အခန်း ၃၁၉

အခန်း ၃၁၉ - ဟုန်တျန် ကမ္ဘာကြီး၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ သန့်ရှင်းသော မင်းဆက်

မင်လင် ယင်မြို့တော်။

တိမ်မည်းများ လွင့်စင်သွားပေ၏။

လဆုတ်ကိုးစင်းနှင့် ကြယ်(၇၂၀၀) တို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး အတိုင်းအဆမသိနိုင်သော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်ကာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးကြည့်ရှုနေသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ယင်လကိုးစင်း ပါဝင်ပေ၏။

ယင်နှင့်ယန် ရောယှက်နေပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကင်းမဲ့ကာ ကြီးမြတ်လှသော နေမင်းကိုးစင်း ပါဝင်နေသကဲ့သို့လည်း ထင်မှတ်ရသည်။

"ယင်ယန်လမ်းကြောင်းကြီး ပေါ်လာပြီဟေ့..."

"ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ယင်မြို့တော်တစ်ခု ပျက်စီးသွားရင် ယင်ယန်လမ်းကြောင်း ကိုးခုစလုံး ပေါ်လာမယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒီဒဏ္ဍာရီက တကယ်ပဲကိုး..."

"လမ်းကြောင်း ကိုးခုစလုံး ပေါ်လာတာဆိုတော့ ယင်ယန်လမ်းကြောင်း ကို ဖြတ်သန်းရတဲ့ အခက်အခဲက အများကြီး လျော့ကျသွားပြီပေါ့..."

"ဒါက ငါတို့ မင်လင် ယင်မြို့တော်အတွက် အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးပဲဟေ့..."

"ဟားဟားဟား..."

"ငါ သွားပြီဟေ့..."

လူသားအဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများ၌ တုနှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး မျက်နှာပေါ်၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေကာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားရင်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပေ၏။

"ယင်ယန်လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လူ့လောကကို ပြန်ကြစို့..."

အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သန်မာထွားကြိုင်းသော အမြီးတစ်ခုပါရှိသည့် အခြားရုပ်သွင်တစ်ခုသည်လည်း ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

"သာမန် ယင်ယန်လမ်းကြောင်း ကို အကြိမ်တစ်သန်း ဖြတ်သန်းဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် တစ်ခါမှ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

သို့သော် ယခုချိန်တွင်တော့...

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါလည်း ကျော်လွှားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာပြီပေါ့..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်..."

မြင်းကိုယ်လူခေါင်းနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည်လည်း ခုန်တက်ကာ လဆုတ်များထဲမှ တစ်စင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ယင်မြို့တော်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပေ၏။

သေလွန်သူ ဝိညာဉ်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားကြသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ပြေးဝင်ရဲသည့် ဝိညာဉ်များအားလုံးသည် အဆင့် (၃) ယင်စစ်သည်များထက် အားမနည်းကြချေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားသည် အဆင့် (၃) ယင်စစ်သည်တစ်ဦးထက် နိမ့်ကျနေပါက ၎င်းတို့သည် ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ မနာလိုမှုများဖြင့်သာ ကြည့်ရှုနေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ မင်လင် ယင်မြို့တော် အတွင်း၌ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယင်စစ်သည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများသာလျှင် ပျံသန်းနိုင်ပေသည်။

တစ်ခဏအကြာ။

ဝိညာဉ် တစ်ထောင်ကျော်သည် ယင်မြို့တော်ထဲမှ ပြေးထွက်လာကာ ယင်လတစ်စင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"ယင်ယန်လမ်းကြောင်း..."

"တကယ်လို့ ဒီလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် လူ့လောကကို ပြန်ရောက်နိုင်တယ်ပေါ့..."

လီယွဲ့သည် နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေပုံရ၏။

သို့သော် ဤကိစ္စသည် သူနှင့် များစွာ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဤဝိညာဉ် တစ်ထောင်ကျော်သည် အလွန်ပါရမီပါသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသူများ ဖြစ်သည်။

အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်သူ များများစားစား ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်...

၎င်းတို့အားလုံးကို သူ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် သူ၏အရှေ့၌ ပုရွက်ဆိတ်များမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များကို အရှေ့ဘက်ရှိ မြို့စားအိမ်တော်ဆီသို့ စူးစိုက်ထားရင်း ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

မြို့စားအိမ်တော်သည် အလွန် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည်။

သို့သော် အဓိက အဆောက်အအုံ တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေ၏။

ယင်ယန်လမ်းကြောင်း အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်ရဲသော ဝိညာဉ် အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် မြို့စားအိမ်တော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ နန်းတော်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသော သူ့ကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"သူက မင်လင် ယင်မြို့တော်ရဲ့ မြို့စား ဖြစ်လာတော့မှာလား..."

လူသား အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယင်မြို့တော်တစ်ခု၏ မြို့စား။

ဤသည်မှာ အဆုံးမဲ့ မရဏကမ္ဘာတွင် အလွန်မြင့်မားသော ရာထူးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

...

နန်းတော်အတွင်း၌။

အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာ၏။

ထိုအလင်းတန်းအတွင်း တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခု ဝဲပျံနေသည်။

လီယွဲ့သည် တံဆိပ်တုံးကြီးရှေ့တွင် ရပ်ကာ ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သူ တံဆိပ်တုံးကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

တံဆိပ်တုံးကြီးမှ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်(၇၂၀၀) ထဲမှ တစ်စင်းနှင့် ဝေဝါးစွာ ချိတ်ဆက်သွားပေ၏။

ဘုန်း...

လီယွဲ့၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားသည်။

သူသည် ကြယ်တစ်စင်းပေါ်တွင် ရပ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ အုံ့မှိုင်းသော လေထုရှိပြီး သစ်ပင်ပန်းမန်များ မရှိသော ကြယ်တစ်စင်း ဖြစ်သည်။

ကြယ်သည် အလွန်ကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း အချိန်ခရီးမသွားမီက ကြယ်တာရာပြာ နှင့် ယှဉ်နိုင်သေးသည်။

ထို့အပြင် သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်မှာ...

ဤကြယ်နှင့် အလွန်နီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟူး...

အခြား ဝေးကွာသော ကြယ်တစ်စင်းပေါ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရုပ်သွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် ဆင်တူသော တောက်ပသည့် အနီရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အခြားကြယ်များပေါ်တွင်လည်း ရုပ်သွင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် မတူညီသော စိတ်နေသဘောထားများ ရှိကြသော်လည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလွန်ထူးခြားသော တာအိုကျက်သရေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေ၏။

ကြယ်များထက်တွင် ရပ်တည်နေရင်း ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှင်သခင်များကဲ့သို့ ကမ္ဘာအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေပုံရသည်။

"ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ နှစ်တွေ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ... အခု နောက်ထပ် မြို့စားတစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရပြန်ပြီ..."

"ငါ့နာမည်က ချန်ချူပါ... မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ..."

ကြယ်တစ်စင်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လီယွဲ့အား အလွန်တည်ကြည်လေးနက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ယင်မြို့တော် မြို့စားတစ်ဦးကို မည်သို့ပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ။

နှစ်ချက်စလုံးက တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

"ဒါတွေက..."

"အဆုံးမဲ့ မရဏကမ္ဘာက တခြားမြို့တော်တွေရဲ့ မြို့စားတွေလား..."

လီယွဲ့သည် ကြယ်များပေါ်ရှိ ရုပ်သွင်များကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် အကွာအဝေးက အလွန်ဝေးကွာလွန်းပြီး ဤနေရာတွင် ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော စည်းမျဉ်းများ ရှိနေသောကြောင့် အခြားမြို့စားများ၏ အရှိန်အဝါစွမ်းအားကို သူ ခွဲခြားမသိမြင်နိုင်ချေ။

"ငါ့ကို ဇာစ်မြစ် လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်..."

သူ စတင်ပြောဆိုလိုက်၏။

ဇာစ်မြစ်လား...

ကြယ်တစ်စင်းချင်းစီ၏ အထက်တွင် ယင်မြို့တော် မြို့စားများက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

လီယွဲ့သည် သူ၏ကြယ်ပေါ်၌ မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်လာကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လူသားတစ်ဦး၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော ဝိညာဉ် ပေါ်လာချိန်တွင် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ကြယ်သည် အထူးစွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပေ၏။

ထိုစစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သည် ကြယ်မှ ချက်ချင်း ခွာထွက်သွားပြီး မင်လင် ယင်မြို့တော်ဆီသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုးဆင်းနေစဉ်အတွင်း...

စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သည် ဝိညာဉ်တစ်ခုကို စတင်မွေးဖွားလာပြီး ဝိညာဉ်၏အပြင်ဘက်တွင် သေလွန်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် မရဏစစ်သည်များ၏ သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် မရဏစစ်သည်များ၏ လှံရှည်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တစ္ဆေစစ်သည်လား..."

"ငါ့ရဲ့ အတွေးတစ်ချက်နဲ့တင် လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေစစ်တပ်လား..."

"ဒါဆို ယင်မြို့တော်ရဲ့ တစ္ဆေစစ်သည်တွေက ဒီလိုမျိုး ပေါ်လာတာကိုး..."

လီယွဲ့ နားလည်သွားသည်။

ထို့နောက်...

သူ အချိန်မဖြုန်းတော့ချေ။

သူသည် ယင်မြို့တော် မြို့စားတစ်ဦးဖြစ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို သိရှိရန်အတွက် အခြားယင်မြို့တော် မြို့စားများနှင့် ခေတ္တမျှသာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူသည် မင်လင် ယင်မြို့တော်၏ မြို့စားအိမ်တော်အတွင်းသို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျိုးမင်ဟွမ်က မြို့စားမင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

မြို့တွင်းရှိ တစ်ဦးတည်းသော တစ္ဆေစစ်သည်က လီယွဲ့၏အရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူသည် လေးထောင့်ကျသော မျက်နှာနှင့် တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိပြီး အဆင့် (၃) ယင်စစ်သည် မဟုတ်ဘဲ အဆင့် (၂) ယင်စစ်သည် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှစ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် သူသည် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကိုး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။

ခေတ်အဆက်ဆက် ပါရမီရှင်များ စာရင်း မှ သက်ရှိများနှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တစ်လက် ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

ချက်ချင်းပင်...

ကျိုးမင်ဟွမ်၏ ဘဝမှတ်ဉာဏ်များ စိတ်ထဲပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် အသက် သုံးနှစ်အရွယ်တွင် စတင်ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ်တွင် အဆင့် (၈) စစ်မှန်သော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာကာ၊ ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်တွင် အဆင့် (၇) တာအိုပညာရှင်၊ နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်တွင် အဆင့် (၈) စစ်မှန်သော အရှင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အသက် လေးဆယ်အရွယ်တွင် အဆင့် (၉) ဘုရင်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကာ၊ ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် အဆင့် (၁၀) ကောင်းကင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ အသက် တစ်ရာအရွယ်တွင် အဆင့် (၁၁) သို့ဝင်ရောက်ကာ တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

အသက် ၁၅၅ နှစ်အရွယ်တွင် သူသည် အဆင့် (၁၂) ဖြစ်သော အတ္တသီးသန့်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

အသက် ၂၈၀ အရွယ်တွင် အဆင့် (၁၃) သို့ ဝင်ရောက်ကာ သူတော်စင်အရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အသက် ၄၆၂ နှစ်အရွယ်တွင် သူ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းရရှိကာ အဆင့် (၁၄) အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး မဟာစွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပေ၏။

သူ့အား ဟုန်တျန် ကမ္ဘာကြီး ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်အဖြစ် ချီးကျူးခံခဲ့ရပြီး ဟုန်တျန် ကမ္ဘာကြီး အတွင်းရှိ မျိုးနွယ်ခြား လူငယ်မျိုးဆက်များကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။

သူ့အား မဟာကောင်းကင် ကမ္ဘာကြီး ၏ လူသားမျိုးနွယ်မှ နှစ်ငါးထောင်အတွင်း အကြီးကျယ်ဆုံး ပါရမီရှင်အဖြစ်ပင် ချီးကျူးခံခဲ့ရပေ၏။

သို့သော် တစ်နေ့တွင် သူသည် အာကာသပြင်ပမှ လက်ချောင်းတစ်ချောင်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ဝိညာဉ်မှာ ကွဲအက်လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မရဏကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိကာ သူ၏ကြယ်ပေါ်သို့ မကျဆင်းမီအထိ မျောပါလွင့်လွင့်နေခဲ့သည်။

"ဟုန်တျန် ကမ္ဘာကြီး..."

ကျိုးမင်ဟွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် လီယွဲ့သည် ဟုန်တျန် ကမ္ဘာကြီး ၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးတွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် မိစ္ဆာများ၏ အစာ မဖြစ်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် အခြားမျိုးနွယ်များနှင့်လည်း ရန်သူများဖြစ်ကြပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ဟုန်တျန် ကမ္ဘာကြီးတွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ သန့်ရှင်းသော မင်းဆက်တစ်ခု တည်ရှိပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်မှာ ထိုလူသားမျိုးနွယ်၏ သန့်ရှင်းသော မင်းဆက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသန့်ရှင်းသော မင်းဆက်အတွင်း၌ ပညာရှိတစ်ဦးက အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် အုပ်စိုးထားပေ၏။

"ကျိုးမင်ဟွမ်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆို သူက သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ ရှိတယ်..."

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူက မဟာစွမ်းအားရှင် အဆင့်မှာတင် လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်..."

"ဟုန်တျန် ကမ္ဘာကြီးထဲက မျိုးနွယ်ခြားတွေထဲက သူတော်စင်တစ်ပါး လှုပ်ရှားလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..."

"တကယ်လို့ ကျိုးမင်ဟွမ်ကို ငါ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ဆီ ခေါ်သွားပြီး ငါ့ရဲ့ နောက်လိုက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လို့ ရနိုင်မလား..."

လီယွဲ့သည် သူ့ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်နေသော လူသားတစ္ဆေစစ်သည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

ထိုသို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် မင်လင် ယင်မြို့တော်တွင် အလဟဿ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို အပြင်သို့ ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့လျှင်

တစ်ဖက်လူသည် တစ်ချိန်က အဆင့် (၁၄) စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ထောက်ရှုပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိရန် အချိန်အကြာကြီး ယူရမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုချိန်တွင်...

သူ၏ လက်အောက်တွင် အဆင့် (၁၄) စွမ်းအားရှင်အဆင့်ရှိသော နောက်လိုက်တစ်ဦး ရှိလာပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။