အခန်း ၅၁၅
Vol. 52 Ch. 515
အခန်း (၅၁၅) ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခြင်း
ကျန်းယဲ့ ပေးပို့ရန်ကို နှိပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ မတူညီသော အချိန်ဇုန်များကို ဖြတ်သန်းကာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ရှိနေကြသော ကံကောင်းသူ တစ်ရာသည် ရီယဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီဟု လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အရှေ့တိုင်းမှ အီးမေးလ်တစ်စောင်ကို သူတို့၏ ဝင်စာပုံးများထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ နည်းပညာကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ အခန်းဖွဲ့မထားသော ကျယ်ဝန်းသည့် ရုံးခန်းဧရိယာတစ်ခုအတွင်း။
အထက်လူကြီးများ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခံခဲ့ရပြီး အဆက်အသွယ်မရှိခြင်းကြောင့် စိတ်ပျက်နေခဲ့ရသော အလွန်စွမ်းဆောင်ရည်ပြည့်ဝသည့် အိုင်တီအင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးဖြစ်သူ ဂျက်သည် နေ့လယ်စာစားချိန်အတွင်း ပုံနေသော အီးမေးလ်များကို အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော ပေးပို့သူ၏ အမည်တစ်ခုက သူ၏ လက်ချောင်းများကို ရပ်တန့်သွားစေ၏။ "ရီယဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီ..."
သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုများကြောင့် တုန်ယင်နေသော ခံစားချက်နှင့်အတူ အီးမေးလ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။
သူ အီးမေးလ်ကို ဖတ်လိုက်ပြီး သူသည် ကနဦး စစ်ထုတ်မှုကို အောင်မြင်ကာ နောက်တစ်ဆင့် လူတွေ့စစ်ဆေးမှုများအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သောအခါ ကြီးမားလှပြီး လက်တွေ့မဆန်သော ဝမ်းမြောက်မှုကြီးတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အလုပ်ခုံတွင် အေးခဲသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သတိပြန်မဝင်နိုင်တော့ချေ။
"ငါ... ငါ အောင်သွားပြီ..." ဤကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် သတင်းကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည့်အလား သူက အသိစိတ်လွတ်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် ဆွေမျိုးကောင်းစားရေးဝါဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုအတွင်းမှ လစာစား အလုပ်သမားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများဖြင့် အလယ်အလတ် စီမံခန့်ခွဲမှုအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသော်လည်း အမြဲတမ်း ဘေးဖယ်ထားခံရကာ ရာထူးတိုးရန် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။
ကျန်းယဲ့၏ အလုပ်ခေါ်စာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သောင်းဂဏန်းတွင် တစ်ပုံခန့်မျှသာ အခွင့်အရေးရှိမည်ကို သိပါလျက် သူ၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို တင်သွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သန်းရာချီသော အထက်တန်းလွှာများနှင့် သြဇာအာဏာရှိသူများကြားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ယှဉ်ပြိုင်မှုကြီးထဲတွင် သူ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးရဲခဲ့ချေ။
သူ ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှုကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မာနကြီးလေ့ရှိသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးသည် သူ၏ မျက်နှာပြင်ကို အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အီးမေးလ်၏ အကြောင်းအရာများကို အမှတ်မထင် မြင်တွေ့သွားလေသည်။
"ဘုရားရေ... မင်း... မင်းက အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်ရဲ့ ပထမအဆင့် စစ်ထုတ်မှုကို အောင်သွားတာလား"
ထိုလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် အမြီးအနင်းခံလိုက်ရသည့်အလား သူ၏ အလုပ်ခုံမှ ခုန်ထလိုက်ပြီး ဂျက်၏ မျက်နှာပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ တုန်လှုပ်မှုကြောင့် စူးရှသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။
ဤအာမေဍိတ်သံသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ရုံးခန်းဧရိယာတစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဝိုင်းအုံလာကြပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဂျက်၏ ဝင်စာပုံးထဲမှ အီးမေးလ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း အားကျမှု၊ မနာလိုမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ ရောနှောနေသော ခံစားချက်မျိုးစုံက ပုံမှန်အားဖြင့် ထင်ရှားမှုမရှိသော ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားကြသည်။
သတင်းက ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးသို့ တောမီးလောင်သည့်အလား လျှင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ချေပြီ။
ဆယ်မိနစ်ပင် မကြာလိုက်ချေ။ ကုမ္ပဏီ၏ သူဌေးကြီးနှင့် အဓိက အမှုဆောင်အရာရှိ အချို့ပင် သတင်းကြားကြားချင်း ပြေးလာကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သာမန်သာဖြစ်သော ဤအလုပ်ခုံနေရာလေးသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြ၏။
ပုံမှန်အားဖြင့် မာနကြီးကာ ခပ်တန်းတန်းနေတတ်သော အမှုဆောင်အရာရှိကြီးများက ယခုအခါ ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှတ်လျက် ထိုအီးမေးလ်ကို ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ခုအလား အာရုံစူးစိုက်စွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အာမေဍိတ်သံများကို ထုတ်ဖော်ရေရွတ်နေကြသည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဂျက်..."
"မင်းက သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ ဂျက်ရာ.."
"ကုမ္ပဏီက မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ..."
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်တွင် စိတ်အားထက်သန်သော ဂုဏ်ပြုစကားများဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားရသည်။
သူဌေးကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကြုံစဖူး ချိုသာသော အပြုံးများ တောက်ပနေပြီး ဂျက်၏ ပခုံးကို ချစ်ခင်ရင်းနှီးစွာ ပုတ်လိုက်၏။
အမှုဆောင်အရာရှိ အားလုံး သူ့ကို ကြည့်သည့်အကြည့်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။ အတိတ်က လျစ်လျူရှုမှုနှင့် အထင်သေးမှုများမှာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ ချီးကျူးမှုနှင့် မြှောက်ပင့်ဖားယားလိုမှု အရိပ်အယောင်လေးများပင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ဤကဲ့သို့ ဇာတ်ကားဆန်ဆန် ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများ အားလုံးက အီးမေးလ်တစ်စောင်တည်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းပင်။
ဂျက်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ လှိုင်းထန်နေသော ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ သူဌေးကြီးအား ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "သူဌေး... ကျွန်တော် ခွင့်ယူဖို့ လိုပါတယ်။ အင်တာဗျူးဖြေဖို့ တရုတ်နိုင်ငံကို ချက်ချင်း သွားရပါမယ်..."
"ခွင့်ပြုတယ်.... သေချာပေါက် ခွင့်ပြုတာပေါ့" သူဌေးကြီးက မည်သည့် တွေဝေမှုမျှမရှိဘဲ ခေါင်းကို တဆတ်ဆတ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ခွင့်ကို ချက်ချင်း ခွင့်ပြုပေးလိုက်ရုံသာမက နေရာမှာပင် ပြောလိုက်ပြန်သည်။ "မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်ကို အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးဖို့အတွက် ကုမ္ပဏီကနေ အထူးဆုကြေးငွေတစ်ခု ပေးပါ့မယ်... ကံကောင်းပါစေကွာ"
ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဂျက်သည် ထိုအီးမေးလ်ထဲတွင် ပါဝင်နေသော စွမ်းအားကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားရတော့သည်။
ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ ကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုတွင် ပူပြင်းသော နေရောင်ခြည်က ရိုးရှင်းသော လမ်းမများကို လောင်ကျွမ်းမတတ် ပူပြင်းစေလျက်ရှိသည်။
နေလောင်ထားသော အသားအရေရှိပြီး အရပ်ရှည်ကာ ကျန်းမာသန်စွမ်းပုံရသည့် လူငယ်လေး ဝေါလ်သည် မြို့လေးထဲရှိ တည်ငြိမ်သော အင်တာနက်ချိတ်ဆက်မှုရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော ဆိုင်လေးထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လျှောက်ဝင်လာလိုက်သည်။
သူက ဆိုင်ရှင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ငွေရှင်းလိုက်ပြီးနောက် ဟောင်းနွမ်းနေသော ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်ရာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် သိသာယုံမျှသာရှိသော ရိုသေမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ ပါဝင်နေ၏။
ချက်ချင်း တစ်ခုခုလုပ်မည့်အစား သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဒေသသုံးဘာသာစကားဖြင့် တိုးညှင်းစွာ ဆုတောင်းလိုက်လေသည်။
အနီးနားရှိ ဘားသို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသော ဖောက်သည်ဟောင်း အချို့က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သိနားလည်သော်လည်း အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်လိုသော အမူအရာများ အသီးသီး ရှိနေကြသည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက ဝေါလ်သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဤအရာကိုသာ ထပ်တလဲလဲ လုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤခေါင်းမာသော လူငယ်လေးသည် တရုတ်လူမျိုးများ၏ အကူအညီဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားသည်ဟုဆိုသော သူ၏ တရုတ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသည့် ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို အဝေးတလွှားရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တရုတ်နိုင်ငံမှ ရီယဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီထံသို့ တင်သွင်းထားကြောင်း သူတို့အားလုံး သိရှိထားကြ၏။
ဝေါလ်သည် ကျွန်းပေါ်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ပြည့်ဝပြီး ဉာဏ်ကောင်းသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်စာများနှင့် လက်မှုပစ္စည်းများကို ကုန်သွယ်ခြင်းဖြင့် သူက သယံဇာတ ရှားပါးသော ဤကျွန်းပေါ်တွင် သူဌေးပေါက်စလေးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ယခုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်က အတွေ့အကြုံနုနယ်ခဲ့ပြီး ကျွန်းပေါ်ရှိ သြဇာအာဏာကြီးမားသူ တစ်ဦးကို စော်ကားမိခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ့ကို မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်က ဤအထီးကျန်ကျွန်းလေးပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရာ သူ၏ ပါရမီများမှာ ပြသစရာ နေရာမရှိတော့ဘဲ သူ၏ ရည်မှန်းချက်များမှာလည်း လေထဲက တိုက်အိမ်များသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ထို့ကြောင့် ဤအလုပ်လျှောက်ထားမှုသည် သူ၏ သံကြိုးများကို ချိုးဖျက်ပြီး ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ထွက်ခွာနိုင်ရန်အတွက် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပင်။
သူ ဆုတောင်းပြီးသည်နှင့် နှုတ်ခမ်းတွင် ဆေးလိပ်ကို ခဲထားသော သူ၏ ဘေးမှ လူတစ်ယောက်က ရိုင်းစိုင်းစွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "အားအင်တွေ မဖြုန်းနေပါနဲ့ ဝေါလ်ရာ... အိပ်မက်မမက်နဲ့... တစ်ကမ္ဘာလုံးက အကောင်ကြီးကြီးတွေ ဘယ်လောက်များများကများ ဒီအခွင့်အရေးကို လုယူနေကြတယ် ထင်လဲ။ မင်းကများ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."
အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်၏။ "အေးလေ... ဥရောပက ရှေးဟောင်း မိသားစုကြီးတွေ၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းက မင်းသားတွေအားလုံး အဲဒီကို သွားကြတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ မင်းကတော့ ဒီကျွန်းပေါ်မှာပဲ နေပြီး ငါးဆက်ဖမ်းနေလိုက်ပါကွာ..."
ဝေါလ်က သူတို့၏ ခနဲ့တဲ့တဲ့ စကားများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
ဆုတောင်းပြီးနောက် သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် မောက်စ်ကို ရွှေ့ကာ သူ၏ အီးမေးလ်ကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူ၏ ဝင်စာပုံးထဲတွင် ရီယဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီထံမှ ဖတ်မရသေးသော အီးမေးလ်တစ်စောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ လည်ချောင်းဝအထိ ခုန်တက်လာပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်တန့်သွား၏။
သူက ပေးပို့သူ၏ အမည်ကို အာရုံစူးစိုက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး မောက်စ်ကို ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်မှာ အားပါလွန်းသဖြင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့ကာ ၎င်းကို နှိပ်လိုက်ပါက အေးစက်သော ငြင်းဆိုစာ တစ်စောင်သာ ထွက်လာမည်ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေချေသည်။
သူက အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်အနည်းငယ် ရှူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိမွေးကာ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြု၍ အီးမေးလ်ကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။
အီးမေးလ်၏ စာသားများမှာ တိကျရှင်းလင်းသော တရုတ်ဘာသာဖြင့် ဖြစ်၏။
သူက သူ၏ စမတ်ဖုန်းဟောင်းလေးကို အလျင်စလို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဘာသာပြန်အက်ပ်ကို ဖွင့်ကာ မျက်နှာပြင်ကို ကင်မရာဖြင့် ချိန်လိုက်လေသည်။
ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ရလဒ်များ တစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း ပေါ်လာပြီး သူသည် ကနဦး စစ်ထုတ်မှုကို အောင်မြင်ကာ နောက်တစ်ဆင့် လူတွေ့စစ်ဆေးမှုများအတွက် တရုတ်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လွှမ်းမိုးမရနိုင်သော ဝမ်းမြောက်မှုကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးအလား လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ချေပြီ။
သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ထိုင်ခုံတွင် အေးခဲသွားပြီး ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွား၏။
မူလက သူ အရှက်ကွဲမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် သူ၏ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်ကာ မှင်တက်နေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရန် သိချင်စိတ်ဖြင့် ကိုင်းညွှတ်လာကြသည်။
"ဒါ ဘာသောက်ကျိုးနည်းလဲ..."
"ငါ့ကို ကြည့်ခိုင်းစမ်း..."
ဘာသာပြန် ဆော့ဖ်ဝဲလ်ပေါ်ရှိ စာသားများကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ရယ်မောသံများနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများအားလုံးမှာ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အေးခဲသွားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်မှု၊ မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ထိုလူစုမှာ ဂါထာမန်းမှုတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား နေရာမှာပင် အေးခဲသွားကြတော့သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျဉ်းကျပ်နေသော ဆိုင်လေးထဲတွင် ရုတ်တရက် ကျိန်ဆဲသံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"သူ အောင်သွားပြီ... သူ အောင်သွားပြီဟေ့....."
"ဝေါလ်က တကယ်ပဲ ပထမအဆင့်ကို အောင်သွားတာကွ.... ဘုရားရေ.."
အခန်း ၅၁၅ပြီး၏။