အခန်း ၅၁၉
Vol. 52 Ch. 519
အခန်း (၅၁၉) နောက်ဆုံးရလဒ်
ကျန်းယဲ့၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ကာ တည်ငြိမ်ပြီး ရိုးသားလှသော တရုတ်ဘာသာစကားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ဒါရိုက်တာကျန်း ပြောခဲ့သလိုပါပဲ... ဒီကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ သာမန်လူအများစု တစ်သက်လုံး မရနိုင်တဲ့အရာတွေကို ကျွန်တော် အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး ခံစားစံစားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ လောကီစည်းစိမ်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆွဲဆောင်မှု မရှိတော့ပါဘူး..."
"အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ရတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှုသက်သက်ကို ရှာဖွေချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... အပြင်ဘက်ကမ္ဘာကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ချင်လို့ပါ..."
"အခြားကမ္ဘာတစ်ခုရဲ့ ရှုခင်းတွေ၊ မတူညီတဲ့ ဉာဏ်ရည်မြင့် လူမျိုးနွယ်တွေ.... ပြီးတော့ လုံးဝကွဲပြားခြားနားတဲ့ လူမှုရေးနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုစနစ်တွေ... ဒီ အမည်မသိအရာ အားလုံးက ကျွန်တော့်အတွက် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်လောက်အောင်ကို ဆွဲဆောင်မှု ပြင်းပြနေပါတယ်..."
"မိသားစုအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ ရှာဖွေပေးဖို့ ဆိုတဲ့ ကိစ္စကတော့..." ကာရီယာက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ ကင်းကွာနေပုံရသည်။ "အဲဒါကို လိုအပ်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်သာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ရင်... အဲဒီ ဂုဏ်ပုဒ်ကိုယ်တိုင်ကကို ကျွန်တော့် မိသားစုကို ပေးနိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ပံ့ပိုးမှုနဲ့ တန်ဖိုးပဲ ဖြစ်နေပါပြီ..."
"ကျွန်တော် လိုက်စားနေတာက... အဲဒါကို ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ထက် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းဆိုတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းချင်တာပါ..."
ကာရီယာသည် သူ၏ စစ်မှန်သော အတွေးများ အားလုံးမှာ ယခုအခါ ကျန်းယဲ့၏ စိတ်ဖတ်ခြင်းစွမ်းရည်အောက်တွင် လုံးဝ ပွင့်အံနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ချေ။
ကျန်းယဲ့သည် သူ၏ စကားများထဲမှ ရိုးသားမှုနှင့် သူ၏ မသိစိတ်ထဲမှ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေခဲ့၏။
အလားတူပင် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကျန်းဟွိုင်မင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ဤအင်တာဗျူးက အစကတည်းက လုံးဝ အစစ်အမှန်ပုံစံဖြင့် ကျင်းပနေခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြချေ။
ကာရီယာ ဖြေဆိုပြီးနောက် ကျန်းယဲ့သည် အမှတ်ပေးစာရွက်ပေါ်တွင် နံပါတ်တစ်ခုကို တည်ငြိမ်စွာ ရေးချလိုက်သည်။
အနောက်ဘက် ရုံးခန်းဧရိယာရှိ ချောင်ရန်ကျိနှင့် အခြားသူများကလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကဲဖြတ်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ အကဲဖြတ်ဖောင်ပေါ်တွင် အမှတ်များ အသီးသီး ပေးလိုက်ကြ၏။
မည်သည့် ရပ်တန့်မှုမျှမရှိဘဲ ကျန်းယဲ့က ဒုတိယမြောက်.... ပို၍ပင် ထက်မြက်လှသော မေးခွန်းတစ်ခုကို ဆက်မေးလိုက်ပြန်သည်။ "မင်းက အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတယ်လို့ သဘောထားလိုက်။ တစ်နေ့မှာ မင်းရဲ့ မိသားစုက အခြားကမ္ဘာတစ်ခုက အထူးသယံဇာတတစ်ခုခုကို ရဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ရာထူးကို အသုံးချချင်တယ်ဆိုရင်... မင်း ဘယ်လို တုန့်ပြန်မလဲ..."
ကာရီယာသည် သူ၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသရန် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့သလို ပြတ်ပြတ်သားသားလည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။ သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ရိုးသားမှုကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
"အဲဒီ သယံဇာတကို တရားဝင်နဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့အညီ ရယူနိုင်လားဆိုတာကို ကျွန်တော် အရင်ဆုံး အကဲဖြတ်ပါမယ်။ ပြီးတော့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက ခရီးသွားအေဂျင်စီနဲ့ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတစ်ခုခုကို ချိုးဖောက်နေသလားဆိုတာကို သေချာအောင် လုပ်ပါမယ်..."
"တကယ်လို့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်နိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိနေတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုမှာပါ...."
"ဘယ်လို ပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ အတည်ပြုနိုင်ရင်တော့ ကူညီဖို့ စဉ်းစားပေးပါမယ်...."
ဖြေဆိုပြီးနောက် ကာရီယာမှာ အမှန်တကယ်တွင် အတော်လေး စိုးရိမ်နေ၏။
ဤအဖြေသည် လုံးဝ သစ္စာရှိသည်ဟု မခံစားရသလို အနည်းငယ် လိမ္မာပါးနပ်လွန်းသည်ဟုပင် ထင်ရသဖြင့် အမှတ်လျှော့ခံရဖွယ် ရှိနေချေသည်။
သို့သော် ဤအရာက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုနှင့် စစ်မှန်သော ခံစားချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ပေးခဲ့သော အစစ်မှန်ဆုံးသော အဖြေပင်။
သူသည် ကျန်းယဲ့၏ အတိတ်ကို လေ့လာထားခဲ့ပြီး လှည့်စားထားသော ကတိများထက် ရိုးသားမှုက ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် သူ စွန့်စားရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။
သူက ကျန်းယဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်ကြည့်ကာ သဘောတူခြင်း သို့မဟုတ် သဘောမတူခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခုခုကို ဖမ်းယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း... သူ၏ အဖြေမှာ ရေပြင်ပေါ် ဖြတ်တိုက်သွားသော လေညင်းလေးတစ်ချို့အလား ကျန်းယဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ ထမလာဘဲ အမူအရာ မပြောင်းလဲသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။
ကျန်းယဲ့သည် သူ၏ မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် နောက်ထပ် မှတ်ချက်တစ်ခုကို ထပ်ရေးလိုက်ပြီးနောက် တတိယမြောက်နှင့် အရေးအကြီးဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်လေသည်။ "မင်းရဲ့ မိသားစုအကျိုးစီးပွားနဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ အလုံးစုံအကျိုးစီးပွားကြားမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပဋိပက္ခဖြစ်လာပြီဆိုရင်... မင်းက ပထမတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာကွယ်မှာလား ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယတစ်ခုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကာကွယ်မှာလား..."
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကာရီယာသည် စကားလုံးများကို ချိန်ဆနေသည့်အလား နှစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ခေါင်းကို မော့ကာ သူ၏ အကြည့်များက ခိုင်မာနေလျက် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ဖို့ ရွေးချယ်ပါတယ်..."
ကျန်းယဲ့က နောက်သို့ အနည်းငယ် မှီချလိုက်ပြီး ပိုမို သက်တောင့်သက်သာရှိသော အသွင်ဖြင့် သူ့အား တည်ငြိမ်စွာ အကဲခတ်ကြည့်ကာ စကားလုံးနှစ်လုံးကိုသာ ရေရွတ်လိုက်၏။ "အကြောင်းရင်း...."
ကာရီယာ၏ အဖြေက သူ၏ အသက်အရွယ်ထက် ကျော်လွန်သော တည်ငြိမ်မှုနှင့် ကြီးစိုးနိုင်သော သဘောထားကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်က အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဆိုတာနဲ့... မိသားစုရဲ့ အာဏာနဲ့ အနာဂတ်ဟာ ကျွန်တော့် ပခုံးပေါ်မှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်..."
"ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့ ရော့စ်တ်မိသားစုက ခဏတာ ပြိုကွဲသွားခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော် ပြန်လည် ဦးမော့လာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်..."
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် ဒီမေးခွန်းကိုယ်တိုင်က သက်ရောက်မှု မရှိပါဘူး။ ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ အကျိုးစီးပွားက မိသားစုရဲ့ ရေရှည် အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ပါပဲ..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းယဲ့က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။
ရှေးဟောင်းမိသားစုကြီးတစ်ခုက ပြုစုပျိုးထောင်ထားသည့် အမွေခံပီပီ... သူ၏ အမြင်နှင့် သတ္တိမှာ တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လှချေသည်။
သူ့ကို ပို၍ အထင်ကြီးသွားစေသည်မှာ... သူ၏ စိတ်ဖတ်ခြင်းစွမ်းရည်အရ ကာရီယာ၏ စကားများသည် သူ၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရမရှိသော စကားလုံးအလွတ်များ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရခြင်းပင်။
သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အခြားမေးခွန်းများမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ပိုနေခဲ့ချေပြီ။
ကျန်းယဲ့သည် မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အင်တာဗျူးကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ "မစ္စတာ ကာရီယာ ရော့စ်တ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အပြင်ဘက်မှာ ခဏသွားနားပေးပါ။ နောက်ဆုံး ရလဒ်တွေကို နောက်မှ ကြေညာပေးပါ့မယ်..."
ကာရီယာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော လူကြီးလူကောင်း ဆန်ဆန် အမူအရာများကို ထိန်းသိမ်းလျက် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ခရီးသွားအေဂျင်စီအတွင်းမှ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။
သူ ထွက်သွားသည်နှင့် ကျန်းယဲ့က လှည့်ကာ "သူ့ရဲ့ အဖြေတွေ အားလုံးက အမှန်တွေချည်းပဲ။ အဲဒီ စံနှုန်းအတိုင်း ပြန်လည်အကဲဖြတ်ပြီး သူ့ကို အမှတ်ပေးလိုက်ကြ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
ချောင်ရန်ကျိနှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရ၏။
ကျန်းယဲ့က စစ်မှန်မှုကို မည်သို့ အကဲဖြတ်သနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ မေးခွန်းထုတ်မည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းယဲ့၏ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေတတ်သော စွမ်းရည်များအပေါ် သူတို့တွင် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်မှု ရှိပြီးသား ဖြစ်လေသည်။
ပကတိ အမှန်တရားဟူသော အချက်အပေါ် အခြေခံ၍ လူတိုင်းက ကာရီယာ၏ နေရာမှာတင် တုန့်ပြန်မှုနှင့် သူ၏အဖြေတွင် ပါဝင်သော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်အကဲဖြတ်ကာ အမှတ်များ ပေးလိုက်ကြသည်။
တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ကာရီယာ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်လာသောအခါ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း အားလုံး၏ မျက်လုံးများက သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း အာရုံစိုက်သွားကြပြီး အင်တာဗျူး၏ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကျရှုံးမှုကို သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှတစ်ဆင့် ဖတ်ရှုနိုင်ရန် ကြိုးစားနေကြ၏။
သို့သော်ငြားလည်း ကာရီယာ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းလွန်းလှသဖြင့် ၎င်းတို့ထံမှ မည်သည့် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်ကိုမျှ ဖမ်းယူ၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။
သူက ပလတ်စတစ် ထိုင်ခုံလေးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်သွားပြီး ထိုင်ချလိုက်ကာ သူတို့ အပြန်အလှန် ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားလုံးတိုင်းကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်နေလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒုတိယမြောက် အင်တာဗျူး ဖြေဆိုမည့်သူဖြစ်သည့် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ ကျွန်းနိုင်ငံလေးမှ ကောင်လေး ဝေါလ်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ၊ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် လေးလံသော ဖန်တံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်ကာ သူ၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် အင်တာဗျူး အခန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေပြီ။
ထို့နောက်ပိုင်း အင်တာဗျူးများမှာ ချောမွေ့စွာ ဆက်လက် လည်ပတ်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းယဲ့သည် လူတို့၏ နှလုံးသားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရာတွင် ဆရာတစ်ဆူအလား ဖြစ်နေပြီး အင်တာဗျူးဖြေဆိုသူ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် သင့်လျော်သော မေးခွန်းများကို ဖန်တီးမေးမြန်းနေခဲ့၏။
သူက သူတို့၏ အထောက်အထား၊ နောက်ခံအခြေအနေ၊ ဘဝအတွေ့အကြုံများနှင့် သူတို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဆန္ဒများနှင့် အကြောက်တရားများကိုပါ တိကျစွာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ပြီး သူတို့၏ အဓိကအချက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သည့် ထက်မြက်ကာ ထိရောက်သော မေးခွန်းများကို မေးမြန်းနေသည်။
အချို့သော လူများက သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများနှင့် ရွေးချယ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှားပါးလှသော ရိုးသားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြပြီး သူတို့၏ စစ်မှန်သော အတွေးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အချို့ကမူ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဉာဏ်ကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဂရုတစိုက် ဖန်တီးထားသော လိမ်လည်မှုများဖြင့် မျက်နှာသာရရန် ကြိုးစားခဲ့ကြ၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းယဲ့၏ စိတ်ဖတ်ခြင်း စွမ်းရည် ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ဟန်ဆောင်မှုများမဆို ကျရှုံးသွားရပြီး လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားထဲရှိ အစစ်မှန်ဆုံးသော အတွေးများမှာ လုံးဝ ပွင့်အံကုန်တော့သည်။
အင်တာဗျူး ဖြေဆိုမည့်သူများက စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြပြီး ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြန်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။
အချိန်များ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နေ့လယ်ခင်းအချိန်၌ ဝန်ထမ်းများက ရိုးရှင်းသော ထမင်းဘူးများကို ယူလာပေးသည့်တိုင်အောင် ထိုနေရာရှိ မည်သူမျှ ရလဒ်ကို စောင့်နေသည်ဖြစ်စေ၊ မဖြေရသေးသည်ဖြစ်စေ စားချင်သောက်ချင်စိတ် မရှိကြချေ။
နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆည်းဆာအချိန် ချဉ်းကပ်လာသောအခါ နောက်ဆုံး အင်တာဗျူး ဖြေဆိုသူသည် ခရီးသွားအေဂျင်စီ အတွင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဖန်ဖန်က တံခါးဝတွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံက စောင့်ဆိုင်းနေရသည့် ဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
"အင်တာဗျူး လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး နာရီဝက်လောက် စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ပေးကြပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် နောက်ဆုံး ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းကို ဒီနေရာမှာ ကြေညာပေးသွားပါမယ်..."
ဤကြေညာချက်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ အင်တာဗျူး ဖြေဆိုခဲ့သူ အယောက်တစ်ရာစလုံးက ယခင်က မည်မျှပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပါစေ... ယခုအခါ မည်သို့မျှ ဆက်လက်၍ မတည်ငြိမ်နိုင်ကြတော့ချေ။
စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ မျှော်လင့်ချက်၊ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှု... စသည့် မတူညီသော ခံစားချက်မျိုးစုံက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေကြသည်။
ထိုနာရီဝက်အချိန်က သူတို့အတွက် ထာဝရကာလကြီးတစ်ခုအလား ခံစားနေရပြီး မိနစ်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်းက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြာရှည်နေသလိုပင်။
ခရီးသွားအေဂျင်စီအတွင်း၌ ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျန်းယဲ့၏ စစ်မှန်မှုအမှတ်များနှင့် အခြားသူများထံမှ အကဲဖြတ်မှုအမှတ်များကို ပေါင်းစပ်ကာ အင်တာဗျူး ဖြေဆိုသူ တစ်ဦးချင်းစီ၏ နောက်ဆုံးအမှတ်များကို စာရင်းပြုစုရန် သူတို့က ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်နေကြသည်။
အမှတ်များကို လျင်မြန်စွာ အကျဉ်းချုံး၊ တွက်ချက်ကာ အစဉ်လိုက် စီစဉ်လိုက်ကြ၏။
နာရီဝက် အချိန်ပြည့်လုနီးပါးတွင် နောက်ဆုံး ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အမှတ်စာရင်းဇယား၏ ထိပ်ဆုံးတွင် နာမည်တစ်ခုနှင့် ၎င်းနှင့်သက်ဆိုင်သော အမြင့်ဆုံးအမှတ် ပေါ်လာသောအခါ ချောင်ရန်ကျိ၊ ကျန်းဟွိုင်မင်နှင့် အခြားသူများမှာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် တရားမျှတသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
ကျန်းယဲ့သည် နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နာမည်ရေးထားသော စာရွက်ပိုင်းလေးကို ဖန်ဖန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "သွားကြေညာလိုက်တော့..."
ဖန်ဖန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စာရွက်လေးကို ပြန်တွန်းပေးကာ ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ရှင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြေညာတာက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မှာပါ..."
ကျန်းယဲ့က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သဘောတူလိုက်လေသည်။
သူက ဆက်မငြင်းတော့ဘဲ စာရွက်လေးကို ယူကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ ဖန်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။
သူ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်၌ ယခင်က အနည်းငယ် ဆူညံနေခဲ့ကြသော အင်တာဗျူး ဖြေဆိုသူ အယောက်တစ်ရာမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး တညီတညွတ်တည်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကြကာ မျက်လုံးများအားလုံးက သူ့ထံသို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။
တာဝန်ကျ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများပင် ကျန်းယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လာကြ၏။
ဆည်းဆာနေဝင်ချိန်၏ လက်ကျန်အလင်းရောင်များက လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ကျန်းယဲ့အပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး သူသည် တစ်ခုတည်းသော အာရုံစိုက်ခံရရာ ဗဟိုချက် ဖြစ်လာရတော့သည်။
အခန်း ၅၁၉ပြီး၏။