အခန်း ၄၆

🌱 Chapter 46

ပိုင်ချောင်ရှီ တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားသည်။ ကျွီဖန်စားသောက်ဆိုင်တွင် ဆိုင်ရှင်က ထိုစားသောက်ဆိုင်သည် အရသာရှိသော အစားအစာများ ချက်ပြုတ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ရေတွင်းဆားကြောင့် နာမည်ကြီးကြောင်းပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စက ယင်းကျစ်ဖုန်းနှင့် မည်သို့ပတ်သက် နေသနည်း။

သူမ မျက်လုံးများထဲ မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပနေလျက်

"ရှင်က ဘာလို့ ဒီအကြောင်းတွေ အကုန်လုံးကို ကျွန်မကို ပြောပြနေရတာလဲ"

ကျစ်ရှု ရုတ်တရက် လက်ချောင်းကိုမြှောက်ကာ သူမ နဖူးကို ခေါက်လိုက်သည်။

ကျစ်ရှု "ကုန်သည်တွေဆိုတာ အမြတ်အစွန်းကိုပဲ ကြည့်တတ်ကြတယ်၊ ကိုယ်တိုင်အရောင်းခံလိုက်ရပြီး သူတို့အတွက် ပိုက်ဆံထိုင်ရေပေးနေရတာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့၊ ဒါ့အပြင် သူက တကယ့်ကုန်သည်စစ်စစ်လည်း ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာ"

ထိုသို့အပြုခံရမှုက ကောင်းမွန်လှသော်လည်း ကျစ်ရှုမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှရင်းနှီးသော အမူအရာကို မသိစိတ်ကပြုမူမိခဲ့သနည်း။

ပိုင်ချောင်ရှီ ထပ်မံနားထောင်လိုသဖြင့် ပြုံးနေသော်လည်း ကျစ်ရှုကမူ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ညစာ စားပြီးပြီလား"

သူမ ထိုအကြောင်းကို မပြောခဲ့လျှင် ပိုကောင်းမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအကြောင်းကို ပြောလိုက်ခြင်းက ပိုင်ချောင်ရှီကို ပိုဆာလောင် လာစေပြီး သူမ ဗိုက်ထဲမှ အသံများမြည်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် မူလက ကျစ်ရှုနှင့်အတူစားရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း အစားအစာအားလုံးမှာ အဘိုးအိုထံသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျစ်ရှု စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျစ်ရှု "မင်း လုပ်ထားတဲ့ အရသာသုံးမျိုး လောကွတ်သီးဆန်ပြုတ်လောက်တော့ မမွှေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ဗိုက်ကို ပြည့်စေနိုင်ပါတယ်၊ မီးဖိုချောင်ကနေ ယူလာတာ"

'ဤနတ်သားလေးသည် လူ့ပြည်သို့ဆင်းသက်လာပြီး သူမအတွက် အစားအစာများကို ခိုးယူပေးနေသည်။ အလွန်ဝမ်းသာစရာကောင်းသော ဖြစ်ရပ်ပင်'

အစားအစာများက အေးစက်နေသော်လည်း နှလုံးသားကမူ နွေးထွေးနေသည်။

ကျစ်ရှု "မင်းကော စားပြီးပြီလား"

သူမ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဗိုက်ထဲမှ ဂွီဂွီမြည်သံသာဖြစ်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ တစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် အေးစက်နေသည်ကိုပင် ဖြစ်သလိုစားနိုင်သော်လည်း ကျစ်ရှုမှာ ဖျားနာနေပြီး အားနည်းနေသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ကျွန်မကို ခဏစောင့်၊ မီးဖိုချောင်သွားပြီး နွှေးလိုက်ဦးမယ်"

လူနှစ်ယောက်၊ တူလေးချောင်းနှင့် ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်အောက်ရှိ ရိုးရှင်းသော အိမ်ချက်ဟင်းလျာတစ်ခွက်။

တောင်ပေါ်စံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး တတိယမြောက်နေ့တွင် ပိုင်ချောင်ရှီသည် ယင်းကျစ်ဖုန်းအတွက် ဆေးဖော်စပ်ပေးခဲ့သည်။

အလုပ်ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ယင်းကျစ်ဖုန်း သူမအား သွားခွင့်မပြုပေ။

လက်အောက်ငယ်သားများသည် ခြင်းတောင်းများကို သယ်ဆောင်လာကြပြီး ၎င်းတို့တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ဘဲပေါက်လေးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ဘဲပေါက် လေးများတွင် ပြားချပ်သော နှုတ်သီးများနှင့် နူးညံ့သော အဝါရောင်အမွေးအမှင်လေးများရှိကြပြီး ၎င်းတို့မှာ အလွန်ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

အကောင်ရေ တစ်ရာတိတိဖြစ်သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "မင်းကို ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ငါ့ကတိကို တည်ပါတယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း ငါ့ရဲ့ခံတွင်းတွေ့မှုက ပိုကောင်းလာတယ်၊ အားလုံး မင်း ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ"

ပိုင်ချောင်ရှီ ဤနေရာတွင် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ထပ်မနေချင်တော့သလို ယင်းကျစ်ဖုန်းနှင့်လည်း အတူမရှိနေချင်ပေ။

ပိုင်ချောင်ရှီ "သခင်ကြီး၊ ဘဲတွေက ရေကန်နဲ့မြစ်တွေကို နှစ်သက်ပါတယ်၊ ဒီစံအိမ်ထဲက အရာအားလုံးကတန်ဖိုးကြီးပါတယ်၊ ကျွန်မကို အိမ်ပြန်ပြီး ဘဲမွေးခွင့်ပြုဖို့ အရှင်မင်းသားကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ယင်းကျစ်ဖုန်း သူမအား လျစ်လျူရှုပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ အစေခံများမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် ထိုအမျိုးသမီးမှာလည်း အနည်းငယ်ခြေဆွံ့နေပြီး သူမ ပါးစပ်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ရှဲ့မိသားစု၏သမီးချွေးမအကြီးဆုံးဖြစ်သူ အမျိုးသမီးဝမ်ပင်။

ပိုင်ချောင်ရှီ သူမ ခြေထောက်များကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

'ပိုင်ချောင်ရှီ စျေးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်သွားခဲ့စဉ်က သူမ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် အိမ်သို့ သူခိုးလာခိုးပြီး ဝံပုလွေပေါက်လေး အကိုက်ခံရကြောင်း မိခင်ဖြစ်သူ ပြောခဲ့သည်ကိုမှတ်မိနေသည်။ ထိုသူမှာ အမျိုးသမီးဝမ်သာဖြစ်ရမည်။ သူမမှလွဲ၍ အခြားမည်သူက သူတို့၏ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အိမ်လေးမှ ခိုးယူရဲမည်နည်း'

ယင်းကျစ်ဖုန်း နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့်

"ဒီအမျိုးသမီးက မင်း ဖြေရှင်းဖို့အတွက်ပဲ၊ သူ့ကို မင်း သဘောအတိုင်း လုပ်နိုင်တယ်၊ မကြာခင် မြို့တော်ကို ငါ ပြန်တော့မယ်၊ မင်းလည်း ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်"

စကားမပြောနိုင်သော အမျိုးသမီးဝမ်သည် သေရေးရှင်ရေးအား သဘာဝအလျောက် ကြောက်ရွံ့နေပြီး သူမ ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အရိုအသေပေးလျက်

"သခင်ကြီး၊ ဒီနှိမ့်ချတတ်တဲ့ အမျိုးသမီးက ဆန္ဒမရှိပါဘူး၊ ကျွန်မက တောင်တန်းတွေ သစ်တောတွေကြားထဲမှာ မွေးဖွားလာတာဖြစ်ပြီး စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တောင်တွေ ကြည်လင်တဲ့ ရေတွေနဲ့သာ အတူရှိနေချင်ပါတယ်၊ ယန်မြို့တော်ရဲ့ကြီးပွားတိုးတက်မှုတွေကို မလိုချင်သလို အရှင်ပေးသနားတဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကိုလည်း မလိုချင်ပါဘူး၊ ကျွန်မကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ဖို့လည်း တောင်းဆိုချင်ပါတယ်၊ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ပတ်သက်လို့ကတော့ သူမကို သတ်မှာလည်းမဟုတ်သလို နှိပ်စက်မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီကိစ္စဖြစ်ပြီးရင်တော့ သူမလည်း နောက်ထပ် မိုက်မဲတာတွေ လုပ်တော့မှာမဟုတ် ဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ပိုင်ချောင်ရှီ နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဒီဘဲတွေကို ကျွန်မ ခြံထဲကို ယူသွားပေးပါ"

ယင်းကျစ်ဖုန်း၏အကြည့်များက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအေးစက်လာသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် ဤမျှလောက် အလျှော့မပေးတတ်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့် ထားခဲ့ပေ။ လူများအပါအဝင် သူ လိုချင်လျှင် ဤလောကတွင် သူ မရနိုင်သောအရာဟူ၍ မရှိပေ။

အမျိုးသမီးဝမ်၏ ရူးကြောင်ကြောင် အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ယင်းကျစ်ဖုန်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "သူမကို ရွှေငါးတွေ အစာကျွေးဖို့ ကန်ထဲပစ်ချလိုက်"

လက်အောက်ငယ်သားများက အမျိုးသမီးဝမ်ကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးဝမ်မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကာ သူမ မျက်လုံးများက ပန်းကန်ပြားများကဲ့သို့ ပြူးကျယ်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးဝမ် "အားးးးး"

ယင်းကျစ်ဖုန်း "နေဦး၊ သူမ ဘာပြောစရာရှိလဲဆိုတာ နားထောင်ကြည့်ရအောင်"

လက်အောက်ငယ်သားက အမျိုးသမီးဝမ် ပါးစပ်မှ အဆို့ကိုကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲခွာလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးဝမ်မှာ အသက်ရှုကြပ်သွားပြီး သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များနှင့် နှပ်များစီးကျနေလျက် ဒူးထောက်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ခစားလေသည်။

အမျိုးသမီးဝမ် "သခင်ကြီး၊ ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ၊ သခင်ကြီး ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ၊ အရှင့်ကိုစော်ကားဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး၊ ပိုင်ချောင်ရှီဆိုတဲ့ အဲဒီမိန်းမယုတ်၊ နောက်အိမ်ထောင်ပြုထားတဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့ မုဆိုးမ၊ သခင်ကြီးက သူမအတွက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ"

ယင်းကျစ်ဖုန်း မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားရသည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ဟင်၊ မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်၊ မုဆိုးမ… နောက်အိမ်ထောင်ပြုတယ်"