အခန်း ၅၂၆

အခန်း ၅၂၆ နတ်မင်းကြီး ကျဆုံးခြင်း

ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကျဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ နေရာတွင် ရှိနေကြသော မိစ္ဆာသူတော်စင်များ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲ၌ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်နေသော အရိပ်အယောင် အချို့ပင် ပါဝင်နေလေသည်။

အခြားအကြောင်းရင်း မရှိချေ။ ဤကိစ္စက တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလွန်းသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသူက မိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်၏။ အစစ်အမှန် သိုင်းသူတော်စင် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင် တစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။ သက်ရှိ သတ္တဝါများ အားလုံး၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေသော အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင်ကြီး ဖြစ်ချေသည်။

သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုး၍ အသက်ရှင်လျက် အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ခံရလျှင်တောင် လုံးဝ သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။ ခြေလက်များ ပြတ်တောက်သွားလျှင် ပြန်လည် ပေါက်ပွားနိုင်ပြီး သွေးတစ်စက် ရှိရုံဖြင့် ပြန်လည် အသက်ရှင်လာနိုင်စွမ်း ရှိရာ အလွန် အသက်ပြင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျီချန်တောက်၏ လက်အောက်၌ အသက်ရှင်လျက် ကျဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် လေဟာနယ်က ဤအခိုက်အတန့်၌ အေးခဲ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ကျီချန်တောက်က မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေကာ လက်ထဲ၌ ရှေးဟောင်း ဓားရှည် တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ သူ၏ နတ်မျက်လုံး တစ်စုံကသာ တောက်ပ လင်းလက်နေပြီး အရပ်လေးမျက်နှာရှိ ရန်သူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။

လူ့လောကရှိ နတ်ဘုရား အဆင့် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင် တစ်ဦး အနေဖြင့် မိစ္ဆာသူတော်စင်များနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ် များကို သတ်ဖြတ်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်းကို ကျီချန်တောက် က သဘာဝကျကျ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ တစ်ယောက်တည်း အင်အားဖြင့် မိစ္ဆာသူတော်စင် အပါး နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ ခုတ်ပိုင်း သတ်ဖြတ်နိုင်လျှင်တောင် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဟု မသေချာချေ။ နိုင်ငံတော်၏ ကံတရား စွမ်းအားကို ငှားရမ်း အသုံးပြုခြင်း ဖြင့်သာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ အသက်စွမ်းအင် များကို တစ်လက်မချင်းစီ ချေဖျက် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ယခုအခါ သူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါးကို ခုတ်ပိုင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ထိုအထဲတွင် အစစ်အမှန် မိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ပါး ပါဝင်နေပေသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူကိုယ်တိုင် ကလည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

နိုင်ငံတော်၏ ကံတရားကို အသုံးပြုခြင်း၏ တန်ပြန် သက်ရောက်မှုကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် အရင်က တစ်ယောက်တည်း အင်အားဖြင့် မိစ္ဆာသူတော်စင် များစွာကို ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာတွင် အလွန် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားခဲ့ရလေသည်။ သူကိုယ်တိုင် က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ သာ မဟုတ်ပါက အစောကြီးကတည်းက မိစ္ဆာသူတော်စင် များ၏ နတ်စွမ်းရည်များ အောက်တွင် လုံးဝ ဖျက်ဆီး ခံခဲ့ရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုလက်ရှိ ကျန်ရစ်နေသော မိစ္ဆာသူတော်စင် ကိုးပါး မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ သူတို့ က အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ရဲခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လူအင်အား များပြားမှုကို အားကိုးခြင်း အပြင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် သုံးပါး ရှိနေခြင်းကို အားကိုးထားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် သုံးပါး ကို လောကတွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ အခြေခံအားဖြင့် မရှိချေ။ ဤအရာကသာ သူတို့ အစစ်အမှန် အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ရဲခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ပင်ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေ အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျီချန်တောက် က ၎င်းတို့၏ သိမြင်နားလည်မှု ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဆင့်အတန်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ အတင်းအကျပ် ဝန်ခံလိုက်ရလေသည်။ ၎င်းတို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက သေလမ်းကို သွားရှာခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထွက်ပြေးခြင်း ဖြင့်သာ အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်မည်လား။ ယခုအခါ သူတို့ အနက်မှ မည်သူကမျှ အရှေ့သို့ တက်ကာ အသက်စွန့် မတိုက်ခိုက်ရဲကြတော့ဘဲ ကျီချန်တောက် ၏ ရိုက်နှက်မှု အောက်တွင် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ တွေဝေနေခြင်း မရှိတော့ချေ။ မိစ္ဆာသူတော်စင် ကိုးပါး က နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ အရင်က အမိန့်ကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှု ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လူစုခွဲ၍ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး လေဟာနယ် ရေစီးကြောင်းများ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သောအခါ နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

"ပြန်လာကြစမ်း... ငါ နဲ့ အတူတူ ကျီချန်တောက် ကို သတ်မယ်... သူ အခု မြားကုန်နေတဲ့ လေး လို ဖြစ်နေပြီ... အချိန် အကြာကြီး တောင့်ခံ နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ပင်လျှင် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာသူတော်စင် များက ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် အမြောက်စာ သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိနေကြပေသည်။ မည်သို့များ ဆက်လက်၍ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ကြမည်နည်း။ နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ စကားကို အခြေခံအားဖြင့် လုံးဝ လျစ်လျူရှု ထားလိုက်ကြလေသည်။

"သေစမ်း" ဟု ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံး တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာတော့သည်။

"ဒီ တိုက်ပွဲ ပြီးသွားရင် နိုင်သည် ဖြစ်စေ ရှုံးသည် ဖြစ်စေ မင်းတို့ တွေကို ငါ လုံးဝ ခွင့်လွှတ် မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ကျိန်းဝါးလိုက်၏။

ကျီချန်တောက် ကတော့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိစ္ဆာသူတော်စင်များ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှု ထားလိုက်ပြီး တမင်သက်သက် ပင် လွှတ်ပေးလိုက်သည့် အလား ဖြစ်၏။ သူ၏ စိတ်အာရုံ အားလုံး က နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ အပေါ်သို့သာ ကျရောက်နေလေသည်။ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဆင့်အတန်း ရှိသော စွမ်းအားရှင်များ ကသာ သူ၏ ပစ်မှတ် ပင်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် သုံးပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ယနေ့ သူ၏ အသေခံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်မှာ အချည်းနှီး မဖြစ်တော့ချေ။ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အကြောက်လွန် နေကြပြီ ဖြစ်သော အသေးအမွှား မိစ္ဆာသူတော်စင် အနည်းငယ် က အခြေခံအားဖြင့် ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုတော့ချေ။

"သေစမ်း" ဟု ကျီချန်တောက် က စကားလုံး တစ်လုံးကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ စကားတစ်ခွန်း ဖြင့် တရား ဥပဒေ ဖြစ်တည်လာသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော နယ်ပယ် က နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်သွားတော့သည်။ ဧရာမ စွမ်းအား ကြီး ကြောင့် နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က တောင်တန်းကြီး တစ်ခု အလား ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ကိုးမျက်နှာ" ဟု နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် အလျင်အမြန် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ ကိုယ်တိုင် ကလည်း ကျီချန်တောက် ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ယုံကြည်မှု မရှိချေ။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ကျီချန်တောက် က ပစ်မှတ်ကို သူ၏ အပေါ်သို့ ထားရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သူ က ထွက်ပြေး ချင်လျှင်တောင် ထွက်ပြေး၍ မရတော့ချေ။ တစ်ဖက်လူကို လာရောက် ကူညီရန် ခေါ်ဆိုရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ခုတ်ပိုင်းလိုက်စမ်း"

ကျီချန်တောက် ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံး မှ နတ်အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်သားတော်ဓား ကို အရှေ့သို့ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခုတ်ပိုင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် ထက်မြက်သော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု က ကောင်းကင် ကိုးထပ် အထက်မှ ကျဆင်းလာကာ နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ထံသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း..."

ဓားတစ်ချက် ကျဆင်းလာသည်နှင့် နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က နတ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ကာ တားဆီးလိုက်သည်။ သို့သော် ကျီချန်တောက် က ဤကဲ့သို့ အသေခံ တိုက်ခိုက်နေသည့် အခြေအနေ အောက်တွင် သူ တစ်ယောက်တည်း အင်အားဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် တားဆီး၍ မရနိုင်ချေ။ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော နွားဦးချို တစ်ချောင်း က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခုတ်ပိုင်း ခံလိုက်ရလေသည်။ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အပေါ်တွင် အရိုး ပေါ်သည် အထိ နက်ရှိုင်းသော ဓားဒဏ်ရာ တစ်ခု ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့သည်။

ဤ ဓားတစ်ချက် က ကျီချန်တောက် ၏ စွမ်းအား များ ကျဆင်းသွားခြင်း ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ ကာကွယ်ရေး က အရမ်းကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းနေပြီး ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ထက် အများကြီး သာလွန် နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ နွားသားရေ က သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် လက်နက် များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပြီး အလွန် ခိုင်မာ ကြံ့ခိုင်သော စွမ်းအား များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

"ကျီချန်တောက်... ဒီနေ့ မင်း သေချာပေါက် သေရမယ်" ဟု အော်ဟစ်သံထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု က လေဟာနယ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ထိုအရာက အခြားမဟုတ်ဘဲ ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ခေါင်းကိုးလုံး က အသီးသီး နတ်စွမ်းရည် များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး နတ်အလင်းတန်း ကိုးခု က တစ်ခုတည်း အဖြစ် စုစည်းကာ ကျီချန်တောက် ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ ခေါင်းထက်တွင်တော့ ခမ်းနား ထည်ဝါသော နတ်ဘုရား စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု တွဲလောင်း ကျနေလေသည်။

"ချွင်..."

ထက်မြက်သော ဓားအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျီချန်တောက် က နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ပစ်မှတ်ကို ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဓားတစ်ချက် ဖြင့် ကောင်းကင် အတားအဆီး အလွှာပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ကို ခုတ်ပိုင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လေဟာနယ် အတွင်းတွင် အတားအဆီး တစ်ခု အဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

"ကျန်တဲ့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် တွေ ဘယ်မှာလဲ..." ဟု နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။

ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာထား က အနည်းငယ် တည်တင်းသွားပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ နေရာ က လေဟာနယ် တွေ ချိတ်ပိတ် ခံထားရတယ်... ကျန်တဲ့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် တွေ က လေဟာနယ် ကို ဖြတ်သန်း ပြီး ဒီ နေရာ ကို ရောက်လာ ဖို့ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒီ နေရာ က လေဟာနယ် ကို အပေါက် တစ်ခု ဖောက်နိုင်မှသာ တခြား မိစ္ဆာဧကရာဇ် တွေကို လာကူညီ ဖို့ ခေါ်ဆို နိုင်လိမ့်မယ်..."

"သေစမ်း... သူတို့ က ငါတို့ ကို လိမ်တာပဲ..." ဟု နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က ချက်ချင်း အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

အရင်က သဘောတူထားသည့် အတိုင်း အကယ်၍ အန္တရာယ် ရှိသော အချိန်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာဧကရာဇ် များ အားလုံး က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ ဤနေရာ သို့ လာရောက် ကူညီကြမည် ဖြစ်သည်။ လေဟာနယ် က ချိတ်ပိတ် ခံထားရလျှင်တောင် ထို မိစ္ဆာဧကရာဇ် များတွင် ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် စွမ်းရည် ရှိမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဤကဲ့သို့သော စကားကို ပြောလာချေပြီ။ သေချာပေါက် သူတို့ကို အမြောက်စာ အဖြစ် အသုံးချ ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အခု အချိန်မှာ ဒါတွေ ပြောနေ လည်း အသုံးမဝင်တော့ဘူး... ကျီချန်တောက် က အချိန် အကြာကြီး တောင့်ခံ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း နဲ့ ငါ ပူးပေါင်း ပြီး သူ့ကို သတ်ပစ် မယ်..." ဟု ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က ယခုလက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြင့်သာ အသက်ရှင်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားလေသည်။ အကယ်၍ ထွက်ပြေးမည် ဆိုပါက ကျီချန်တောက် ၏ တစ်ယောက်ချင်းစီ အနိုင်ယူ တာကိုသာ ခံရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"သေစမ်း..." ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က ရင်ထဲရှိ ဒေါသ မီးတောက်များကို ဖျောက်ဖျက် ပစ်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

"သတ်... ကျီချန်တောက် ကို ပြင်းထန် တဲ့ ဒဏ်ရာ ရအောင် လုပ်ပြီး တစ်ဖက်လူ ရဲ့ နိုင်ငံတော် ရဲ့ ကံတရား ချိတ်ပိတ် မှု ကို ဖျက်ဆီး ပစ်မယ်..."

ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခုကို ထောက်ပံ့ထားကာ နတ်အလင်းတန်း များကို အဆက်မပြတ် ဖြာထွက် စုစည်းစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျီချန်တောက် ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ကလည်း မတတ်သာသည့် အဆုံး ဒေါသများ အားလုံးကို ကျီချန်တောက် ၏ အပေါ်သို့သာ ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်ရလေသည်။

"ဘုန်း..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သိုင်းသူတော်စင် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင် သုံးဦး က နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင် တိုက်မိသွားကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု များက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ သက်ရှိ သတ္တဝါများ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။ ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံး က လုံးဝ ပြိုကျ ပျက်စီး သွားတော့သည်။

အနောက်ဘက်ရှိ ထျန်းယွမ်မြို့ အပေါ်တွင် ဖြစ်လေသည်။

သိုင်းသူတော်စင် များစွာ က ဤ တိုက်ပွဲကို လေ့လာ စောင့်ကြည့် နေကြပြီး ရင်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။ အကယ်၍ တိုင်းပြည်ဆရာ ဝမ်ထိုက်ရှီး ၏ အမိန့် သာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ဤနေရာတွင် လက်ပိုက် ကြည့်နေမည် မဟုတ်ဘဲ အရှေ့သို့ သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်သွားကြမည် ပင်ဖြစ်သည်။ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကို ကူညီကာ မိစ္ဆာသူတော်စင် များကို ခုတ်ပိုင်း သတ်ဖြတ်ကြမည် ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤနေရာ၌ စောင့်ကြည့်နေရန် သာ တတ်နိုင်ကြလေသည်။

ကျီချန်တောက် က မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါး နီးပါးခန့်ကို ခုတ်ပိုင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည် နှင့်အမျှ သူတို့ အားလုံး ကလည်း အောင်ပွဲခံ နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် များကို မြင်တွေ့လိုက်ကြပြီး လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ဆုတောင်း နေကြလေသည်။ ဤ တိုက်ပွဲ က ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်း နိုင်ပါစေ ဟု ဆုတောင်း နေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ အင်္ကျီလက်စွပ် အောက်ရှိ လက်သီး နှစ်ဖက် က တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် စိတ်အာရုံ အားလုံး က လေဟာနယ် အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲကြီး ၏ ဆွဲဆောင်မှု ကို ခံနေရသော်လည်း ဤအချိန်တွင် မည်သည့် စကားမျှ မပြောနိုင်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာနယ်မြေ ဘက်တွင်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာဘုရင် များ စုစည်းနေကြပြီး နယ်စပ် တွင် ရပ်ကာ လူများ၏ ရင်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ထို လောကကို တုန်လှုပ်စေမည့် တိုက်ပွဲကြီး ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေကြလေသည်။ ၎င်းတို့က မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သာ ဤ တိုက်ပွဲ၏ အသုံးတော်ခံ ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ယခုအချိန် အထိ စောင့်ဆိုင်း လိုက်ရသောအခါ မှသာ အစစ်အမှန် သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရှင် များ က ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှု ထားကြောင်း သိရှိသွားကြတော့သည်။

သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်နေလျှင်တောင် မိစ္ဆာစစ်သည် နှစ်သိန်းကျော် က အရင်က ပြင်ပလောက စစ်မြေပြင် သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု များကြောင့် လုံးဝ သေဆုံး သွားခဲ့ရသေးသည်။ ယခုအချိန် တွင်တော့ မိစ္ဆာစစ်သည် များ အားလုံး က မိစ္ဆာနယ်မြေ ဘက်သို့ အပြည့်အဝ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ အစစ်အမှန် အရှုံးအနိုင် ဆုံးဖြတ်မည့် အခိုက်အတန့် ကို စောင့်ဆိုင်း နေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်ကျီးကန်း သားတော် လုဝူယာ ၏ မျက်ခုံးများ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ကွေးသွားပြီး လေဟာနယ် အတွင်းရှိ ထို ခမ်းနား ထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကြီး ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှု အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ ရန်သူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဆိုလျှင်တောင် ကျီချန်တောက် ၏ အစွမ်းထက်မှု ကို သူ အတင်းအကျပ် ဝန်ခံရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသူတော်စင် များကို ခုတ်ပိုင်းခြင်း... မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း... မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါး နီးပါးခန့်ကို ကြောက်ရွံ့ နောက်ဆုတ် သွားစေခြင်း... ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်း... အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား တစ်ပါး လူ့လောက ကို ဆင်းသက် လာသည့် အလား ပင်ဖြစ်ချေသည်။ သတ္တိ ကြီးမားပုံ က သူ တစ်သက်တာ တွင် ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ထို ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး က မည်သည့် အဖိုးအခ ကိုမဆို ပေးဆပ်ကာ လှုပ်ရှား တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် အမြဲတမ်း မပီဝေဝါ မကောင်းသော ခံစားချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အကြည့်များ လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်နေချိန်တွင် လက်ထဲ၌ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်း အဆောင် တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေသည်။

လေဟာနယ် အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲကြီး က ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေဆဲ ပင်ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် အလွန် ပြင်းထန် လှပေသည်။ မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး နှင့် လူ့လောက မှ နတ်ဘုရား တစ်ပါး... ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်း ရှိသည့် ရောယှက် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်မှု က လောကနယ်မြေ ၏ ခံနိုင်ရည် ကန့်သတ်ချက် သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ပင်ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ် က တစ်လက်မချင်းစီ ဖျက်ဆီး ခံနေရကာ စစ်မြေပြင် ကလည်း လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့် လာနေပေသည်။ အရင်က မိုင်တစ်ရာ ကျော် မှ ယခုအခါ မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အထိ ကျယ်ပြန့် သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းယွမ် ပျက်စီး သွားပြီး လေဟာနယ် လှိုင်းထန် နေပေသည်။ လေဟာနယ် ရေစီးကြောင်းများ ဝင်ရောက် လာပြီး နတ်အလင်းတန်းများ က လောက ကို လင်းလက် သွားစေ၏။

ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ စွမ်းအား က အငြင်းပွားဖွယ် မရှိ အစွမ်းထက် လှပြီး ရွှေရောင်ပန်ငှက် မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှင့် နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် တို့ထက်ပင် အများကြီး သာလွန် နေပေသည်။ အထူးသဖြင့် ခေါင်းကိုးလုံး မှ ထုတ်ဖော်ပြသ လိုက်သော နတ်စွမ်းရည် များ က ပို၍ပင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ သွေးချီစွမ်းအင်များ ၏ လှိုင်းထန် ကျယ်ပြန့်မှု က ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲကို ဖြတ်သန်း ခဲ့ရသော ကျီချန်တောက် ကို အလွန် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားရစေတော့သည်။ ဓားအချက် အနည်းငယ် ဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အခြေခံအားဖြင့် ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်ချေ။

အရေးအကြီးဆုံး ကတော့ တစ်ဖက်လူ က စုစည်းထားသော ထို ယဇ်ပလ္လင် ကလည်း လေဟာနယ် ၏ ချိတ်ပိတ် မှု ကို မကြာမီ ဖောက်ထွက် တော့မည့် အလား ပင်ဖြစ်ရာ အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ် များ က အစောကြီး ကတည်းက မဟာ နတ်စွမ်းရည် များကို အသုံးပြု နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာ ထင်ရှား လှပြီး ထပ်မံ အချိန်ဆွဲ နေမည် မဟုတ်တော့ချေ။

နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ပြီး ကျီချန်တောက် က အနည်းငယ်မျှ တွေဝေနေခြင်း မရှိဘဲ အရှေ့သို့ တက်သွားကာ ဓားတစ်ချက် ဖြင့် ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို အတင်းအကျပ် နောက်ဆုတ် သွားစေပြီးနောက် လက်တစ်ဖက် ဖြင့် ထို အနက်ရောင် ယဇ်ပလ္လင် ကို ထောက်ပံ့ ထားလိုက်ပြီး နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား စွမ်းအား ကို ထုတ်ယူ သုံးစွဲ ကာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ချိတ်ပိတ် လိုက်တော့သည်။

"ဟားဟားဟား... ကျီချန်တောက်... မင်း က သေလမ်း ကို ရှာနေတာပဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သောအခါ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက ကျီချန်တောက် ကို သတ်ဖြတ် နိုင်မည်ဟု သူ အများကြီး ယုံကြည်ချက် မရှိသေးချေ။ သို့သော် ယခုအခါ တစ်ဖက်လူ က မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီး လွန်းနေပြီး လက်တစ်ဖက် ဖြင့် လေဟာနယ် ယဇ်ပလ္လင် ကို ပင့်မ ထားလိုက်သေးသည်။ ၎င်းတို့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး ကိုပါ အသေခံ တိုက်ခိုက် ချင်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်သည်။ ထို လေဟာနယ် ယဇ်ပလ္လင် မှ ပေးစွမ်းသော ဖိအား က မိစ္ဆာသူတော်စင် အချို့ လှုပ်ရှား တိုက်ခိုက်သည်ထက် မငယ်လှချေ... သူ ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် အရင်က ကြီးမားသော ဖိအားများကို ဖြတ်သန်း ခဲ့ရလေသည်။

နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ကလည်း အောင်ပွဲခံ နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လေဟာနယ် ယဇ်ပလ္လင် က လှုံ့ဆော် ခံလိုက်ရပြီး အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ် များ ကလည်း လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။ ကျီချန်တောက် ဆက်လက် မတောင့်ခံ နိုင်တော့သည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်း မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော် ကာ ချက်ချင်း ဝင်ရောက် လာကြမည် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ကျီချန်တောက် က ဆက်လက် တောင့်ခံ နေမည် ဆိုပါက ၎င်းတို့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး ကို သေချာပေါက် တားဆီး နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျီချန်တောက် က မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ဘယ်ဘက် လက် က နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား စွမ်းအား ကို ထုတ်ယူ သုံးစွဲ ထားပြီး ညာဘက် လက် က ကောင်းကင်သားတော် ဓား ကို ကိုင်ဆောင် ထားကာ ကောင်းကင် နတ်ဘုရား တစ်ပါး အလား ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် နေရာလွတ် အထက်တွင် တာအို အငွေ့အသက် ပါသော နတ်ပန်း သုံးပွင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဝါ ကို ဆက်လက် တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက် သွားစေလေသည်။

"ငါ က လက်တစ်ဖက် နဲ့ ဒီ လေဟာနယ် ယဇ်ပလ္လင် ကို ဆွဲထား ရရင်တောင် မင်းတို့ ကို ခုတ်ပိုင်း တာ ခွေး တစ်ကောင် ဝက် တစ်ကောင် ကို သတ်သလို လွယ်ကူ ပါတယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မာနကြီး လိုက်တာ"

"သေလမ်း ကို ရှာနေတာပဲ" ဟု ပြန်လည်ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ် များ က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ကျီချန်တောက် ကတော့ အရာအားလုံး ကို လုံးဝ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြီး တာအို အငွေ့အသက် ပါသော နတ်ပန်း သုံးပွင့် အပေါ်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော နတ်မီးတောက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ အရင်က ကုန်ဆုံး သွားခဲ့သော စွမ်းအား များ က နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အထွတ်အထိပ် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျီချန်တောက် က မည်သည့် အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

တိုက်ပွဲကြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် စတင် လာပြီး လေတိုက် တိမ်စု လာတော့သည်။ ကံကြမ္မာ ကို လုံးဝ ဆုံးဖြတ် ပေးမည့် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ပွဲ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နတ်စွမ်းရည် များ လူ့လောက ကို ဆင်းသက် လာကာ နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား က အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံ ထားလေသည်။ ကိုယ်ပိုင် တာအို လမ်းစဉ် ကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သော ကျီချန်တောက် က ယခုအခါ သတ်ဖြတ်ရေး နတ်ဘုရား တစ်ပါး အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ခွန်အား အားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး ကာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် နှစ်ပါး နှင့် ဤ နေရာတွင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နေတော့သည်။

တိုက်ပွဲကြီး က နေ့တစ်ဝက် နီးပါး ကြာအောင် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး စောင့်ကြည့်နေသော နှစ်ဖက်စလုံး မှ လူများ က စစ်မြေပြင် ဗဟိုချက် တွင် အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း ဆိုသည်ကို မမြင်တွေ့နိုင်ကြတော့ချေ။ လေဟာနယ် မှနေ၍ ထျန်းယွမ် အတွင်းသို့ အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျလာသော ဧရာမ အသားတောင် ကြီးများကို သာ မြင်တွေ့ နေရလေသည်။ ထိုအရာ က ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ ခေါင်း များ ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ နတ်စွမ်းရည် များ က ခေါင်းကိုးလုံး အပေါ်တွင် သာ ရှိနေ၏။ ခေါင်းကိုးလုံး မသေသရွေ့ နတ်ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးမည် မဟုတ်ချေ။

ကျီချန်တောက် ကတော့ ဓားတစ်ချက်ချင်းစီ ဖြင့် သူ၏ ခေါင်းများကို ခုတ်ပိုင်း ဖယ်ရှား နေပြီး ယခုအချိန် အထိ ခေါင်း ခုနစ်လုံး ကို ခုတ်ပိုင်း လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ခေါင်း နှစ်လုံး သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အလွန် ထူးဆန်း နေပုံ ရလေသည်။

ယခုအခါ ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်မှု အောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်မှု ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ကျီချန်တောက် က တကယ်ကို အသက်ကို ပင် ဂရုမစိုက်တော့ချေ... ကိုယ်ပိုင် ဒဏ်ရာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့ကို ဤနေရာတွင် လုံးဝ အသေ ချန်ရစ် ထားခဲ့ချင် နေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ ကြောက်ရွံ့ သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေး ချင်နေပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် အခြေခံအားဖြင့် လုပ်ဆောင် ၍ မရနိုင်ချေ။

"နွားမိစ္ဆာ... ငါ့ ကို ကယ်ပါဦး... ကယ်ပါဦး..."

ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် က တစ်ကိုယ်လုံး ကို သံကြိုးများ ရစ်ပတ် လွှမ်းခြုံ ထားခြင်း ခံရပြီး နားကန်း လုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကာ အလွန် အန္တရာယ် များသော အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေပြီး နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ကို ကယ်တင်ရန် တောင်းဆို နေလေသည်။

သို့သော် နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ကလည်း ယခုအခါ မြားကုန်နေသော လေး လို ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး နွားဦးချို နှစ်ချောင်း စလုံး က လုံးဝ ခုတ်ပိုင်း ခံလိုက်ရကာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် လက်နက် များထက် ပို၍ ခိုင်မာ ကြံ့ခိုင်သော နွားသားရေ ပင်လျှင် ယခုအခါ ဒဏ်ရာ များဖြင့် ပြည့်နှက် နေပြီး သွေးချီစွမ်းအင် များ အများစု ကုန်ဆုံး နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော် နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် တွင် အဆုံးစွန် အထိ အခြေအနေ အရပ်ရပ် ကို ခြုံငုံ သုံးသပ် နိုင်စွမ်း ရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် သွားကြိတ် ကာ သွေးချီစွမ်းအင် များကို လုံးဝ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြီး ကျီချန်တောက် ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကာ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး က ကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ ကျီချန်တောက် ၏ ဓမ္မရုပ်တု က လုံးဝ ပြိုကျ ပျက်စီး သွားလေသည်။

သူ၏ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေ ကလည်း ပြိုကျ ပျက်စီးမည့် ကန့်သတ်ချက် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး နက်မှောင် နေသော ဆံပင်ရှည် များ က မည်သည့် အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ တာအို လမ်းစဉ် နှင့် သက်တမ်း များကို လောင်ကျွမ်းစေမှု အောက်တွင် အလွန်အမင်း ခြောက်သွေ့ လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နက်မှောင်သော ဆံပင်များ က ဆံပင်ဖြူများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပေါ်တွင် သွေးစက် အချို့ ပင် ပါဝင်နေသေး၏။ အရေပြား များ အားလုံး က ခြောက်သွေ့ တွန့်လိပ် နေပြီး နတ်အလင်းတန်းများ အမြဲတမ်း တောက်ပနေသော မျက်လုံး တစ်စုံ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ ရိုက်ခတ်မှု အောက်တွင် ကျီချန်တောက် ၏ ဓမ္မရုပ်တု က ပြိုကျ ပျက်စီး သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ ကိုယ်တိုင် ကလည်း နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် တန်ပြန် သက်ရောက်မှု ကို ခံစားလိုက်ရကာ သွေးအဟောင်း များကို အန်ချလိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးဝတ်ရုံ ကို လုံးဝ သွေးရဲ သွားစေတော့သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အဆုံးစွန် အခြေအနေ အောက်တွင် ဖြစ်နေလျှင်တောင် ကျီချန်တောက် က အနည်းငယ်မျှ လျော့ရဲ သွားခြင်း မရှိဘဲ အရာအားလုံး ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ဓားတစ်ချက် ဖြင့် ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ ခေါင်း နှစ်လုံး ကို ခုတ်ပိုင်း ချလိုက်ပြီး ထို့နောက် ကောင်းကင်သားတော် ဓား အတွင်း၌ သယ်ဆောင် ထားသော စွမ်းအား များ အားလုံးကို လှုံ့ဆော်လိုက်လေသည်။ ကိုးမျက်နှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်တော့သည်။

အချိန်တိုလေး ကြာပြီးနောက် နောက်ထပ် မိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ပါး နေရာတွင်တင် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး သွေးများ က ကောင်းကင်ယံ တွင် လွင့်စင် သွားတော့သည်။ သွေးမိုး တစ်ရွာ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူ့လောက သို့ ကျဆင်းလာလေသည်။

နောက်ဆုံး အထိ တိုက်ခိုက် ပြီးနောက် ယခုအခါ ဒဏ်ရာ များဖြင့် ပြည့်နှက် နေသော နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် နှင့် ကန့်သတ်ချက် အထိ အစွမ်းကုန် အသုံးချ ထားသော ကျီချန်တောက် သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် နှစ်ဖက်စလုံး က စိတ်သွား တိုင်း ကိုယ်မပါ ဖြစ်နေကြကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အား မရှိကြတော့ဘဲ နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် က ဖြည်းညင်းစွာ အသက်ရှူ နေတော့သည်။

နွားခေါင်း အထက်မှ လူ စကား ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကျီချန်တောက်... မင်း တကယ် ရက်စက် တာပဲ... ဒီ တိုက်ပွဲ က မင်း နိုင်သွားပြီ... အခု မင်း နဲ့ ငါ နှစ်ယောက် စလုံး က မြားကုန်နေတဲ့ လေး လို ဖြစ်နေပြီ... ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက် မယ် ဆိုရင် နှစ်ယောက် စလုံး ကျဆုံး ပြီး သေဆုံး သွားဖို့ ပဲ ရှိတော့တယ်... အသီးသီး နောက်ဆုတ် ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

ကျီချန်တောက် က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။

"ငါ ရှိနေရင် လောက ကြီး ရဲ့ ပရမ်းပတာ ဖြစ်မှု တွေကို ဖိနှိပ် ရမယ်... ငါ သေရင် လည်း ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်... ငါ စတင် လှုပ်ရှား တဲ့ အချိန် ကတည်းက နောက်ဆုတ် ဖို့ လမ်း မရှိတော့ဘူး... ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သေရမယ့် အတူတူ... မိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ပါး ကို ထပ်ပြီး ခေါ်သွား ရမှာပေါ့... ငါတို့ လူသား မျိုးနွယ် အတွက် ကြီးမားတဲ့ ရန်သူကြီး တစ်ယောက် ကို ဖယ်ရှား ပေးခဲ့ရမှာပေါ့..."

"မင်း က ရူးနေတဲ့ ကောင် ပဲ..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နွားမိစ္ဆာဧကရာဇ် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေတော့သည်။