အခန်း ၆၅
Vol. 7 Ch. 65
အပိုင်း (၆၅)
သက်ရှိတားမြစ်နယ်မြေထဲတွင်…
စုချင်းရွှယ် ဘေးနားမှာ မရှိတော့သည့်နောက်တွင် လျူယွမ်သည် ဤဇာတ်လမ်းကို ဘေးလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စိတ်အေးလက်အေး စောင့်ကြည့်မနေနိုင်တော့ချေ။
သို့သော်လည်း သူ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြည့်သည်ဖြစ်စေ သွေးနှင့် အရိုးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ထိုစစ်တပ်ကြီးကတော့ မရပ်မနား ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။
အရိုးစုများက တောင်ကုန်းများသဖွယ် ဖြစ်တည်နေပြီး အလောင်းများကလည်း မြေပြင်အနှံ့ ပလူပျံနေလေသည်။
ထိုအလောင်းပုံ တောင်ကုန်းများနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီးထဲကနေ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို အာဟာရသဖွယ် အသုံးပြုပြီး ၎င်းတို့၏ သက်စောင့်အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။
ဒါက ကင်းမြီးကောက်နှင့် အဆိပ်ရှိသတ္တဝါများကို အချင်းချင်း ကိုက်ခိုင်းပြီး အသန်မာဆုံး တစ်ကောင်တည်းကိုသာ မွေးမြူသည်နှင့် ဆင်တူလှသည်။
ထိုမရေမတွက်နိုင်သော ရဲဘော်ရဲဘက်များထဲကနေ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကင်းလွတ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှင်သန်ခွင့်ရဖို့အတွက် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော အဖော်များကို စတေးခဲ့ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို စားသုံးခဲ့ရသည်။
သူကတော့ မိစ္ဆာတစ်ဦးပင်….
သူ မွေးဖွားလာကတည်းက သံသရာစက်ဝန်း အခါသုံးဆယ်တိုင်တိုင်ကို တစ်ကိုယ်တည်း ကြံ့ကြံ့ခံ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
သူသည် အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့လေပြီဖြစ်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ၏ ဝိညာဉ်ကြွင်းများက သူ့အနီးအနားတွင် ဝဲလည်နေကြပြီး ၎င်းတို့သည် ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် သွေးနှော သန့်စင်ထားသည့် ဝိညာဉ်အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။
သူသည် ဘိုးဘေးများ၏ ရှေးဟောင်း ကတိသစ္စာပြုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
သက်ရှိများ၏ ပဲ့တင်ထပ်သံကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။
သူသည် မိစ္ဆာမီးတောက်များ ဝန်းရံလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ထိုကြီးမားလှသော မိစ္ဆာကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အားကုန်ထုတ်ကာ ထိုးစစ်ဆင်လိုက်တော့သည်။
သူ လွတ်လပ်သွားခဲ့လေပြီ…
သူသည် ထာဝရကာလပတ်လုံး တည်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသတ္တဝါကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ အကြေးခွံများကြားကနေ ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပူပြင်းလှသော မိစ္ဆာသွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်း၏ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရများကတော့ တရိပ်ရိပ် ဆုံးရှုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အသားနှင့် သွေးအားလုံး အလုခံလိုက်ရပြီးနောက် အရိုးစုသက်သက်သာ ကျန်ရှိတော့ကာ ဝုန်းကနဲ လဲပြိုကျသွားခဲ့ရလေသည်။
ထိုသူကတော့ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီး မည်းနက်သော ရွှေရောင်မိစ္ဆာရတနာလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
၎င်းက ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရမ်းသန်း လည်ပတ်နေခဲ့သည်။
ထိုမှော်ဆေးလုံးက သေးငယ်လှသော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ အချိန်ကာလများ ကုန်လွန်သွားမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသလိုပင်….
ထိုတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည်လည်း သူ၏ ဖြည့်စွက်အာဟာရများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေသည်။
ထိုသက်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ စိတ်ကူးအတွေးတစ်ခုက ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည် -
“ငါက မိစ္ဆာအရှင်သခင်ပဲ၊ ဒီလောကမှာရှိတဲ့ ရန်သူအားလုံးကို ငါ ချေမှုန်းပစ်မယ်”
စုချင်းရွှယ်သည် ပျံသန်းနေစဉ် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။
အောက်က ခြံဝင်းကြီးကတော့ မျက်စိတစ်ဆုံးတွင် သေးငယ်လှသော မင်စက်လေးတစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါက သူမ ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သည့် အိမ်လေး မဟုတ်ပါလား။
သူမသည် ထိုခြံဝင်းထဲတွင် လျူယွမ်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်၊ ချစ်ကြိုက်ခဲ့သည်၊ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်၊ ပြီးတော့ သမီးလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့သည်...
မြင်ကွင်းတစ်ခုချင်းစီက အိပ်မက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေသော်လည်း တကယ်ကို လက်တွေ့ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ယင်း၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားနေရဆဲပင်။
ဤနေရာထက် ပိုပြီး ပျော်ရွှင်အေးချမ်းမှုကို ခံစားရသည့်နေရာ သူမဘဝတွင် မရှိခဲ့ချေ။
အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံရှိ သူမ၏ မိဘအိမ်ကပင်လျှင် ဤခြံဝင်းလေးကို မမှီနိုင်ချေ။
ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် သူမ အလေးထားရသည့် လူနှစ်ယောက် ရှိနေသည်၊ သူမ၏ သမီးလေးနှင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းပင်….
လျူယွမ်က ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မော့ကြည့်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်း နှုတ်ဆက်နေတာကို သူမ မြင်တွေ့နေရသည်။
ခြံထဲက လောကတ်ပင်အိုကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အရွက်များက ညလေညင်းတွင် တရှဲရှဲ မြည်ဟည်းနေပြီး သူမကို နှုတ်ဆက်နေသလိုပင်။
အနားယူနေကြသည့် ချစ်စရာကောင်းသော အဘိုးကြီး ရှစ်ယောက် အခန်းထဲက ထွက်လာပြီး သူမ ထွက်ခွာသွားတာကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြတာကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သမီးလေး လျူနျန်ကတော့ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အခန်းထဲကနေ ပြေးထွက်လာကာ ခြေဗလာဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ် ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ခွေးဝါကြီးကလည်း ခွေးအိမ်ထဲကနေ ပြေးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ အကျယ်ကြီး ဟောင်နေတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်တာ ကာလများက သူမ မျက်စိရှေ့တွင် ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုချင်းစီက ဘယ်တော့မှ မနိုးထချင်တော့သည့် အိပ်မက်လှလှလေးတစ်ခုလို လှပလွန်းလှသည်။
“ကျွန်မ သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့ပါမယ်”
စုချင်းရွှယ်က အောက်က အိမ်လေးဆီသို့ မိမိရှိသမျှ အားအင်အားလုံးကို သုံး၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအသံထဲတွင် နတ်ဘုရားတို့၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် လင်အန်းမြို့တစ်ခုလုံးတွင် အဆင့် (၁၀) ရှိသော လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း တိုက်ခတ်သွားခဲ့ရလေသည်။
ယွန်းမြောင်သည် တပည့်ဖြစ်သူက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိပြီး စိတ်ပြောင်းသွားမှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် နောက်ထပ် မဆိုင်းမတွတော့ဘဲ လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းကို ဓားသဖွယ် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အထက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။
“နတ်ဘုရားတံခါး... ပွင့်စေ”
အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပွင့်ထွက်သွားပြီး အမှောင်ထုကြားထဲကနေ အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းပြားလှသည့် သတ္တဝါကြီးများက ခေါင်းပြူထွက်လာကြသော်လည်း နတ်ဘုရားတို့၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိသည့်အတွက် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်သွားကြတော့သည်။
ထိုဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကြီးကနေ ပြင်းထန်သော စုပ်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွန်းမြောင်၊ စုချင်းရွှယ်နှင့် စုယွီမော့တို့ကို စုပ်ယူလိုက်လေသည်။
နောက်ဆုံးအချိန်လေးမှာပင် စုချင်းရွှယ်က မိမိ၏ ဗိုက်ကလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူမ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားခဲ့သည်။
သူမ... ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ထင်သည်။
ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေ၏။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တစ်လပတ်လုံး ရှင်သန်နေခဲ့သော ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇတို့သည် ဆက်တိုက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ သူမ၏ နတ်ဘုရားမျိုးရိုးဗီဇများနှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါက နောက်ဆုံးမိနစ် အချိန်လေးမှာမှ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါဟာ စုချင်းရွှယ်ကို စကားစုတစ်ခု သတိရသွားစေသည် - “ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေထဲကနေ အံ့ဖွယ် လွတ်မြောက်သွားခြင်း” ဆိုတာကိုပင်။
သူမသည် ဤသတင်းကောင်းကို ခင်ပွန်းဖြစ်သူ လျူယွမ်အား အမြန်ဆုံး ပြောပြချင်လှသည်။
ဒါပေမဲ့ အချိန်က နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။
ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကြီးက လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပြီး အောက်က ခြံဝင်းလေး၏ မြင်ကွင်းသည် မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလေသည်။
သူမ၊ လျူယွမ်၊ လျူနျန်နှင့် ထိုချစ်စရာကောင်းသော အဘိုးအိုတစ်စုတို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် မရှိတော့ချေ။
အသံလွှင့်ရန်လည်း မတတ်နိုင်တော့ပေ။
‘မောင်... ကျွန်မပြောတာ ကြားရလား’
‘ကျွန်မမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ’
စုချင်းရွှယ်သည် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကြီး လုံးဝ ပိတ်သွားသည်အထိ စိတ်ထဲကနေ ထိုစကားကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေခဲ့မိသည်။
သူမ၏ ပုံရိပ်သည်လည်း ကမ္ဘာမြေလောကကြီးကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လျူယွမ်က ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်နေရင်း ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကြီး တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားတာကို မော့ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဇနီးဖြစ်သူ၏ ပုံရိပ်ကတော့ ရေထဲက အရိပ်တစ်ခုလို မှုန်ဝါးသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရလေသည်။
ငါးနှစ်တာ ကာလက အိပ်မက်တစ်ခုလို ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်၊ သူမကို ချစ်မိခဲ့သည်၊ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်၊ ကလေးတွေ မွေးဖွားခဲ့သည်... ပြီးတော့ သူတို့မှာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သမီးလေးတစ်ယောက် ရှိခဲ့သည်။
အိပ်မက်ကနေ နိုးထလာသလိုမျိုး၊ ဇနီးဖြစ်သူ မရှိတော့တာကို သူ သိလိုက်ရသည်။
ဇနီးဖြစ်သူ သေချာပေါက် ပြန်လာမယ်ဆိုတာ သိနေသော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင် ဟာတာတာကြီး ဖြစ်နေမိဆဲပင်။
“ဖေဖေ... မေမေက ဘာလို့ ပျံသွားတာလဲဟင်”
လျူနျန်က ပြေးလာပြီး လျူယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းနှင့် အရိပ်များ လင်းလက်နေခဲ့ပြီး ၎င်းက သူမ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူ သွားရာလမ်းကြောင်းကို ခြေရာခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူမ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရချေ။
အကွာအဝေးက ဝေးလံလွန်းလှသည်။
“ဖေဖေ...” သူမက ဖခင်ဖြစ်သူကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး - “မေမေက ဖေဖေ့ကို တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သမီး မကြားရဘူး”
သူမသည် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသဖြင့် တစ်ခါက ကြည်လင်ခဲ့သော မျက်ဝန်းများတွင် ကောင်းကင်မျက်လုံး စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမိခြင်းကြောင့် သွေးကြောမျှင်လေးများပင် ယှက်သန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“မကြည့်နဲ့တော့” လျူယွမ်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးလေးကို သူ့လက်ဖဝါးကြီးဖြင့် သာသာယာယာ ပိတ်ပေးလိုက်ကာ - “ဖေဖေ... မေမေ ပြောတာကို သိပြီးသားပါ”
သူ့နားဖြင့် အပ်ကြောင်းထပ်အောင် မကြားခဲ့ရသော်လည်း စုချင်းရွှယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ထိုခဏ၌ပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းထဲကနေ မကြုံစဖူး ပြင်းထန်ပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတာကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒါက မျိုးရိုးဗီဇ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဆီကနေ ရရှိလာတဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု စွမ်းအားပင်ဖြစ်သည်။
ထိုစွမ်းအားက သူ၏ နက်ရှိုင်းလှသော နေရာက အတားအဆီးတွေကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
၎င်းက ထာဝရ အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ခြေလက်များ၊ ကလီစာများ၊ အရိုးများနှင့် သွေးကြောမျှင်များကိုပါ အလင်းပွင့်သွားစေခဲ့သည်...
နောက်ဆုံးတွင်တော့ အသေးငယ်ဆုံးသော ဖွဲ့စည်းပုံ ဆဲလ်များအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လျူယွမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသလိုပင်…
သူသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲက သန်းပေါင်းများစွာသော ဆဲလ်များကို "မြင်တွေ့" နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝေဝါးသော အယူအဆတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ သက်စောင့်အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသည့် သေးငယ်သော သက်ရှိသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။
၎င်းတို့သည် အသက်ရှူနေကြပြီး အသက်စွမ်းအင်များကို ရှူသွင်းရှူထုတ် လုပ်ရင်း ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက အဆင့်အတန်းတစ်ခုရဲ့ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုပင်ဖြစ်သည်။
မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆဲလ်များကို အနုစိတ်အဆင့်အထိ ရှင်းလင်းစွာ "မြင်တွေ့" နိုင်ခြင်းက သူသည် သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဆိုတာကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးသည်နှင့် သင်၏ ဘဝသည် လူသားနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အိုမင်းရင့်ရော်မှုက အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်ကလည်း ထာဝရနီးပါး တည်တံ့နေလိမ့်မည်။
ခန္ဓာကိုယ်က ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ပြီး လေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နိုင်လိမ့်မည်။
၎င်းတို့၏ စွမ်းအားက တောင်တန်းများကို ဖြိုချနိုင်ပြီး မြစ်ရေပြင်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသဖြင့် လူတစ်ယောက်တည်းက စစ်တပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေ၏။
လျူယွမ်ကတော့ ယခုအခါ အဆင့် ၇ သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သိုင်းသူရဲကောင်းအဆင့်ကနေ သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်အထိ ရောက်ဖို့ဆိုလျှင် ကျော်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူလှသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုမျှကြီးမားလှသော အောင်မြင်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့ခြင်းက ဤမျိုးရိုးဗီဇ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုသည် သိသာထင်ရှားစွာ အံ့ဩစရာကောင်းကြောင်း ပြသနေသည်။
လျူယွမ်ကတော့ အဖြေကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ဇနီးဖြစ်သူမှာ ဒုတိယမြောက်ကလေး ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါဟာ စုချင်းရွှယ် နောက်ဆုံးအချိန်လေးမှာ သူ့ကို အပြောချင်ဆုံး စကားဖြစ်ရပေမည်။
သူ့နားဖြင့် မကြားခဲ့ရသော်လည်း လျူယွမ်ကတော့ ဇနီးဖြစ်သူတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာကို အာရုံခံမိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့မျိုးရိုးဗီဇက ဇနီးဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီး သူမနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးက ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးကွာနေပါစေ၊ နှစ်ယောက်စလုံးကတော့ အနီးကပ်ဆုံးသော သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးကို မျှဝေခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်သည်။
“ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေထဲကနေ အံ့ဖွယ်လွတ်မြောက်ဖို့က နှောင့်နှေးချင် နှောင့်နှေးလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် ရောက်လာလိမ့်မယ်”
လျူယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲက သမီးလေး လျူနျန်ကို မေးလိုက်သည် -
“နျန်နျန်လေး... သမီးက မောင်လေးကို ပိုလိုချင်တာလား၊ ညီမလေးကို ပိုလိုချင်လား”
လျူနျန်ကတော့ ဤစကား၏ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်တာ သေချာသဖြင့် ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည် -
“သမီးက ဖေဖေနဲ့ မေမေ နှစ်ယောက်လုံးကို ချစ်တာ”