အခန်း ၅၁၈

Vol. 52 Ch. 518

အခန်း (၅၁၈) ဝိညာဉ်အထိ တိုက်ရိုက် ထိမှန်ခြင်း

သူက အချိန်ထပ်မဆွဲတော့ဘဲ လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ကဲ... အားလုံးကလည်း ရောက်နေပြီဆိုတော့ မူလအချိန်ကို မစောင့်တော့ပါဘူး။ အင်တာဗျူးတွေကို စောပြီး စတင်လိုက်ပါမယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကများ ကန့်ကွက်စရာ ရှိသေးလား..."

"မရှိပါဘူး.."

"ဒါရိုက်တာကျန်းရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ်..."

တုန့်ပြန်သံများက တညီတညွတ်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီး စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ကျန်းယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ခရီးသွားအေဂျင်စီဆီသို့ ပြန်လှည့်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အင်တာဗျူး ဖြေဆိုမည့်သူ တစ်ရာစလုံးက အသက်ပြင်းပြင်းရှုကာ သူ၏ကျောပြင်ကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ ရူးသွပ်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် အခိုက်အတန့်က နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းယဲ့သည် အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး လန်းဆန်းစေရန် ရေချိုးလိုက်ကာ ရိုးရှင်းသော ချည်သားအင်္ကျီအဖြူနှင့် ခါကီရောင်ဘောင်းဘီတို့ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ပါဝါမပါသော ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်တစ်လက်ကို တပ်ဆင်လိုက်လေသည်။ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ လန်းဆန်းနေပြီး ပညာတတ်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများအားလုံး ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူက အောက်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းလာလိုက်သည်။

လင်ရှောင်၊ ဖန်ဖန်နှင့် ချန်ချင်းတို့ အပါအဝင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်ဆယ့်တစ်ဦးစလုံး ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖန်ဖန်... မင်းက လူတွေကို အစဉ်လိုက် ခေါ်ဖို့ တာဝန်ယူလိုက်..."

"ကျန်းခိုင်... မင်းက အင်တာဗျူးဖြေမယ့်သူတွေကို ရေထည့်ပေးပြီး နေရာချထားပေးဖို့ တာဝန်ယူလိုက်"

ကျန်းယဲ့က တာဝန်များကို စနစ်တကျ ခွဲဝေပေးလိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ သူ၏ ဘေးရှိ အစည်းအဝေးစားပွဲပေါ်မှ ထူထဲသော စာရွက်စာတမ်း အထပ်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြန်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ကတော့ အတွင်းခန်းမှာ နေကြ။ စားပွဲပေါ်မှာ အပြင်က လူတစ်ရာရဲ့ အသေးစိတ် ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တွေရှိတယ်။ အဲဒါတွေကို ဖတ်ကြည့်ထားပြီး ခဏနေ အင်တာဗျူးလုပ်တဲ့အခါ အကဲဖြတ် ဖောင်ပေါ်မှာ အမှတ်ပေးလို့ ရတယ်"

တကယ်တမ်းတွင် ကျန်းယဲ့သည် စနစ်မှတစ်ဆင့် ဤလူများ၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်များကို အကုန်သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သန်းရာချီသော ကိုယ်ရေးရာဇဝင်များထဲမှ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာနိုင်သူများ အားလုံးက ထူးခြားပြောင်မြောက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ရိုးရာအဓိပ္ပာယ်အရ ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကြသည် သို့မဟုတ် ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုများရှိသည့် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြ၏။

ဥပမာအားဖြင့် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ ကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးမှ လာသော ဝေါလ်သည် တိရစ္ဆာန်များနှင့် မွေးရာပါ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မြင့်မားပြီး သတ္တဝါအမျိုးမျိုးနှင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိချေသည်။

အိုင်တီသမားလေး ဂျက်ကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင်... သူသည် ဂဏန်းသင်္ချာများကို အလွန်အမင်း အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း ရှိသည့်အပြင် အလားအလာရှိသော အန္တရာယ်များကို မသိစိတ်မှ အလိုအလျောက် သတိပြုမိနိုင်သည့် ထူးခြားသော အာရုံခံစားမှုမျိုးကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ဤအယောက် ၁၀၀ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီက သာမန်လူများထက် များစွာသာလွန်သည့် အထူးစွမ်းရည်တစ်ခု သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းအရည်အသွေးတစ်ခုကို အနည်းဆုံး ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

မျှမျှတတ ပြောရလျှင် သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အပြည့်အဝ အရည်အချင်းပြည့်မီကြ၏။

သို့သော် နေရာက တစ်နေရာတည်းသာ ရှိနေသဖြင့် ကျန်းယဲ့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းယဲ့တွင် အားသာချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ သူသည် အတွင်းရေးပဋိပက္ခများကို မည်သည့်အခါမျှ ဖန်တီးလေ့မရှိဘဲ ဖိအားများကို ခွဲဝေယူခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ခြင်းပင်။

သူက ကျန်းမင်ဟွေ့၊ ချန်ချင်း နှင့် ဖန်ဖန် အပါအဝင် ခရီးသွားလမ်းညွှန် အားလုံးကို ဒိုင်လူကြီးများအဖြစ် ခေါ်ဆောင်လာပြီး အမှတ်အများဆုံး ရရှိသူက အနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ ဒီမိုကရေစီဆန်သည်ဟု ထင်ရပြီး သူလည်း အလုပ်သက်သာသွားမည် ဖြစ်သည်။

ညွှန်ကြားချက်များပေးပြီးနောက် နာမည်ခေါ်ခံရသူများက ခေါင်းညိတ်ကာ သူတို့၏ နေရာ အသီးသီးကို ယူလိုက်ကြသည်။

ဖန်ဖန်က စာရင်းကို ကိုင်ကာ တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး ကျန်းခိုင်ကတော့ လက်ဖက်ရည် ပြင်ဆင်ရန် သွားလိုက်၏။

ချောင်ရန်ကျိ၊ ကျန်းဟွိုင်မင်နှင့် အခြားသူများက အတွင်းခန်းသို့ ဝင်သွားကြပြီး လေးလံသော ကိုယ်ရေးရာဇဝင် စာအုပ်ကြီးကို ယူကာ စတင်ဖတ်ရှုလိုက်ကြလေသည်။

စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ခန့် ဖတ်ပြီးသည်နှင့် သူတို့မှာ မနေနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

ချောင်ရန်ကျိက မျက်မှန်ကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အခုမှပဲ ကျွန်တော် နားလည်တော့တယ်။ ဒါရိုက်တာကျန်းက ကျွန်တော်တို့ကို ရွေးခဲ့တာ တကယ်ကိုပဲ... ကံတရားကြောင့်ပါလား။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ကို အပြင်က ဒီလူတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်အောင် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရလောက်တယ်..."

ကျိုးရှင်းဖူ၏ တုတ်ခိုင်သော လက်ချောင်းများက ကိုယ်ရေးရာဇဝင် စာမျက်နှာတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူက "ဝိုး.... ဒါ ကမ္ဘာ့ဘဏ္ဍာရေးစျေးကွက်ကို လှုပ်ခတ်နေတဲ့ ရွှေလက်ချောင်းလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ လော့ဗ် မဟုတ်လား... သူတောင် ဒီရောက်နေတာလား... ဒီပြိုင်ပွဲက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ..." ဟု အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်မိသည်။

ကျန်းဟွိုင်မင်ကလည်း အပြည့်အဝ သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ "ဖောက်သည်ဟောင်းတွေဆိုတဲ့ နောက်ပေါက်ကနေ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ခွင့်ရလိုက်တာ တကယ်ကို ကံကောင်းလွန်းလို့ပဲ။ အကယ်၍ သူတို့လိုမျိုး ကိုယ်ရေးရာဇဝင်သာ တင်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ပဏာမအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကောရွှိုက်၊ ချန်လုံ၊ ကျန်းမင်ဟွေ့နှင့် အခြားသူများသည် စာမျက်နှာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ လှန်လှောဖတ်ရှုနေကြပြီး ဖတ်လေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်လာလေလေပင်။

အပြင်ဘက်ရှိ လူတစ်ရာက ပညာရေးဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများဖြစ်စေ၊ စီးပွားရေး မှတ်တမ်းများဖြစ်စေ၊ အထူးစွမ်းရည်များဖြစ်စေ အားလုံးက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက သူတို့က တကယ်ကိုပဲ... အတော်လေး သာမန်ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ကျွန်တော်တို့က အရမ်းကြီးကျယ်ခမ်းနားနေလို့ ဒီမှာ ဒိုင်လူကြီးအဖြစ် ထိုင်နေရတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားတယ်..." ကောရွှိုက်က နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်းက ကျွန်တော်တို့ကို အခွင့်အရေးပေးခဲ့တာ သက်သက်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့က အလွန်ကို ကံကောင်းလွန်းခဲ့တာပါ..."

ထိုလူစုက အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး ရွေးချယ်ခံရခြင်းအတွက် သူတို့၏ စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုတို့မှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသွားရသည်။

ခရီးသွားအေဂျင်စီအတွင်း၌ အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန်ဖန်က စာရင်းကို ယူလိုက်ပြီး ဖန်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော စောင့်ဆိုင်းရမည့် ဧရိယာတွင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ပထမဆုံး... ကာရီယာ ရော့စ်တ် ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာပါ။ ဒုတိယ... ဝေါလ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အဆင်သင့် ပြင်ထားပါ..."

နာမည်ခေါ်ခံလိုက်ရသော ကာရီယာသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တန်ဖိုးပေါသော ပလတ်စတစ် ထိုင်ခုံလေးပေါ်မှ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

အဆုံးအစမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဖန်တံခါးကို ဖြတ်မကျော်မီ သူက မျက်လုံးများကို ခေတ္တမျှ မှိတ်ထားလိုက်သည်။ သူ ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှေးဟောင်း မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ အမွေခံနှင့် ထိုက်တန်သော တည်ငြိမ်မှုနှင့် အေးချမ်းမှုတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူက သူ၏ ကော်လာပေါ်ရှိ မရှိသော အတွန့်လေးကို ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

ရော့စ်တ် မိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များနှင့် ဘဏ္ဍာရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီးများစွာကို တွေ့ဖူးခဲ့သော်ငြားလည်း ကာရီယာ၏ နှလုံးသားမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် ခုန်ပေါက်နေ၏။

၎င်းက သူ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤမျှ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

ခရီးသွားအေဂျင်စီအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူက ဒဏ္ဍာရီလာအိမ်လေး၏ အတွင်းပိုင်းကို စူးစမ်းလေ့လာလိုသည့် သိချင်စိတ်များကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ဧည့်ကြိုကောင်တာ နောက်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းယဲ့၏ ခန့်ညားလှသည့် ပုံရိပ်ဆီသို့သာ သူ၏ အကြည့်များကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ကျန်းယဲ့သည် ကိုယ်ရေးရာဇဝင် အထပ်လိုက်ကြီးကို ကိုင်ကာ ရုံးသုံးကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေချေသည်။

ကာရီယာက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ကျန်းယဲ့အား အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော နှုတ်ဆက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ ကြည်လင်ကာ ရိုသေမှု အပြည့်ပါနေခဲ့၏။ "မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဒါရိုက်တာကျန်း...."

ကျန်းယဲ့က လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထိုင်ခုံကို ညွှန်ပြလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထိုင်ပါ...."

ကာရီယာ မတ်မတ်ထိုင်ပြီးနောက် ကျန်းယဲ့သည် လိုရင်းကို ချက်ချင်းသွားလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော်လည်း လိုရင်းရောက်သော ပထမဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီအချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန် ရာထူးအတွက် မင်း လျှောက်ထားခဲ့တာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒအလျောက် လျှောက်ခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် မိသားစုရဲ့ ဖိအားတွေကြောင့် လျှောက်ခဲ့တာလားဆိုတာ ငါ အတည်ပြုချင်ပါတယ်..."

ကာရီယာက မည်သည့် တွေဝေမှုမျှမရှိဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒအလျောက်ပါ..."

ကျန်းယဲ့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပုံမှန် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူ၏ မေးခွန်းများမှာ ပို၍ပို၍ ထက်မြက်လာခဲ့သည်။ "ကာရီယာ... ရော့စ်တ် မိသားစုရဲ့ အမွေခံအနေနဲ့ မင်းက ဒီကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေပြီးသားပါ..."

"ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု၊ အဆင့်အတန်းနဲ့ သယံဇာတတွေက မင်းအတွက် အသင့်ရှိနေပြီးသားလေ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်အလုပ်ဆိုတာက အမည်မသိ အရာတွေ၊ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။ သာမန်လူတွေ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်တဲ့ အရာအားလုံးကို ခံစားစံစားဖို့အတွက် မင်း အဲဒီလောက် စွန့်စားစရာ မလိုပါဘူး...."

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ကာရီယာထံသို့ တည်ငြိမ်စွာ ကျရောက်နေကာ သူ၏ စကားလုံးများမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟု ထင်ရသော်လည်း ပေါင်တစ်ထောင်ခန့် လေးလံနေ၏။

"ဒါကြောင့်... မင်းက လောကီကမ္ဘာကြီးကို ကျော်လွန်တဲ့ အရာတစ်ခုရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအတွက် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီရာထူးကနေ ရနိုင်မယ့် အလားအလာရှိတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက မင်းကို ဆွဲဆောင်နေပြီး မင်းရဲ့ မိသားစုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အကျိုးပြုဖို့နဲ့ တိုးချဲ့ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား..."

ဤမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနောက်ဘက် ရုံးခန်းဧရိယာရှိ တစ်ဖက်မြင် ဖန်မှန်မှတစ်ဆင့် စောင့်ကြည့်နေကြသော ချောင်ရန်ကျိ၊ ကျန်းဟွိုင်မင်နှင့် အခြားသူများမှာ မနေနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

ဒါက အလွန်ကို ထက်မြက်သော မေးခွန်းတစ်ခုပင်။ ၎င်းက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဟန်ဆောင်မှုများ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး အခြေခံအကျဆုံး စေ့ဆော်မှုများကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ကာရီယာသည် ဝိညာဉ်အထိ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သည့် ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ရိုက်မေးခွန်းမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သည့် အထိတ်တလန့်ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

ထိုကဲ့သို့သော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူ ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်အလား သို့မဟုတ် သူ၏ နှလုံးသားက သဘာဝအတိုင်း မှန်ကြေးမုံတစ်ခုအလား ကြည်လင်နေသည့်အလား သူသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေလေသည်။

အခန်း ၅၁၈ပြီး၏။