အခန်း ၃၃၀

အခန်း (၃၃၀) ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတာဝန် - ၂၄၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား တစ်ဦးချင်း ကူညီစောင့်ရှောက်ခြင်း

"မသေမျိုးမြို့ကြီး တစ်ဆယ့်နှစ်မြို့ထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့အတိုင်း တကယ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလှတာပဲ"

ဝတ်ရုံနက်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ကြည်ကာ ချောမောသော မျက်နှာပိုင်ရှင်ဖြစ်သည့် ကျန်းဝန်ယန်းသည် လက်ထဲတွင် ယပ်တောင်ကို ကိုင်လျက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားစစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားတို့၏ နတ်ဘုရားစစ်သည်များသည် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်စစ်သည်များ၊ မသေမျိုးမျိုးနွယ်စု၏ မသေမျိုးစစ်သည်များနှင့် တာအိုမျိုးနွယ်စု၏ တာအိုစစ်သည်များနှင့် မတူညီကြချေ။

နတ်ဘုရားစစ်သည်များဟူသည်မှာ စစ်မှန်သော သက်ရှိသတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပြီး သွေးသားခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များ ရှိကြသည်။

၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဇာစ်မြစ်များသည်ပင် သာမန်မကဘဲ ကမ္ဘာငယ်လေးအချို့၏ သမိုင်းကြောင်းထဲမှ ကျော်ကြားလှသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လေ့ရှိကြသည်။

ဤကျော်ကြားသူများသည် ကမ္ဘာငယ်လေးများတွင် မွေးဖွားခဲ့ကြသဖြင့် ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများကို မရရှိခဲ့ကြချေ။

သို့သော် အကယ်၍ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးတွင်သာ ဖြစ်ပါက ၎င်းတို့သည် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဝန်ယန်းသည်လည်း ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုမှ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ သူသည် တစ်သက်လုံး စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး စာပေနှင့် စစ်ရေးပညာ နှစ်ခုလုံးကို ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်ခဲ့ရာ သူ၏ခေတ်ကာလတွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် နတ်ဘုရားစစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

သူသည် ယခင်အတိုင်း ထက်မြက်လှသော ကျန်းဝန်ယန်းပင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"အရှင်က ငါ့ကို တာအိုသားရဲအလောင်းတွေ ဝယ်ဖို့ ဒီကို စေလွှတ်လိုက်တာ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ဘာရန်ပုံငွေမှ မပေးလိုက်ဘူး"

"ဒါက တကယ်ကို ခက်ခဲတာပဲ..."

ကျန်းဝန်ယန်းသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။

ရန်ပုံငွေ မရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

လုယက်ရမှာလား။

ဤမသေမျိုးမြို့အတွင်းရှိ အဆင့် ၁၃ သူတော်စင်အရှင်အဆင့်၏ ထိုးတက်နေသော အရှိန်အဝါများနှင့် အနည်းဆုံး အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော အဆင့် ၁၄ အတ္တသီးသန့်အဆင့်ရှိ အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိချိန်တွင်၊ သူသည် ဤစိတ်ကူးကို လုံးလုံးလျားလျား စွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

ဤနေရာသည် ယူအန်မုန်တာအိုပြည်နယ်၏ ရှေးအကျဆုံးသော နေရာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ယူအန်မုန်တာအိုပြည်နယ်၏ အလယ်ဗဟိုအကျဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်၏။

မြို့တွင်း၌ အဆင့် ၁၅ ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူ၏ အဆင့် ၁၃ မျှသာရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မလုံလောက်ပေ။

သူသည် အဆင့် ၁၄ ၏ အတိုင်းအတာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း အဆင့် ၁၄ သို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၁၅ ရှိသော အရှင်တစ်ပါး၏ အုန်းခွံတစ်ချက် ရိုက်ချက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်ရန်မှာ လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ချေ။

"အရင်ဦးဆုံး ဝင်ပြီး သွားကြည့်ရအောင်"

"ကံကောင်းတာက အရှင်က ငါ့အပေါ်မှာ ကောင်းကင်ဖုံးကွယ်ခြင်း နတ်ဘုရားမန္တန်ကို သုံးပေးထားလို့ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစစ်သည် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်"

"မဟုတ်ရင်တော့ မြို့ထဲကို ဝင်ဝင်ချင်းပဲ ငါ့ကို မှတ်မိသွားပြီး အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်တာ ခံရမှာ စိုးရတယ်..."

"နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်က တကယ်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ ရန်သူပဲ"

"ငါ သတိထားမှ ဖြစ်မယ်"

"ဒီနတ်ဘုရားစစ်သည်ရဲ့ အထောက်အထားကို ဘယ်တော့မှ အသိမပေးလို့ မဖြစ်ဘူး"

ကျန်းဝန်ယန်းသည် မိမိရှေ့ရှိ မြင့်မားလှသော မြို့တံခါးကြီးကို ကြည့်ကာ ခြေလှမ်းလှမ်း၍ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

မသေမျိုးမြို့အတွင်း၌ မဏ္ဍပ်ဆောင်များသည် လေထုထဲတွင် ဆိုင်းငံ့နေကြပြီး ရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်နေကြသည်။

မြေပြင်ကို ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ခင်းထားပြီး မြောက်မြားစွာသော ရွှေရောင်မန္တန်လိုင်းများသည် မြေပြင်ထက်တွင် စီးဆင်းနေကြရာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသည်ဟု ထင်ရပေသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်ရသမျှ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အဆုံးမရှိသော လေလွင့်မဏ္ဍပ်ဆောင်များနှင့် အသွားအလာ ရှုပ်ထွေးနေကြသော ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ရှိနေကြသည်။

"တာအိုပြည်နယ်ရဲ့ ဗဟိုချက်ဖြစ်တဲ့အတိုင်း တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ"

"အဆင့် ၁၂ တည်ရှိမှုတွေက အတော်လေး အများကြီးပဲ"

"အဆင့် ၁၃ တည်ရှိမှုတွေကိုလည်း ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့နိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့... သူတို့ထဲမှာ လူသားတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"

"ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်ဟာ လုံးလုံးလျားလျား ဆုတ်ယုတ်သွားပုံရတယ်"

ကျန်းဝန်ယန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မြို့ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီကပင် သူ၏ ရုပ်ရည်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် နီရဲသော စကေးအသေးစားလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည်။

ဤသည်မှာ ရန်ရှန်းမျိုးနွယ်စု ၏ သင်္ကေတ ဖြစ်ပေသည်။

ရန်ရှန်းမျိုးနွယ်စုသည် ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုများပြီးလျှင် အားကောင်းသော မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလောကအားလုံးတွင် အလွန် အစွမ်းထက်ကာ အဖွဲ့ဝင်အမြောက်အမြား ရှိကြသည်။

"ဟင်..."

"ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတာဝန် က အသစ်ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ"

"ဒါက သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေနဲ့ နောက်ဆုံး လုပ်ငန်းတာဝန် ဖြစ်လိမ့်မယ်"

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌ လီယွဲ့သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

သူသည် စိတ်ကူးဖြင့် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတာဝန် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ယခင် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတာဝန် သည် သူ့အား ကြီးမားလှသော ဆုလာဘ်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။

မဟာတာအို၏ပန်းပွင့်၊ နတ်ဘုရားရတနာပေါင်း ငါးသန်း၏ ဇာစ်မြစ်၊ နတ်ဘုရားအားလုံး၏ မူလဇာစ်မြစ်၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသိမြင်ခြင်းမန္တန်နှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ ဆန္ဒတော်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲလှသော အဖိုးတန် ရတနာများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားအားလုံး၏ မူလဇာစ်မြစ် ကို အသုံးပြုပြီးဖြစ်၏။

သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသိမြင်ခြင်းမန္တန် ကိုမူ ယခုတိုင် အသုံးမပြုရသေးချေ။

သူသည် မဟာကျန့်ကောင်းကင်အင်ပါယာ ကို တည်ထောင်မည့်နေ့တွင် ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသိမြင်ခြင်းမန္တန် ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားရန် အစီအစဉ် ရှိပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော လေးနက်လှသည့် နေ့ရက်မျိုးတွင် နတ်ဘုရားပြာဋိဟာများ ပေါ်ထွက်လာရန် သဘာဝအရပင် မျှော်လင့်နိုင်ပေသည်။

ဟူး... ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတာဝန် မျက်နှာပြင်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

...

[ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတာဝန် - ၂၄]

[လုပ်ငန်းတာဝန် ဖော်ပြချက်]: နတ်ဘုရားများသည် စစ်ပွဲများ ဆင်နွှဲကြရာတွင် ဘယ်သောအခါမျှ အရှုံးမပေးအပ်ချေ၊ သို့သော် နတ်ဘုရားများသည် အပြန်အလှန်လည်း ကူညီကြရမည် ဖြစ်သည်။ သင်သည် နတ်ဘုရားအားလုံး၏ ရှေ့တန်းတွင် ရောက်ရှိနေသူဖြစ်ရာ အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရသော အခြားနတ်ဘုရားများကို သွားရောက်ကူညီစောင့်ရှောက်လော့။

[လုပ်ငန်းတာဝန် ရည်မှန်းချက်]: အဋ္ဌမအဆင့်မြင့် ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား အဆင့် ၈ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကူညီရန် (သာမန်ဆုလာဘ်) သို့မဟုတ် အဋ္ဌမအဆင့်နိမ့် ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီရန် (အထူးဆုလာဘ်)။

[လုပ်ငန်းတာဝန် ဆုလာဘ်များ]: ဆုလာဘ်များကို လုပ်ငန်းတာဝန် ပြီးမြောက်မှု အခြေအနေအပေါ် မူတည်၍ ခွဲဝေပေးမည် ဖြစ်သည်။

...

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

"တစ်ဦးချင်း ကူညီစောင့်ရှောက်ရေးလည်း ရှိတာပဲလား"

လီယွဲ့သည် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

ဤလုပ်ငန်းတာဝန်သည် သူ မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားများ စစ်ပွဲ သည် သေကြေပျက်စီးခြင်းဖြင့် ပြီးဆုံးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားများ စစ်ပွဲ အတွင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲများသည် အမှန်တကယ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းကို မဖြစ်စေချေ။

သေဆုံးသွားသော သူများသည် နေမင်းအနက်ရောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလိမ့်မည်။

သူ၏လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးဖြစ်သည့် ချန်ရှီး သည် အကောင်းဆုံးသော သာဓကတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နေမင်းအနက်ရောင်အတွင်း၌ သေဆုံးခြင်းသည် စစ်မှန်သော သေဆုံးခြင်း ဖြစ်မဖြစ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ... သူလည်း မသိရှိချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်ရှီး သည် ဤနတ်ဘုရားခေတ်ကာလတွင်သာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်စွာ ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် နည်းလမ်းနှစ်ခုသာ ရှိပေသည်။

တစ်ခုမှာ ဤခေတ်ကာလ၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နေရာတွင် အစားထိုးရန် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာမူ ချန်ရှီးကဲ့သို့ နတ်ဘုရားလောက၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာရန် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါက နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ"

"ခေတ်ပြိုင် နတ်ဘုရားအချင်းချင်း ကူညီတာက သဘာဝကျပါတယ်"

"ခေတ်ပြိုင် နတ်ဘုရားတွေ ပိုပြီး သန်မာလေလေ၊ နတ်ဘုရားနန်းတော်က ပိုပြီး အစွမ်းထက်လေလေပဲ"

"နောင်အနာဂတ်မှာ နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ရတနာတွေကို ကျင့်ကြံတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ပိုများလာရင် နတ်ဘုရားရတနာတွေကလည်း ပိုပြီး သန်မာလာလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့... ငါ နောင်အနာဂတ်မှာ နီရဲတောက်ပသော စစ်အလံ ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ ငါလည်း ပိုပြီး သန်မာလာလိမ့်မယ်"

လီယွဲ့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

ဟူး... သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လုပ်ငန်းတာဝန် စတင်ခဲ့လေပြီ။

ကျန်းရှောင်ယွီသည် မူလက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူမသည် အဆောင်ခန်းအတွင်း၌ မျက်မှန်ထူထူကြီးကို တပ်ဆင်လျက် ဂိမ်းကစားလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် သူမ၏ အရည်အချင်း ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် ဂိမ်းကစားရာတွင် အလွန်ပင် ညံ့ဖျင်းလှပေသည်။

သို့သော် သူမသည် မငြီးငွေ့ဘဲ ညံ့လေလေ ပို၍ ကစားချင်လေလေ ဖြစ်၏။

သူမသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီး ချက်ပြုတ်ခြင်း ပါရမီအရည်အသွေးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဆက်ခံရရှိခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်မိနစ်ခန့်ကမှ သူမသည် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အဋ္ဌမအဆင့် ကို ရောက်သွားပြီ"

"အခု ငါ့မှာလည်း အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအား ရှိနေပြီပေါ့"

"အဲဒီ ဖားပြုတ်ကြီးက ငါ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းပြီး သူ့မိန်းမ လုပ်ခိုင်းချင်တာလား"

"ဖူး..."

"သူ တကယ်ပဲ စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ"

"နောက်ကျရင် တရားမျှတမှု နတ်သမီး ကျန်းရှောင်ယွီက အဲဒီ ရွံစရာကောင်းတဲ့ ဖားပြုတ်ကြီးကို သတ်ပြမယ်"

ကျန်းရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ သုံးနှစ်နီးပါး ရှိခဲ့ပြီ။

သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်မှု၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမသည် အတော်ပင် ကျေနပ်မိ၏။

နေ့စဉ် စကားပြောခန်းထဲတွင် စကားပြောလေ့ရှိသော နတ်သမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဒေသတွင်းစကားပြောခန်း အတွင်း၌ အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ရာခန့်သည် ယခုတိုင် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်သေးချေ။

ကျန်းရှောင်ယွီသည် သေချာပေါက် အောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိမနေခဲ့ပါ။

အောက်ဆုံး အယောက်တစ်ရာထဲတွင်ပင် ပါဝင်ခြင်း မရှိချေ။

ဟူး...

သူမသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရဲ့ အပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

သူမသည် အဆင့် ၆ အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော ထိုဖားပြုတ်ကြီးကို သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ၏ ကျယ်ပြန့်လာမှုကြောင့် ယခုအခါ ထိုဖားပြုတ်ကြီးသည် စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းရုံမျှ ရှိသေးချိန်တွင်... သူမသည် မိမိ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသည့် အလွန်တရာ ချောမောလှပသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် သူမအား တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကျန်းရှောင်ယွီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင်ကို မော့ကြည့်နေရသော ပုရွက်ဆိတ်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုသူသည် သူမထက် ခေါင်းတစ်လုံးမျှသာ ပိုမိုမြင့်မားသော်လည်း ထိုသူသည် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်မားလှပြီး မိမိမှာမူ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရေးမပါလှကြောင်း ခံစားမိနေသည်။

ဤအရာကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယီလာခဲ့ရသည်။

သူမ ကျိန်ဆိုဝံ့သည်။

သူမ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

သို့သော် နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ အချက်အလက်လိုင်းတစ်ခု လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူမအား... ကြယ်တာရာပြာ မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် တစ်ဦးချင်း ကူညီစောင့်ရှောက်ရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အမလေး ဘုရားရေ"

"ပါရမီရှင်ကြီးပဲ"

"ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးအပေါ် ကြည်ညိုတဲ့စိတ်က မြစ်ရေလှိုင်းတွေလိုပဲ ဘယ်တော့မှ မကုန်ဆုံးနိုင်ပါဘူး"

"ဆရာကြီး တပည့်မွေးဦးမလား"

"ကျွန်မ ချက်ပြုတ်တတ်တယ်၊ အဝတ်လျှော်တတ်တယ်၊ ပြီးတော့ အိပ်ရာတောင် နွေးအောင်လုပ်ပေးနိုင်တယ်နော်"

ကျန်းရှောင်ယွီသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

လီယွဲ့: "..."

အိပ်ရာနွေးအောင်လုပ်ပေးတယ်ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ။

လီယွဲ့သည် ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။

နတ်သမီးများသည် သူ၏ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည့် လမ်းစဉ်ကို နှောင့်နှေးစေရန်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။