အခန်း ၁၆၁

အခန်း (၁၆၁) မဲပေးရွေးချယ်ခြင်း

"အတွင်းရေးမှူး... ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခုရှိတယ်... ညွှန်ကြားရေးမှူးကြီးချန်က မကြာခင် ပြောင်းရွှေ့ရတော့မှာလား..."

လျူအာကျူးသည် အာဏာလွန်ဆွဲပွဲ၏ ဗဟိုချက်ထဲသို့ မဝင်ရောက်လိုပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအာဏာလွန်ဆွဲပွဲများသည် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သူသိထားပြီး မှားယွင်းသောဘက်သို့ ပါဝင်မိပါက အလွယ်တကူ အမည်တပ်ခံရကာ ဝေဖန်ပုတ်ခတ်ခံရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝေဖန်ခံရပြီး တိုက်ခိုက်ခံရသူများထဲတွင် အချို့မှာ ရာထူးကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ မည်သို့ ကျဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း တွေးကြည့်လျှင် အားလုံးသည် နိုင်ငံရေးရန်သူများကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုက ညွှန်ကြားရေးမှူးချန်လား..."

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးမှာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"မင်းက သူနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိလို့လား..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျူအာကျူးက သူ ဘေးကင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတွင်းရေးမှူးသည် ရန်လိုခြင်း သို့မဟုတ် ရင်းနှီးခြင်း လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြဘဲ အံ့အားသင့်ရုံသာ အံ့အားသင့်သွားသောကြောင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးကြီးချန်မှာ ကြားနေဖြစ်ပြီး မည်သည့်အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုလုံးတွင်မှ မပါဝင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"အဆက်အသွယ်ရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က ညွှန်ကြားရေးမှူးကြီးချန်ကို ရောဂါကုသပေးခဲ့ဖူးတာပါ... အခုလည်း သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးထားပါတယ်..."

"ကျွန်တော်လည်း သဘောတူထားပြီးပါပြီ... အဲဒီလောက် အာဏာရှိတဲ့သူကို ကျွန်တော် မလွန်ဆန်ရဲပါဘူး..."

လျူအာကျူးက အလွန်နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူး၏ မျက်နှာအမူအရာကိုမူ ပျက်ယွင်းသွားစေခဲ့သည်။

အတွင်းရေးမှူးသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ဤကောင်လေးမှာ ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့တွင် ဆက်နေမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းလွှာကို ချက်ချင်း လှမ်းယူလိုက်၏။ ထိုအရာရှိလျှင်လည်း လုံလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် လက်တစ်ဖက်က သူ့ထက် ပိုမြန်နေခဲ့သည်။ လျူအာကျူးသည် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းလွှာကို ဆွဲယူကာ သူ၏လွယ်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရိုးသားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"လျူကျေးရွာက လျှောက်ထားတဲ့ ကိစ္စသုံးခုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ..."

အတွင်းရေးမှူးသည် ဗလာဖြစ်နေသော စားပွဲကို ကြောင်ငေးကြည့်နေပြီးနောက် ရိုးသားသည့်မျက်နှာထားဖြင့် လျူအာကျူးကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်မိတော့သည်။

"မင်းက ညွှန်ကြားရေးမှူးချန်ကို သုံးပြီး ငါ့ကို ဖိအားပေးနေတာလား..."

"ဘယ်ကသာ..."

လျူအာကျူးမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။

"ကျွန်တော် အဲဒီလို မရည်ရွယ်ပါဘူး... ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်က ညွှန်ကြားရေးမှူးချန်ကို သုံးပြီး လူတွေကို လိုက်ဖိအားပေးနေမယ်ဆိုရင် စီးပွားရေးဗျူရိုက ဌာနမှူးချန်ဟုန်ယွင်ကလည်း သဘောကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဤစကားဝိုင်းအတွင်း သူသည် နောက်ထပ် ဗုံးတစ်လုံးကို ထပ်မံပစ်ချလိုက်ရာ အတွင်းရေးမှူးကို ခေါင်းမူးသွားစေတော့သည်။

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့နှင့် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုအကြား ဆက်သွယ်မှုသည် သိပ်အရေးမကြီးလှပါက သူ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့သော် ချန်ဟုန်ယွင် ကြီးကြပ်သော စီးပွားရေးဌာနကမူ ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ကို အမှန်တကယ်ပင် သတိလက်လွတ် မလုပ်ရဲအောင် ပြုလုပ်ထားနိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့သည် ဓာတ်မြေဩဇာ၊ ပိုးသတ်ဆေးနှင့် နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများကဲ့သို့သော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ ထောက်ပံ့ရေးနှင့်သမဝါယမအသင်းသည် ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးအတွက် စီးပွားရေးဗျူရို၏ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဘေးထွက်ကုန်ပစ္စည်းအချို့ကို စီးပွားရေးဗျူရိုမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်အသုံးပြုရန်နှင့် ပို့ဆောင်ရောင်းချရန်လည်း လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် စီးပွားရေးဗျူရိုကို လုံးဝ အဆင်မပြေဖြစ်အောင် မလုပ်ရဲပေ။

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးသည် လျူအာကျူးအား အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ့်ကို ဉာဏ်များတဲ့ ကောင်စုတ်လေးပဲ..."

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ကိစ္စကရော..."

လျူအာကျူးက စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ ခွင့်ပြုတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းပြောသလိုပဲ အဆင်မပြေခဲ့ရင် မင်းတစ်ယောက်တည်း တာဝန်ယူရမယ်..."

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ထိုတပ်မဟာခေါင်းဆောင်များ၏ ကန့်ကွက်မှုအတွက်ကား…

သူတို့မှာ သတ္တိရှိလျှင် မစားမသောက်ဘဲ နေကြည့်ကြပါစေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် စီးပွားရေးဗျူရိုကို သွားရောက်ရန်စမိပါက ခရိုင်အစိုးရရုံးပင်လျှင် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လျူအာကျူးက ပြုံးလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤမျှလွယ်ကူမည်မှန်း သူသာသိခဲ့ပါက သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ထိုသားအဖနှစ်ယောက်အကြောင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြောလိုက်မည်သာဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ထိုသို့လုပ်ခြင်းက ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။

ယခုမူ သူ၏လုပ်ရပ်များက သူတို့နှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှု မဖြစ်လိုကြောင်း ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ကို သိစေခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းတွင်မျှ မပါဝင်လိုဘဲ ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့တွင် မနေလျှင်တောင် ခရိုင်အစိုးရရုံးသို့ သွားမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသခဲ့ရာ ယင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ ဖြစ်၏။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် အတွင်းရေးမှူးသည် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း လျူအာကျူး၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလေသည်။

"မင်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပါ... ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့က မင်းကို ဆက်မထားနိုင်ပေမဲ့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးဗျူရိုမှာ အလုပ်လုပ်တာကလည်း အရမ်းကောင်းပါတယ်..."

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် သွားပြီး တစ်ခုခု စားကြမလား... ကျွန်တော့်မှာ သိုးသားနည်းနည်း ကျန်သေးတယ်... သိုးသားထမင်းပေါင်း စားကြည့်ကြမလား..."

လျူအာကျူးသည် ဖိအားပေးပြီးနောက် ချော့မော့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"သိုးသားထမင်းပေါင်း... ရှင်းကျန်းဘက်က ဟင်းလျာနဲ့ တူတယ်နော်... အဲဒီမှာ ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်ဟောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်... ဘဝက ဘယ်လောက်ခက်ခဲတယ်ဆိုတာကို သူက ငါ့ကို မကြာခဏ ညည်းပြတတ်တယ်..."

အတွင်းရေးမှူး၏ သဘောထားမှာ အတော်လေး ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

"မင်းက သိတတ်တဲ့ ကလေးပါပဲ... အဲဒီ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်တွေကို နားချဖို့ ငါ အတော်လေး အားထုတ်ရမှာဆိုတော့ ဒီသိုးသားထမင်းပေါင်းတစ်ပွဲက တန်ပါတယ်လေ..."

လျူအာကျူးသည် မီးဖိုချောင်သုံးကိရိယာများနှင့် မုန်လာဥနီကဲ့သို့သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ငှားရမ်းရန် ကန်တင်းသို့ ချက်ချင်း သွားလိုက်သည်။

သူ၏ နေရာလွတ်ထဲတွင် ချက်ပြီးသား ထမင်းအိုးကြီး သုံးလုံးရှိလေသည်။ သူသည် ထမင်းချိုင့်များကို အသုံးပြု၍ နှစ်ယောက်စာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် လွယ်အိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ ထမင်းများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

စားဖိုမှူးမှာ အံ့သြမှင်တက်သွားလေသည်။

"မင်းက ထမင်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သယ်လာတာလဲ..."

"ကျွန်တော်က လက်ဆောင်ပေးဖို့ လာတာဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် မယူလာဘဲ နေပါ့မလဲ..."

လျူအာကျူးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... မင်းက တကယ့်ကို ရက်ရောတဲ့ ကောင်လေးပဲ..."

စားဖိုမှူးသည် တောက်ပနေသော ထမင်းဖြူများကို ကြည့်ရင်း တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့တွင် စားစရာရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ထမင်းဖြူမျိုးကို မကြာခဏ မစားရချေ။

သူသည် အချို့ကို အိမ်သို့ယူသွား၍ စားချင်သော်လည်း ဤအတိုင်း ယူသွားရန် မသင့်တော်သောကြောင့် လျူအာကျူးအား ပြောလိုက်လေသည်။

“မင်း ထမင်းနှစ်ပွဲကို မဖျက်ဆီးမိအောင် ငါ ဟင်းချက်ကူပေးမယ်လေ..."

လျူအာကျူးသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ရိပ်မိသွားကာ ပြုံးပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ တုံးတစ်ပိုင်းဖြတ်ကာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဒယ်အိုးကို စတင်လှော်တော့သည်။

စားဖိုမှူးသည် သူ ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးနေသည်ကို မြင်သောအခါ လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျူအာကျူးသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး သူ၏အကူအညီ လုံးဝမလိုကြောင်းကို သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'စားဖိုမှူးက မခိုးရင် ကောက်နှံတွေ ရိတ်သိမ်းလို့မရဘူး' ဆိုသော ဆိုရိုးစကားရှိသော်လည်း စားဖိုမှူးတစ်ယောက်သည် သူဌေး သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းထံမှ ခိုးယူနိုင်သော်လည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ပညာရှင်တစ်ယောက်ထံမှမူ ဘယ်သောအခါမှ မခိုးယူနိုင်ပေ။

သိုးသားထမင်းပေါင်း နှစ်ပွဲကို ချလိုက်သောအခါ အတွင်းရေးမှူးသည် အနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လဲ့သွားလေသည်။

“ဘုရားရေ... အနံ့က တကယ့်ကို မွှေးနေတာပဲ... ဒါသာ နိုင်ငံပိုင်စားသောက်ဆိုင်မှာဆိုရင် နှစ်ယွမ် ဒါမှမဟုတ် သုံးယွမ်လောက် ရောင်းလို့မရဘူးလား..."

"အဲဒီလောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး... စားကြည့်ပါဦး..."

လျူအာကျူးက သူ့ကို ဇွန်းတစ်ချောင်း နှိမ့်ချစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

တစ်ခါသုံး ပလတ်စတစ်လက်အိတ်များ မရှိသလို အတွင်းရေးမှူးမှာလည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် လက်ဖြင့်စားရန် မသင့်တော်သဖြင့် ဇွန်းက ပိုကောင်းမည် ဖြစ်သည်။

အတွင်းရေးမှူးသည် အားနာမနေတော့ဘဲ တစ်ဇွန်း ခပ်ယူလိုက်၏။

ထမင်းမှာ ဖောင်းကြွပြီး မွှေးကြိုင်နေကာ သိုးသားမှာ နူးညံ့သော်လည်း ဝါးလို့ကောင်းလေသည်။ မုန်လာဥနီနှင့် ကြက်သွန်နီတို့မှာလည်း ကြွပ်ရွကာ မွှေးပျံ့နေ၏။ တစ်လုတ်စားလိုက်ရုံဖြင့် အတွင်းရေးမှူးမှာ မိမိလျှာကိုပင် ကိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

၎င်းသည် တကယ့်ကို အရသာရှိလှပေသည်။

သူသည် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ဇွန်းပြီးတစ်ဇွန်း စားနေတော့သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အစည်းအဝေး ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသောကြောင့် လျူအာကျူးသည် အတွင်းရေးမှူးအား အရက်သောက်ခွင့်မပြုရဲပေ။ ထိုအစား သူသည် အတွင်းရေးမှူး၏ လည်ချောင်းကို စိုစွတ်စေရန် အိတ်ထဲမှ ပန်းသီးနှစ်လုံးကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးသည် သူ၏အစားအစာကို အလျင်အမြန် စားသောက်ပြီးနောက် ပန်းသီးတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ သုတ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်သည်။

သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင် ချိုမြိန်သော ဖျော်ရည်များ ပြည့်နှက်သွားပြီး အဆီအဆိမ့်များကို ချက်ချင်း ပြေပျောက်သွားစေသည်။

သူသည် သူ၏ဗိုက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး လျူအာကျူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အခုတော့ ငါ မင်းကို တကယ် မလွှတ်ချင်တော့ဘူး ကောင်လေးရာ... မင်းမှာ တကယ့်ကို စွမ်းရည်တွေ အများကြီးရှိတာပဲ... မင်းက ဘယ်ရောက်ရောက် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်နေမှာပါ..."

ထိုလူ အမှန်တကယ် စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လျူအာကျူးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"လျူကျေးရွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးစီမံကိန်းကို ခွင့်ပြုပြီးတာနဲ့ အားတဲ့အချိန် ဘယ်တော့မဆို လာစစ်ဆေးလှည့်ပါ... အဲဒီအခါကျရင် တောင်ပိုင်းက သစ်သီးတွေအပါအဝင် ပိုပြီး အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေနဲ့ ဧည့်ခံပါ့မယ်..."

"မင်းက ငါ့ကို အကွက်ဆင်နေတာပဲ ကောင်လေး..."

အတွင်းရေးမှူးသည် ရယ်မောကာ ဆူပူလိုက်သော်လည်း သူ ကျေနပ်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

သူသည် နာရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး အချိန်ကျပြီဟု ခံစားရကာ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"သွားကြရအောင်..."

"ဘယ်သွားကြမလို့လဲ..."

လျူအာကျူးက မသိစိတ်မှ မေးလိုက်သည်။

"မင်း စောင့်မျှော်နေတဲ့ ကိစ္စကို သွားဖြေရှင်းကြမလို့လေ..."

အတွင်းရေးမှူးက လျူအာကျူးအား ခန်းမကြီးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ခန်းမကြီးထဲတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေလေပြီ။ လူတိုင်းသည် အစားအသောက်များကို စားသောက်ပြီး ပြန်ရောက်နေကြပြီဖြစ်သည်။

လျူဟိုင်သည်လည်း ပထမဆုံးတန်းတွင် ထိုင်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ဝင်လာသောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့ဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်လာကြပြီး အတူတူ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းနေကြသည်။

အတွင်းရေးမှူးက လျူအာကျူး၏ ပခုံးကိုပင် ပုတ်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပြန်သွားတော့..."

သူ၏ သဘောထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များစွာမှာ ရင်ထဲတွင် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်သွားကြတော့သည်။

ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေကြသည်။

အတွင်းရေးမှူးသည် သူ၏နေရာသို့ ပြန်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များစွာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အားလုံး ပြန်ရောက်လာကြပြီဆိုတော့ အစည်းအဝေး ဆက်လုပ်ကြရအောင်..."

"ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့က ဒီမိုကရေစီကို အမြဲတမ်း အလေးထားပါတယ်... လျူကျေးရွာက တင်ပြထားတဲ့ လျှောက်လွှာဟာ တိုင်းပြည်နဲ့ လူမျိုးအတွက် အကျိုးရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် များစွာ အထောက်အကူပြုပေမဲ့လည်း အားလုံးက မဲပေးရွေးချယ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ဆဲပါ... ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘက်မလိုက်တဲ့ ရှုထောင့်ကနေ အလေးအနက်ထားပြီး မဲပေးကြမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."