အခန်း (၃၉)

39

ယင်းကျစ်ဖုန်း "မင်းမှာ ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိချက် ရှိလား "

ပိုင်ချောင်ရှီသည် သွေးခုန်နှုန်းကိုစမ်းသပ်ပြီးနောက် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီး၊ အမှန်ကို ကြားချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အလိမ်ကို ကြားချင်တာလား "

၎င်းကိုကြားသောအခါ ချန်ကွမ်းလျန် နားထင်များ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ကုလားကာနောက်ကွယ်တွင် ယင်းကျစ်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး သူ လက်သီးဆုပ်လိုက်သောအခါ သူ့ လက်ချောင်းများမှာ ကျယ်လောင်စွာ မြည်သွားခဲ့သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "သဘာဝကျကျပဲ အမှန်ကိုပေါ့ "

သူမ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးပေါက်ငယ်လေးများ စို့လာပြီး ပိုင်ချောင်ရှီသည် သူမ စကားလုံးများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဒါဆိုရင် လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီး၊ ကျွန်မ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ "

သူ့အား စစ်ဆေးမှုပင် မပြုလုပ်ရသေးမီ စည်းကမ်းချက်များကို ဆွေးနွေးခြင်းမှာ ပိုင်ချောင်ရှီသည် ယင်းကျစ်ဖုန်း ကြုံဖူးသမျှထဲတွင် သတ္တိအရှိဆုံး ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ပြောစမ်း "

ပိုင်ချောင်ရှီ "လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီးကို ဖြေကြားရမယ်ဆိုရင် လျှာက နှလုံးရဲ့အညှောက်ဖြစ်ပြီး သရက်ရွက်က ပါးစပ်ထဲကို ပွင့်ထွက်နေတယ်၊ ရောဂါ လက္ခဏာတွေကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီး ဆေးညွှန်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းအရ အခြားသမားတော်တွေနဲ့ ဆရာဝန်တွေက သရက်ရွက်ကို အားကောင်းစေဖို့ အာရုံစိုက် ခဲ့ကြမယ်လို့ ကျွန်မ ခန့်မှန်းမိတယ်၊ တချို့သမားတော်တွေက စိတ်ကိုပြေလျော့စေဖို့၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဖယ်ရှားဖို့၊ မွှေးကြိုင်တဲ့ အစားအစာတွေကို စားသုံးဖို့နဲ့ သေချာဝါးစားဖို့ အကြံပေးခဲ့ကြလိမ့်မယ် "

ချန်ကွမ်းလျန်သည် သူ့ အင်္ကျီလက်ဖြင့် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းသမားတော်များအားလုံး ၎င်းတို့၏ စစ်ဆေးမှုများအပြီးတွင် သရက်ရွက်ကို အားကောင်းစေရန် ဆေးများ ညွှန်းခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ပုံမှန်အားဖြင့် အတော်လေးဖြောင့်မတ်သော တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကသာ သူ့ကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်များပေးခဲ့ကြသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ ဆက်ပြောလာခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "လေးစားရတဲ့သခင်ကြီးရဲ့သွေးခုန်နှုန်းကို ကြည့်ရတာ ကျောက်ကပ်အားနည်းတဲ့ လက္ခဏာလေးတွေရှိနေတယ်၊ အရင်းအမြစ်ကို ကုသဖို့အတွက် ကျွန်မတို့က ကျောက်ကပ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းကုသရမယ်၊ ပြီးတော့ နေ့စဉ်ဘဝမှာပါ အနေအထိုင် ဆင်ခြင်ရမယ် "

မင်းသားဖုန်းတွင် တစ်သက်တာ စွဲလမ်းမှုနှစ်ခုရှိကြောင်း ယန်မြို့တော်၏ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အသိုင်းအဝိုင်းရှိ လူတိုင်းသိကြသည်။ ပထမအချက်မှာ သူ၏ ခံတွင်းကိုကျေနပ်စေရန် အစားအသောက်ကြူးသူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းနှင့် ဒုတိယအချက်မှာ လှပသောအမျိုးသမီးများ၏ ပန်းရောင်သန်းနေသော အလှတရားများ ဖြစ်ပြီး အရိုင်းဆန်ကာ ဇိမ်ကျကျ ညများကို ဖြတ်သန်းလေ့ရှိခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့ ကျောက်ကပ် အားမနည်းနေလျှင်သာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် မူလဇာတ်လမ်းပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှ တားဆီးရန်နှင့် သူမအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များထားရှိလာခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ့အား ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးနေခြင်းလည်းဖြစ်သည်။

သူမ သွားကြိတ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသော ကျယ်လောင်သည့် ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ဒါဆိုရင် ကုလို့ရလား "

ပိုင်ချောင်ရှီသည် နိုင်ငံတော်အဆင့် သမားတော်တစ်ဦး၏စကားကို ကိုးကားလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဒီလောကမှာ ရောဂါရှာဖွေမတွေ့ရှိသေးတဲ့ ဖျားနာမှုတွေပဲ ရှိတယ်၊ ကုလို့မရတဲ့ ရောဂါဆိုတာ မရှိဘူး "

သူမ အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိနေခဲ့သည်။

ဤခံစားချက်သည် မင်းသားဖုန်း အပါအဝင် အခြားသူများကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ဒါဆိုရင် ဆေးစာရေးပေး "

ပိုင်ချောင်ရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တောင်းပန်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီးကို ဖြေကြားရမယ်ဆိုရင် သာမန်အရပ်သူဖြစ်တဲ့ ကျွန်မက စာမရေးတတ်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး လူတစ် ယောက်ကို ဒါကို မှတ်တမ်းတင်ခိုင်းပါ၊ လေပြွန်ပေါက်တွေကို ပွင့်စေဖို့အတွက် ရှစ်ချန်းဖူ၊ ပိုင်ကျီ၊ ဖူလင်နဲ့ လိမ္မော်ခွံခြောက်၊ သွေးလည်ပတ်မှုကို အားကောင်းစေပြီး သွေးခဲတာတွေကို ဖယ်ရှားပေးဖို့အတွက် မက်မွန်စေ့၊ ဟုန်ဟွာ၊ ချင်ဟောင်နဲ့ တန်ရှန်း... "

ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် ကုတင်ကုလားကာကို မတင်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "မနေ့က မင်း ချက်ပေးတဲ့ အစားအစာက ငါ့အကြိုက်နဲ့ အရမ်းကိုက်ညီတယ်၊ တခြား ထမင်းချက်တွေက မင်းလောက် သေချာ ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်၊ မင်း ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ငါနဲ့အတူ ယန်မြို့တော်ကိုလိုက်ခဲ့ပါ၊ အခုကစပြီး မင်း အဆုံးအစမရှိတဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကို ခံစားရလိမ့်မယ် "

ပိုင်ချောင်ရှီ "..."

မူလပိုင်ရှင်မှာ သူမ၏ရုပ်ရည်အပေါ် အားကိုးခဲ့သော်လည်း ပိုင်ချောင်ရှီဖြစ်သော သူမကမူ သူမ ပါရမီအပေါ်အားကိုးခဲ့သည်။ ဟင်းချက်စွမ်းရည် တစ်ခုတည်းကပင် ယန်မြို့တော်၏ ထိုအကြီးမားဆုံးသော အစားအသောက်ကြူးသူအား အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ နောက်ထပ်တစ်လှမ်း ထပ်ဆုတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီး၊ ကျွန်မက ရွာသူလေးတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကို ကျွန်မ နားမလည်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ကံလည်း အဲဒီလောက်မပါပါဘူး၊ ကျွန်မ ဒီတောင်တွေနဲ့ရွာတွေကြားမှာပဲ နေနိုင်ပါတယ် "

ယင်းကျစ်ဖုန်း ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမက အခု ကိုယ်ကိုကိုယ် နှိမ့်ချနေတာလား။ သူ၏ကျောက်ကပ်အားနည်းခြင်းကို ကုသပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းစဉ်က ပြသခဲ့သော စိတ်ဓာတ်မှာ ဘယ်ရောက်သွားပြီနည်း။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ငါက ဆုပေး ဒဏ်ပေးနဲ့ ပတ်သက်ရင် အမြဲတမ်းရှင်းလင်းတယ်၊ မင်းက ဟင်းချက်ရာမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုပေးခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကို ဆုချရမှာက ငါ့ တာဝန်ပဲ၊ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် အပြင်လူတွေက ငါ့ကို ဘယ်လိုထင်ကြမလဲ၊ မင်း ဘာလိုချင်လဲဆိုတာသာ ငါ့ကို ပြော "

ကြီးမြတ်သောသူတစ်ဦးအား ငြင်းဆန်ခြင်းသည် ၎င်းတို့အား အထင်သေးခြင်းနှင့် ညီမျှပြီး ကြီးမြတ်သောသူတစ်ဦးက မျက်နှာပျက်ရခြင်းကို မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်းဆိုသည်ကို ပိုင်ချောင်ရှီ သိထားသည်။ သို့သော် ဆုလာဘ်တစ်ခု တောင်းဆိုခြင်းသည်လည်း အနုပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘာလုပ် ရမည်နည်း။ သူမတွင် အကြံတစ်ခုရှိသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီးကို ဖြေကြားရမယ်ဆိုရင် သာမန်အရပ်သူဖြစ်တဲ့ ကျွန်မက ဆင်းရဲမွဲတေမှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့နဲ့ ဓနဥစ္စာဖန်တီးဖို့ ဘဲတွေနဲ့ ငန်းတွေမွေးမြူဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်၊ လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီးက ကျွန်မကို ဘဲပေါက်လေး အကောင်တစ်ရာ ချီးမြှင့်ပေးဖို့တောင်းဆိုချင်ပါတယ် "

သူမ ဤမျှ ရိုးစင်းစွာပြုမူနေခြင်းကြောင့် ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် သူမအား ခေါ်ဆောင်သွားရန် စိတ်ဝင်စားမှုလျော့ကျသွားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ဘဲ... အကောင်တစ်ရာ "

ဆုလာဘ်အဖြစ် ဘဲများ တောင်းဆိုသည်ကို ယင်းကျစ်ဖုန်း ကြားဖူးခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ မနေ့က သူမသည် ကဗျာဆန်ဆန် စကားပြောနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ပြီးတော့ ဒီနေ့ သူမက ဘဲတွေ ငန်းတွေ မွေးချင်နေသတဲ့လား။

ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းခြင်းဟူသော ဝေါဟာရကိုမသိသော်လည်း ဤအချိန်တွင် ရွာသူလေးမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူမသည် သုံးနှစ်အတွင်း သူ့အား ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော အစားအစာတစ်နပ်ကို စားသုံးခွင့်ပေးခဲ့သည့် ပထမဆုံးသူဖြစ်သည်။

သူ၏ကျောက်ကပ်အားနည်းခြင်းကို ကုသရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပြောရဲသည့် ပထမဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

သူ့ထံမှ ဘဲအကောင်တစ်ရာကို တောင်းဆိုသည့် ပထမဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သူ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ပိုင်ချောင်ရှီသည် သူမ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းကို တိတ်တဆိတ် ထောင်ပြလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဒါမှမဟုတ် ဘဲပေါက်လေး ဆယ်ကောင်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ် "

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ကွမ်းလျန်ပင်လျှင် အောင့်မထားနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

အခန်းတွင်းရှိ လေးနက်သောလေထုမှာ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ဘဲပေါက်လေးတွေကို မင်းအတွက် ဝယ်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမင်းသားက တွန့်တိုတဲ့ လူမျိုးမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ် "

သူ၏ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ရန်မေ့သွားကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဒီမင်းသားဟု တိုက်ရိုက် ရည်ညွှန်းလိုက်မိသည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ချန်ကွမ်းလျန်"

ချန်ကွမ်းလျန် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အော်လိုက်သည်။

ချန်ကွမ်းလျန် "သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့ "

ထို့နောက် သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးသည် လူယုတ်မာလေးဦးကို အတွင်းသို့ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး လေးဦးစလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ မနေ့က ပိုင်ချောင်ရှီအား အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည့် ထိုလေးဦးပင်။

သက်တော်စောင့်များသည် ၎င်းတို့ကို ထိုးကြိတ်ကန်ကျောက်လိုက်ရာ ထိုးကြိတ်မှုတိုင်းမှာ အသေအချာထိမှန်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် အမျိုးသားလေးဦးမှာ ပွန်းပဲ့ကာ ဖူးယောင်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် အကြောက်လွန်ကာ တုန်ယင်လျက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် ရွံရှာသွားကာ ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ပေ။

ပိုင်ချောင်ရှီ "လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီး၊ ကျွန်မ သူတို့နဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်မကို ဒုက္ခပေးဖို့ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်၊ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်တဲ့ သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိချင်ပါတယ် "

သက်တော်စောင့်များက အမှန်ပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုလူယုတ်မာများက ၎င်းတို့၏ဖူးယောင်နေသော မုန့်ညက်ဆုပ်ကဲ့သို့ မျက်နှာများဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ခေါင်းနှင့်ဆောင့်ကာ တောင်းပန်လိုက်ကြသည်။

လူယုတ်မာများ "လေးစားရတဲ့ သခင်ကြီးကို ဖြေကြားရမယ်ဆိုရင် မြို့ပေါ်က သူဌေးဝမ်က ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ "

ချန်ကောင်းမြို့မှ သူဌေးဝမ်သည် မူလပိုင်ရှင်၏ လင်ညီအစ်မဖြစ်သူ မိသားစုပင်။