အခန်း ၅၂၀

Vol. 52 Ch. 520

အခန်း (၅၂၀) ဂုဏ်ယူပါတယ်

ကျန်းယဲ့၏ အကြည့်က အခန်းတွင်း၌ အသက်ရှူအောင့်ကာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော အင်တာဗျူး ဖြေဆိုသူ တစ်ရာအပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် သူက ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘက်စုံ အကဲဖြတ်ပြီးတဲ့နောက်... ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာဖို့အတွက် ကာရီယာ ရော့စ်တ်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် ဒီကနေ ကြေညာအပ်ပါတယ်.."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများအားလုံးက လူအုပ်ကြားတွင် ရပ်နေသော ကာရီယာထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

ထိုမျက်ဝန်းများထဲတွင် စစ်မှန်သော အားကျမှုများ ပါဝင်နေသော်ငြားလည်း ပို၍များပြားနေသည်ကတော့ မဖုံးကွယ်နိုင်သော နက်ရှိုင်းသည့် မနာလိုမှုများပင် ဖြစ်သည်။

ကာရီယာသည် သူ၏နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်၌ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားရသည်။ ထို့နောက် လွှမ်းမိုးမရနိုင်သော ဝမ်းမြောက်မှု လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူ၏ ဟန်ချက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

သူ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ...

သူသည် များပြားလှသော အားကောင်းသည့် ယှဉ်ပြိုင်သူများကြားမှ အမှန်တကယ်ပင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့ပြီး အဆုံးအစမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများဆီသို့ သွားရောက်နိုင်မည့် ထိုလက်မှတ်ကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘဏ္ဍာရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီး လော့ဗ်က ရှေ့သို့ ဦးစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ကြည်ပြီး ပြုံးလေ့မရှိသော ဤစီးပွားရေးလောက၏ ဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် ယခုအခါ စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကာရီယာထံသို့ သူ၏ လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ် လူငယ်လေး... တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်...."

ကာရီယာက သူ၏ လှိုင်းထန်နေသော ခံစားချက်များကို လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး လော့ဗ် နှင့် ရိုသေစွာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်၏။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာလော့ဗ်..."

ထို့နောက် အခြားသော အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့သည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် နောင်တများ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အားလုံးက သင့်လျော်သော အမူအကျင့်များကို ပြသကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာကြပြီး ကာရီယာကို ဂုဏ်ပြုနှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ကာရီယာသည် မည်သည့် မာနကြီးမှု အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မပြသဘဲ နှိမ့်ချသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားကာ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသူတိုင်းကို စိတ်ရင်းစေတနာအပြည့်ဖြင့် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်နေချေသည်။

ပစိဖိတ် သမုဒ္ဒရာကျွန်းနိုင်ငံလေးမှ ကောင်လေး ဝေါလ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေခဲ့သော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကာရီယာထံသို့ လျှောက်သွားကာ လေယူလေသိမ်း မပီသသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ် ကာရီယာ။ မင်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ..."

"ကျေးဇူးပါပဲ ဝေါလ်..." ကာရီယာက တစ်ဖက်လူ၏ ရိုးသားမှုကို ခံစားမိပြီး စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ပြန်လည်တုန့်ပြန်လိုက်၏။

ကျန်းယဲ့သည် ကျက်သရေရှိလှသော ဤဂုဏ်ပြုနေသည့် မြင်ကွင်းကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့သူများအားလုံး ကာရီယာကို ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြားပြီးစီးသွားပြီးနောက် လေထုမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားကာ အချို့က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်ကျမှသာ သူက နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလိုက်ရာ သူ၏ အသံက အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားချေသည်။

"အားလုံးပဲ..."

ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြသော လူ ၉၉ ယောက်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက သူ့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။

ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်အသီးသီး ရှိကြသော ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ ဤအထက်တန်းလွှာများကို ကြည့်ကာ ကျန်းယဲ့က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သို့သော် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားဖြစ်စေသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နေရာက တစ်နေရာတည်းသာ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ မဏ္ဍိုင်ကြီးတွေပါ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်မှုတွေကို ကျွန်တော်တို့ အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်..."

"ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ တံခါးတွေက လူတိုင်းအတွက် အမြဲတမ်း ပွင့်နေဆဲပါ။ နောက်တစ်ကြိမ်မှာလည်း လာရောက်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကြိုဆိုပါတယ်..."

ဤစကားလုံးများက နွေးထွေးသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့သည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ကိုးဆယ့်ကိုးဦး၏ နှလုံးသားထဲရှိ မှောင်မိုက်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုများကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပေးလိုက်လေသည်။

ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူတို့အားလုံး ကောင်းစွာ သိရှိထားကြ၏။ အနာဂတ်တွင် ပိုမိုတောက်ပသော အလားအလာများ ရှိနေသေးပေသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် အလုပ်ခေါ်ယူမှု မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်လာမည်ကို သူတို့ မသိရှိကြသော်ငြားလည်း ကျန်းယဲ့၏ ကိုယ်ပိုင်ကတိကဝတ်က သူတို့ကို စိတ်သက်သာရာရသွားစေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိချေ။

နောက်ထပ် အလုပ်ခေါ်ယူမည့် ရာသီ ရောက်လာသောအခါ ထိုကံကောင်းသူက မိမိကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် တိတ်တခိုး မျှော်လင့်လာမိကြတော့သည်။

ဤမျှော်လင့်ချက်အသစ်များ၊ နောက်ကောက်မကျကျန်ရစ်စေရဟူသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များနှင့်အတူ အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့သော ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ၉၉ ဦးသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ကာရီယာကမူ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

လုံခြုံရေး တားမြစ်မျဉ်း၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ တစ်နေ့လုံး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြရသော မီဒီယာသတင်းထောက်များနှင့် လူမှုမီဒီယာ သတင်းကြေညာသူများက အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်အာရုံများမှာမူ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် နိုးကြားနေခဲ့ကြသည်။

အင်တာဗျူး ဖြေဆိုသူများကို တင်ဆောင်လာသည့် ယာဉ်များက ကန့်သတ်နယ်မြေအတွင်းမှ စည်းကမ်းတကျ ထွက်ခွာလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း နိုးကြားလာကြလေတော့သည်။

"လှုပ်ရှားလာပြီဟေ့... ကားတွေ စထွက်လာပြီ" တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူတစ်ဦးက ကင်မရာရှေ့တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကင်မရာက ထွက်ခွာသွားသော ယာဉ်များကို အနီးကပ် လိုက်လံရိုက်ကူးနေ၏။ "မိတ်ဆွေတို့ရေ... ရလဒ်တွေ ထွက်လာပြီဆိုတာ သေချာတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူက အောင်ပွဲခံသွားမလဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ကြရအောင်..."

သူက မှန်အမည်းများ တပ်ဆင်ထားသော ကားပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် ကားအတွင်းပိုင်းသို့ ချောင်းကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ "အို... ဒုက္ခပါပဲ... ပြတင်းပေါက်တွေ အားလုံးက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားတော့ အထဲမှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာကို လုံးဝ မမြင်ရဘူးဗျ... ရူးချင်လာပြီ"

"အမျိုးတို့ရေ... နောက်ဆုံးရ သတင်းတွေက ဒီကနေပဲ အရင်ဆုံး ထွက်လာမှာ သေချာတယ်နော်... အားလုံးပဲ သေချာ စောင့်ကြည့်နေကြပါ" အခြား သတင်းထောက်တစ်ဦးက မိုက်ကရိုဖုန်းရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

ကားများ ပို၍ပို၍ ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ အကဲခတ်ကောင်းသူ အချို့က ကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရေတွက်လာကြ၏။

ရုတ်တရက် မျက်စိလျင်သော သတင်းကြေညာသူ တစ်ဦးက သူ၏ အသံကို ရုတ်ခြည်း မြှင့်လိုက်လေသည်။

"ခဏလေး နေကြဦး... ကျွန်တော် အရေးကြီးတာ တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ အခုလေးတင် ထွက်လာတဲ့ ကားတွေထဲမှာ တစ်စီး လျော့နေတယ်။ ဟုတ်တယ်... အဲဒီ မျက်စိဖမ်းစားလွန်းတဲ့ ရိုးလ်ရွိုက် ဖန်တွန်ကားကြီး ထွက်မလာသေးဘူးဗျ..."

သူ၏ သတိပေးချက်ကြောင့် ချောင်းမြောင်းစောင့်ဆိုင်းနေသူ အားလုံးမှာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

ရော့စ်တ်မိသားစု ပိုင်ဆိုင်သည့် ထိုရိုးလ်ရွိုက် ဖန်တွန် ကားကြီးသည် ၎င်း၏ ထူးခြားသော မော်ဒယ်နှင့် မျက်စိဖမ်းစားနိုင်သော လိုင်စင်နံပါတ်ပြားကြောင့် သတိမပြုမိရန် ခက်ခဲလှချေသည်။

ယခုအချိန်၌ အခြားယာဉ်များ တစ်စီးပြီးတစ်စီး ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ထိုကားကြီး နောက်ကျနေခြင်းက အထူးသဖြင့် မျက်စိဖမ်းစားနေခဲ့ချေပြီ။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ထွက်မလာသေးတဲ့ ကာရီယာ ရော့စ်တ် ရဲ့ ကားပဲ"

"ဟယ်... သူများလား..."

"သူပဲ ဖြစ်ရမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘာလို့ သူ့ကားတစ်စီးတည်း အထဲမှာ ကျန်နေရမှာလဲ..."

အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားခဲ့ပြီး ခန့်မှန်းချက်များ၊ ဆွေးနွေးမှုများ အမျိုးမျိုးက အတက်အကျ ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။

သက်သေအထောက်အထား အားလုံးနီးပါးက ထိုငယ်ရွယ်သော အမွေခံလေးထံသို့သာ ဦးတည်နေကြ၏။

သတင်းကြေညာသူများက ကင်မရာရှေ့တွင် အခြေအနေကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေကြပြီး ကာရီယာ၏ အောင်ပွဲကို တစ်ဖက်သတ် ကြေညာလုမတတ်ပင် ဖြစ်နေကြသည်။

"ဒါက သေချာသွားပြီ" နှင့် "ဂုဏ်ယူပါတယ် ကာရီယာ" ဟူသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဤ ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားကြောင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံနေချိန်၌... လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ ဖုန်းကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ ပို၍ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခန့်မှန်းနေတာတွေကို ရပ်လိုက်ကြတော့.. ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ တရားဝင်အကောင့်ကနေ ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ။ ဒီအများပြည်သူဆီက အလုပ်ခေါ်ယူမှုမှာ အောင်မြင်သွားတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းက— ကာရီယာ ရော့စ်တ်တဲ့ဗျာ..."

ဤအော်ဟစ်သံက အပြီးသတ် စီရင်ချက်ချလိုက်သည့်အလား ဆူညံသံအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့သည်။

လူတိုင်းက အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ ဖုန်းများကို စစ်ဆေးရန် အားလုံး ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီထံမှ တရားဝင် ကြေညာချက်ကို တိကျရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခန့်မှန်းချက်များ အားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ချေပြီ။

"တကယ်ပဲ သူဖြစ်နေတာကိုး...."

"မြန်မြန်... သတင်းကို ထုတ်ပြန်လိုက်။ ကာရီယာ ရော့စ်တ်က ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီရဲ့ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်အသစ် ဖြစ်လာပြီလို့..."

"ငါတို့ သတင်းခေါင်းကြီးပိုင်း ရပြီဟေ့..."

မီဒီယာ ဝန်ထမ်းများအားလုံးက ဤသတင်းထူးကြီးကို အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် စတင်ပေးပို့လိုက်ကြသဖြင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ အလုအယက် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကာရီယာသည် ကျန်းယဲ့နောက်မှ လိုက်ကာ ခရီးသွားအေဂျင်စီအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဤဒဏ္ဍာရီလာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားအေဂျင်စီကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ခရီးသွားအေဂျင်စီသည် သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သည်ထက် များစွာ ရိုးရှင်းပြီး ကျဉ်းကျပ်နေ၏။ အပြင်အဆင်များမှာ သာမန်သာဖြစ်ပြီး အချိန်ကာလ၏ အရိပ်အယောင်များကိုပင် သယ်ဆောင်ထားသေးသည်။ ၎င်းကို စုတ်ချာသည်ဟူသော စကားလုံးနှင့် တွဲဖက်တွေးတောမိမည်ဆိုလျှင်ပင် ချဲ့ကားပြောဆိုရာ ရောက်မည်မဟုတ်ချေ။

သာမန်ဟု ထင်ရပြီး အထင်ကြီးစရာမကောင်းသော ဤဆိုင်ငယ်လေးက ခေတ်ရှေ့ပြေးနေသော အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားနည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တုနှိုင်းမဲ့ အံ့ဖွယ်ရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖန်တီးနေခဲ့ခြင်းပင်။

ဤကွဲပြားခြားနားလှသော နှိုင်းယှဉ်ချက်က ကာရီယာ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကျန်းယဲ့အပေါ် ရိုသေလေးစားမှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဟွိုင်မင်၊ ချောင်ရန်ကျိ၊ ကောရွှိုက်နှင့် အခြားသူများသည် အတွင်းခန်းထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ကာရီယာက သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင် တစ်ခုက လင်းလက်သွားရ၏။

ထိုလူများထဲတွင် သူသည် ဖန်ဖန်နှင့် ချန်ချင်းတို့ကိုသာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး သူတို့က အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်များ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားလေသည်။

အခြားသူများကို သူ မရင်းနှီးသော်လည်း ယခုအချိန်၌ သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေခြင်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာစေ၏။

သေချာပေါက်ပင်... ကျန်းယဲ့၏ နောက်ဆက်တွဲ မိတ်ဆက်စကားများက သူ၏ အတွေးကို အတည်ပြုပေးလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၅၂၀ပြီး၏။