အခန်း ၁၆၂

အခန်း (၁၆၂) အတွင်းရေးမှူး၏ ခြိမ်းခြောက်မှု။

အတွင်းရေးမှူး၏ စကားများမှာ အလွန်သိသာထင်ရှားစွာ ဘက်လိုက်နေသောကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးက သူ၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကြပြီး အားလုံးမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

နံနက်ပိုင်းက လျူကျေးရွာ၏ လျှောက်ထားမှုကို သူတို့ကန့်ကွက်ခဲ့ကြစဉ်က အတွင်းရေးမှူးသည် သိသာစွာပင် တိတ်တဆိတ် သဘောတူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထမင်းတစ်နပ်စားသည့် အချိန်ကာလအတွင်း၌ အတွင်းရေးမှူးသည် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့သနည်း။

သူတို့နှစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် ဘာတွေပြောခဲ့ကြသနည်း။

လျူဟိုင်ပင်လျှင် ဤအံ့သြဖွယ်ရာက အလွန်ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ခံနိုင်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

"ကဲ... လျှို့ဝှက်မဲပေးတာကို စကြရအောင်..."

အတွင်းရေးမှူးက ပြောရင်း ထိုင်ချလိုက်ကာ မဲပုံးကိုင်ထားသော ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့မှ ဝန်ထမ်းကို ဆက်လုပ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

မဲပုံးကိုင်ထားသူက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ထွက်လာခဲ့၏။ တကယ်တမ်းတွင် ဤသည်မှာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

အတွင်းရေးမှူးက စကားဆိုလိုက်ပြီဖြစ်ရာ မည်သူက သဘောမတူရန် ရဲတင်းဝံ့မည်နည်း။

မဲပုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သောအခါ မဲရေတွက်သူ၏ အသံက သဘောတူသည်ဟူသော စကားစုကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ရေရွတ်နေတော့သည်။

အဆုံးတွင်မူ အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသော တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များအားလုံးထံမှ သဘောတူသည်ဟူသော မဲများမှာ သုံးပုံနှစ်ပုံပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

အမည်မဖော်ဘဲ မဲပေးရခြင်းဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမျှ အတွင်းရေးမှူးကို ကြောက်စရာမလိုဟု မျှော်လင့်ချက်ထားကာ ဆန့်ကျင်မဲပေးသူ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာရှိသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျောက်ခဲငယ်အချို့ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့သာဖြစ်ပြီး လျင်မြန်စွာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားမည့် လှိုင်းဂယက်ငယ်များကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လီမိသားစုကျေးရွာမှ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်သည် ဆန့်ကျင်မဲပေးခဲ့သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်၏။

ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်ရှိ သဘောတူသည်ဟူသော စကားလုံးအောက်မှ မဲအရေအတွက် အများအပြားကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာမှာ မှုန်မှိုင်းသွားသည်။

သူသည် လျူအာကျူးနှင့် လျူဟိုင်တို့နှစ်ဦးစလုံးအပေါ် နက်ရှိုင်းသော မကျေနပ်ချက်များကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားခဲ့သည်။

ဤခွေးကောင်နှစ်ကောင်သည် ရေအရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့ပြီလားဟု အစောပိုင်းက မေးမြန်းစဉ်က လုံးဝမပြောဘဲ နေခဲ့သောကြောင့် ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီ လျူကျေးရွာမှာ ရေအရင်းအမြစ်နေရာ အမှန်တကယ် မရရှိသေးဟု သူ့ကို အထင်မှားစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက အငိုက်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ရေတွင်းတူး၍ မရနိုင်ကြောင်း သို့မဟုတ် တူးလျှင်ပင် ရေမှာ ချဉ်စော်နံနေမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလများ ဖြန့်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤမျှလောက်များပြားသော လူများက သဘောတူညီကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် အတွင်းရေးမှူးဟူသော ထိုအဘိုးကြီးသည်လည်း လျူအာကျူးထံမှ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရယူထားသည်မှာ သေချာလှပြီး ထိုသို့မဟုတ်ပါက အဘယ်ကြောင့် သူ့သဘောထားကို ပြောင်းလဲရမည်နည်း။

"ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ... အနှေးနဲ့အမြန် ဒီအဘိုးကြီးကို ငါတိုင်တန်းပစ်မယ်..."

သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

လျူအာကျူးသည် လီမိသားစုကျေးရွာ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်၏ အတွေးများကို ရိပ်မိသွားပြီး အတွင်းရေးမှူးက လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ကို တမင်တကာ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးသည် လျူအာကျူး၏ လက်ညှိုးထိုးပြရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဖြူဖျော့ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာနှင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်သိသာလွန်းနေပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကျိန်ဆဲနေမှန်း သိသာလှပေသည်။

ချက်ချင်းပင် အတွင်းရေးမှူး၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်က လူအချို့ကို သေချာပေါက် မကျေမနပ်ဖြစ်စေမည်ကို သူသိထားသည်။

သို့သော် တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီက သူ့ရှေ့တွင် ဤမျှဗြောင်ကျကျ ကျိန်ဆဲနေခြင်းမှာ သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အတွင်းရေးမှူးက ဤတပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရလိုက်သည်။

မဲပေးခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အစည်းအဝေးခန်းမထဲရှိ လူများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စတင်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီမှာလည်း ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"ခဏလောက်စောင့်ပါဦး... ခဏနေရင် အတွင်းရေးမှူးရုံးခန်းကို တစ်ယောက်တည်း သွားလိုက်ပါ..."

"အတွင်းရေးမှူးက ငါ့ကို တစ်ယောက်တည်း တွေ့ချင်လို့လား..."

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီက အံ့သြသွားသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဤသည်မှာ သူ့ကို လျော်ကြေးပေးရန် ဖြစ်နိုင်မည်လားဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လျူကျေးရွာက အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ရရှိသွားပြီး အိမ်နီးချင်း လီမိသားစုကျေးရွာက ဘာမှမရခဲ့ပေ။

အတွင်းရေးမှူးအနေဖြင့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး သူ့ကို ပြန်လည်ကုစားပေးချင်နေသည်မှာ သေချာလှသည်။

အခြားသူများကို မကုစားပေးဘဲ အဘယ်ကြောင့် သူ့ကိုမှ သီးသန့်ရွေးချယ်ရသနည်းဟူသော အချက်ကိုမူ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီက မစဉ်းစားမိသေးပေ။

အတွင်းရေးမှူးနှင့် သီးသန့်တွေ့ဆုံခွင့်ရခြင်းမှာ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်များစွာ မရရှိနိုင်သော ဂုဏ်ကျက်သရေတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး အတွင်းရေးမှူးရုံးခန်းသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သုတ်ခြေတင်သွားလိုက်သည်။ အထဲသို့မဝင်မီ အနီးအနားတွင် လူရှိမရှိကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီးမှ အထဲသို့ လျှိုဝင်သွားလိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူး... ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်လို့လား..."

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီ၏ မျက်နှာချိုသွေးနေသော အပြုံးကိုကြည့်ရင်း အတွင်းရေးမှူးက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက လျူကျေးရွာရဲ့ လျှောက်ထားမှုကို ငါသဘောတူလိုက်တဲ့အခါ မင်းသိပ်ပြီး မပျော်ခဲ့ဘူးမလား..."

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီ၏ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

အတွင်းရေးမှူးက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း သူနားမလည်ခဲ့ပေ။

"အမှန်အတိုင်းသာ ပြောစမ်းပါ... မင်းကို ငါက ဘာလုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလို့လဲ..."

အတွင်းရေးမှူးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် ငြိမ်းထားသော ဆေးပြင်းလိပ်ကို ကောက်ကိုင်၍ ပြန်လည်မီးညှိလိုက်သည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီသည် အတွင်းရေးမှူးလက်ထဲရှိ ဆေးလိပ်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိ၏။ သူသည် ထိုသို့သောအရာမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

"အတွင်းရေးမှူး... ဘာတွေသောက်နေတာလဲ..."

"ဆေးပြင်းလိပ်... နိုင်ငံခြားဖြစ်လေ... ကောင်လေးတစ်ယောက်က ငါ့ကို ပေးထားတာ..."

အတွင်းရေးမှူးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်လေသည်။

ဤသို့ပြောလိုက်ခြင်းက သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီအား နားလည်သွားစေမည်ဟု သူထင်ခဲ့မိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာတွင် လျူအာကျူးမှလွဲ၍ မည်သူ့ကို 'ကောင်လေး' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်မည်နည်း။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤတပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီမှာ ဉာဏ်ပြေးသူတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ လျူအာကျူးလို ကလေးငယ်တစ်ယောက်က ဤသို့သော နိုင်ငံခြားဖြစ်ပစ္စည်းများကို လက်လှမ်းမီနိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း သူက မထင်ထားခဲ့ချေ။

သူက မြှောက်ပင့်ကာ ဆက်ပြောနေသေး၏။

"အဲဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို တော်တာပဲ... သူက အတွင်းရေးမှူးရဲ့ ဆွေမျိုးထဲက ကလေးများလား... အတွင်းရေးမှူးရဲ့ မိသားစုက လူတွေမှသာ ဒီလိုမျိုး ထူးချွန်တဲ့သူတွေ ထွက်ပေါ်လာနိုင်တာလေ..."

အတွင်းရေးမှူးက စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်၏။

"ငါ အရင်ကမေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းကို မင်း မဖြေရသေးဘူးလေ... ငါ့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မင်းက မကျေမနပ်ဖြစ်နေတာလား..."

"မကျေနပ်ဘူးလို့ ပြောလို့မရပေမယ့် လျူကျေးရွာက အတွင်းရေးမှူးရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုရဖို့ တကယ့်ကို မထိုက်တန်ပါဘူး..."

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီက သူ့စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"အထူးသဖြင့် အဲဒီလျူအာကျူးပဲ... သူ့အဖေက မြေရှင်ကြီးများ မိသားစုက သခင်လေးဆိုတာကို အတွင်းရေးမှူး မသိဘူးလား... အဲဒါက အရင်းရှင်ပဲလေ..."

"မှတ်တမ်းတွေအရတော့ သူတို့မိသားစုကို အခု ဆင်းရဲသားလယ်သမားများ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားတယ်..."

အတွင်းရေးမှူးက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အရင်းရှင် နောက်ခံရှိတယ်ဆိုတာက သူတို့ကို ယုံကြည်လို့မရဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ..."

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို အရူးကြီးလို့ ပြောချင်နေတာလား... ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့တဲ့သူတွေက အရူးတွေလို့ ပြောချင်တာလား..."

အတွင်းရေးမှူးက သူ့ကိုယ်ပိုင်အတွေးများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထောက်ပြကာ အနည်းငယ် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီက ကမန်းကတန်း ရှင်းပြလိုက်၏။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... လျူကျေးရွာက လုပ်နေတဲ့ အရာသုံးခုစလုံးက တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုပြီး ယုံကြည်စရာမကောင်းဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်လို့ပါ... အတွင်းရေးမှူးက သူတို့လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတာ သေချာတယ်..."

ဤလူက မရပ်မနား ဆက်တိုက်ပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ အတွင်းရေးမှူးသည် စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း လုံးဝကုန်ဆုံးသွားပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ပြောလိုက်လေတော့သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... မင်းလည်း ငယ်တော့တဲ့အရွယ် မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်... ဒီရာထူးကို ပိုငယ်ရွယ်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ပေးသင့်တဲ့အချိန်ရောက်ပြီ... မင်းနဲ့အတူ ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့က ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို အတူတူပြန်ဖို့ ငါလွှတ်လိုက်မယ်... ပြီးရင် မင်းတို့ရဲ့ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို တပ်မဟာခေါင်းဆောင် အသစ်ရွေးချယ်ဖို့ မဲပေးခိုင်းလိုက်မယ်..."

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားရသည်။ အတွင်းရေးမှူးမှာ နောက်ပြောင်နေပုံမပေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ အစောပိုင်းက အတွင်းရေးမှူး ဘာကိုဆိုလိုခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူနားလည်သွားခဲ့လေပြီ။

ထို့ကြောင့် သူ့ကို လျူကျေးရွာရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့စေချင်နေသည်လား။

သူက ခေါင်းမငုံ့ဘူးဆိုလျှင် သူ့ကို အစားထိုးခံရမည်လား။

လီမိသားစုကျေးရွာရှိ လူတိုင်းက လီဟူသော မျိုးရိုးနာမည်ကို မျှဝေခံစားကြပြီး အတော်လေး စည်းလုံးညီညွတ်ကြသော်လည်း တပ်မဟာခေါင်းဆောင် အသစ်ရွေးချယ်ခြင်းကိုမူ အမှန်တကယ် ငြင်းဆန်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လူအများအပြားက သူ၏ရာထူးကို မက်မောနေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တပ်မဟာခေါင်းဆောင်သည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကောင်းမွန်သောအရာများကို တော်တော်များများ အလွဲသုံးစားလုပ်နိုင်သည်။ သူက ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မပြရဲသော်လည်း တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီမှာ တစ်ရွာလုံးတွင် အသားကို ပုံမှန်စားနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်ပြီး ဖောရောင်ရောဂါ ခံစားရသည့် မိသားစုဝင်မရှိသော မိသားစုအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။

ဤရာထူးကို လက်လွှတ်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူယခုခံစားနေရသော အကျိုးခံစားခွင့်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပေတော့မည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ကမန်းကတန်း သနားညှာတာရန် တောင်းပန်လိုက်တော့သည်။

"အတွင်းရေးမှူး... ကျွန်တော် လျူကျေးရွာရဲ့ အစီအစဉ်ကို ထောက်ခံပါတယ်... ကျွန်တော် ရာခိုင်နှုန်း တစ်သောင်းတိတိ ထောက်ခံပါတယ်..."

"အဲဒီလိုလား..."

အတွင်းရေးမှူးက ဆေးလိပ်ငွေ့ကွင်းများကို မှုတ်ထုတ်ရင်း တစ်လုံးချင်းမေးလိုက်သည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီမှာ အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် သူ၏သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသရန် ဒူးထောက်လုမတတ်ပင် ထပ်တလဲလဲ ကတိပေးနေတော့သည်။ သူသည် အမှားလုပ်မိကြောင်း အဆက်မပြတ်ပြောဆိုကာ နောင်တရစွာဖြင့် မျက်ရည်ကျနေသည်။

သူက သေချာပေါက် ကြောက်ရွံ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အတွင်းရေးမှူးက နောက်ဆုံးတွင် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်လီကို သူ၏ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရမည်ကိုလည်း သူက မလိုလားခဲ့ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤလူနှင့် လျူအာကျူးတို့သည် ရန်သူတော်များ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ပြဿနာများကို ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူ့ကို အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီး အကြောက်တရားကို သိစေခြင်းကပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အတွင်းရေးမှူးသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းဟန်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မင်းက အတော်လေး ရိုးသားတဲ့ပုံပေါ်နေတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါလွှတ်ပေးလိုက်မယ်... ဒါပေမဲ့ ငါမပြောတဲ့ ကိစ္စတွေရှိပေမယ့် အဲဒါက ငါမသိဘူးလို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး... မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေက ပြည်သူ့ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် အနာဂတ်မှာ မင်းက လျူကျေးရွာကို ဆန့်ကျင်တယ်ဆိုတာကို ငါမကြားချင်ဘူး... အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ ကြီးပွားရေးအစီအစဉ်ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့..."