အခန်း ၅၂၃

အခန်း ၅၂၃ ဓား... လာစမ်း

"ဘုန်း..."

ခေါင်းကိုးလုံး ပေါက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အရွယ်အစားရှိသည့် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံး သာမက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးပါ အဆက်မပြတ် တုန်ခါသွားတော့သည်။ လောကနယ်မြေကို ဖြတ်သန်း တားဆီးထားသော ထျန်းယွမ်၏ အတားအဆီး ကလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော် ပြိုကျလာတော့သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းက လောကကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ပြီး မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်နေကာ ယွမ်ချီစွမ်းအင်များ စုစည်းလာ၏။

ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် ကလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် တစ်လက်မချင်းစီ ပြိုကျ ပျက်စီးနေပြီး ကောင်းကင် ပြိုကျကာ မြေကြီး အက်ကွဲသွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်ချေသည်။ ထျန်းယွမ်မြို့ ဘက်မှ သိုင်းသူတော်စင် များစွာမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာထားများ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်နေကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြလေသည်။

သေချာ ကြည့်ရှုမည် ဆိုပါက သိုင်းသူတော်စင် အချို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ပင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အခြား အကြောင်းရင်း မရှိချေ။ ထျန်းယွမ် ၏ အတားအဆီး က အရမ်းကို အရေးကြီးလွန်း နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ လက်ဆင့်ကမ်း လာခဲ့သော အရာ ဖြစ်ပြီး မှတ်တမ်းများ အရ အရင်က လူသားမျိုးနွယ်၏ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား တစ်ပါး တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ လူသားမျိုးနွယ်ကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤ အဆုံးအစမရှိသော နှစ်များ တစ်လျှောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ် က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ကျွန်ပြုခြင်းကို မခံခဲ့ရခြင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ စွမ်းအား ကြီးမားနေသောကြောင့် မဟုတ်ချေ။

ထျန်းယွမ် က အရမ်းကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းယွမ် က လောကနယ်မြေ၏ အရှေ့တွင် တားဆီးထားရာ မိစ္ဆာနယ်မြေ အတွင်းမှ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ပင်လျှင် အတင်းအကျပ် မဝင်ရောက်ရဲဘဲ အဆုံးအစမရှိသော မိစ္ဆာစစ်သည် များကို အသုံးပြုကာ ထျန်းယွမ် ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို တစ်စချင်းစီ ချေဖျက် ဖျက်ဆီးရန်သာ တတ်နိုင်ကြပေသည်။ ဤသည်မှာလည်း ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ၏ အကြောင်းရင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထျန်းယွမ် ကျိုးပေါက် သွားပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် မိစ္ဆာနယ်မြေ က သေချာပေါက် အလုံးအရင်း ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာမည် ဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံး တွင် ပျက်သုဉ်းရမည့် အန္တရာယ် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူသားမျိုးနွယ် ၏ ခြုံငုံ စွမ်းအား က မိစ္ဆာနယ်မြေ ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ရုံ သာမက ယခုအခါ လောကကြီး ကလည်း လေးပိုင်း ငါးပိုင်း ကွဲအက် နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

မိစ္ဆာ စစ်တပ်ကြီး က အတားအဆီး မရှိ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လောကကြီး ၌ မည်သူကများ တားဆီး နိုင်မည်နည်း။

ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့၌ သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ပါးနီးပါး ရှိနေလျှင်တောင် မိစ္ဆာနယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို တားဆီးရန် သေချာပေါက် ခက်ခဲလှပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နှစ်ဖက်စလုံး ၏ သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရှင် အရေအတွက် ကွာဟချက် က တကယ်ကို ကြီးမားလွန်း လှပေသည်။

တိုင်းပြည်ဆရာ ဝမ်ထိုက်ရှီး နှင့် ပင်လယ် နှိမ်နင်းရေး စစ်မှန်သောသခင် ရွှမ်ယွမ်ဟယ် တို့ က အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများအောက်တွင် အံ့အားသင့် သံသယဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေကြ၏။ ကျီချန်တောက် ၏ အကြံအစည်ကို သူတို့ အားလုံး သိရှိထားသော်လည်း ယခုလက်ရှိ အခြေအနေ အရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မိစ္ဆာနယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို တားဆီး နိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာ မသေချာသေးသော ကိစ္စ တစ်ခု ပင်ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ဝမ်ထိုက်ရှီး က နောက်ဆုံးတွင် ကျီချန်တောက် ကို ယုံကြည်ရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်ပြီး သွားကြိတ်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"စစ်တပ် တစ်ခုလုံး ကို အမိန့် ပေးလိုက်... တိုက်ခိုက် ဖို့ ခွင့်မပြုဘူး... အခု ချက်ချင်း တပ်ဆုတ် ပြီး စစ်တပ် အားလုံး ကို ထျန်းယွမ်မြို့ ထဲ ပြန်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်"

"ဘာ" ဟု အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

"တပ်ဆုတ် ရမယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"တိုင်းပြည်ဆရာ... လုံးဝ မလုပ်သင့်ဘူးလေ... ကျွန်တော်တို့ ဒီ တစ်ကြိမ် ဝင်တိုက် လိုက်ရင် အခြေအနေ ကို ပြောင်းလဲ နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်... တကယ်လို့ နောက်ဆုတ် လိုက်ရင် မိစ္ဆာ စစ်တပ်ကြီး က စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံး ကို သိမ်းပိုက် သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ မှာ ဘာ အခွင့်အရေး မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တိုင်းပြည်ဆရာ သေချာ စဉ်းစားပါဦး"

မဟာ စစ်သူကြီး လေးဦး က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက် စကားပြောလာကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ် ပူပန်နေသော အရိပ်အယောင်များ အပြည့်အဝ ရှိနေကြလေသည်။ ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် ကို ထျန်းယွမ် အတွင်းမှ ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး မူလကတည်းက အလွန် အစွမ်းထက်သော အခြေခံ အုတ်မြစ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ၎င်းတို့၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာ လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကယ်၍ တိုက်ပွဲ စတင်မည် ဆိုပါက သေဆုံး ဒဏ်ရာရမှု အလွန် များပြားနိုင်သော်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ဆုတ်ခွာသွားအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိဘူးဟု မဆိုနိုင်ချေ။

သို့သော် အကယ်၍ တပ်ဆုတ်လိုက်မည် ဆိုပါက ထျန်းယွမ်မြို့ ၏ မြို့စောင့် အစီအရင် ကြီး ကိုသာ အားကိုး၍ ယာယီ လုံခြုံရေး ကို ကာကွယ်နိုင်မည် ဆိုသော်လည်း မိစ္ဆာ စစ်တပ်ကြီး က မည်သည့် အဖိုးအခ ကိုမဆို ပေးဆပ်ကာ မြို့ကို တိုက်ခိုက်လာပါက ၎င်းတို့၏ အထီးကျန် မြို့လေး က ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ ခံရမည့် အဆုံးသတ် သာ ရှိတော့မည် ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော အမိန့် က ကိုယ့်လက် ကိုယ် ပြန်ကြိုးတုပ် နေသည်နှင့် မည်သို့ ကွာခြားမည်နည်း။

ကျန်းချဲ့ ပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိုင်းပြည်ဆရာ ဝမ်ထိုက်ရှီး ၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ အလွန်အမင်း ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် အလိုအလျောက် ပင် သူ၏ အကြည့်များကို လေဟာနယ် အတွင်းရှိ ထို ပုံရိပ် အပေါ်သို့ ရွှေ့လိုက်မိပေသည်။ သူ မသိရှိသော လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ ရှိနေမည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရလေသည်။

"ထျန်းယွမ် ကျိုးပေါက် သွားပြီ... အတားအဆီး တွေ ပျက်စီး သွားပြီ... ထျန်းယွမ် ရဲ့ စွမ်းအား ကို ထုတ်သုံး လို့ မရတော့ဘူး... အခု အချိန်မှာ အရာအားလုံး ကို စွန့်လွှတ် ပြီး တိုက်ခိုက် မယ် ဆိုရင် ရန်သူ တစ်ထောင် ကို သတ်နိုင်ဖို့ ကိုယ့်လူ ရှစ်ရာ ပြန်သေ ရလိမ့်မယ်... ကျွန်တော်တို့ ဆီမှာ တိုက်ခိုက် နိုင်တဲ့ စစ်သည် ဆိုလို့ လက်ရွေးစင် ခြောက်သိန်း ပဲ ရှိတယ်... အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံး မှု ကို မခံနိုင်ဘူး... မြို့ကို အားကိုး ပြီး တိုက်ခိုက် မှသာ အသက်ရှင် နိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်မယ်"

ဝမ်ထိုက်ရှီး က အများကြီး ရှင်းပြချင်နေခြင်း မရှိချေ။ ကျီချန်တောက် ၏ အကြံအစည်များ လွတ်ဟင်း သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လောက တစ်ခုလုံး၏ လုံခြုံရေး နှင့် သက်ဆိုင်နေရာ အနည်းငယ်မျှ အမှားအယွင်း ရှိခံ၍ မဖြစ်ချေ။

"ဒါပေမဲ့" ဟု တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"တိုင်းပြည်ဆရာ" ဟု အခြား တစ်ယောက်ကပါ ဝင်ပြောလိုက်၏။

သိုင်းသူတော်စင် များက ဆက်လက် တားဆီးချင် နေသေးသော်လည်း ဝမ်ထိုက်ရှီး က တိုက်ရိုက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ က ထျန်းယွမ်မြို့ ရဲ့ မြို့တော်ဝန် ပဲ... အင်ပါယာ နန်းတော် ရဲ့ အမိန့် အရ ဒီ နေရာ ကို စောင့်ကြပ် ရတယ်... မင်းတို့ တွေ တွေဝေ မနေနဲ့ အခု ချက်ချင်း သွားလုပ်"

တင်းမာနေသော လေထု က အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ အချိန် အထိ ကြာမြင့်သွားပြီးနောက် မဟာ စစ်သူကြီး အချို့က တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး တပ်ဆုတ်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ကြကာ ခွေနျို နတ်နွား သားရေ ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စစ်စည် များကို စတင် တီးခတ် လိုက်ကြလေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါမှုကြောင့် အံ့အားသင့်နေသော လက်ရွေးစင် စစ်သည် သိန်းပေါင်းများစွာ မှာ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေနေခြင်း မရှိဘဲ ဒီရေလှိုင်းများ အလား နောက်သို့ စတင် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဘက်တွင်တော့ အလုံးအရင်း ဖြင့် စစ်ချီလာကြပြီး မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါးကျော် က အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြောပြ၍ မရနိုင်သော ဝမ်းသာ အံ့အားသင့်မှုများ နှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပါဝင်နေကြပြီး ရင်ထဲတွင် ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် တို့ကို အလိုအလျောက် လေးစား အထင်ကြီး သွားမိကြ၏။ လက်တွေ့တွင် သူတို့ ထွက်ပေါ်လာခြင်း က ထျန်းယွမ်မြို့ ကို ဆွဲထားရန် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ အစစ်အမှန် လှုပ်ရှားသူ က အစောကြီး ကတည်းက ထျန်းယွမ် အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားပြီး မဟာ နတ်စွမ်းရည် ဖြင့် ထျန်းယွမ် ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို ကြီးမားသော ဝမ်းသာ အံ့အားသင့်စရာ ကိစ္စကြီး ပင်ဖြစ်ချေသည်။

မိစ္ဆာနယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး တားဆီး ခံထားရခြင်း ၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထျန်းယွမ် က အရမ်းကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသောကြောင့် လုံးဝ ဖြစ်ပြီး ထျန်းယွမ်မြို့ မှ လူသားမျိုးနွယ် က ထျန်းယွမ် ၏ စွမ်းအား ကို ထုတ်ယူ သုံးစွဲ ကာ ၎င်းတို့ကို ခွဲခြားမှု မရှိဘဲ ကြီးမားသော နယ်ပယ် အကျယ်အဝန်း ဖြင့် ဖိနှိပ် နိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာ ကြောင့်ပင် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဘက်က မိစ္ဆာစစ်သည် သန်းပေါင်း ဆယ်နှင့်ချီ၍ အကုန်အကျ ခံကာ ထျန်းယွမ် ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းယွမ် ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ကို လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားစေရန် အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်ကျော် အထိ အချိန်ယူ ရဦးမည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။ ထျန်းယွမ် ကို ဖောက်ထွက် နိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိညာဉ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး က မိစ္ဆာနယ်မြေ ၏ ခြေအောက်တွင် ဒူးထောက် ရတော့မည် ဖြစ်၏။

ထျန်းယွမ်မြို့ ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ် မာကျောသော အရိုး တစ်ချောင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ဘာများ အရေးပါနိုင်ဦးမည်နည်း။ မိစ္ဆာနယ်မြေ အတွင်းတွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် က တစ်ပါးတည်း မဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအား နှင့် စစ်အကျိုးဆောင်မှု များ အရ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို သိမ်းပိုက် ပြီးသည်နှင့် အသီးသီး ၏ မျိုးနွယ်စု များ အားလုံး ဤအရာ ကြောင့် အကျိုးကျေးဇူး ရရှိကြမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအား ကလည်း ဝိညာဉ်နယ်မြေ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ် ပစ္စည်းများကို အားကိုးကာ ပြောင်းလဲ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်ချေသည်။

"ဝေါင်း..."

"ဝေါင်း..."

"ဝေါင်း..."

မိစ္ဆာစစ်သည် သန်းပေါင်းများစွာ က လှုံ့ဆော်မှု ခံလိုက်ရပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စတင် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာကြရာ ရူးသွပ်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး များက မိုးကြိုး ပင်လယ်ကြီး လူ့လောက သို့ ကျဆင်းလာသည့် အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး မျက်လုံးများ နီရဲကာ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာစစ်သည် များ ရူးသွပ်မှု အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်မည် ဆိုပါက မြစ်ကြီး တစ်စင်း တာတမံ ကျိုးပေါက် သွားသည့်အလား ဒီရေလှိုင်းများ အတိုင်း တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။

လေဟာနယ် အထက်တွင်...

ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် က အဆက်မပြတ် ရယ်မောနေပြီး ကျီချန်တောက် ၏ ရိုးအ မှုကို လှောင်ပြောင်နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်ကာ သူက လောင်းကြေးထပ် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်မှု ဖြင့် အရာအားလုံး ကို ဆုံးဖြတ် လိမ့်မည်ဟု တကယ်ပဲ ထင်မှတ်ထားခဲ့သလား။ ထိုအရာက မျက်စိလှည့်စားသည့် နည်းလမ်း သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူမသိခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ တိုက်ပွဲ မစတင်မီ ကတည်းက ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က မိစ္ဆာဧကရာဇ် နန်းတော် မှ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ၍ ပြုစု ပျိုးထောင် ထားသော ရတနာ ပစ္စည်းများကို ယူဆောင် ကာ ထျန်းယွမ် အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားပြီး ၎င်းကို အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထျန်းယွမ် တစ်ခုလုံး ပြိုကျ ပျက်စီးသွားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အပေါက် တစ်ခု ဖောက်နိုင်သရွေ့ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

အခြေအနေ အရပ်ရပ် က အတည်ပြု ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အရွယ်အစားရှိသော ကောင်းကင်စိမ်း မိစ္ဆာနွား ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူများကို ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်ပေသည်။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ ကျီချန်တောက် က ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သောအခါ ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။

"ကျီချန်တောက်... မင်း က ဒီ နေရာ မှာ ဘာလို့ အတင်း တည်ငြိမ် နေဟန် ဆောင်နေရတာလဲ... ဒီ တစ်ကြိမ် အကြံအစည် က ငါတို့ တွေ အစောကြီး ကတည်းက ကြိုတင် တွက်ချက် ထားတာပဲ... မင်း က ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် နေရင်တောင် ငါ က မင်း ကို ဘာမှ နှိမ့်ချ ပြောဆိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။

"တိရစ္ဆာန် ဆိုတာ တိရစ္ဆာန် ပါပဲ... အကြံအစည် အပိုင်း နဲ့ ပတ်သက်ရင် မင်းတို့ တွေ က အရမ်း ကို ကွာခြား လွန်းပါတယ်"

ကျီချန်တောက် က ယခင်အတိုင်းပင် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး မည်သည့် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်မှုမျှ မရှိဘဲ အစောကြီး ကတည်းက ရင်ထဲတွင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု ရှိထားသည့် အလား ပင်ဖြစ်ချေသည်။

"ဟွန့်... နတ်ဘုရား ယောင်ယောင် တစ္ဆေ ယောင်ယောင် လုပ်မနေနဲ့... လူသား မျိုးနွယ် ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် ကို ငါ မသိဘူး လို့ မင်း ထင်နေတာလား... မင်း ရဲ့ စွမ်းအား နဲ့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး ကို တားဆီး နိုင်လောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ သုံးပါး ဆိုရင်ရော... ဆယ်ပါး ဆိုရင်ရော... ဘီး ကို တားချင်တဲ့ ပုရွက်ဆိတ် လိုပဲ အချည်းနှီး ပဲ" ဟု အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ ရင်ထဲတွင် မပီဝေဝါ စိုးရိမ် ပူပန်မှု အချို့ ရှိနေသော်လည်း ကျီချန်တောက် က အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်နေဟန် ဆောင်နေခြင်း သာ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့တွင် အစောကြီး ကတည်းက ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေပြီဟု မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် နားချထားလိုက်သည်။ ယနေ့ ကျီချန်တောက် တွင် ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်နိုင်သော စွမ်းရည် ရှိလျှင်တောင် အခြေအနေကို နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့် နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"အပို စကား တွေ ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး... လှုပ်ရှား မယ်... ကျီချန်တောက် ကို အရင် သတ်မယ်... ပြီးရင် ထျန်းယွမ်မြို့ ကို ဖျက်ဆီး မယ်" ဟု နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က အနည်းငယ်မျှ တွေဝေနေခြင်း မရှိဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ တောက်ပသော နတ်အလင်းတန်း တစ်ခု မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျဆင်းလာတော့သည်။

လေဟာနယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းကာ ကျီချန်တောက် ထံသို့ ထိုးစိုက်သွားလေသည်။

ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကလည်း အလားတူပင် ဖြစ်ပြီး ဆက်လက် တွေဝေနေခြင်း မရှိဘဲ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် ပေတစ်သိန်း အတွင်းတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်ပလောက မှ ဥက္ကာပျံ များ ကျဆင်းလာသည့် အလား ပင်ဖြစ်ချေသည်။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျီချန်တောက် က ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အရွယ်အစားရှိသော ပုံရိပ်ကြီး နှစ်ခု ၏ အရှေ့တွင် အလွန် သေးငယ် အားနည်းနေပုံ ရပေသည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ် သေးငယ် သော်လည်း အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအား ကြီး ရှိနေ၏။ အတွေး တစ်ချက် ဝင်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားမှ ပေတစ်သောင်း နီးပါး ရှိသော မပီဝေဝါ ပုံရိပ်ယောင် ကြီး တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဟာနယ် ပျက်စီးသွားကာ တစ်ယောက်တည်း အင်အားဖြင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တိုက်ရိုက် တားဆီးလိုက်တော့သည်။

"ဝေါင်း..."

"ဝေါင်း..."

"ဝေါင်း..."

ထိုအချိန်မှာပင် ထျန်းယွမ် အတွင်းမှ ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က နောက်ဆုံးတွင် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းကိုးလုံး က လေဟာနယ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ က ထျန်းယွမ်မြို့ ကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက် ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားပုံ ရပေသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဟာနယ်များ လှည့်ပတ်သွားကာ ကျီချန်တောက် က မဟာ နတ်စွမ်းရည် ဖြင့် ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် သို့ အတင်းအကျပ် နေရာ ရွှေ့ပြောင်းပစ်လိုက်ပြီး သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ရာ အကျယ်အဝန်းကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သိုင်းသူတော်စင် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင် အချို့ ရောယှက် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ကြရာ အဆုံးအစမရှိသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု များက အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး က အစောကြီး ကတည်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မရေမတွက်နိုင်သော လေဟာနယ် ရေစီးကြောင်း များ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လောကနယ်မြေ ၏ အထွတ်အထိပ် တွင် ရပ်တည်နေသော စွမ်းအားရှင် များ ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်မှု က မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသနည်း ဆိုသည်ကို လူအများအပြား က ရှင်းလင်းစွာ မသိရှိကြချေ။ သို့သော် ယခုအခါ လူအများအပြား က ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိ လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သာမန် သိုင်းပညာရှင် များ က အခြေခံအားဖြင့် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မမြင်တွေ့နိုင်ကြဘဲ မျက်စိရှေ့တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပျက်သုဉ်းကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ရူးသွပ်သော ပေါက်ကွဲသံ များကိုသာ ကြားနိုင်တော့သည်။

"သေလမ်း ကို ရှာနေတာပဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျီချန်တောက်... မင်း က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ်ပဲ လောက ကြီး ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေပြီ လို့ ထင်နေတာလား... မိစ္ဆာဧကရာဇ် သုံးပါး ကို ဆက်တိုက် ရင်ဆိုင် တာ ဒီနေ့ က မင်း ရဲ့ သေရမယ့် နေ့ ပဲ" ဟု ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က လေဟာနယ် တွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မဟာ နတ်စွမ်းရည် များကို ထုတ်ဖော်ကာ ကျီချန်တောက် ထံသို့ တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါးကျော် ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးအစမရှိသည့် စွမ်းအား အောက်တွင် ကျီချန်တောက် ပင်လျှင် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအချို့ စိမ့်ထွက်လာကာ အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားရလေသည်။

အနောက်ဘက်ရှိ ထျန်းယွမ်မြို့ ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

"ဟားဟားဟား... မင်း ဆီမှာ နောက်ကွယ် က တိုက်ကွက် တစ်ခုခု များ ရှိနေသေးသလား လို့ ငါ က တကယ် ထင်နေခဲ့တာ... ဒီလောက်ပါပဲလား... အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ် အတွင်း မင်း သေချာပေါက် သေရမယ်"

ကျီချန်တောက် အဆက်မပြတ် သွေးအန်သည်အထိ ရိုက်နှက်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် က ပို၍ပင် အဆုံးစွန် အထိ ရူးသွပ်လာတော့သည်။ ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားသည့် မြင်ကွင်းကို ကြိုတင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အလား ပင်ဖြစ်ချေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် က ပေတစ်သန်း အကွာအဝေး အထိ နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် ကျီချန်တောက် က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ် သုံးပါး နှင့် မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါးကျော် ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ့ပါးသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အချိန် ကျပြီ"

"ဟင်"

ဤကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ် မရှိသည့် စကား တစ်ခွန်း က ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာထားကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အနည်းငယ် တည်တင်းသွားစေပြီး ကျီချန်တောက် တွင် မည်သည့် နေရာမှ ယုံကြည်မှုများ ရရှိလာသနည်း ဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"သေလမ်း ကို ရှာနေတာပဲ" ဟုသာ တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

ကျီချန်တောက် ကတော့ ခြိမ်းခြောက်မှု များ အားလုံးကို လုံးဝ လျစ်လျူရှု ထားသည့် အလား ပင်ဖြစ်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနောက်ဘက်ရှိ ပေတစ်သောင်း အရွယ်အစား ကြီးမားသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီး က ရှည်လျားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဓား... လာစမ်း"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လေဟာနယ် တုန်ခါသွားတော့သည်။

ထျန်းယွမ်မြို့ အတွင်း ထျန်းကျန့်တောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းတွင်...

ဇောက်ထိုး တွဲလောင်း ကျနေသော ဓားပုံစံ တောင်တန်းကြီး က ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဓားမြည်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ စတင် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ထျန်းကျန့်တောင် တောင်ထွတ် တစ်ခုလုံး ကို ရုတ်တရက် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ပုံရိပ်ယောင် အစစ်အမှန် နဂါး တစ်ကောင် က ရှေးဟောင်း ဓားရှည် တစ်လက်ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး လေဟာနယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးကာ ထျန်းကျန့်တောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖောက်ထွင်း၍ လေဟာနယ် အထက်မှနေ၍ အဆက်မပြတ် နဂါးဟိန်းသံများ ပြုလုပ်ကာ ထျန်းယွမ်မြို့ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ရွှေရောင် အစစ်အမှန် နဂါး က လေဟာနယ် တွင် မာနကြီးစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေကာ ပေတစ်ထောင် အရွယ်အစားရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး က ကျီချန်တောက် ၏ ခေါင်းထက်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ထို့နောက် အဆုံးအစမရှိသော အလင်းတန်းများ က ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တာအို ပုံစံများ ထိုးချုပ်ထားသော ရှေးဟောင်း ဓားရှည် တစ်လက် က မိစ္ဆာသူတော်စင် များ ပင်လျှင် ရင်တုန်သွားစေသော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်လျက် ကျီချန်တောက် ၏ လက်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။

ကောင်းကင်သားတော် ဓား လက်ထဲ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျီချန်တောက် ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါ က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင် ကိုးထပ် အထက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားကာ မိမိ ခန္ဓာကိုယ် ဖြင့် နတ်ချောက်နက်ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိစ္ဆာစစ်သည် သန်းပေါင်းများစွာ ၏ အရှေ့တွင် တားဆီးထားသည့် အလား ပင်ဖြစ်ချေသည်။

"ဘာ" ဟု အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းကင်သားတော် ဓား လား"

ရုတ်တရက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မှ မိစ္ဆာသူတော်စင် များစွာ အားလုံး မျက်နှာထားများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှင့် နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် တို့ ပင်လျှင် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြကာ ဤ မြင်ကွင်းကို လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။ သူတို့ က မိစ္ဆာနယ်မြေ အတွင်းရှိ ထိပ်တန်း စွမ်းအားရှင်များ အနေဖြင့် ကောင်းကင်သားတော် ဓား ၏ ကြီးမြတ်သော နာမည်ကို သေချာပေါက် ကြားဖူးထားကြပေသည်။

ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ အဆုံးအစမရှိသော အနှစ်သာရ များကို အခြေခံ အဖြစ် စုစည်းထားပြီး နတ်ဘုရား ရွှေကို အဓိက ပစ္စည်း အဖြစ် အသုံးပြုကာ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား ဖြင့် ပြုစု ပျိုးထောင် ထားကာ နတ်လက်နက် နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရသော ရတနာ ပစ္စည်း ပင်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာကျော် က တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ၏ ဘိုးဘေး ကြီး က ဤ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်နှင့်ချီ၍ ခုတ်ပိုင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။ မိစ္ဆာနယ်မြေ အတွင်းတွင် မိစ္ဆာ သတ်ဖြတ်ရေး ဓား ဟုပင် ခေါ်ဆိုကြပေသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ဤ ဓား က လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကတည်းက ပျက်စီး သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေ မှ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားရှင် တစ်ဦး က နတ်လက်နက် ကို ထုတ်ယူ သုံးစွဲ ကာ နှစ်ခု စလုံး ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်သားတော် ဓား က တည်ရှိ နေဆဲ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မိစ္ဆာသူတော်စင် များ အားလုံး အနည်းငယ် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် သွားကြတော့သည်။

"အားလုံး ကြောက်မနေကြနဲ့... ဒီ ကောင်းကင်သားတော် ဓား က အစောကြီး ကတည်းက ရိုက်ချိုး ခံထားရတာ... အခု ပြန်လည် သွန်းလုပ် ထားရင်တောင် အတိတ် က စွမ်းအား ကို ပြန်လည် ရရှိ ဖို့ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အတူတူ ဝင်တိုက် မယ်... ကျီချန်တောက် က ငါတို့ အားလုံး ကို အကုန်လုံး သတ်ပစ် နိုင်မယ် ဆိုတာကို ငါ မယုံဘူး" ဟု နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာသူတော်စင် များစွာကို စိတ်ဓာတ် ခွန်အား မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"မှန်တယ်... ကောင်းကင်သားတော် ဓား ရှိနေရင်တောင် ငါတို့ မကြောက်ဘူး... မိစ္ဆာဧကရာဇ် သုံးပါး ဒီ နေရာ မှာ ရှိနေတာ ဒီ ကျီချန်တောက် ကို အခြေအနေ နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့် ခွင့် လုံးဝ မပေးနိုင်ဘူး" ဟု တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သတ်... ကျီချန်တောက် ကို သတ်ပြီး ထျန်းယွမ်မြို့ ထဲကို ဝင်တိုက်"

မိစ္ဆာသူတော်စင် တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး က အော်ဟစ်လိုက်ကြရာ အသံက လေဟာနယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။ ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က ပို၍ပင် အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ထျန်းယွမ် တောင် ဖျက်ဆီး ခံလိုက်ရပြီပဲ အားလုံး က ဘာ ကြောက်စရာ ရှိသေးလို့လဲ... ငါ့ ရဲ့ အမိန့် ကို နားထောင် သတ်"

"သတ်"

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာသူတော်စင် များစွာ က ဆက်လက် တွေဝေနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေနေခြင်း မရှိဘဲ စတင် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းကို ထျန်းယွမ်မြို့ အပေါ်ရှိ သိုင်းသူတော်စင် များစွာ ကလည်း ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိ နေကြပြီး ကျီချန်တောက် က ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ခေါ်ယူ လိုက်သော်လည်း ရန်သူနှင့် မိမိ အင်အား ကွာဟချက် က ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား ကွာဟချက် က အလွန် ကြီးမားလွန်း နေသေးသည်။ သိုင်းသူတော်စင် များ အားလုံးက အလျင်အမြန် စကားပြောလာကြ၏။

"တိုင်းပြည်ဆရာ... အခု ကျီနတ်မင်းကြီး က ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ကိုင်ဆောင် ထားပြီး စွမ်းအား တွေ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက် လာပြီ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အတူတူ ဝင်တိုက် မယ် ဒီ တိုက်ပွဲ က သေချာပေါက် ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ကျီနတ်မင်းကြီး တစ်ယောက်တည်း စစ်ထွက် တိုက်ခိုက် ရမယ် ဆိုရင်တော့ လုံခြုံရေး ကို ကာကွယ် ဖို့ ခက်ခဲ နေသေးတယ်" ဟု တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" ဟု အခြား တစ်ယောက်ကပါ ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ခဏ လောက် ထပ်စောင့်ဦး" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး က မျက်လုံးများ မီးတောက် အလား တောက်ပကာ တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သိုင်းသူတော်စင် များစွာ ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျီချန်တောက် ၏ လက်ထဲရှိ ထို ကောင်းကင်သားတော် ဓား က သူနှင့် အကြားတွင် မည်သည့် ပြောပြ၍ မရနိုင်သော ဆက်သွယ်မှု မျိုး ရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်ချေသည်။

"မင်းတို့ တွေ တိတ်တဆိတ် ထျန်းယွမ် ကို ဖျက်ဆီး တဲ့ လုပ်ရပ် ကို ငါ မသိဘူး လို့ မင်းတို့ က တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား... ဟက်ဟက်... မင်းတို့ က ထျန်းယွမ် ကျိုးပေါက် သွားမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေကြတာ... ငါ ကလည်း အလားတူပဲ ဒီ အခိုက်အတန့် ကို စောင့်နေခဲ့တာပဲ"

ကျီချန်တောက် ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် ထို့နောက် ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်လုံး နှစ်လုံး တွင် နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး မျက်နှာထား လေးနက် တည်ကြည်စွာဖြင့် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ က တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ရဲ့ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် ပဲ... ဘိုးဘေး ကြီး ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ကို ဆက်ခံ ပြီး ရှုပ်ထွေး နေတဲ့ လောက ကြီး ထဲမှာ အင်ပါယာ နန်းတော် ကို ဖိနှိပ် ထားတယ်... အခု ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ကိုင်ဆောင် ပြီး ငါ က ကောင်းကင်ဘုံသား ကိုယ်စား နိုင်ငံတော် တံခါးပေါက် ကို စောင့်ကြပ် ကာကွယ် ပြီး လူသား မျိုးနွယ် ရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက် မယ်... တာ့ကျိုး ရဲ့ နိုင်ငံတော် ကံတရား... လာစမ်း"

တိုးညင်းသော အသံ တစ်သံ က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းသွားတော့သည်။