အခန်း ၄၉

🌱 Chapter 49

ဧပြီလ၏ သာမန်ညတစ်ညဖြစ်သည်။

ခိုအိမ်အား စောင့်ကြပ်နေသော အစောင့်များသည် ထူးဆန်းသော ရနံ့တစ်ခုကို ရှူရှိုက်မိပြီးနောက် ငိုက်မျဉ်းလာကြသည်။

ခိုများသည် မူးယစ်နေပုံရပြီး အလွန်လှပသော လက်တစ်စုံက ၎င်းတို့၏ခြေထောက်များကို စက္ကူအသစ်များဖြင့် ချည်နှောင်နေခဲ့သည်။

အစောင့်သည် သူ၏အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ နိုးထလာပြီး သူ့ အထက်လူကြီးများထံ မမိသွားသည့်အတွက် တိတ်တဆိတ် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ခိုက သတင်းအသစ်များကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

အစောင့်နှစ်ဦးသည် ထိုကိစ္စကို အကျဉ်းချုံးတိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် အရှင်မင်းသားထံသို့ လျင်မြန်စွာ သတင်းပို့ရန် သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် ယွမ်ရှန်းနှင့် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။ သူ ရရှိလာသော သတင်းစကားကို သိပ်အရေးမကြီးဟုထင်မှတ်ကာ ယွမ်ရှန်း ရှေ့တွင် ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းကိုဖတ်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာမှာ အလွန်ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ငါ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက မရိုးသားဘဲ ငါ ဘယ်ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို ဖော်ထုတ်လိုက်ကြပြီ၊ စားဖို့ကလွဲပြီး ဘာမှ ကောင်းကောင်းမလုပ်တတ်တဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးက ငါ့ကို စွပ်စွဲအပြစ်တင်လိုက်တယ်၊ ငါ့အစ်ကို ယန်မြို့တော်ကို ချက်ချင်းပြန်လာဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်"

ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မင်းသားဖုန်း အစ်ကိုဟုခေါ်ဝေါ်နိုင်သူ တစ်ဦးတည်းသာရှိပြီး ထိုသူမှာ တတိယမင်းသားဖြစ်သော ယင်းကျဲ့မင်ပင်။

ယွမ်ရှန်း၏ဖီးနစ်ငှက်မျက်လုံးများထဲ သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ယွမ်ရှန်း "မြင်းတွေနဲ့ ရထားလုံးတွေကို ပြင်ဆင်ထားဖို့ ကျွန်တော် အမိန့်ပေးထားပါတယ်၊ အရှင်မင်းသား မနက်ဖြန် ထွက်ခွာလို့ရပါပြီ"

ယင်းကျစ်ဖုန်း "အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ၊ ဒီညပဲ ငါ ထွက်ခွာမယ်"

ယင်းကျစ်ဖုန်း အနည်းငယ်ပြာယာခတ်နေပြီး မင်းသားဖုန်း၏တည်ငြိမ်မှုများ ဘယ်သို့ရောက်သွားအံ့။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စံအိမ်တွင် အရာအားလုံးပြည့်စုံစွာရှိနေပြီး လူများကလည်း လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိကြသောကြောင့် ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် ထိုညမှာပင် ခရီးထွက်ခွာခဲ့သည်။ ယွမ်ရှန်းကမူ သူ့အား စံအိမ်အပြင်ဘက်အထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီနှင့်ပတ်သက်၍ ယင်းကျစ်ဖုန်း မေ့လျော့နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

နောက်နေ့ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရထားလုံးထဲထိုင်နေသော ယင်းကျစ်ဖုန်းသည် လန့်နိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် မျက်ရည်စိုရွှဲနေသော မျက်လုံးများရှိသည့် မိန်းကလေးအား အိပ်မက်မက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း လက်ချောင်းကို တစ်ချက်ခေါက်ကာ ရထားလုံးအားရပ်တန့်ရန် ယာဉ်မောင်းကိုခေါ်လိုက်သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ကွမ်းလျန်ကို ခေါ်လိုက်"

မြင်းစီးလာသော ချန်ကွမ်းလျန်ကမူ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

ချန်ကွမ်းလျန် "အရှင်မင်းသား၊ ဘာများ အမိန့်ရှိပါလဲ"

ယင်းကျစ်ဖုန်း "တင်းမောင်ကို လွှတ်လိုက်ပြီလား"

ယင်းကျစ်ဖုန်း၏လက်အောက်တွင် ကောင်းကင်ပင်စည်များနှင့် မြေကြီးအကိုင်းအခက်များ၏ အမည်များကို မှည့်ခေါ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အများအပြားရှိပြီး ၎င်းတို့ကို မှတ်ယူနိုင်သည်။

ချန်ကွမ်းလျန်မှလွဲ၍ အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားဖြစ်သည်။

ချန်ကွမ်းလျန် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ချန်ကွမ်းလျန် "သူ့ကို ဒီည ပိုင်ရွှေကျေးရွာကိုသွားဖို့ အစက အမိန့်ပေးထားပေမဲ့ အခု အရှင်မင်းသားထွက်ခွာလာပြီဖြစ်လို့ သူက အရှင်မင်းသားရဲ့ လုံခြုံရေးကိုကာကွယ်ဖို့ပဲ သဘာဝအလျောက် ဦးစားပေးရပါတယ်"

ယင်းကျစ်ဖုန်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် နှင်းခဲများဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် ချန်ကွမ်းလျန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ငါက မင်းတို့ရဲ့ကာကွယ်မှုလိုအပ်လောက်အောင် အဲဒီလောက်တောင် အားနည်းနေလို့လား၊ တင်းမောင်ကို ပိုင်ရွှေကျေးရွာဆီလွှတ်ပြီး မုဆိုးမလေးရဲ့ ခင်ပွန်းဆီက ခေါင်းကိုယူခိုင်းလိုက်၊ ပြီးရင် ငါတို့ဆီကို အမြန်ဆုံးပြန်လာပူးပေါင်းဖို့ မြင်းစီးပြီး ပြန်လာခိုင်းလိုက်"

ယင်းကိုကြားသောအခါ ချန်ကွမ်းလျန် ကျောပြင်မှာ အနည်းငယ်တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ ထက်မြက်ပြီး လှပကာလိမ္မာပါးနပ်သော ထိုမိန်းကလေးပိုင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရှင်မင်းသား၏ဧည့်သည်အဖြစ်မှ မုဆိုးမလေးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီလား။ သူ သတိထား၍ မေးလိုက်ဆဲဖြစ်သည်။

ချန်ကွမ်းလျန် "မိန်းကလေးပိုင်ကိုရော ဘယ်လိုလုပ်လိုက်ရမလဲ"

ယင်းကျစ်ဖုန်း "ထားလိုက်တော့၊ သူ ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းစရာမလိုဘူး၊ ပိုင်ချောင်ရှီကို မြို့တော်ဆီခေါ်သွားပြီး အဲဒီက လူတွေကို နေရာချထားပေးလိုက်ရုံပဲ"

ချန်ကွမ်းလျန် အမိန့်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

မင်းသားဖုန်း၏အဖွဲ့မှ ကစားသမားတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် ကပ်ရောဂါနတ်ဆိုးကြီး ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ပိုင်ချောင်ရှီမှာ စိတ်နေသဘောထား ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

သူမ ပျော်ရွှင်နေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ စားသောက်ပွဲတစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

နံနက်စောစောတွင် သူမ ထလာပြီး ဆေးဖက်ဝင် ဖက်ထုပ်များအတွက် အစာသွပ်ရန်နှင့် မုန့်ညက်နယ်ရန်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သူမ ဤဟင်းချက်နည်းကို တရုတ်ဆေးဖက်ဝင် အစားအသောက်များစုစည်းမှု စာအုပ်မှ သင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကွာခြားချက်မှာ သူမသည် မုန့်ဖတ်အမျိုးအစားများစွာကိုပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရွှေဖရုံသီးဖြင့် အရောင်တင်ထားသော လိမ္မော်ရောင် မုန့်ဖတ်၊ ဟင်းနုနွယ် ရွက်အရည်ဖြင့် အရောင်တင်ထားသော အစိမ်းရောင် မုန့်ဖတ်၊ ခရမ်းရောင်ဂေါ်ဖီထုပ်ဖြင့် အရောင်တင်ထားသော ခရမ်းရောင် မုန့်ဖတ်တို့အပြင် ရောင်စုံ မုန့်ဖတ်နှင့် အဖြူရောင် မုန့်ဖတ်တို့ဖြစ်သည်။

ချက်ပြုတ်ပြီးသောအခါ ရွှေတုံးများကဲ့သို့ ဖောင်းကားနေသော ဖက်ထုပ်များသည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ငါးပွဲစာရရှိသည်။

သူမသည် ယွမ်ရှန်း၏ပန်းများနှင့် အပင်များကို နင်းချေခဲ့သော်လည်း ၎င်းနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့သောကြောင့် ဤဖက်ထုပ်များကို လျော်ကြေးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ပန်းကန်လုံးငယ်လေးထဲတွင် အရောင်မတူညီသော ဖက်ထုပ်ငါးခုပါဝင်သည်။ ဟင်းချိုပေါ်တွင် ဆီအနည်းငယ်နှင့် ကြက်သွန်မြိတ်များ ပါရှိသော်လည်း မည်သို့မျှ အီဆိမ့်နေခြင်းမရှိပေ။

ယွမ်ရှန်းသည် ၎င်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။

ယွမ်ရှန်း "မိန်းကလေးပိုင်က ငါ့ကို ခါးသေးသေးလေးနဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား"

ခါးသေးသေးလေးနှင့် အမျိုးသမီးသည် မူလက ပျက်သုဉ်းသွားသော မင်းဆက်တစ်ခုမှ ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အချစ်တော်ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသာပေးမှုနှင့် လှပသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကိုထိန်းသိမ်းထားရန် သူမသည် အစားတစ်နပ်လျှင် ပုံမှန်စားနေကျ အစားအစာ၏ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ စားသုံးခဲ့သည်။

ဆိုလိုရင်းမှာ ပိုင်ချောင်ရှီ၏အစားအစာသည် အရသာရှိသော်လည်း ဗိုက်ပြည့်စေရန် မလုံလောက်ဟုပင်။

ဟွမ်ယမ် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

ဟွမ်ယမ် "သခင်ကြီး၊ ဟွမ်ယမ်ရဲ့ဝေစုကလည်း သခင်ကြီးနဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ ကျွန်မလည်း သူမကိုမေးခဲ့တယ်၊ မိန်းကလေးပိုင်က လူတွေကြားက ဆက်ဆံရေးက ဒီအရသာရှိတဲ့ အစားအစာနဲ့တူတယ်လို့ပြောတယ်၊ သေးငယ်တဲ့ တစ်ကိုက်ပဲ ကိုက်မယ်ဆိုရင် စားပြီးတဲ့နောက် အရသာက ချိုမြိန်နေလိမ့်မယ်တဲ့၊ သူမက ပန်းကန်လုံးကြီးနဲ့သာ ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် အီသွားပြီး မကောင်းတဲ့ အထင်အမြင်ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကို စိုးရိမ်လို့ပါတဲ့"