အခန်း ၁၀၂၁

အခန်း (၁၀၂၁) - ဆရာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

လူတိုင်း မြင်တွေ့ လိုက်ရသည် မှာ... နတ်ဘုရား စာလုံး များက ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် ၏ အတွင်းဘက် ၌ တွန့်လိမ် ကောက်ကွေး သွားကြပြီး... နောက်ဆုံး တွင် နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်ကြီး တစ်ခု ၏ ပုံရိပ်ယောင် အဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ် ဖွဲ့စည်း သွားကြတော့၏။

ထို ကျောင်းတော်ကြီးမှာ တောက်ပစွာ လင်းလက် နေပြီး... ၎င်း ထံမှ ထွက်ပေါ် လာသော နတ်ဘုရား အသံများမှာ ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ ဟင်းလင်းပြင် တွင် ပဲ့တင်ထပ် ကာ တုန်ခါ နေသည့်နှယ် ရှိနေတော့သည်။

လူတိုင်း မှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့ နေကြတော့၏။ သူတို့ သည် ဤမျှလောက် အဝေး တွင် ရှိနေပါလျက် နှင့် နတ်ဘုရား အသံ ၏ ပြောင်းလဲ ဖျားယောင်း ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ တောင်ဘိုးဘေးကြီး အနေဖြင့် မည်သို့သော ရိုက်ခတ်မှု မျိုးကို ရင်ဆိုင် နေရမည်နည်း။

အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင်... တောင်ဘိုးဘေးကြီး ပျောက်ကွယ် သွားမှု က လူအုပ်ကြီး အကြား တွင် ကြီးမားလှသော စိုးရိမ် ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ် စေခဲ့လေပြီ။

ဒါ က သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က တိုက်ပွဲ ရဲ့ အခြေအနေ ကို ပြောင်းပြန် လှန်ပစ် လိုက်တာ လို့ သတ်မှတ် လို့ ရနိုင်မလား...။

နင်ချီ သည် နတ်ဘုရား စာလုံး များ အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို အာရုံခံ ကြည့်ရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက် ထားလိုက်၏။

စာလုံး တစ်ရာ ပါရှိသော နတ်ဘုရား စာလုံး မှသည်... စာလုံး တစ်ထောင် ပါရှိသော နတ်ဘုရား စာလုံး အထိ၊ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ဤ တာအို နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် ၏ အပြောင်းအလဲများမှာ... သူ ကိုယ်တိုင် ပင် အောက်ဆင်း ပြီး အသေအချာ လေ့လာ မှတ်သား ရမည့် အထိ အလွန်တရာ များပြား လွန်းလှသည်။

ဤ တာအို နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် ၏ ခွန်အား မှာ... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ယခင် စာလုံးတစ်ရာ မှော်စွမ်းရည် ထက် ဆယ်ဆ မက များစွာ ပိုမို ကြီးမား လွန်းလှ၏။

၎င်း အပေါ် တွင် အထူး စွမ်းအား တစ်ခု ရှိနေပြီး... ထို စွမ်းအား မှာ တောင်ဘိုးဘေးကြီး ထံမှ ယခင် က ထွက်ပေါ် လာခဲ့သော စွမ်းအား နှင့် ဆင်တူ နေကြောင်း ကို နင်ချီ ခံစား လိုက်ရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင်... ၎င်း၏ နောက်ကွယ် ရှိ နတ်ဘုရား တောင်ကြီး ၏ ပုံရိပ်ယောင် အတွင်းမှ အရှိန်အဝါ များနှင့် ဆင်တူ နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ သို့ တက်လှမ်း သွားသော အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်ဟန် တူ၏... ချီ ၏ အရှိန်အဝါ ပင်။

သို့သော်ငြား... နင်ချီ သည် ဤ အင်မော်တယ် တာအို ကို သတိမထား မိခဲ့ပါ။ ချီ (အသက် စွမ်းအား) သည် တကယ်တမ်း တွင် မည်သည့် နေရာ မှ မြစ်ဖျားခံ လာသနည်း...။

ဤ နတ်ဘုရား စာလုံးများသည် သူတို့ ထံမှ မြစ်ဖျားခံ လာခြင်း လား... သို့တည်းမဟုတ် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က ရှေးဟောင်း လမ်းစဉ် သူတော်စင် ပန်းချီကား ကဲ့သို့သော အခြား ရတနာများကို ဖော်ဆောင်၍ ၎င်းတို့ကို ဖန်တီး ခဲ့ခြင်း လား...။

နင်ချီ သည် နတ်ဘုရား စာလုံးများကို စူးစိုက် ကြည့်နေရင်း... ၎င်း အတွင်းရှိ အဆုံးအစမဲ့ အသခ်ျေ အပြောင်းအလဲများကို ခံစား နေမိ၏။ ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ် မှု စွမ်းအား နှင့် ကယ်တင်ခြင်း စွမ်းအား တို့ အပြင်... ၎င်း တွင် အမျိုးမျိုးသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား များနှင့် အချိန် နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ၏ စွမ်းအား များပါ ပါဝင် နေပြီး အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲ နေတော့၏။

နင်ချီ ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင်... တောင်ဘိုးဘေးကြီး ဘာတွေ နှင့် ရင်ဆိုင် ကြုံတွေ့ နေရသနည်း ဆိုတာကို ခန့်မှန်း တွက်ချက် ၍ မရနိုင်တော့ပါ။

ထိုအထဲ၌... လူဝင်စားခြင်း ၏ စွမ်းအား တစ်ခု ကို သူ ဝေဝါးစွာ ခံစား လိုက်ရ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤ စာလုံး တစ်ထောင် ပါရှိသော နတ်ဘုရား စာလုံး သည်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ပြောခဲ့သည့် အတိုင်း ပင် အကျဉ်းထောင်များကို ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ်နိုင်စွမ်း ရှိသော စွမ်းအား ကို ပိုင်ဆိုင် ထားပုံ ရသည်။

၎င်း သည် ဟင်းလင်းပြင် နှင့် အချိန် ၏ စည်းမျဉ်း များနှင့် ပတ်သက် ဆက်နွှယ် နေပြီး... လူဝင်စား ခြင်း ၏ စွမ်းအား များပါ ပါဝင် နေမည် ဆိုလျှင်တောင် မှ၊ လုံးဝ (လုံးဝ) မဖြစ်နိုင်ဟု နင်ချီ မယုံကြည် ပါချေ။

အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင်... အတွေ့အကြုံ က အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်၏။

မျှော်လင့် ထားသည့် အတိုင်း ပင်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး သည် တောင်ဘိုးဘေးကြီး ၏ အလွယ်တကူ ဖိနှိပ် ခံရမည့် သူ မျိုး မဟုတ်ချေ။ ယခုအခါ သူ သည် တောင်ဘိုးဘေးကြီး ကို အမှန်တကယ် ပင် ပြန်လည် ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ် နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်အလျောက်... နင်ချီ အံ့အားသင့် သွားစေတော့၏။

နတ်ဘုရား စာလုံး ကျောင်းတော်ကြီးမှာ ဆက်လက် ရွတ်ဖတ် သရဇ္ဈာယ် ပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အဆက်မပြတ် လည်ပတ် နေပြီး အမျိုးမျိုးသော အဖိုးတန် ပုံရိပ်များကို ထုတ်လွှတ် ကာ အမျိုးမျိုးသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက် နေပြီး ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် သန့်ရှင်း မွန်မြတ် နေဟန် ရှိတော့သည်။

အဝေး တွင်... ပုကျိုး တောင် ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က တောင်ဘိုးဘေးကြီး ကို ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ်နေသော်လည်း ပျောက်ကွယ် သွားခြင်း မရှိခဲ့...။ ၎င်း သည် နှေးကွေးစွာ ဖြင့် ဆက်လက် ပြန့်ကျယ်နေ၏။

၎င်း သည် လောက ကြီး တွင် ထာဝရ တည်ရှိ နေသော အရာ တစ်ခု အလား ဖြစ်နေပြီး... ဆင့်ခေါ် လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ် သွားရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ (လုံးဝ) မလွယ်ကူ လှချေ။

နင်ချီ သည် ပုကျိုး တောင် ၏ ပုံရိပ်ယောင် စွမ်းအား သို့မဟုတ် နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမည်နည်း ဆိုတာကို လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေရတော့သည်။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ယခု လက်ရှိ ထုတ်လွှတ် နေသော စွမ်းအား ရော... တောင်ဘိုးဘေးကြီး ၏ စွမ်းအား ပါ၊ သူ၏ လက်ရှိ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ထက် အများကြီး ကျော်လွန် နေခဲ့လေပြီ။

နင်ချီ သည် ဤ ကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွ နေမိတော့၏။

ဆိုလိုသည်မှာ... သူ သည် စူးစမ်း လေ့လာရန် အနာဂတ် တစ်ခု ရှိနေသေးပြီး ဘိုးဘေးကြီး များ ထံမှ သင်ယူ စရာ တွေ အများကြီး ရှိနေသေးသည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပါပင်။

၎င်း အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ် နိုင်ရန် အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားများကို ပေါင်းထည့် လိုက်မည် ဆိုလျှင်ရော...။

နင်ချီ တိတ်တဆိတ် တွက်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်... နင်ချီ သည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်း ခါယမ်းလိုက်တော့သည်။