အခန်း ၁၈၆

အခန်း ၁၈၆ ။ ။ ခိုးကြည့်ခြင်း

၎င်းသည် ဧကရာဇ်တစ်ဝက်တစ်ပါး၏ ခိုးကြည့်ခြင်း မဟုတ်သလို၊ မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး၏ တပ်မက်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုတည်ရှိမှုများသည် သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း၏ လှိုင်းဂယက်များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူတို့၏ တာအိုနှလုံးသားများ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ ထိုးကျသွားကာ၊ ခေါင်းမော့ကြည့်ရဲသော သတ္တိပင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု စတင်နိုးထလာသော အရာသည် ဧကရာဇ်တစ်ဝက်ထက် ပိုမိုရှေးကျပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးတည်ရှိမှုထက် ပိုမိုရူးသွပ်ကာ၊ လူသိများသော မည်သည့် တည်ရှိမှုထက်မဆို ပိုမို မိုက်မဲသော အရာပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သက်ရှိများ တားမြစ်နယ်မြေများမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်များပင်လျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ ခြေမချဝံ့သော ထိုတားမြစ်မြေများမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများကို မြှုပ်နှံထားပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များကို ဝါးမျိုခဲ့ကာ၊ ကောင်းကင်တာအိုပင်လျှင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်သော ထိုမှောင်မိုက်သော အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်တောရိုင်း၏ မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံး၊ အမြဲတမ်း ရေခဲဖုံးလွှမ်းနေသော ရေခဲပြင်တန်ဒရာ၏ အစွန်းတွင်၊ ရေခဲနှင့် နှင်းများ မရှိ၊ တိုက်ခတ်နေသော လေစိမ်းများ မရှိ၊ "မြောက်ပိုင်းဒေသ" နှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။ ဧရာမ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ လူသူကင်းမဲ့ပြီး မီးခိုး-အဖြူရောင် သန်းနေသော လွင်ပြင်ကြီး တစ်ခုသာ ရှိသည်။

လွင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ရှိသည်။ မိုင်ရာနှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းပြီး အောက်ခြေမရှိသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးဖြစ်ကာ၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အူတိုင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေပုံရသည်။

ဤအက်ကွဲကြောင်းမှ စီးဆင်းလာသည်မှာ ချော်ရည်များ မဟုတ်၊ မြေကြီးစွမ်းအင်များ မဟုတ်ဘဲ သေခြင်းတရား ချီအငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသေခြင်းတရား ချီအငွေ့အသက်သည် သေဆုံးခြင်း၏ ချီအငွေ့အသက် မဟုတ်ဘဲ၊ သေဆုံးခြင်း ကိုယ်နှိုက်ထက် ပိုမိုရှေးကျပြီး အခြေခံကျသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အသက်အသွေးများ မမွေးဖွားမီ၊ အရာအားလုံး မတည်ရှိမီ၊ "သေဆုံးခြင်း" ဟူသော စကားလုံးကိုပင် အဓိပ္ပာယ် မသတ်မှတ်ရသေးမီက အကြွင်းမဲ့၊ ထာဝရ တိတ်ဆိတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာကို ရွှမ်မင် တားမြစ်နယ်မြေဟု ခေါ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ၎င်းသည် ယခင်ခေတ်ကာလ၏ အဆုံးသတ်တွင် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး သေဆုံးပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြောင်းလဲသွားသော တားမြစ်မြေ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဒဏ္ဍာရီများက ဆိုသည်မှာ မသေဆုံးမီတွင် ထိုမဟာဧကရာဇ်သည် ဗလာနတ္ထိဆီသို့ ပြန်သွားရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့် သူ၏တစ်သက်တာ လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ အသီးအပွင့်များကို စတေးကာ၊ သူ၏ကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အတင်းအကျပ် ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့ပြီး၊ ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရစ်သော နာကြည်းမှုများသည် ရူးသွပ်သွားပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားသည်ဟု ဒဏ္ဍာရီများက ဆိုသည်။ ၎င်းသည် တစ်ချိန်က မဟာဧကရာဇ် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သက်ရှိအားလုံးကို ဝါးမျိုပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တည်ရှိမှုကို ဆွဲဆန့်ရန်သာ သိသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ တာအို အက်ကွဲကြောင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ မျက်လုံးတစ်စုံက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာသည်။ ထိုမျက်လုံးများသည် လူ့မျက်လုံးများ မဟုတ်၊ သားရဲမျက်လုံးများ မဟုတ်သလို၊ မည်သည့်သက်ရှိ၏ မျက်လုံးများမှလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဆွေးမြည့်နေသော ရွှံ့နွံများလို အဆက်မပြတ် လူးလွန့်နေသော မီးခိုး-အဖြူရောင် အလုံးကြီး နှစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်၊ သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် မှုန်ဝါးသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် မဟာဧကရာဇ်၏ အသိစိတ်၏ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အကြွင်းအကျန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအသိစိတ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများတိုင်အောင် အိပ်စက်နေခဲ့သည်။

သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အခွင့်အရေး တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ဤဆွေးမြည့်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှ လွတ်မြောက်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားလာမည့် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ အခုတော့ အဲဒါ နောက်ဆုံးမှာ ရောက်လာခဲ့ပြီ။

သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း၏ လှိုင်းဂယက်များသည် အလတ်ဆတ်ဆုံး အသားနှင့် သွေးများလို၊ အက်ကွဲကြောင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့၊ ထိုဆွေးမြည့်နေသော ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်၏ အာရုံခံစားမှုထဲသို့ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။

"တာအို... တာအို ၏ မူလဇာစ်မြစ်... သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း... ကောင်းကင်ရဲ့ အလိုဆန္ဒနဲ့ မချုပ်နှောင်ထားဘူး... ကောင်းကင်တာအိုကို မမှီခိုဘူး... ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ တာအိုအဖြစ် မှီခိုတာ... ကောင်းတယ်... လမ်းကြောင်းကောင်းတယ်... တာအိုခန္ဓာကိုယ် ကောင်းတယ်... အကယ်၍ ဒီကလေးကို ငါ ဝါးမျိုနိုင်ရင်... ငါ... ငါ ပြန်လည် မွေးဖွားလာနိုင်မယ်... ဒီဆွေးမြည့်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ငါ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်... ငါ... နောက်ထပ် ဘဝတစ်ခု အသက်ရှင် နေနိုင်မယ်..."

ထို မီးခိုး-အဖြူရောင် မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက် ဆွေးမြည့်နေခဲ့သော ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်သည် စတင် လူးလွန့်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများတိုင်အောင် အိပ်စက်နေခဲ့သော ကျန်ရစ်သည့် စိတ်ဆန္ဒသည် စတင် နိုးထလာသည်။

ရွှမ်မင် တားမြစ်နယ်မြေသည် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ အစွန်ဆုံး အနောက်ဘက်၊ ရှေးဟောင်း သဲကန္တာရ၏ အစွန်းတွင်။ သဲများ မရှိ၊ ကျောက်ခဲများ မရှိ၊ "သဲကန္တာရ" နှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။ ပရမ်းပတာဖြစ်ပြီး လှိုင်းထနေသော အသက်ရှင်နေသည့် အမှောင်ထုတစ်ခုသာ ရှိသည်။

ထိုအမှောင်ထုသည် ညဉ့်ယံ မဟုတ်၊ အရိပ်အယောင် မဟုတ်သလို၊ လူသိများသော မည်သည့် တည်ရှိမှုမှလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဗလာနတ္ထိ၏ အပိုင်းအစများပင် ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သော ခေတ်ကာလ၏ အဆုံးသတ်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြိုကျပြီးနောက် ကျန်ရစ်သော လေဟာနယ်ကမ္ဘာ၏ အပိုင်းအစများပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအပိုင်းအစများအတွင်းတွင်၊ ဗလာနတ္ထိဆီသို့ ပြန်သွားရန် ဆန္ဒမရှိကြသော အမြင့်မြတ်ဆုံးတည်ရှိမှုများ၊ အစားထိုး တာအိုရရှိသူများ၊ နှင့် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း သန့်စင်သော ဝိညာဉ်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရသည်။

သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဗလာနတ္ထိ၏ အပိုင်းအစများထဲသို့ ချိတ်ပိတ်ကာ၊ ထိုသတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် မှေးမှိန်သော မျှော်လင့်ချက်လေးအတွက် ထာဝရ အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အမှောင်ထုထဲ၌ မျက်လုံး မရေမတွက်နိုင်အောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်လာသည်။ အချို့က လူ့ပုံသဏ္ဍာန်၊ အချို့က သားရဲပုံသဏ္ဍာန်၊ ပြီးတော့ အချို့က "မျက်လုံးများ" ဆိုသည့် ရိုးရှင်းသော အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်ကိုပင် ဆန့်ကျင်နေကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များ အားလုံးသည် တူညီသော အရပ်မျက်နှာ အရှေ့ဘက်တောရိုင်းဆီသို့ စူးစိုက်နေကြသည်။ အရောင်မရှိသော အလင်းတိုင်ကြီး လွင့်ပျယ်သွားရာ အရပ်ဆီသို့၊ နှင့် သီးခြား တာအိုရရှိခြင်းမှ ကောင်လေးဆီသို့ သူတို့ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

"သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ခေတ်ကာလတွေ... နောက်ဆုံးတော့... နောက်ထပ် တစ်ယောက်က ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းသွားပြန်ပြီပဲ..." အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုကို ခံထားရသကဲ့သို့ အက်ကွဲနေသော အသံတစ်သံသည် အမှောင်ထု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလမ်းကြောင်းကို လျှောက်ခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးလူက ကျရှုံးခဲ့တယ်။ သူတို့ တာအိုအဖြစ် ပျက်စီးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ပါ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။"

နောက်ထပ် တာအို အသံတစ်ခုက၊ ကိုးလွှာ မရဏ ချောက်နက်ကြီးလို အေးစက်ပြီး ဆိုးယုတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ သူ အောင်မြင်သွားတယ်။ သူ အောင်မြင်သွားတယ်။ အဲဒီ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို သူ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အဲဒီ နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားကာ၊ သူကိုယ်တိုင် တာအို ဖြစ်သွားပြီ။"

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက်၊ မတရားခံရသော ဝိညာဉ် ဘီလီယံချီ၏ အူသံများလို အသံ မရေမတွက်နိုင်အောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်: "သူ့ကို ဝါးမျိုလိုက်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို လုယူ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်။ ပြန်လည် အသက်ရှင်ဖို့။ အရာအားလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး ဖြတ်သန်းဖို့"

အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ အစွန်ဆုံး အနောက်ဘက်ရှိ ထာဝရ တားမြစ်နယ်မြေသည် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ။

တောင်ပိုင်း အစွန်ဆုံး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ မီးလျှံနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ မီးတောက်များ မရှိ၊ ချော်ရည်များ မရှိ၊ "မီးနယ်မြေ" နှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။

အေးခဲနေသော နေမင်းကြီး တစ်စင်းကဲ့သို့ ဧရာမ နီရဲသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်ခုသာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။

၎င်းသည် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း သန့်စင်သော ဝိညာဉ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး၊ ပရမ်းပတာမှ မွေးဖွားလာကာ၊ အဆုံးမဲ့ မီးအနှစ်သာရများကို စုပ်ယူရင်း မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်မှ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ သန့်စင်သော ဝိညာဉ် ပုံစံကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခေတ်ကာလ သုံးခုတိုင်အောင် အိပ်စက်နေခဲ့သည်။ ၎င်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အခွင့်အရေး တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်၊ ၎င်း အကောင်ပေါက်ပြီး လူ့ပုံသဏ္ဍာန် ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို။ သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း၏ လှိုင်းဂယက်များသည် ထိုအခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

"တာအို... သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း... ကောင်းတယ်... တာအိုခန္ဓာကိုယ် ကောင်းတယ်... အကယ်၍ ဒီကလေးကို ငါ ဝါးမျိုနိုင်ရင်... ငါ အသွင်ပြောင်းနိုင်မယ်... ငါ တာအိုကို ရယူနိုင်မယ်... ငါ... ကျော်လွန်သွားနိုင်မယ်..." နီရဲသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် စတင် အက်ကွဲလာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော တာအို အက်ကွဲကြောင်းများသည် ပင့်ကူအိမ် တစ်ခုလို ပြန့်နှံ့သွားသည်။ အက်ကွဲကြောင်းများ အတွင်းမှနေ၍ ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း တားမြစ်နယ်မြေသည် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ။

မြောက်ပိုင်း ပင်လယ်၏ အစွန်ဆုံး မြောက်ဘက်၊ ထာဝရ ရေခဲချောက်နက်ကြီး ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်။

ရေခဲများ မရှိ၊ နှင်းများ မရှိ၊ "မြောက်ပိုင်း ပင်လယ်" နှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။ အလင်းရောင်ပင်လျှင် မရှိ။ အေးခဲနေသော အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထုသာလျှင် ရှိသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိ ရေခဲများဖြင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ လုံးဝ ပွင့်လင်းမြင်သာ နေသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၊ မဟာ တာအိုတို့နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သံသရာလည်ခြင်းနှင့် အချိုးညီနေသည်။ သူသည် အထူး ခန္ဓာကိုယ်။ မဟာ အောင်မြင်မှု။ ထာဝရ တစ်လျှောက်လုံး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် တာအိုထဲတွင် မွေးဖွားလာပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ကာလအတွင်းတွင် သူသည် တာအို ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်တစ်သောင်း မပြည့်မီအချိန်အတွင်း သူသည် မဟာ သူတော်စင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့်၏ အရှေ့၊ တာအို၏ တံခါးခုံပေါ်ရှိ ထိုတံခါးရှေ့တွင် သူ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူ ဝင်သွားလို့ မရဘူး။ သူ ပါရမီ မရှိလို့ မဟုတ်ဘူး၊ အခွင့်အရေး မရှိလို့လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ထိုအစား ကောင်းကင်တာအိုက ခွင့်မပြုတာပဲ။ မွေးရာပါ တာအိုခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။

ကောင်းကင်တာအို ကတောင် ၎င်းကို ကြောက်ရွံ့လောက်အောင်၊ ဧကရာဇ်အဆင့် က ၎င်းအတွက် တံခါးပိတ်ထားလောက်အောင် အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး၊ တာအိုနှလုံးသား ညှိုးနွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်အထိ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ ရေခဲချောက်နက်ကြီးထဲ၌ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချိတ်ပိတ်ကာ၊ ယနေ့တိုင် အသက်ဆက် ရှင်သန်နိုင်ရန် ထာဝရ အိပ်စက်ခြင်း ဆိုသည့် စျေးနှုန်းကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်အထိ သူ တံခါးဝ အပြင်ဘက်မှာသာ သောင်တင်နေခဲ့ရသည်။

သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း၏ လှိုင်းဂယက်များသည် သူ၏ အိပ်စက်ခြင်းမှ သူ့ကို နိုးထစေခဲ့သည်။

"သီးခြား တာအိုရရှိခြင်း... ကောင်းကင်ရဲ့ အလိုဆန္ဒက လမ်းညွှန်ထားတာ မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်တာအိုကို မမှီခိုဘူး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ တာအိုအဖြစ် မှီခိုတာ... ဒါဆို... ဒီလမ်းကြောင်းက... ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ... ဒါဆို... ငါ တစ်သက်လုံး တာအိုကို ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့်... ငါကိုယ်တိုင်က တာအို ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာကိုတော့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူးပဲ..."

သူ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှု မရှိ၊ လောဘ မရှိ၊ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း။ မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများ တစ်လျှောက်လုံး သူ တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

…………..