြီးကူညီပေးခဲ့ပါတယ်၊ နောင်ကျရင် ဟုန်ချွီတုန်းပိုဝက်သားတင် မကဘူး၊ ဂျင်ဆင်း ခိုပေါင်း၊ ရှီးပဒီးနွယ်မြက် နံရိုးစွပ်ပြုတ်၊ ဟွမ်ကျင်း သမင်ကြောဟင်း၊ တန်းကွေ့ ကြက်နက်၊ လုံအန်း ဘဲကြွပ်၊ ဆေးမြစ်စိမ် ငန်းသား..."

ပိုင်ချောင်ရှီသည် ထိုနေ့က ဆေးဖက်ဝင် ဟင်းလျာစာအုပ်ထဲတွင် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော စျေးကြီးသည့် ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာ အမည်တိုင်းကို တတွတ်တွတ် ရွတ်ပြလိုက်သည်။

လုထို့ဝမ် "ဒီနေ့အတွက် ပိုနေတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ရှိသေးလား၊ မြန်မြန်သွားရှာချေ"

လုထို့ဝမ် သူမအား ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ညဥ့်နက်ချိန်တွင် ဟင်းလျာအမည်များကို စက်သေနတ်ပစ်သကဲ့သို့ တရစပ် ရွတ်ဆိုနေခြင်းအား မည်သူက သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ရှိတယ်၊ ရှိတယ်၊ ရှိတယ်၊ သူ ယူလာတဲ့ ပမာဏက အရမ်းလုံလောက်ပါတယ်၊ ကျွန်မ အခု သွားယူလိုက်မယ်"

ပိုင်ချောင်ရှီသည် သူမ လောဘမတက်ဘဲ ယနေ့ ထိုဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ ကုသမှုကို ဦးဆောင်ပြီး လုထို့ဝမ်ကမူ ကူညီပေးခြင်းဖြင့် ကျစ်ရှု၏အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ထိုညတွင် ကျစ်ရှုသည် လုထို့ဝမ်၏နေအိမ်၌ တည်းခိုခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲခေါ်ကာ အခန်းဆီသို့ပြန်လာခဲ့ပြီး သူမ လက်ချောင်းများပေါ်တွင် လုထို့ဝမ်၏ ဒဏ်ရာလိမ်းဆေး အနည်းငယ်ကိုလိမ်းကျံလိုက်သည်။

သူမ လက်များမှ နာကျင်မှုမှာ အတော်လေး သက်သာသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ဆေးကို သေချာစစ်ဆေးပြီး အနံ့ခံကြည့်လိုက်ရာ သူမအား ဒဏ်ရာလိမ်းဆေးအတွက် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ပေးအပ်လျှင်ပင် ဤမျှထိရောက်မှုရှိသော အရာတစ်ခုကိုပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

တကယ့်ကိုဆေးဘုရင်တောင်ကြားရဲ့ ထုတ်ကုန်ပါပဲ။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် တောင်ပေါ်စံအိမ်အတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို နားစွင့်ချင်သော်လည်း သူမသည် ပြင်းထန်သော အိပ်ချင်စိတ်ကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ပိုင်ချောင်ရှီ စောစောစီးစီး နိုးထလာပြန်သည်။

လုထို့ဝမ်ကမူ ကျစ်ရှုအား ကြင်နာစွာ လက်ခံပေးထားသောကြောင့် သူမသည် သူတို့၏တစ်နေ့ သုံးနပ်စာအတွက် တာဝန်ယူရမည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သပ်ရပ်စွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူမ အခန်းထဲမှ ထွက်လာချိန်မှာပင် ဟွမ်ယမ်နှင့် ဆုံတွေ့လေသည်။

ဟွမ်ယမ် "မိန်းကလေးပိုင် နိုးနေပြီပဲ၊ မနက်စာစားဖို့ လာခေါ်မလို့ လုပ်နေတာ"

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ မနက်စာအတွက် ကျွန်မ တာဝန်ယူဖို့ မလိုဘူးမလား"

သဘာဝကျစွာပင် ပိုင်ချောင်ရှီသည် မင်းသားဖုန်းအတွက် ဟင်းမချက်ပေးချင်သော်လည်း ကျွေးမွေးရန်စောင့်ဆိုင်းနေသော နောက်ထပ် ပါးစပ်နှစ်ပေါက် ရှိနေသေးသောကြောင့် သူမသည် မီးဖိုချောင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် တရားဝင် အခွင့်အရေးတစ်ခုလိုအပ်နေသည်။

ဟွမ်ယမ် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟွမ်ယမ် "ရှင်က အဝေးကလာတဲ့ ဧည့်သည်လေ၊ မနေ့က ဧည့်ခံပွဲက ဟင်းလျာတွေအတိုင်း ထပ်လုပ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်မတို့ ပြောနေကြတာ၊ ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ"

ပိုင်ချောင်ရှီ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ သတ္တိကို မွေးလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "အမ်း၊ မမဟွမ်ယမ်၊ ကျွန်မရဲ့ကိုယ်ပိုင် မနက်စာ လုပ်ဖို့ မီးဖိုချောင်လေး ငှားလို့ရမလား"

ဟွမ်ယမ် "အိမ်တော်က အစားအစာတွေက ရှင့်အကြိုက်နဲ့ မကိုက်ညီမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား၊ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်၊ ရှင့်ရဲ့ ဟင်းချက်စွမ်းရည်က အရမ်းကို ကောင်းမွန်လွန်းနေတာကိုး"

သူမ မည်သို့ရဲနိုင်မည်နည်း။ ပိုင်ချောင်ရှီသည် ဟွမ်ယမ်၏ ယူဆချက်များကို အတော်လေး ကြောက်ရွံ့သွားရသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်မ မကြာသေးခင်ကမှ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းညှိနေတာမို့ စားသောက်မှုပုံစံ တောင်းဆိုချက်တချို့ ရှိနေလို့ပါ"

သူမ ပြောလိုက်သောအရာမှာ ရေရေရာရာမရှိသော်လည်း ဟွမ်ယမ်ကမူ နားလည်သည်ဟု ထင်သွားသည်။

ဟွမ်ယမ် "အို၊ ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ ကြည့်လို့ရမလား၊ ပြီးတော့ မိန်းကလေးက နောက်ထပ်နှစ်ပွဲလောက် ပိုလုပ်ပေးလို့ ရမလား"

ပိုင်ချောင်ရှီ "..."

သူမ လွတ်မြောက်၍မရနိုင်သော ထိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ဟင်းချက်သူဆိုသည့် အဆင့်အတန်းပင်။

သူမ တောင့်တင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ကောင်းပါပြီ"

ထို့နောက် ပိုင်ချောင်ရှီသည် မီးဖိုချောင်အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ထပ်မံဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အခြားထမင်းချက်များသည် မီးဖိုချောင်မှူးကြီး မိန်းကလေးပိုင် ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဟွမ်ယမ်ကြောင့် ဝိုင်းအုံနေရန် ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း အားလုံး တိတ်တဆိတ် လေ့လာသင်ယူရန်ကြိုးစားနေကြသည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော မွှေးပျံ့သည့် ရှန်းယောင်နှင့် စွန်ပလွံနီဆန်ပြုတ်နှင့် ဖူလင်မုန့်တို့ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဖူလင်မုန့်မှာ မူလက ပေကျင်းမြို့ဟောင်းမှ ရိုးရာ အာဟာရဖြစ်စေသော မုန့်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ထူးခြားသော ကျန်းမာရေးနှင့် ကြံ့ခိုင်မှု အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိသောကြောင့် မယ်တော်ကြီးစီရှီးပင်လျှင် ၎င်းကို ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မနေ့က ပိုင်ချောင်ရှီလဲလှယ်ခဲ့သော ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာ စာအုပ်ထဲတွင် ဟင်းချက်နည်းပါဝင်ပြီး တောင်ပေါ်စံအိမ်တွင် ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပြည့်စုံစွာရှိနေသည့်အပြင် သူမ၏အတုခိုးနိုင်စွမ်းကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

ဟွမ်ယမ်သည် ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူဖြစ်ပြီး 'ကိတ်မုန့်တွေ ပွဖောင်းနေတာကို တန်ဖိုးထားပြီး မုန့်ပြားတွေ ပါးလွှာတာ အကျိုးရှိတယ်' ဟူသော ဆိုရိုးစကားကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားသည်။

သူမသည် ဖူလင်မုန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အရသာရှိပုံရကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် မမဟွမ်ယမ်အတွက် နှစ်ပွဲစာပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "မမဟွမ်ယမ်၊ ဒီပါဝင်ပစ္စည်းတွေက မနေ့က စီနီယာလုထို့ဝမ် ယူလာတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကနေ ပြုလုပ်ထားတာပါ၊ ဒါကြောင့် သူ့ဆီကို အစားအစာ နည်းနည်းလောက်ပို့ပေးလို့ ရမလား"

ဟွမ်ယမ် သဘောကျသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဆန်ပြုတ်နှင့် မုန့်များကို သယ်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်စံအိမ် အိမ်ရှင်၏အခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။