အခန်း (၂၉၅၅-၂၉၅၆)
Vol. 296 Ch. 2955-2956
အခန်း (၂၉၅၅) - ဒီစိမ်းပြာရောင် မီးခွက်ကို ငါ သိမ်းလိုက်ပြီ
ဘိုးဘေးငယ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။
"ဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုက ရှူးရှန်ဓားဂိုဏ်း နဲ့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေလျက်နဲ့ ဘာလို့ အစတုန်းက အလဲလဲအကွဲကွဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရမှာလဲ။"
"ငါ ဒါတွေကို သေချာ ပြန်ချေဖျက်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ရဦးမယ်..."
ဖန့်ချန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဒါဆိုရင် အစတုန်းက ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုကို ချင်ဟော်ဆွေ့က အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာက... သူကိုယ်တိုင်ကလည်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့လား။
စွမ်အား သုံးခုထဲက ဘယ်အရာကို သူ နားလည်သဘောပေါက်ထားတာလဲ။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ မင်းလည်း ရှူးရှန်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ရထားတာပဲ။ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းရင် မင်းအတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိပါဘူး။
မင်းတို့သာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ မတွေးနေရင် ပြီးတာပါပဲ။
တကယ်တော့ ကောင်းကင်ငါးပါး က ကျယ်ဝန်းပါတယ်၊ ငါတို့က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ရဲ့ ခွေးအဖြစ် အမှုထမ်းနေတာပဲလေ၊ ဘာဖြစ်သေးလဲ။
သူတို့နဲ့ ညှိနှိုင်းလို့ရပြီး ငါတို့ကို ဝင်မစွက်ဖက်အောင် လုပ်နိုင်ရင် မပြီးဘူးလား။"
ဘိုးဘေးငယ်က သူ့ကို လက်နက်ချဖို့ စတင်စည်းရုံးသည်။
ဖန့်ချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်
"ခွေးအဖြစ် အမှုထမ်းချင်ရင် မင်းပဲ လုပ်လိုက်ပါ။ မင်းပုံစံကို ကြည့်ရတာ အမှန်တရားက ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိနေပုံရပါတယ်။
မင်းက ငါ့ကို ခွေးဖြစ်ခိုင်းမလို့လား လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
ဘိုးဘေးငယ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အမှန်တရားက အဲ့လောက်တောင် အရေးကြီးလား ငါတို့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်နဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာကလည်း ဒါပဲလေ။ ငါတို့သာ အမှန်တရားနဲ့ မပတ်သက်မိရင် ပြီးရောမဟုတ်လား။"
"အသိုက်ပျက်ရင် ဥမလွတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိလား။ မင်းက ငှက်ကုလားအုပ်လိုမျိုး ခေါင်းကို သဲထဲနှစ်ထားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိမ်ညာနေတာပဲ။"
ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ခွေးမဖြစ်ဘူး၊ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုကလည်း ခွေးမဖြစ်ဘူး။"
ဘိုးဘေးငယ်က ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့်-
"ပြောဖို့ကတော့ လွယ်ပါတယ်။ ငါတို့အခု ဖြစ်နေတာကလည်း အိမ်ပျောက်ခွေးတွေပဲ မဟုတ်လား။"
"ချင်ဟော်ဆွေ့ဘက်က သဘောထားကို ပြောပြစမ်းပါ။ ငါက သူ့ကို မင်းတို့ရဲ့ ခွေးလို့ အမြဲထင်နေခဲ့တာ၊ တကယ်တော့ မင်းတို့က သူ့ရဲ့ ခွေးတွေ ဖြစ်နေတာကိုး။
မင်းတို့ကလည်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လွန်းတယ်နော်။"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
ဘိုးဘေးငယ်က ဖန့်ချန်၏ စကားကို ပြန်မချေပဘဲ တွေးတောလျက် ဆိုသည်။
"ချင်ဟော်ဆွေ့က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ကနေ ထျန်းယွမ်လမ်းရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ချထားတဲ့ အန်စာတုံး တစ်ခုပဲ။
သူ့လိုမျိုး ဖြစ်တည်မှုတွေက တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။
ငါတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းကလည်း မင်းမြင်နေရတဲ့ ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျားထက် အများကြီး ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတယ်။
ငါတို့က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တစ်ဖက်မှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်နဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့အတွက် အရင်းအနှီးတွေ စုဆောင်းနေတာပါ။
တစ်ဖက်မှာလည်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ပုန်ကန်သူတွေကို လိုက်ရှာနေတာ။
သူတို့က သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်အတွက် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုကို ခိုးယူသွားကြတယ်။"
ဘိုးဘေးငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ လေးနက်လာသည်။
"ချင်ဟော်ဆွေ့က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ပုန်ကန်သူတွေကို လိုက်ဖမ်းနေတာလား "
"ဒါဆို အဲ့ဒီအဘိုးတို့က အခု ချင်ဟော်ဆွေ့ဘက်မှာ ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ။"
ဖန့်ချန်က ဒီကိစ္စမှာ ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖန့်ချန်က ဘိုးဘေးငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းပြောတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အရာဆိုတာ ဘာလဲ။"
"ငါပြောပြရင် မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးမှာလား။"
ဘိုးဘေးငယ်က ပြန်မေးသည်။
"မင်းကို ငါမသတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့က သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ကို သတင်းသွားပို့မှာပေါ့။
မင်းသာ ပြောပြရင် မင်း အရှက်ကွဲရမယ့် အချိန်တွေကို လျှော့ပေးမယ်။"
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
ဘိုးဘေးငယ်က ပြုံးလိုက်သည်
"တကယ်တော့ ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။
ငါတို့ အပြင်မှာ ကြာကြာနေခဲ့တော့ နောက်ထပ် တာဝန်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ ဘိုးဘေးငရဲဧကရာဇ် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်မျက်လုံး ကို လိုက်ရှာဖို့ပဲ။
ဒီအရာက သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသလို ဒီခေတ်ကြီးအတွက်လည်း အလွန်အရေးကြီးတယ်။
ဒဏ္ဍာရီအရ အဲ့ဒီမျက်လုံးကို ရှာတွေ့ရင် ဘိုးဘေးငရဲဧကရာဇ်ရဲ့ အာဏာကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။
၃၆ ထပ်မြောက် ဟင်းလင်းပြင် ကို အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အာဏာပဲ။
နှမြောစရာကောင်းတာက ငါတို့ရထားတဲ့ သဲလွန်စအရ ဧကရာဇ်မျက်လုံးကို သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ပုန်ကန်သူတွေက လုယူသွားကြတယ်။
ချင်ဟော်ဆွေ့နောက်ကွယ်မှာလည်း ဒီအရာကို အရူးအမူး လိုက်ရှာနေကြတာ။
သာမန်အားဖြင့် အဲ့ဒါကို ရှာတွေ့ရင် ငါတို့က သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်နဲ့ တန်းတူ ညှိနှိုင်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိလာမှာ။"
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသော်လည်း မျက်နှာမှာမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။
"ဧကရာဇ်မျက်လုံးသာ ငါ့ဆီမှာ ရှိနေရင် အစတုန်းက မသေမျိုး နတ်သမီးက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေတာပေါ့။
ကြည့်ရတာ သူက ငါ့ရဲ့ အကြီးအကဲတပည့် ဖြစ်ပုံပဲ၊ ငါ ဘာလို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရခဲ့လဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်သွားပြီ။ ဒါက အလိုလို အဆင်ပြေသွားတာပဲ "
ဒီအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ဖန့်ချန်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဧကရာဇ်မျက်လုံးကို ရှာရတာ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား ကောင်းကင်ငါးပါးက ကြီးတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်း နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာဟုတ်သေးလဲ။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာဟုတ်သေးလဲ။"
"ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကြိုးစားကြည့်ရုံပါပဲ။
ဘက်ပေါင်းစုံကလည်း လိုက်ရှာနေတာပဲ၊ တစ်နေ့နေ့မှာ တကယ်ပဲ ရှာတွေ့သွားရင် ကိစ္စတွေက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားမှာပါ။"
ဘိုးဘေးငယ်က စိတ်ပျက်စွာ ပြောသည်။
ပြောပြီးနောက် သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်
"မင်းသိချင်တာ အကုန်ပြောပြပြီးပြီ၊ အခု ငါဒီကနေ ထွက်သွားလို့ရပြီလား။"
ဖန့်ချန် စကားမပြောပေ။
ဘိုးဘေးငယ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"မဟာဆန်းကြယ်ခြင်း အသိဉာဏ် ကို ပေါင်းစပ်တဲ့ နည်းလမ်းကိုတော့ မင်းကို ပေးလို့မရဘူး၊ ဒါက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာ၊ ဒါက နောက်ဆုံးစည်းပဲ။
မင်းသာ ဒီနည်းလမ်းကို လိုချင်ရင် ငါတို့က သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ဆီ ပြန်သွားဖို့ပဲ ရွေးချယ်ရလိမ့်မယ်။
ကောင်းကင်ငါးပါးကလည်း တည်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်
"လုကျိုးယွမ်ကို မင်းတို့ အမြဲ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာ ဒါမျိုးပဲပေါ့။
အရင်တစ်ခါ ငါတို့ကို မင်းတို့က ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေ ထဲကို လှည့်စားခေါ်ဆောင်သွားတုန်းက လုကျိုးယွမ်ကို ဘယ်သူက တားဆီးခဲ့တာလဲ။"
ဘိုးဘေးငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်
"ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ချင်ဟော်ဆွေ့ကလွဲရင် သူ့ကို တားနိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။
မင်းက ချင်ဟော်ဆွေ့ကို သာမန် ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။"
"လူသားမျိုးနွယ်သမိုင်း မှတ်တမ်းအရ ချင်ဟော်ဆွေ့က ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာ ပေါ်ထွက်လာတာ၊ လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ကောင်းကင်အရှင်သူတော်စင်ရာထူးကို ရခဲ့တဲ့ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်..."
ဖန့်ချန် ပြောနေတုန်းမှာပဲ ဘိုးဘေးငယ်၏ ကဲ့ရဲ့သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လက်ကို မြှောက်ပြီး ပါးကို တစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။
ဘိုးဘေးငယ်မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။
"မင်း ပြော။"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
ဘိုးဘေးငယ်က ပါးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်
"အရင်က ချင်ဟော်ဆွေ့လို့ ခေါ်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင် တစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့နေရာကို အစားထိုးခံလိုက်ရတာ ကြာပြီ။ မင်းပြောတဲ့ ချင်ဟော်ဆွေ့က ဘယ်နှစ်ခါတောင် သံသရာလည်ပြီး ပြန်မွေးဖွားလာမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး။
အခု မင်းသိနေတဲ့ ဒီ ချင်ဟော်ဆွေ့က သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ကနေ လာတာ၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ဖြစ်ပြီး သူက သူတော်စင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးပဲ။"
"မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က အခုလက်ရှိ ဟော်ဆွေ့ ချင် မျိုးနွယ်စုနဲ့ ချင်ဟော်ဆွေ့နဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ဘူးပေါ့ "
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"သေချာပေါက် ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး။"
ဘိုးဘေးငယ်က ပြောသည်။
"ဒီတော့လည်း ခုနက မင်းရဲ့ စိမ်းပြာရောင် မီးခွက်ထဲမှာ ချင်ဝူကျိုး ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တွေ့လိုက်ရတာပေါ့။"
ဖန့်ချန်က-
"ဒီမီးခွက်က ဘာနာမည်လဲ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှားမှန် စစ်မြေပြင် ထဲကို ယူလာနိုင်တာလဲ။ ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးစမ်း။"
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဒီမီးခွက်က ငါ့ရဲ့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဖန်တီးထားတာပါ၊ သူများတွေကို အလွယ်တကူ ပြလို့မရဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းကြည့်ချင်ရင်လည်း ကြည့်လိုက်ပါ၊ သတိထား၊ မချိုးမိစေနဲ့နော်။"
ဘိုးဘေးငယ်က ထိုစိမ်းပြာရောင် မီးခွက်ကို ထုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ပေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ရိုက်ဖို့ ပြင်ထားတဲ့ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မီးခွက်ကို ယူကာ အသေးစိတ် စတင်လေ့လာလိုက်သည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ၊ ချီး ချီး ချီး"
မီးခွက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာက စိမ်းပြာရောင်အလင်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်ရန် အတင်းရုန်းကန်နေကြပြီး တစ်ယောက်ကတော့ ဖန့်ချန်ကို တိုးတိုးလေး အော်ခေါ်နေသည်။
ချင်ဝူကျိုးပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီဝိညာဉ်တွေက ဘာဖြစ်တာလဲ မင်းက သူတို့ကို ဒီမှာ အကျဉ်းချထားတာလား၊ သူတို့မှာ မူလဝိညာဉ် မရှိဘူးလား။"
ဖန့်ချန်က ချင်ဝူကျိုးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
ဘိုးဘေးငယ်က-
"ဒါလည်း လျှို့ဝှက်ချက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။
သူတို့မှာ မူလဝိညာဉ် ရှိတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အခုထိ တကယ်မသေသေးဘူးလေ။ အဲ့ဒီ မူလဝိညာဉ်ဆိုတာက အမြဲတမ်း ဗလာသက်သက်ပဲ။
ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မဖြစ်လာနိုင်ဘူး။"
"အော် ခဏလောက် ကြည့်လိုက်တာ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဆင်တူတာပဲ။"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။
"ဒီစိမ်းပြာရောင် မီးခွက်ကို ငါ သိမ်းလိုက်ပြီ။"
"မဖြစ်ဘူး"
ဘိုးဘေးငယ်က ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ပေါင်းစပ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒါက ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကျင့်ထားတဲ့ နည်းလမ်းပဲ"
"မင်းက ဒီစွမ်းအားကို ဘယ်လို ယူလာတာလဲဆိုတာ မင်း ငါ့ကို မပြောရသေးဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ဘိုးဘေးငယ်က စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
"မပြောလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သေချာ ပြန်လေ့လာကြည့်ဦးမယ်၊ နောက်မှ မင်းကို ပြန်ပေးလိုက်မယ်။ မင်း စိတ်ချပါ၊ ငါ လုံးဝ မချိုးမိစေရပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က စိမ်းပြာရောင် မီးခွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သိမ်းလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူက တစ်ဖက်လူဆီကနေ အချက်အလက် တော်တော်များများ ရလိုက်ပြီ။
အဲ့ဒီထဲမှာ အမှန်နဲ့ အမှားတွေကို သူ အိမ်ပြန်ရောက်မှပဲ စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ ခွဲခြားရတော့မည်။
ဒါပေမဲ့ အချက်အလက်တစ်ခုကတော့ အသုံးအဝင်ဆုံးပဲ၊ အဲ့ဒါကတော့ ဧကရာဇ်မျက်လုံး ပဲ။
သူသာ တကယ်ပဲ ဧကရာဇ်မျက်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင် ဘိုးဘေးငယ် ပြောခဲ့သလိုပဲ သူ့ရဲ့ အရေးပါမှုက ပြောပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။
အခန်း (၂၉၅၆) - မင်းတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းက ငါ့ကို အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ခေါ်မလား
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝကလည်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတော်စင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးပါပဲ။ မင်းသိချင်တာတွေကို ငါ အကုန်ဖြေပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အရိပ်ရုပ်သေး မီးခွက်ကိုတော့ မင်း မယူသွားရဘူး။"
ဘိုးဘေးငယ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လေသံနဲ့ အမူအရာကို တတ်နိုင်သမျှ ကြင်နာယဉ်ကျေးအောင် ကြိုးစားထားသည်။
ဘာတွေလဲ၊ အရင်ဘဝ၊ ဒီဘဝဆိုတာတွေက
အနီးနားမှာရှိနေတဲ့ ဖေးရင်း ဘုရင် နဲ့ ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေက အကြားအလပ်မရှိ နားထောင်ရင်း ပိုလို့တောင် ဝေဝါးကုန်ကြသည်။
ဒါတွေက ဘာတွေလဲ၊ တစ္ဆေတွေ၊ ဝိညာဉ်တွေအကြောင်းကို ပြောနေကြတာလား။
ဒီကောင်တွေက တကယ်ပဲ ဘယ်သူတွေလဲ
ချင်ထျန်းဓားပြဂိုဏ်းက သူခိုးတွေများ ဖြစ်နေမလား။
"မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ အရင်ဘဝလို့ ပြောနေတာပဲလေ။"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
"ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝကလည်း ကာလရှည်ကြာ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ သူတော်စင်ဘိုးဘေးပါပဲ။ မင်းရဲ့ အရိပ်ရုပ်သေး မီးခွက်ကို ယူသွားတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာများ အခက်အခဲ ရှိနေလို့လဲ"
"မင်း ငါ့နဲ့ လုံးဝ ရန်ဘက်ဖြစ်သွားဖို့ မကြောက်ဘူးလား"
ဘိုးဘေးငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးမှိန်သွားသည်။
"ချင်ဟော်ဆွေ့ကမှ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သူ။"
ဖန့်ချန်က ဘိုးဘေးငယ်၏ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။
"အရင်ကတော့ မင်းကပဲ အရာရာကို ဦးစီးနေတာ ထင်လို့ မင်းကို လေးစားမှု ရှိခဲ့တာ။ အခုတော့ ချင်ဟော်ဆွေ့ကပဲ အဓိက ဦးစီးနေတာ သိလိုက်ရပြီ။ သူက ဒီလောက်အသေးအဖွဲ ကိစ္စနဲ့များ ရန်ဘက်ဖြစ်လာမှာတဲ့လား သူ ကောင်းကင်ငါးပါး မှာ နေလာတာ ကြာပြီဆိုတော့ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ။ အဲ့ဒါတွေ မပြီးမချင်း ရန်ဘက်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဘိုးဘေးငယ်မှာ စကားလုံးများ ဆွံ့အသွားသည်။
"ပြောရရင် မင်းတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းကို ငါ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားတယ်။"
ဖန့်ချန်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။
"မင်းတို့က အရေခွံခွာပြီး ဝိညာဉ်ကို တားမြစ်နိုင်သလို၊ တခြားသူတွေရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ တွေကိုလည်း သန့်စင် နိုင်တယ်။ ဒါတွေက ဘာနည်းလမ်းတွေလဲ ငါ့ကို သင်ပေးနိုင်မလား "
ဘိုးဘေးငယ်က ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့်-
"မင်းသာ ငါတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းကို ဝင်လိုက်ရင် မင်းကို သင်ပေးဖို့ ဘာအခက်အခဲ ရှိမှာလဲ။"
"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါ မင်းတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းကို ဝင်မယ်။"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဘိုးဘေးငယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
အချိန်အတော်ကြာမှသာ သူ့ဦးနှောက်က လည်ပတ်သွားပြီး သံသယများစွာဖြင့် -
"တကယ်ပြောတာလား ရှူးရှန်ဓားဂိုဏ်း နဲ့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း က မင်းကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။"
"သူတို့က ငါ့ကို ဘာလို့ မလွှတ်ပေးရမှာလဲ မင်းတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းကို ဝင်တာကများ အပြစ်ကြီးတဲ့ ကိစ္စလား ငါသာ မင်းတို့နဲ့ ရောယောင်မနေဘဲ ငါ့ရပ်တည်ချက်အတိုင်း ခိုင်မြဲနေရင် ငါ့မှာ ဘာအမှား ရှိမှာလဲ"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
"ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြစို့။ ငါ နည်းနည်းတော့ နစ်နာပေမဲ့ မင်းရဲ့ အကြီးအကဲတပည့် အဖြစ် လုပ်ပေးမယ်။ အပြင်ထွက်သွားရင် မင်းက ငါ့ကို အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို လေ့လာခွင့်ပေးရမယ်။ ငါကိုယ်တိုင် အရိပ်ရုပ်သေး မီးခွက်ကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့အခါ မင်းရဲ့ မီးခွက်ကို ပြန်ပေးလိုက်မယ် မဟုတ်လား။"
ဘိုးဘေးငယ်မှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ဒီလိုလုပ်ရင် ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေ ပျက်စီးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ လုကျိုးယွမ် ကလည်း သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူသာ မင်းတို့ ရှူးရှန်ဓားဂိုဏ်း နဲ့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ကို အကာအကွယ် မပေးရင်၊ မင်းတို့က ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲမှာ ငါတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင် နိုင်ဖို့ဆိုတာ ဘာအခွင့်အရေးမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ပုရွက်ဆိတ်က လှည်းကို တားသလိုပဲ အလကားပါပဲ။"
"လုကျိုးယွမ် အကြောင်းကို စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောမယ်၊ မင်းတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းက ငါ့ကို လက်ခံမှာလား မခံဘူးလား "
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
"ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝကလည်း သာမန်လူမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ မင်းတို့ဂိုဏ်းကို ဝင်တာက မင်းတို့ကို ဂုဏ်မပျက်စေရပါဘူး။"
"မင်းက တကယ်စိတ်ရင်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။"
ဘိုးဘေးငယ်မှာ ဘာကို တွေးမိသည်မသိ၊ လေသံက ရုတ်တရက် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး ရယ်မောလျက် -
"ဒါဆို အပြင်ထွက်ရင် ငါ မင်းကို ဘိုးဘေးတွေကို အရိုအသေပေးပြီး အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းထဲ ခေါ်သွင်းပေးမယ်။"
"ဒါပေါ့၊ ဒါမှ မှန်တာ။"
"ဒါဆို... အရိပ်ရုပ်သေး မီးခွက်က..."
"ငါ ခဏပဲ သိမ်းထားပေးမယ်။ ခဏနေရင် ပြန်ပေးမယ်။"
ဒီလို အဖြေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဘိုးဘေးငယ်မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"မှန်တယ်၊ မင်းတို့ ဒီ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ မှာ ဒီလောက်အထိ အစီအရင်တွေ လုပ်ထားတာက အမှားမှန်ထွင်းဖောက် မျက်လုံး ကို ရဖို့ပဲလား တခြား ရည်ရွယ်ချက်တွေကော ရှိသေးလား"
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
"အမှားမှန်ထွင်းဖောက် မျက်လုံး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မလုံလောက်ဘူးလား ဒါက မျက်လုံး ကိုးခု ထဲက တစ်ခုပဲ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် ဘက်မှာတောင် အမှားမှန်ထွင်းဖောက် မျက်လုံး ကို နားလည်ထားတဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်။"
ဘိုးဘေးငယ်က ပြောသည်။
"ငါတို့ ဒီလောက်ကြာအောင် ပြင်ဆင်ထားတာက ဒီနေရာမှာ အမှားမှန်ထွင်းဖောက် မျက်လုံး ကို သန့်စင်ဖို့အတွက် စွမ်းအားအသိဉာဏ် ပူဇော်ပွဲ ကို လုပ်ဖို့အတွက်ပဲ။"
"သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရ သွေးတွေကို သုံးပြီး သန့်စင်တာလား "
ဖန့်ချန်က ဖေးရင်း ဘုရင်တို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။
ဖေးရင်း ဘုရင်တို့မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အမူအရာများမှာ အလွန်တင်းမာသွားသည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ မင်း ငါ့ကို စကားလုံးတွေနဲ့ မလှည့်စားပါနဲ့တော့။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကိုတော့ ငါ မင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြနိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရ သွေးတွေကို သုံးတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီနေရာမှာ ငါတို့ မွေးမြူထားတဲ့ သားရဲတွေကို သူတို့နဲ့ ကျွေးမွေးတာပဲ။"
ဘိုးဘေးငယ်က ဆက်ပြောသည်။
"ဒီနေရာက ဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲတွေနဲ့ ငါတို့က ကုန်သွယ်မှု လုပ်ထားတာ။ အချိန်တစ်ခု ကြာတိုင်း သူတို့ကို သိုင်းသမား တချို့ ကျွေးမွေးရင် သူတို့က ငါတို့ကို ဒီလူသူကင်းမဲ့တဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ မှာ ဆက်နေခွင့်ပေးမယ်။ အမှားမှန်ထွင်းဖောက် မျက်လုံး ကို သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအားအသိဉာဏ် ပူဇော်ပွဲ ကတော့ တခြားအရာတွေ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို မပြောပြနိုင်ဘူး။ ဒါက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။"
"ဒါဆို မင်းတို့ သန့်စင်ထားတဲ့ စွမ်းအားအသိဉာဏ် ဗောဓိသီးက ဘယ်မှာလဲ "
ဖန့်ချန်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ဘိုးဘေးငယ်က ဖန့်ချန်၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်လျက် မေးသည်။
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"ငါ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း မင်း မသိသေးဘူးလား"
ဘိုးဘေးငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"စွမ်းအားအသိဉာဏ် ဗောဓိသီး က တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်၊ ဒီအတိုင်းတော့ မင်းကို ပေးလို့ မရဘူး..."
"ဘယ်လောက်ပဲ တန်ဖိုးကြီးပါစေ၊ မင်းရဲ့ အသက်ထက် ပိုတန်ဖိုးကြီးမှာလား။ မင်း အခု ငါ့ကို ပေးကို ပေးရမယ်၊ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ဘိုးဘေးငယ်မှာ ဒေါသထွက်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။
"မင်း ခုနကပဲ ငါတို့ အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းကို ဝင်မယ်၊ ငါ့အစ်ကိုအဖြစ် လုပ်မယ်လို့ ပြောထားတာလေ"
"ဒါက အပြင်ရောက်မှ ဖြစ်မယ့်ကိစ္စ။ မင်းသာ ဒီနေရာမှာ သေသွားရင် ငါ တခြားညီငယ် တစ်ယောက်ပဲ ရှာလိုက်တော့မှာပေါ့။"
ဖန့်ချန်က တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
"ကိစ္စတစ်ခုချင်းစီကို ခွဲခြားရမယ်၊ စွမ်းအားအသိဉာဏ် ဗောဓိသီးကို ပေးစမ်း။"
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဘိုးဘေးငယ်က ငွေရောင်ဖျော့ဖျော့ ဗောဓိသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ပေးလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ တစ်လုံးပဲ သန့်စင်လို့ရတယ်။"
"ငါ့ကို မလိမ်ပါနဲ့နော်"
ဖန့်ချန်က အမှားမှန်ထွင်းဖောက် မျက်လုံး ရဲ့ စွမ်းအားအသိဉာဏ် ဗောဓိသီး ကို ယူပြီး စစ်ဆေးရင်း မေးလိုက်သည်။
ဘိုးဘေးငယ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"ဒီလောက်အထိ ဖြစ်နေပြီ၊ ငါ မင်းကို လိမ်ရဲပါ့မလား။"
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် သူ့ကို ဖမ်းပြီး အောက်ပြန်လှန်ကာ ခါလိုက်ရာ စွမ်းအားအသိဉာဏ် ဗောဓိသီး နှစ်လုံး ထပ်ကျလာပြီး အားလုံးမှာ ငွေရောင်ဖျော့ဖျော့များ ဖြစ်ကြသည်။
ထပ်ပြီး ဘာမှ မကျလာတော့မှ ဖန့်ချန်က ဘိုးဘေးငယ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်က နှစ်လုံးကိုပါ သိမ်းလိုက်သည်။
"မင်း..."
ဘိုးဘေးငယ်၏ မျက်နှာမှာ ပုံစံမျိုးစုံ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒါကို ငါ ဘယ်လို ပြန်ရှင်းပြရမလဲ"
"မင်းတို့က ဒီနေရာကို ထပ်မလာနိုင်တော့တာမှ မဟုတ်တာ၊ စွမ်းအားအသိဉာဏ် ဗောဓိသီး တွေ ထပ်ရဦးမှာပါ။ ဒီသုံးလုံးကို ငါ အရင်ချေးထားတယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပါလား"
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။
"ရတယ်..." ဘိုးဘေးငယ်က သွားကို ကြိတ်ပြီး ပြောသည်။
ဖန့်ချန် -
"ဒါဆို စွမ်းအင်အားဖြည့်ဆေးလုံး ရှိသေးလား ငါ ဒီတစ်ခေါက် ဝင်လာတာ အဓိကက အဲ့ဒီဆေးလုံး အတွက်ပဲ။ ငါတို့အဖွဲ့မှာ လူငါးရာ ပါလာတာ၊ သူတို့ အိမ်ပြန်နိုင်ဖို့တော့ လိုအပ်တယ် မဟုတ်လား"
"စွမ်းအင်အားဖြည့်ဆေးလုံး မရှိတော့ဘူး။ မင်း ခုနကပဲ ငါ့ကို ခါကြည့်လိုက်တာပဲ၊ ငါ လိမ်မပြောဘူးဆိုတာ မင်းသိမှာပါ။ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ ထဲမှာ ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ မင်းဘာသာ မင်း သွားရှာလိုက်ပါ။"
ဘိုးဘေးငယ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"မင်းက ဒီနေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူဆိုတော့ လမ်းပြပေးလိုက်ပါ။ ငါ့ဘက်မှာလည်း လူတွေ ရှိပါတယ်၊ သူတို့နဲ့အတူတူ ရှာလိုက်ကြတာပေါ့။"
ဖန့်ချန်က ပြောပြီးနောက် အနီးနားရှိ ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ နောက်ပိုင်း ငါ့ကို ကူညီပြီး ဆေးလုံးတွေကို ရှာပေးပါ။ တခြားကိစ္စတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါ။"
ဖေးရင်း ဘုရင်က ချက်ချင်း လက်ခုပ်တီးနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး -
"ချွန်းယမ်ဘုရင်၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်။"
"မင်း ဆက်တီးနေ၊ ငါ မရပ်ခိုင်းမချင်း မရပ်နဲ့။"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့။"
ဖေးရင်း ဘုရင်က ဆက်လက်ပြီး လက်ခုပ်တီးနေသည်။
ဘိုးဘေးငယ်က ဖေးရင်း ဘုရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဒီနေရာမှာ အတွေ့အကြုံ တချို့တော့ ရှိတယ်။ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ ငါ အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်အဆင့် သားရဲ ကို သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့အတူ ဆေးလုံးတွေ ရှာပေးဖို့ ခိုင်းနိုင်ပါတယ်။"
"ဒါဆိုလည်း မင်းရဲ့ အကူအညီကိုပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်ကွာ။"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
"မင်း နာမည်က ဘာလဲဆိုတာကိုတောင် မသိသေးဘူး။"
"ငါ ငယ်ငယ်ကတည်းက အရိပ်ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှာ နေခဲ့တာ၊ 'ပီ' လို့ပဲ ခေါ်ကြတယ်။"
"နာမည်ရင်းက 'ယန့်' ပါ။ လူငယ်လူရွယ်တွေထဲမှာ ထူးချွန်တဲ့သူလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။"
ဘိုးဘေးငယ်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် -
"ပီ ညီငယ်ရဲ့ နာမည်ကလည်း မသေးပါလား။"
ဘိုးဘေးငယ်မှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဘာမှ မပြောဘဲ -
"သွားကြမယ်၊ ငါ မင်းကို ဆေးလုံးတွေ ဆီ ခေါ်သွားမယ်။ ရှာတွေ့ရင် မင်း အရင်ထွက်သွားလိုက်၊ ငါ ဒီနေရာမှာ ဆက်ပြီး သန့်စင်ဖို့ ရှိသေးတယ်။"
သူ အခု တွေးနေတာကတော့ ဒီဘေးဆိုးကြီးကို မြန်မြန် ပို့လိုက်ဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။