အခန်း ၃၁၇

အခန်း (၃၁၇) မင်လင် ယင်မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ မင်လင်မြို့တော်ဝန်၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မြို့တော်ဝန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေ၏။

ယခင် သူတော်စင်တစ်ပါး အနေဖြင့်။ "ခေတ်အဆက်ဆက် ပါရမီရှင်များစာရင်း" တွင် ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်းဝင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မင်လင် ယင်မြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ အလွန်တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ခံစားရသည်မှာ… ဤလောကရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

"ငါ မင်လင် ယင်မြို့တော်ရဲ့ မြို့တော်ဝန် ဖြစ်လာကတည်းက နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်တဲ့ အချိန်တွေအတွင်း တိုက်ခိုက်ခံရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ..."

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးအနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ ထွက်မရနိုင်သော ဤယင်မြို့တော်တွင် အလွန် ပျင်းရိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့တော့ ပျော်စရာလေးတွေ ရှိလာတော့မလား။ လာရောက်တိုက်ခိုက်သော သေဆုံးသူ၏ အင်အားနှင့် ပတ်သက်၍မူ... သူ လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ချေ။ လူတစ်ယောက် ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ သူ့ထက် ပိုသန်မာနိုင်ပါ့မလား။

မသေဆုံးမီက… သူသည် အဆင့်တူ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် ပါရမီရှင်များစာရင်း တွင် ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်း၌ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတော်စင်တစ်ပါးပင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး တာအို၏ အမြင့်ဆုံးသော အဓိပ္ပာယ် ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

သေဆုံးပြီးနောက် မင်လင် ယင်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်… နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို သွေးကြေးမှုကြောင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ သို့မဟုတ် ထိုအဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ယခင်ဘဝက အဆင့် (၈) တွင် ရှိစဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေပြီ ဖြစ်၏။

သူ အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ မရဏကမ္ဘာသည် ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစမဲ့သော်လည်း သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူများမှာ နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် တည်ရှိနေခဲ့သော အခြား ယင်မြို့တော်များမှ မြို့တော်ဝန်များသာ ဖြစ်သည်။

"ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ရဲရင့်သော အမျိုးသား မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သူသည် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ချောမောသည့် ပုံရိပ်ကို သူ၏ မျက်လုံးသုံးလုံး၊ သူငယ်အိမ်ကိုးခုဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ အလွန်သာမန်ဆန်သည်။ မြို့ထဲရှိ သာမန် လူပျက်တစ်ဦးနှင့်သာ တူနေ၏။

လက်နက်များမှာလည်း သာမန်ပင် ဖြစ်ပြီး စံသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း ထုတ်လုပ်ထားသော လက်နက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါက...

ရဲရင့်သော အမျိုးသား မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်မှေးမှိန်နေပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ယင်လက်နက်တစ်ခုခု သယ်ဆောင်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"မြို့တော်ဝန်ကို ရန်စရဲတယ်ပေါ့... သေလိုက်စမ်း"

သူ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေပြီး ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် အဆင့် (၁၀) သို့ ရောက်ရှိနေသော စွမ်းအားများ ဖြစ်သည်။ အဆင့် (၈) အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် သူသည် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့်၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော ယင်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုလက်သည် လက်ချောင်းငါးချောင်းကို တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြန့်ကားကာ ရှေ့မှ နုနယ်သော ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်၏။

"မျက်လုံးကိုးလုံး မျိုးနွယ်စုလား..."

"ယင်မြို့တော်က ယင်စစ်သည်တွေ အားလုံးဟာ လူ့လောကက သေဆုံးသွားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်နေတာ အမှန်ပဲ..."

"ငါ မသိတာကတော့…"

"ဒီ ယင်မြို့တော် (၇၂၀၀) တည်ရှိနေခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ..."

"ယင်စစ်သည် တပ်မှူးတစ်ယောက်စီတိုင်းဟာ သူတို့ရဲ့ ယခင်ဘဝက ခေတ်အဆက်ဆက် ပါရမီရှင်များစာရင်း မှာ ထိပ်ဆုံးက ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်လောက်တယ်..."

"ယင်မြို့တော်မှာ အဲ့ဒီလိုလူ ခြောက်ယောက်တောင် ရှိတယ်..."

"ယင်မြို့တော် (၇၂၀၀) အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင်..."

လီယွဲ့ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ရှေ့မှ ယင်စစ်သည် တပ်မှူးသည် အဆင့် (၈) ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း အဆင့်နိမ့် အဆင့် (၁၀) ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပြသနေသည်။

ထိုစဉ်က ရှစ်ပါးကန္တာရကောင်းကင်မျှော်စင် တွင် သူ စိန်ခေါ်ခဲ့သော လူငယ် ဧကရာဇ်သည် ဤအဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။

အဆုံးအစမဲ့သော မရဏကမ္ဘာအတွင်း ထိုကဲ့သို့သော သေဆုံးသူဝိညာဉ် သောင်းချီ၍ ရှိနေသည်။

မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက်သနည်း။ အကယ်၍ သူတို့အားလုံးသာ အပြင်သို့ ထွက်လာပါက ကမ္ဘာလောကရှိ အရာအားလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေမည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝစည်းမျဉ်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းလော။ သို့တည်းမဟုတ် အမြင့်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦး၏ လက်ရာလော။

အကယ်၍ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတည်းက ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဆိုပါက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ပေ။

သူတို့ပေါ်သို့ ဖိချလာသော ဧရာမ လက်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူ ညင်သာစွာ လက်ဖျစ်တီးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်…

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး လက်ဗွေရာများ ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်နေကာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိချလာသော ယင်စွမ်းအင် လက်ဝါးကြီးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ခေါက်ချလိုက်သည်။

ဖောင်း…

လက်ဝါးအတွင်းရှိ ယင်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သို့သော် ထိုလက်ချောင်းသည် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ရဲရင့်သော အမျိုးသားပေါ်သို့ ဆက်လက် ဖိချလာသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် အေးခဲသွားပုံရသည်။ ဟင်းလင်းပြင်သည် လုံးလုံးလျားလျား ခဲသွားပုံရ၏။ ရဲရင့်သော အမျိုးသားသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှား၍မရပေ။

ထိုလက်ချောင်း ဖိချလာသည်ကို သူ ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိခဲ့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် နာကြည်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

…

မမျှော်လင့်ထားသော အရာများ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ လက်ချောင်းသည် ရဲရင့်သော အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ချိန်တွင် လက်ဗွေရာများ ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်နေပြီး အရာအားလုံးကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်က ဂုဏ်ကျက်သရေရှိခဲ့သော ဤတစ္ဆေစစ်သည် တပ်မှူးသည် အသံတစ်သံမျှ မထွက်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

"နတ်ဘုရားတွေလား..."

အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မြို့တော်ဝန်သည် မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာမှန်းမသိဘဲ အနီးနားတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အမူအရာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လီယွဲ့ကို အလွန်လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးပင်လျှင်၊ အဆင့်တူ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးသူပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။

ထိုလက်ချောင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုသည် အလွန်အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။

"မင်း ဒါကို တကယ် သတိထားမိတာပဲ..."

လီယွဲ့သည် အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မြို့တော်ဝန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ မည်သည့် မျိုးနွယ်စုမှ လာသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အလွန်ဝေးကွာလှသည့် အတိတ်မှ အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။

"မင်းလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေနိုင်တာလဲ..."

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မြို့တော်ဝန်၏ စိတ်ထဲတွင် ကမောက်ကမဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မရဏကမ္ဘာသည် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးလုံးလျားလျား အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ လူ့လောကရှိ အကြောင်းအရာများ၊ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိနိုင်ရန် ၎င်းတို့တွင် လမ်းကြောင်းများ ရှိသည်။

သူသည် မင်လင် ယင်မြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားခေတ် လေးခေတ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်က နတ်ဘုရားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားများသည် နယ်ပယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ဟု ငါ လုံးလုံးလျားလျား မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ခေတ်အဆက်ဆက် ပါရမီရှင်များစာရင်း တွင် နံပါတ်တစ်နေရာ၌ ရပ်တည်ခဲ့သူပင်လျှင် အများကြီး နိမ့်ကျနေသေးသည်။

ဤသည်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်ပင်။

သူ အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဝံ့ချေ။

သူသည် တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

တံဆိပ်တုံးကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွား၏။

မင်လင် ယင်မြို့တော်အတွင်း ရှေးဟောင်းသံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော ယင်စစ်သည် အမြောက်အမြားသည် အရိပ်အယောင်မျှမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် သူတို့သည် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါဟာ မင်လင် မြို့တော်ဝန် ဖြစ်တယ်..."

"အရာရာတိုင်းကို လွှမ်းခြုံနိုင်တဲ့ သူငယ်အိမ် အတတ်ပညာ ကို ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာစေဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်..."

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မြို့တော်ဝန်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်…

လီယွဲ့၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဖိချိတ်သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသော ရဲရင့်သည့် အမျိုးသားသည် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

"ပိုးမွှား တိုက်ခိုက်ရေးစစ်ကြောင်း…"

"ရန်သူကို သတ်စမ်း"

အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မြို့တော်ဝန်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားလှသော ယင်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဘုန်း…

ယင်စစ်သည် သုံးထောင့်ခြောက်ရာသည် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေစွမ်းအင်များသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်စွမ်းအင်များ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ထကြွလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးလိုက်သည်။

မင်လင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် ကမောက်ကမဖြစ်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ကာ တိမ်များ လှိမ့်ဝင်လာပြီး ကမ္ဘာလောက၏ အရောင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သံကြိုးများသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး စစ်မှန်သော နဂါးများကဲ့သို့ လိမ်ယှက်ကာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဂလောက် ဟူသော အသံကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သေဆုံးသူဝိညာဉ် အမြောက်အမြားသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မော့ကြည့်နေကြသည်။

ထူးဆန်းသော သားရဲတစ်ကောင်ပေါ်တွင် စီးနင်းလာသည့် လူသားအမျိုးသမီးသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပိုးမွှား တိုက်ခိုက်ရေးစစ်ကြောင်း..."

"မြို့တော်ဝန်ကို ပိုးမွှားသဏ္ဍာန် သားရဲ တိုက်ခိုက်ရေးစစ်ကြောင်း သုံးရလောက်အောင် ဘာကများ ဖြစ်စေခဲ့တာလဲ..."

သူမ၏ ဘေးတွင် အသက်ကြီးကြီး လူသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ ထိုအသက်ကြီးရွယ်အို၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း ထိတ်လန့်မှုများ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း သူသည် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ဆီသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ဒုတိယအဆင့် ယင်စစ်သည်တစ်ဦးထက် မနိမ့်ကျပေ။

လူသားအမျိုးသမီးသည်လည်း ချက်ချင်း နောက်မှလိုက်သွားပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် အသက်ကြီးရွယ်အိုထက် တစ်ဆင့်နိမ့်သော်လည်း တတိယအဆင့် ယင်စစ်သည်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင်…

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်နှင့် သိပ်မဝေးလှသော မဏ္ဍပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့အပြင် အချို့သော သေဆုံးသူဝိညာဉ်များသည်လည်း အနီးနားတွင် ပေါ်လာကြပြီး အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ထင်ဟပ်နေကြသည်။ တိုက်ပွဲကို လာရောက်ကြည့်ရှုဝံ့သော သေဆုံးသူဝိညာဉ်များ အားလုံးသည် အလွန်အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

အသန်မာဆုံးသူများပင်လျှင် ဒုတိယအဆင့် တစ္ဆေစစ်သည်များနှင့်သာ ညီမျှသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ တတိယအဆင့် တစ္ဆေစစ်သည်များနှင့်သာ ညီမျှသည်။

သူတို့ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ဒဏ္ဍာရီလာ "မွေးစားနဂါး" တိုက်ခိုက်ရေးစစ်ကြောင်းကို မြို့တော်ဝန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရလောက်အောင် ဘယ်အရာကများ ဖြစ်စေခဲ့သနည်း။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တစ္ဆေစစ်သည် တပ်မှူးသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

မင်လင် မြို့တော်ဝန်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူများထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါ သူပဲလား"

မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်အတွင်း မွေးစားနဂါး တိုက်ခိုက်ရေးစစ်ကြောင်း ဖွဲ့စည်းနေမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသော ကျက်သရေရှိသည့် ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ လူသားအမျိုးသမီးသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ကို သိလို့လား..."

အသက်ကြီးရွယ်အို၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

ပိုးမွှား တိုက်ခိုက်ရေးစစ်ကြောင်းကို မြို့တော်ဝန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံရိပ်မှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

"ငါ……"

အာပြောင်ဟု အမည်ရသော လူသားအမျိုးသမီးသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဒီလိုတိုင်း ပြောလို့မရပါဘူး။

လမ်းမပေါ်မှာ တစ်ဖက်လူနဲ့ တွေ့ခဲ့ပြီး သူမက သူ့ကို အထင်သေးခဲ့တယ်ဆိုတာကိုပေါ့။

သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်မှာ… ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မြို့တော်ဝန်ကိုပင် ပိုးမွှားစစ်ကြောင်း အသုံးပြုလာအောင် ဖိအားပေးနိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေနိုင်မည်နည်း။