အခန်း ၇၈၀

အခန်း (၇၈၀) - ဂိုဏ်းဝင်ဖြစ်လာသော လီဝမ်ချင်း၊ ဝင်္ကပါကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီ…

“အို... နေ့တိုင်း တွေးနေတာပေါ့”

လီဝမ်ချင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားနေသည်။

မြူခိုးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်စုစည်း မျှော်စင်ကို အခမဲ့ အသုံးပြုခွင့် ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုအကြောင်းကို သူမ ဘယ်လိုများ မတွေးဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ သွားတွေ့ဖို့ ကျွန်မနောက်က လိုက်ခဲ့ပါ”

ကုန်းချင်းချိုးက လီဝမ်ချင်း၏ လက်ကိုဆွဲကာ မြူခိုးတောင်ထွတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ဒုတ်... ဒုတ်…”

ယဲ့ဖုန်းနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ လီဝမ်ချင်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားတော့၏။

မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် အရှေ့၌

ယဲ့ဖုန်းသည် ကုန်းချင်းချိုး နှင့် လီဝမ်ချင်း တို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားနေရသည်။

စီးပွားရေးဘက်တွင် ပါရမီပါသော လီဝမ်ချင်းကို သူ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားမိ၏။

သူမကိုသာ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့ပါက အိုးရန်ဖုန်း နှင့် အိုးရန်ယွီ တို့အား မြူခိုးဂိုဏ်း၏ ဈေးဆိုင်များကို တိုးချဲ့ခိုင်မာစေရန်နှင့် ဂိုဏ်း၏ စီးပွားရေး ဝင်ငွေများကို တိုးပွားလာစေရန် ကူညီပေးနိုင်ပေမည်။

ဝှီး

ယဲ့ဖုန်းသည် မြူခိုးတောင်ထွတ်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင်

လီဝမ်ချင်း နှင့် ကုန်းချင်းချိုး တို့သည် အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော ယဲ့ဖုန်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ၏ ခန့်ညားလှသော ဘေးတိုက်မျက်နှာလေးကြောင့် လီဝမ်ချင်း၏ ရင်ခုန်သံများ ပိုမို မြန်ဆန်လာတော့သည်။

'အရမ်း... အရမ်း ခန့်တာပဲ'

'ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ့်ကို လိုက်ဖက်ပါပေတယ်... ကောလာဟလတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ချောမောတယ်... သူ့ကိုသာ လက်ထပ်ခွင့်ရရင် သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျေနပ်ပြီ'

လီဝမ်ချင်း၏ အသက်ရှူသံများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် လေလံရုံရဲ့ တင်ဆက်သူ လီဝမ်ချင်း ပါ... သူက ကျွန်မတို့ မြူခိုးဂိုဏ်းကို ဝင်ချင်နေတာ... သြော် ဒါနဲ့ သူက ကံကြမ္မာ ခရမ်းရွှေခေါင်းလောင်း ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ထားပြီးပါပြီ”

ကုန်းချင်းချိုးက စတင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

ယဲ့ဖုန်းက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူသည် ဂိုဏ်းဝင် စာရင်းသွင်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးမြန်းပြီးနောက် စတင် ရေးမှတ်လိုက်သည်။

“ဒုတ်”

ဂိုဏ်းချုပ်၏ တံဆိပ်တုံးကို ယဲ့ဖုန်းက ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်နှင့် လီဝမ်ချင်းသည် ဘာတွေဖြစ်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်မီ မြူခိုးဂိုဏ်းသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်သွားတော့၏။

“ဒီနေ့ကစပြီး လီဝမ်ချင်း က ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ ကုန်သွယ်ရေး အကြီးအကဲ ဖြစ်လာပြီ... သူက မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ကုန်သွယ်ရေးနဲ့ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွေကို အထူး ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်”

“အကြီးအကဲကုန်း... အကြီးအကဲလီ အတွက် နေထိုင်စရာနဲ့ တခြား ကိစ္စတွေကို စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ”

ယဲ့ဖုန်းက ဆက်ပြောပြီးနောက် လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းကာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

လီဝမ်ချင်းသည် အံ့အားသင့်ကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေမိသည်။

“ဂုဏ်ပြုပါတယ် ညီမဝမ်ချင်း... ဒီနေ့ကစပြီး ညီမက တို့မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ ကုန်သွယ်ရေး အကြီးအကဲ ဖြစ်သွားပြီနော်”

ကုန်းချင်းချိုးက ဘေးမှနေ၍ ဝမ်းသာအားရ ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်သည်။

“အာ... ဒီလိုနဲ့ပဲ ပြီးသွားပြီလား”

လီဝမ်ချင်းမှာ စိတ်ပျက်သွားရသည်။ ယဲ့ဖုန်း မထွက်သွားမီ သူမနှင့် စကားပိုပြောရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်သဖြင့် အလွန် နှမြောသွားမိ၏။

'ဒါပေမဲ့ အခု ငါ မြူခိုးဂိုဏ်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ရှေ့လျှောက် ဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေ့ရမယ့်ရက်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်လေ... လောစရာ မလိုပါဘူး'

လီဝမ်ချင်းက သူမဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင်။

ကုန်းချင်းချိုးသည် လီဝမ်ချင်းကို ဖေးလိုင် တောင်ထွတ် (အကြီးအကဲ တောင်ထွတ်) သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နေထိုင်ရန် နေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးလိုက်၏။ ယဲ့ဖုန်း မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်ကြောင်း မေးမြန်းသောအခါ ကုန်းချင်းချိုးက မြူခိုးတောင်ထွတ်၏ အလယ်ဗဟိုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ပထမမျိုးဆက် တပည့်တွေက တောင်ထွတ်ပေါ်က အလယ်ဗဟို ခြံဝင်းထဲမှာ နေကြတယ်... ဝိညာဉ်ကြော ရဲ့ မျက်လုံးက အဲဒီခြံဝင်းထဲမှာ တိုက်ရိုက် ရှိနေတာလေ”

“အဲဒီခြံဝင်းက တို့မြူခိုးဂိုဏ်း ထဲမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အစုဝေးဆုံး နေရာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့...”

“အလယ်ဗဟို ခြံဝင်းက လူပြည့်နေပြီ... တို့တွေ အဲဒီမှာ နေလို့မရဘူး... အနီးအနားမှာပဲ နေလို့ရတယ်”

ယဲ့ဖုန်း အနီးတွင် မနေနိုင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ လီဝမ်ချင်းမှာ အလွန် နှမြောသွားမိသော်လည်း ဘာမှတော့ ထပ်မပြောတော့ချေ။

မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်။

ယဲ့ဖုန်းသည် တံခါးဝတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။

“ဝှီး”

တစ်နေ့ခွဲမျှ ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သွားပြီး မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် အတွင်းရှိ မိုးကြိုးရေကန် ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ မိုးကြိုး မူလအမြစ်များကို စုပ်ယူ၍ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ခိုင်မာစေလိုက်သည်။

နာရီအနည်းငယ် ထပ်မံ ကြာမြင့်သွား၏။

ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲသည် ၎င်း၏ အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အစွမ်းထက်လှသော ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ်သို့ တရားဝင် ရောက်ရှိသွားချေပြီ။

နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းသာ လှမ်းနိုင်ပါက ၎င်းသည် မြင့်မြတ်သော လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။

“နောက်ဆုံးတော့ သုံးလို့ ရသွားပြီပဲ”

ယဲ့ဖုန်းသည် ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲကို မိုးကြိုးရေကန်ထဲမှ ဆယ်ယူလိုက်သည်။ ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် ကံကြမ္မာ စွမ်းအား ပမာဏမှာ အဆပေါင်း ရာကျော် တိုးပွားလာကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

အချို့သော အခြေအနေများတွင် ၎င်းကို ကုန်ခန်းသွားမည်မဟုတ်ဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်၏။

“အခု ငါ ဝင်္ကပါကို ပြုပြင်လို့ ရပြီ”

ယဲ့ဖုန်းသည် ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို စုတ်တံတစ်ချောင်းပမာ ပူးကပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် တစ်လျှောက် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဝင်္ကပါ ပုံစံများကို စတင် ရေးဆွဲတော့၏။

စုတ်ချက်တစ်ချက် ဆွဲတိုင်း ကောင်းကင် ကံကြမ္မာ စွမ်းအား တစ်မျှင် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ သို့ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲ ၏ ကံကြမ္မာ စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးနှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လာ၏။

အစပိုင်းတွင်

ယဲ့ဖုန်း၏ ရေးဆွဲနှုန်းမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူ အသုံးပြုလိုက်သော ကံကြမ္မာ စွမ်းအားမှာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးနှုန်းထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

သို့သော် နေ့တစ်ဝက် အကြာတွင်မူ။

ကံကြမ္မာ စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးနှုန်းမှာ သုံးစွဲမှုနှုန်းနှင့် အခြေခံအားဖြင့် ညီမျှသွားပြီး ကံကြမ္မာ စွမ်းအား မလုံလောက်သည့် အခြေအနေမျိုး မရှိတော့ချေ။

“ဟူး”

“ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲ က ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ အဆင့်ကို ရောက်သွားလို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ကံကြမ္မာ စွမ်းအားက ဘယ်လိုမှ လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ယဲ့ဖုန်းသည် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။

သုံးရက် အကြာတွင်

သူ ရေးဆွဲခြင်း ပြီးစီးသွားခဲ့၏။ မောပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် မိုးကြိုးရေကန် ဘေးတွင် လှဲလျောင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်၏ နံရံများတွင် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည့် ရှုပ်ထွေးလှသော ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ ရှေးဟောင်း မှော်စာလုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်၏။

ဤအရာများကား သူတော်စင် အဆင့် ဝင်္ကပါ ပုံစံများ ဖြစ်ပြီး သူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ ဝင်္ကပါကို အခြေခံ၍ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ပုံစံသစ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် ယဲ့ဖုန်း၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ပါဝင်နေ၏။

ယခုအခါ ဝင်္ကပါကို အောင်မြင်စွာ ရေးထွင်းပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ။

သို့သော် နောက်ဆုံးအဆင့် တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

“အထွတ်အထိပ် မြင့်မြတ်သော ဝင်္ကပါ... အသက်ဝင်စမ်း”

ယဲ့ဖုန်းက သူ၏ လက်ညှိုးကို ကိုက်ဖောက်လိုက်ပြီး လတ်ဆတ်သော သွေး ဆယ်စက် နှင့် ကံကြမ္မာ စွမ်းအား သုံးထောင် ကို မိုးကြိုးရေကန်ထဲသို့ ချပြလိုက်ကာ ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဖောက်

ရွှေရောင် မှော်စာလုံးများ အားလုံး အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

၎င်းတို့သည် မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် အတွင်း ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

ရွှေရောင် ဝိညာဉ်ငါးလေးများ အလား မှော်စာလုံး တစ်ခုစီတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ အနောက်တွင် ရွှေရောင် ကြိုးမျှင်လေးများကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး အချင်းချင်း ယက်ကန်းယက်သကဲ့သို့ ရစ်နွယ်ကာ အလွန် ရှုပ်ထွေးသော ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွား၏။

မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ငြိမ်သက်အေးချမ်းသော အနေအထားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။

သို့သော် ၎င်း၏ ခံနိုင်ရည် ကန့်သတ်ချက်မှာ ဆယ်ဆကျော် တိုးလာပြီး ၎င်း၏ အဆင့်မှာလည်း ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ အဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ မြင့်မြတ်သော လက်နက်များနှင့် အကန့်အသတ်မရှိ နီးကပ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ သိရှိသည်။

၎င်း၏ အဆင့်မှာ မမြင့်မားသော်လည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်သည် အစစ်အမှန် မြင့်မြတ်သော လက်နက်များထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေ၏။

“မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်လောက်လဲ ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်”

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ကုသိုလ်မှတ်တမ်း စာရင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ ပို၍ အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်လာတော့၏။

“အရမ်းကောင်းတယ်”

“သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်... သူတော်စင် တက်လှမ်းခြင်း ကပ်ဘေးတစ်ခု အတွက် လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မယ်... ဆိုလိုတာက ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး က ကျင့်ကြံသူတွေသာ ကတိကဝတ် တည်နိုင်မယ်ဆိုရင် သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် သူတော်စင်အဝင် အဆင့် အသစ်တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာနိုင်တယ်”

ထိုသို့ပြောလိုက်သော်ငြား သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် သူတော်စင်အဝင် အဆင့် တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း ကောင်းကောင်း သိထား၏။

ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ရှိ အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် များ အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် လူတစ်ရာအောက် မနည်းနိုင်ချေ။

သို့သော် သူတို့သည် နှစ်ရာချီ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီ၍ ရုန်းကန်ခဲ့ရသော်လည်း ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူတော်စင် တက်လှမ်းခြင်း ကပ်ဘေးသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ခြေတစ်လှမ်း မှားလိုက်သည်နှင့် သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်၏။

“ကံကြမ္မာ စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူထားတဲ့အတွက် ပထမဆုံး သူတော်စင် တက်လှမ်းခြင်း ကပ်ဘေးအတွက် လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်ကို တစ်နှစ်အတွင်း စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မယ်”

“အဲဒီနောက်ပိုင်းကစပြီး သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

“ဒါ တကယ့်ကို သတင်းကောင်းပဲ”

ယဲ့ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ မြို့ကိုးမြို့ ကြယ်တိမ်တိုက် ဆီသို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် သည် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး နှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေစဉ် ယဲ့ဖုန်း လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်းက ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“တစ်နှစ်ကြာရင် ခင်ဗျား သူတော်စင် တက်လှမ်းခြင်း ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်ကျော်လို့ ရပြီ”

“ဗျာ... ဗျာ”

ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် သည် ပထမတွင် မှင်သက်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ဖုန်းသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့၏။

ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် သည် ပိုမို သိရှိလို၍ မေးမြန်းချင်သော်လည်း ယဲ့ဖုန်းကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ကြောင်း သတိပြုမိသွားသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ပြောသွားသော စကားများကိုသာ တွေးတောနေမိတော့၏။

“ဟေ့”

“ဂုဏ်ပြုပါတယ် ညီလေးကြယ်တာရာ မြစ်... မင်း သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်လာတော့မယ်ကွ”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး သည် ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် ၏ ပခုံးကို အားပါပါ ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် မှာ သုံးခါတိုင်တိုင် တုန်ခါသွားပြီးမှ ယခုလေးတင် ကြုံလိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားတော့သည်။

“တစ်နှစ်ကြာရင် သူတော်စင် တက်လှမ်းခြင်း ကပ်ဘေး တဲ့လား... အရမ်းကောင်းတာပဲ... ငါ သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်တော့မယ်ဟေ့”

ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် သည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး က အနီးရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာ ပုံစံများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အကြံပေးလိုက်၏။

“ညီလေးကြယ်တာရာ မြစ်... တောင်ပုံရာပုံ ရတနာတွေနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မယ့် မိုးကြိုးကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ရတနာ တွေကို ဖန်တီးဖို့ တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ဝယ်လို့ရတယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုအစစ်အမှန်နဂါး ပြောတာ မှန်တယ်... အရင်က ကျွန်တော်က ဆင်းရဲလွန်းလို့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံက အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်တွေကို လုယက်ပြီးကတည်းက ကျွန်တော် ချမ်းသာလာခဲ့ပြီ... လာမယ့် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ရေး ဝိညာဉ်ရတနာ တွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားရမယ်”

“မင်းအတွက် ဝိညာဉ်ရတနာ တွေကို ဒီအစ်ကိုကြီး ဖန်တီးပေးမယ်”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး က ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူလိုက်သည်။

“ငါက ကောင်းကင်တာအို အတု ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်... ပြီးတော့ တာအိုမီးတောက် တစ်ဝက် လည်း ရှိတယ်လေ... မြင့်မြတ်သော လက်နက်တွေနဲ့ အဆင့်တူလောက်တဲ့ ထိပ်တန်း အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ တွေကို ငါ ဖန်တီးနိုင်တယ်”

“ဒါဆိုရင် အရမ်း ကျေးဇူးတင်တာပေါ့ဗျာ”

ကြယ်တာရာ မြစ် တပိုင်းသူတော်စင် က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

--