အခန်း ၃၂၂

အခန်း (၃၂၂) မဟာတာအိုပန်းပွင့် ကို အသုံးပြု၍ တရားဓမ္မစည်းမျဉ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း

မဟာရီမင်းဆက်။

လီဟော့တာအိုနယ်မြေရှိ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကြီးမြတ်သော မင်းဆက်နှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

လမင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပခုံးထက်တွင် ဆံပင်အနက်ရောင်များ ကျဆင်းနေသည့် ယွဲ့ဟွာ မင်းသမီးသည် စင်မြင့်အတွင်း၌ ထိုင်ကာ သူမရှေ့ရှိ စစ်တုရင်ခုံကို ကြည့်ရင်း သူမ၏လက်ထဲမှ စစ်တုရင်အဖြူရောင်ကို ချလိုက်၏။

သူမ၏ ရှေ့တွင် ပါးလျသော မျက်နှာရှိသည့် အနက်ရောင်ဝတ် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်။

ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် စစ်တုရင်အမည်းရောင်ကို ကိုင်ထားကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... အင်ပါယာအကြံပေးက အပြင်ထွက်သွားပါပြီ..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏လက်ထဲမှ အမည်းရောင်စစ်တုရင်သည် စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။

"ဆရာ ဘာပြောချင်တာလဲ..."

ယွဲ့ဟွာ၏ နူးညံ့လှပသော မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမက အဖြူရောင်စစ်တုရင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

ဖျောင်း…

အဖြူရောင်စစ်တုရင် ကျဆင်းသွားချိန်တွင် စစ်တုရင်ခုံပေါ်၌ စစ်သည်သန်းပေါင်းများစွာကို ဝါးမြိုရန် အသင့်ဖြစ်နေသော စစ်မှန်သည့် နဂါးတစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေ၏။

"သတင်းရထားတယ်..."

"အင်ပါယာအကြံပေးရဲ့ ပဉ္စမမြောက်နဲ့ သတ္တမမြောက် တပည့်တွေ သေဆုံးသွားပြီ..."

"လီဟော့တာအိုနယ်မြေ၊ မဟာကျိုးမင်းဆက်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာတယ်..."

"သူတို့က အဲဒီနတ်ဘုရားလက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားကြတာပဲ..."

သက်ကြီးရွယ်အိုက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားတွေလား..."

ယွဲ့ဟွာ မင်းသမီး၏ လှပသော မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း တောက်ပသွား၏။

"နောက်ထပ် နတ်ဘုရားခေတ်တစ်ခေတ် ရောက်လာပြန်ပြီလား..."

"ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် အမှောင်မိုက်ဆုံး အချိန်ကာလကို ရောက်တိုင်း နတ်ဘုရားခေတ်က ပေါ်လာတတ်တယ်..."

"မဟာကျိုးမင်းဆက်က အဲဒီနတ်ဘုရားက ဘယ်လို နတ်ဘုရားအဆင့် ရှိသလဲ..."

သက်ကြီးရွယ်အို၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားသည်။

"အဆင့် (၁၂) ကောင်းကင်ဆရာသခင် နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရမယ်..."

သူ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ရှေ့ရှိ စစ်တုရင်ခြင်းတောင်းထဲမှ အမည်းရောင် စစ်တုရင်အားလုံးကို ပစ်ချလိုက်၏။

ရုတ်တရက်… အမည်းရောင် စစ်တုရင်များသည် လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ စင်မြင့်သည် ခွာချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မဟာရီမင်းဆက်နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ..."

သက်ကြီးရွယ်အိုက သူကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး ပါရမီပိုင်းတွင် သူ့ထက် သာလွန်သွားခဲ့သော တပည့်ဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်ပါယာအကြံပေးရဲ့ မျိုးဆက်က မြေကမ္ဘာမျိုးနွယ်စုက ဖုန်းရွှေဆရာတွေပဲ... သူတို့က ငါတို့ မဟာရီမင်းဆက်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာ ဆယ်ပုံကိုးပုံကို ဝါးမြိုခဲ့ကြတယ်..."

"အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ မဟာရီမင်းဆက်ဟာ ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ပြည်သူတွေက ဆင်းရဲဒုက္ခတွင်းထဲမှာ နေထိုင်ခဲ့ရတယ်... တကယ်လို့ သူတို့သာ အိပ်ရာကနိုးလာခဲ့ရင် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေအောက် ရောက်သွားပြီး မြို့တွေ၊ အိမ်တွေ ပျက်စီးသွားတာကို တွေ့ရနိုင်တယ်..."

"အင်ပါယာအကြံပေးဟာ နှစ်ပေါင်းသုံးရာအတွင်း တစ်ခါမှ ထွက်မသွားခဲ့ဘူး..."

"အခု သူ ထွက်သွားတာက ငါတို့ကို ကြီးမားတဲ့ အရာတွေ ပြီးမြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးလိုက်တာပဲ..."

သူ စကားပြောနေချိန်တွင် သက်ကြီးရွယ်အို၏ အသံသည် အထူးသဖြင့် လေးနက်သွားပေ၏။

ယွဲ့ဟွာ မင်းသမီးက သူမ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ပါဦး..."

ထိုအချိန်တွင်ပင်… လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ထိမိခလုတ်တိုက်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။

သူက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် မင်းသမီးကို ကြည့်ကာ တုန်ရီသောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာ... မင်းသမီး... အင်ပါယာအကြံပေး သေဆုံးသွားပါပြီ..."

"ဘာ..."

သက်ကြီးရွယ်အိုသည် အံ့အားသင့်သွား၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားရှိပြီး အဆင့် (၁၃) သူတော်စင်အရှင်အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သော အင်ပါယာအကြံပေး သေဆုံးသွားပြီ ဟုတ်လား။

ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်နေတတ်သော ယွဲ့ဟွာ မင်းသမီးပင်လျှင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပေ၏။

"လုံးဝ အမှန်ပါပဲ..."

"သူက ယန်လုံတောင်ရဲ့ ခန်းမသခင်၊ ယွန်မန်တောင်ရဲ့ တောင်သခင်နဲ့ တစ္ဆေကျိုင်းကောင် မိစ္ဆာသခင် တို့နဲ့အတူ သေဆုံးသွားတာပါ..."

"တချို့သူတွေ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့တာပါ... သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ ကနေ ထွက်လာတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပါ..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အလျင်စလို ပြောဆိုလိုက်သည်။

သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ ဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုလား။

သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် ယွဲ့ဟွာ မင်းသမီးတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သိပ်မကြာခင်ကပဲ သူတို့အားလုံး သတင်းရရှိခဲ့ကြသည်။

သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အင်အားစုအသီးသီးက စောင့်ကြည့်နေသော သွေးလမင်းမြို့ ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းခွဲကာ အတွင်းရှိ အဆင့် (၁၂) ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်သည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ…

သူ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး အင်ပါယာအကြံပေး၊ ယန်လုံတောင်၏ ခန်းမသခင်၊ ယွန်မန်တောင်၏ တောင်သခင်နှင့် တစ္ဆေကျိုင်းကောင် မိစ္ဆာသခင် ဟူသော အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦးကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဤလေးဦးသည်…

သို့သော် လီဟော့တာအိုနယ်မြေ တွင် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော ခွန်အားကြီးသူများမှာ...

သူတို့အားလုံးသည် အဆင့် (၁၂) အတ္တသီးသန့်အဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

"ဆရာ..."

"အခုပဲ ဒီကိစ္စကို စတင်လှုပ်ရှားကြရအောင်..."

"ငါတို့ရဲ့ မဟာရီမင်းဆက်ဟာ လူသားမျိုးနွယ်နဲ့သာ တကယ်သက်ဆိုင်သင့်တယ်..."

ယွဲ့ဟွာသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဟူး--

သူ၏ ပုံရိပ်သည် မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"နတ်ဘုရားတွေ..."

"အဲဒီနတ်ဘုရားကို ငါ သွားတွေ့မယ်..."

"ငါ ဖတ်ဖူးတဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်အရဆိုရင်..."

"သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ--"

"ဒါက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ သေချာပေါက် သက်ဆိုင်နေရမယ်..."

"အင်ပါယာအကြံပေးနဲ့ သူ့လူတွေက အဲဒီနတ်ဘုရားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်နေချိန်မှာ သွေးလမင်း တားမြစ်နယ်မြေ က ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပဲ..."

ယွဲ့ဟွာက သူမဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝှစ်--

သူမနှင့် အတိအကျတူညီသော နောက်ထပ်ပုံရိပ်တစ်ခု သူမထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်က ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် အဆင့် (၁၂) သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ရာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ရှေ့တွင် မဟာတာအိုပန်းပွင့် တစ်ပွင့် လွင့်မျောနေပြီး လောကရှိ အတောက်ပဆုံးသော အရောင်အသွေးများကဲ့သို့ ရောင်စဉ်ခုနစ်သွယ် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ၏။

ထို့အပြင် ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုစီ၏ အရောင်သည် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။

ယခင်ထွက်သက်၌ မီးတရားဓမ္မစည်းမျဉ်းများ ပါဝင်နေသော နီရဲသည့်အရောင် ဖြစ်သည်။

နောက်ထွက်သက်၌ ရေတရားဓမ္မစည်းမျဉ်းများ ပြည့်နှက်နေသော စိမ်းပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခြားထွက်သက်တစ်ခုတွင်မူ လေတရားဓမ္မစည်းမျဉ်းများ ပါဝင်သော အပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြန်၏။

"မဟာတာအို မြစ်ဖျားခံရာ နေရာမှာ ပေါက်ဖွားတဲ့ ရှားပါးပန်းပွင့်ပီသပါပေတယ်..."

"ပန်းပွင့်ဖတ် ခုနစ်ခုတည်းနဲ့တင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အလင်းတန်းတွေကို ပြသနေတယ်..."

"ငါ့ရဲ့ မူလစိတ်ကူးအရဆိုရင်..."

"ငါက အခြေခံသဘာဝငါးပါး တာအိုစက်ဝန်း ကို ကျင့်ကြံတယ်... ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်က ရတနာခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာ ဆီ တက်လှမ်းခြင်း ပဲ..."

"လေနဲ့ မိုးကြိုး စွမ်းအင်သဘာဝတွေကို အဲဒီထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထားတယ်..."

"အခက်အခဲတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့လည်း..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က လေနဲ့ မိုးကြိုးဆိုတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တရားဓမ္မစည်းမျဉ်း နှစ်ခုကို အရင်ဆုံး နားလည်သဘောပေါက်ရမယ်..."

လီယွဲ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

ဟူး--

သူ၏ရှေ့ရှိ မဟာတာအိုပန်းပွင့်ထံမှ ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခု လွင့်ပျံလာသည်။

ဤပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုတည်းသည် လောက၏ အန္တိမသစ္စာတရားများအားလုံး ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေပေ၏။

ထို့နောက်…

ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်လာသည်။

ရုတ်တရက်…

လီယွဲ့သည် လေကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် လေမှလွဲ၍ အခြားဘာမျှမရှိပေ။

အချိန်ဟူသော သဘောတရား မရှိသလို ဟင်းလင်းပြင်ဟူသော တည်ရှိမှုလည်း မရှိချေ။

မွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း၊ ကံကြမ္မာ သို့မဟုတ် အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်မှု၊ ကောင်းကင် သို့မဟုတ် မြေကြီးဟူ၍ မရှိပေ။

လေသာလျှင် ရှိ၏။

လေသည် အဆုံးမရှိ တိုက်ခတ်နေသည်။

လေသည် ကြမ်းတမ်းနိုင်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုလည်း ရှိနိုင်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လေများသည် စုစည်းသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ဆင်တူသော သဘောတရားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

လေ၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခတ်မှုသည် အချိန်ဟူသော ခံစားချက်ကိုလည်း ဖန်တီးပေးခဲ့၏။

လီယွဲ့သည် ၎င်းအတွင်း၌ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြောသွားပေသည်။

နှစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ သည် မရေမတွက်နိုင်သော လေများဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်…

ထိုမရေမတွက်နိုင်သော လေများသည် မည်သည့်အခါကမျှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ မီးခိုးငွေ့များအလား ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"လေတရားဓမ္မစည်းမျဉ်းကလည်း တစ်ရာခိုင်နှုန်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပဲ..."

လီယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မဟာတာအိုပန်းပွင့်ထံမှ ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုတည်းက သူ့ကို လေတရားဓမ္မစည်းမျဉ်းရှိ ကြီးမားလှသော အတားအဆီးတစ်ခုအား ကျော်လွှားနိုင်စေခဲ့သည်။

သိထားသင့်သည်မှာ…

သစ္စာတရားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။

အကယ်၍ တရားဓမ္မစည်းမျဉ်းများ၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းကို နားလည်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အဆင့် (၁၅) ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် သေချာသလောက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ဆက်လုပ်မယ်..."

သူသည် ခြောက်ဖတ်သာ ကျန်တော့သည့် သူ၏ရှေ့မှ မဟာတာအိုပန်းပွင့်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့၏။

နောက်ထပ် ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခု လွင့်ပျံလာပြီး သူ၏ နဖူးထက်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ…

သူသည် မိုးကြိုးကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် အဆုံးမဲ့ မိုးကြိုးများသာ ရှိပေသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုစီတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်းအင်အားများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ဖျက်ဆီးခြင်းအင်အားအတွင်း၌ ဘဝသစ်၏ အင်အားလည်း တည်ရှိနေ၏။

"မိုးကြိုး--"

"ဖျက်ဆီးခြင်းကနေ ဘဝသစ်ကို မွေးဖွားပေးတယ်..."

လီယွဲ့က သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် မိုးကြိုးကမ္ဘာအတွင်း၌ နစ်မြောနေလေ၏။

...

နတ်ကွန်း။

လီယူမင်သည် ခေါင်းဆောင်နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး သူ့ဘယ်ဘက်တွင် ကျိုးရှောင်ကေ ထိုင်နေသည်။

သူတို့၏အောက်တွင် လီတီယွမ်၊ ကျိုးချင်းယန်၊ လီရှို့ဝူ၊ ချင်ဝမ်ဂယ်၊ ချန်မာကျိ၊ ချန်အာကော်၊ ဟော်ယွမ်မင်၊ ကျန်းရှင်းလန်၊ ထန်ထင် နှင့် လေးပြင်ကျယ်မြို့မှ အခြားသော အဆင့်မြင့် အရာရှိများ ထိုင်နေကြသည်။

"အဲဒီနေရာအကြောင်း ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ..."

လီယူမင်က ခန်းမအလယ်တွင် ရပ်နေသော လူသုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသုံးဦး၏ ခေါင်းဆောင်မှာ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏နောက်တွင် သားနှင့် သမီးဖြစ်သူတို့ ရပ်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် စုစည်းရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ...

တစ်ဖက်လူတွင် အဆင့် (၁၂) ရတနာတစ်ခုနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ကြိမ်မှာ တကယ်လို့ အဆင့် (၁၂) ရတနာကို အရှင်လီယွဲ့ဆီ ပူဇော်နိုင်မယ်ဆိုရင်..."

လီယူမင်က သူ၏ လက်သီးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်လေ၏။