အခန်း ၅၂၉

အခန်း ၅၂၉ လောကကြီး တုန်လှုပ်သွားခြင်း

မြင့်မြတ်သော ပင်လယ်မြို့။ ဟိုင်ကျောင် ကမ်းပါးယံ တွင် ဖြစ်လေသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးက ကမ်းပါးယံ၏ ထိပ်ဖျားတွင် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး လက်ကို နောက်ပစ်ကာ အရှေ့ဘက်သို့ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေလေသည်။ အေးစက်သော လေပြင်းအောက်တွင် သူ၏ ဝတ်ရုံက တလူလူ လွင့်ဝဲနေပြီး "ဖလပ်... ဖလပ်..." ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေကာ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင်တော့ နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လွှမ်းခြုံနေ၏။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဆရာ ကျန် က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သူ သေသွားပြီ"

"ဘယ်သူလဲ... ကျီချန်တောက် လား"

ရှန်ယွမ် က ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကာ အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

သူက ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ထျန်းယွမ် ၏ အခြေအနေကို အခြေခံအားဖြင့် မကြည့်ရှုနိုင်ချေ။ သို့သော် ဆရာ ကျန် ကတော့ မတူညီပေ။ သူ့တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်နိုင်သော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် စွမ်းအား ကြီး ရှိပြီး ထျန်းယွမ် ကို ပူဇော်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ ထိုနေရာတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"မိစ္ဆာဧကရာဇ် အချို့ ကို ခုတ်ပိုင်း ပြီး မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါး ကို သတ်ဖြတ် ခဲ့တယ်... ခန္ဓာကိုယ် ကို ပူဇော် ပြီး ထျန်းယွမ် ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားခဲ့ပြီ" ဟု ဆရာ ကျန် က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ယွမ် က နေရာတွင် မှင်သက်သွားတော့သည်။ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေသော အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေ၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားနိုင်ကြောင်းကို သူ အစောကြီးကတည်းက သိရှိထားခဲ့သော်လည်း ဤသတင်းက တကယ်တမ်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူ အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုသူက ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် ဖြစ်လေသည်။ လောကတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသော တည်ရှိမှု ပင်ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် စာရင်းကို သတ်မှတ်ရာတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် နံပါတ်တစ် နေရာ၌ ထားရှိလျှင်တောင် လောကရှိ မည်သူကမျှ အနည်းငယ်မျှ သံသယ ဝင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအချက်ကပင် သက်သေ ဖြစ်ပြီး သူ အမြဲတမ်း လိုက်မီရန် ကြိုးစားနေသော ပစ်မှတ် ကလည်း တစ်ဖက်လူ ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ တစ်ဖက်လူ က ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူဇော်ကာ ပြင်ပလောက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို တားဆီးပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာ ပဲ... သူ က မူလ ကတည်းက အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် မျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့တာကို" ရှန်ယွမ် က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ ကျီချန်တောက် ၏ သေဆုံးမှု အတွက် အလွန်အမင်း နှမြောတသ ဖြစ်နေမိလေသည်။ အကယ်၍ ကျီချန်တောက် သာ မသေဆုံးပါက အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာရန် သေချာပေါက် မျှော်လင့်ချက် ရှိသူ ပင်ဖြစ်သည်။

"လူ တွေ အားလုံး မှာ ကိုယ် တောင့်တ တဲ့ အရာ ရှိကြတာပဲ... ကျီချန်တောက် က တာ့ကျိုး ရဲ့ နတ်မင်းကြီး ဖြစ်ပြီး အခု မိစ္ဆာနယ်မြေ က ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် လာတဲ့ အချိန်မှာ သူ တစ်ယောက်တည်း သာ ထွက်ပြီး ရင်ဆိုင် နိုင်တာမို့ ခေါက်ရှန်း ဆိုတဲ့ နာမည် နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန် ပါတယ်" ဆရာ ကျန် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တွေဝေသွားသော အရိပ်အယောင် အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာ က တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ၏ ဘိုးဘေး ကြီး နှင့် သူ တို့ ကလည်း ဤကဲ့သို့ပင် နောက်မဆုတ်တမ်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြလေသည်။ ထိုအချိန်က သူတို့သည် လောကကြီးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး လူများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ ထွက်လာမှသာ ပြင်ပလောက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျီနတ်မင်းကြီး ကျဆုံး သွားပြီ ဆိုတော့ လောက ကြီး က ပရမ်းပတာ ဖြစ်တော့မယ်... တာ့ကျိုး ဘိုးဘေး ကြီး နဲ့ ရင်ပေါင်တန်း နိုင်မယ့် သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ထပ်ပြီး ထွက်ပေါ် လာဖို့ မျှော်လင့် ရတာပဲ... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် မိစ္ဆာနယ်မြေ က နောက်ထပ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် လာတဲ့ အချိန် ကျရင် ဝိညာဉ်နယ်မြေ က သေချာပေါက် တောင့်ခံ နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျီချန်တောက် ရဲ့ ဒီ တစ်ကြိမ် ပူဇော် မှု က ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် လောက် အချိန် တားဆီး ပေးထားနိုင်တယ်... အများကြီး လို့ မဆိုနိုင်ပေမဲ့ နည်း လည်း မနည်းပါဘူး... အဲဒီလို လူ မျိုး ထွက်လာ နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ" ဆရာ ကျန် က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တပည့် က တံခါးပိတ် ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ချိုးဖျက် ဖို့ ပြင်ဆင် ထားပါတယ်... တကယ်လို့ အဲဒီ နေ့ ရောက်လာ တဲ့ အချိန် မှာ ထွက်လာမယ့် သူ မရှိဘူး ဆိုရင် တပည့် က ဆရာ နဲ့ ကျီနတ်မင်းကြီး တို့ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ခန္ဓာကိုယ် ကို ပူဇော် ပြီး လောက ကြီး ကို ကာကွယ် ဖို့ ဆန္ဒ ရှိပါတယ်" ရှန်ယွမ် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေပေသည်။ ကျီချန်တောက် ၏ တည်ငြိမ်စွာ သေတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်း က သူ့ကို အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားသွားစေပြီး ပို၍ပင် လေးစား ကြည်ညိုသွားစေတော့သည်။

ဆရာ ကျန် က ခေါင်းညိတ်ပြခြင်း မရှိသလို ခေါင်းခါပြခြင်း လည်း မရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ချိုးဖျက် တာ လွယ်ကူ တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး... ဂရုစိုက် ပါ"

"ဆရာ စိတ်ချ ပါ"

ရှန်ယွမ် က ခါးညွတ်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ ဟိုင်ကျောင် ကမ်းပါးယံ အထက်တွင် ဆရာ ကျန် တစ်ယောက်တည်း သာ မတ်မတ်ရပ်ကာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး အဝေးဆီသို့ လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ်များ ဖြင့် လှမ်းကြည့်နေလေသည်။

မြို့တော်။ ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် အတွင်းတွင် ဖြစ်လေသည်။

မြို့ပြ နှင့် စစ်ဘက် ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများ အားလုံးက နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး လွှတ်တော် အစည်းအဝေး ကျင်းပကာ လောက ၏ အရေးကိစ္စ ကြီးများကို ဆွေးနွေး တိုင်ပင် နေကြသည်။ သို့သော် သေချာ ကြည့်ရှုမည် ဆိုပါက ထိပ်ဆုံးမှ အရာရှိကြီး အချို့ မှာ အနည်းငယ် စိတ်မဝင်စားသလို ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ သူတို့၏ စိတ်အာရုံများ က ယခုအခါ အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင် အတွင်းတွင် မရှိတော့ဘဲ အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင် ၏ အပြင်ဘက် သို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

နန်းတော် အတွင်းရှိ တိုင်လုံးကြီးများ အလား အားထားရသော အမတ်ကြီးများ အနေဖြင့် ယခုလက်ရှိ ထျန်းယွမ်မြို့ ၏ အခြေအနေ က အလွန် အန္တရာယ် များနေကြောင်းကို သူတို့ အားလုံး သိရှိထားကြသည်။ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် ပင်လျှင် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ သွားရောက် စောင့်ကြပ် ရသည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ မနေ့က ဆိုလျှင် မဟာ နတ်စွမ်းရည် ကို ထုတ်သုံး ကာ မိုင်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ မြို့တော်ရှိ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား ကို ငှားရမ်း အသုံးပြုပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသေးသည်။

ထျန်းယွမ်မြို့ က မည်မျှ အန္တရာယ် များနေသနည်း ဆိုသည်ကို ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ထျန်းယွမ် သာ ကျိုးပေါက် သွားပါက အင်ပါယာ နန်းတော် အန္တရာယ် ရှိပြီ... လောကကြီး အန္တရာယ် ရှိပြီ... လူသားမျိုးနွယ် လည်း အန္တရာယ် ရှိပြီ ဖြစ်၏။ ဤမျှ အန္တရာယ် များသော အခြေအနေ မျိုးကို မည်သူကများ မျက်ကွယ် ပြုထားနိုင်မည်နည်း။

အလားတူ အတွေးမျိုး ရှိနေသူ မှာ နဂါးပလ္လင် အပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယွမ်ခန် ဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောင် ပင်ဖြစ်သည်။ သူ က ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန် ရှုပ်ထွေး နေပြီး တစ်ဖက်တွင် ကျီချန်တောက် က နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား ကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူ သွားသဖြင့် ဒေါသထွက် နေလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ ကသာ ဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျီချန်တောက် က သူ၏ ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား ကို ထုတ်ယူ သုံးစွဲ နိုင်ခဲ့ရာ ကျီချန်တောက် ၏ အမြင်တွင် သူ က မည်သည့် နေရာ ၌ ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပေသည်။ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြောရမည် ဆိုလျှင် ဧကရာဇ် ကို အထင်သေး စော်ကား ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျီချန်တောက် ၏ လုပ်ရပ်များ ကြောင့် ယခုအခါ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ၏ ကံတရား စွမ်းအင် မှာ ထက်ဝက်ခန့် သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကျန်ရှိသော အရာများ အားလုံး က ကုန်ဆုံး သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အင်ပါယာ နန်းတော် တစ်ခုလုံး ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ အချိန်ယူ ကာ သန့်စင် ပျိုးထောင် ထားခဲ့ရသော အရာ ကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း ကာ တိုက်ရိုက် ထက်ဝက်ခန့် ထုတ်ယူ သွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာ က သူ့ကို လုံးဝ လုံခြုံမှု မရှိသလို ခံစားရစေတော့သည်။

အခြား တစ်ဖက်တွင်တော့ ကျီချန်တောက် က နတ်ဘုရား အစွမ်းများ ထုတ်ဖော်ကာ ပြင်ပလောက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို တားဆီး နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့် နေမိဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထျန်းယွမ် သာ ကျိုးပေါက် သွားပါက အင်ပါယာ နန်းတော် တစ်ခုလုံး က အလွန် အန္တရာယ် များသော အခြေအနေ သို့ ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်၏။ မျှော်လင့်ချက် များ အားလုံး ကို ကျီချန်တောက် ၏ အပေါ်သို့သာ ပုံအပ် ထားရတော့သည်။

"ထျန်းယွမ် က အရေးပေါ် သတင်း"

"ထျန်းယွမ် က အရေးပေါ် သတင်း"

"ထျန်းယွမ် က အရေးပေါ် သတင်း"

အမတ်များ အားလုံး တိုင်းပြည် အရေးကို ဆွေးနွေး နေစဉ်မှာပင် နန်းဆောင် အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး က တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များ က နန်းဆောင် အပြင်ဘက် သို့ အားလုံး ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ကျီဝမ်ဟောင် ၏ ရင်ထဲတွင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြီး တည်ငြိမ် ဟန်ကို အတင်းအကျပ် ဟန်ဆောင် ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝင်ခဲ့"

အသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနက်ရောင်ရုံးတော် ၏ အရာရှိ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး က မျက်နှာထား လေးနက် တည်ကြည်စွာဖြင့် ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများ က အလွန် လေးလံ နေပုံ ရပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်သော အရိပ်အယောင် များ ကြောင့် ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် အတွင်းရှိ မြို့ပြ နှင့် စစ်ဘက် ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများ သာမက နဂါးပလ္လင် အပေါ်ရှိ ကျီဝမ်ဟောင် ၏ ရင်ထဲတွင်ပါ မကောင်းသော ခံစားချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။

"ချန် အမတ်... ထျန်းယွမ် ရဲ့ စစ်ရေး အခြေအနေ က ဘယ်လို ရှိနေပြီလဲ"

ကျီဝမ်ဟောင် က လေပြင်း တစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ အနက်ရောင်ရုံးတော် နတ်သံတမန် ချန်ချင်းဖန် ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

ချန်ချင်းဖန် က မျက်နှာထား လေးနက်စွာဖြင့် အထက်ရှိ ဧကရာဇ် ထံသို့ ခါးညွတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကို အစီရင်ခံ ပါတယ်... ထျန်းယွမ် ကနေ အခုလေးတင် သတင်း ရောက်လာ ပါတယ်... တိုက်ပွဲကြီး က မနေ့က ပြီးဆုံး သွားခဲ့ပါပြီ... ဒီ တိုက်ပွဲ မှာ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ဝူအန်းမြို့စားကြီး ကျန်းချဲ့ က မိစ္ဆာနယ်မြေ ရဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် တွေကို ဖိနှိပ် ပြီး စစ်အကျိုးဆောင်မှု တွေ ပြုလုပ် ခဲ့ကာ ပြင်ပလောက ကို တုန်လှုပ် သွားစေခဲ့ပါတယ်"

"ကောင်းတယ်... ငါ ကိုယ်တော် ရဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန် ပါပေတယ်... အင်ပါယာ နန်းတော် ရဲ့ ဝူအန်းမြို့စားကြီး နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန် ပါပေတယ်"

ချန်ချင်းဖန် ၏ ရှင်းပြချက် ကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောင် ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ပွဲကြီး က မနေ့က ပြီးဆုံး သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထျန်းယွမ်မြို့ က သတင်းများ ပြန်ပို့ နိုင်သေးသည် ဆိုသည်မှာ ထျန်းယွမ် က ရှိနေသေးပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေ က ဝိညာဉ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ မဝင်ရောက် နိုင်သေးကြောင်း အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်နေပေသည်။ ယခု လက်ရှိ အချိန်တွင် အကောင်းဆုံး သတင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး အတွင်းရှိ အရာရှိများ အားလုံး ကလည်း သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြပြီး ချီးကျူးသံ များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ငါတို့ အင်ပါယာ နန်းတော် ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန် ပါပေတယ်... ဝူအန်းမြို့စားကြီး ကျန်းချဲ့ က တကယ်ပဲ ငါတို့ အင်ပါယာ နန်းတော် ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ ကို မကျဆင်း စေဘဲ မိစ္ဆာနယ်မြေ ကို ခေါင်းမမော့ နိုင်အောင် ရိုက်နှက် နိုင်ခဲ့တယ်"

"ဝူအန်းမြို့စားကြီး က ကြီးမားတဲ့ စစ်အကျိုးဆောင်မှု တွေ ပြုလုပ် ခဲ့ပြီး ထျန်းယွမ် မှာ နာမည် ကြီး သွားပြီ... ကျွန်တော်မျိုး က ဝူအန်းမြို့စားကြီး အတွက် ဆုလာဘ် တောင်းခံ ပါတယ်"

"ကျွန်တော်မျိုး လည်း ထောက်ခံ ပါတယ်"

"ကျွန်တော်မျိုး လည်း ထောက်ခံ ပါတယ်"

ကျီဝမ်ဟောင် က လက်ကို မြှောက်ကာ အမတ်များ ၏ မြှောက်ပင့် ပြောဆို မှုများကို တားဆီး လိုက်ပြီး ချန်ချင်းဖန် ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆက်ပြော"

သူ က ချန်ချင်းဖန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှု ကိုမျှ မမြင်တွေ့ရချေ။ ရင်ထဲတွင် စိတ်အေး သွားသော်လည်း မပီဝေဝါ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် နေမှု အချို့ ရှိနေဆဲ ပင်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ကိစ္စ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက် ခဲ့သည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရလေသည်။

ချန်ချင်းဖန် က ခေါင်းငုံ့ကာ စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ တိုက်ပွဲ မှာ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး က နတ်ဘုရား အစွမ်းတွေ ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော် ပြသ ခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း အင်အား နဲ့ ပြင်ပလောက က မိစ္ဆာသူတော်စင် အပါး နှစ်ဆယ် ကျော် ကို ရင်ဆိုင် ခဲ့ပါတယ်... မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါး ကို ခုတ်ပိုင်း ပြီး မိစ္ဆာဧကရာဇ် သုံးပါး ကို သတ်ဖြတ် ခဲ့ကာ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ကို မိုင်တစ်ထောင် အထိ ကြောက်လန့် နောက်ဆုတ် သွားစေခဲ့ပါတယ်... ထျန်းယွမ် ရဲ့ အန္တရာယ် က ပြေလည် သွားပါပြီ"

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်"

အမတ် အချို့ မှာ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ထက်ပို၍ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သူကြီးများ ကလည်း အားပေး သြဘာသံ များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။

"နတ်မင်းကြီး က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပဲ... တကယ်ကို ငါတို့ အင်ပါယာ နန်းတော် ရဲ့ ကံကောင်း မှု ပါပဲ"

"မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါး ကျော် ကို ဖိနှိပ် သတ်ဖြတ် နိုင်ခဲ့တယ်... မိစ္ဆာဧကရာဇ် တောင် ကျဆုံး သွားခဲ့တယ် ဆိုတော့ ကျီနတ်မင်းကြီး က တကယ်ကို ငါတို့ အင်ပါယာ နန်းတော် ရဲ့ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည် ပေးနိုင်တဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ကြီး ပါပဲ... အရှင်မင်းကြီး... ဒါ က ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲ ကြီး ပါပဲ... ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲ ကြီး ပါ"

"မိစ္ဆာ အန္တရာယ် က ပြေလည် သွားပြီ ဆိုတော့ လောက ကြီး က စိုးရိမ် စရာ မရှိတော့ပါဘူး... ကျွန်တော်မျိုး က အရှင်မင်းကြီး အတွက် ဝမ်းသာ ဂုဏ်ပြု ပါတယ်"

"နတ်မင်းကြီး က လောက ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဆိုတဲ့ အမည်နာမ နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန် ပါပေတယ်"

နဂါးပလ္လင် အပေါ်တွင်... အောက်ဘက်ရှိ အမတ်များ ၏ ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှု များကို ကြားသောအခါ ကျီဝမ်ဟောင် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်သော အရိပ်အယောင် များ က နောက်ဆုံးတွင် ထက်ဝက်ကျော် ပျောက်ကွယ် သွားပြီး ရင်ထဲရှိ စိုးရိမ်မှု များ လည်း လုံးဝ ပြေပျောက် သွားတော့သည်။ ထျန်းယွမ် ၏ အန္တရာယ် ပြေလည် သွားပြီ ဖြစ်၏။ နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် သူ က လောကကြီး ကို တည်ငြိမ် အေးချမ်း အောင် လုပ်ဆောင် ရန် အချိန် ရလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျီချန်တောက် ၏ လုပ်ရပ် က အနည်းငယ် ကျော်လွန် သွားသော်လည်း သူ က လက်ခံ နိုင်စွမ်း ရှိသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤမျှ ကြီးမားသော စစ်အကျိုးဆောင်မှု က အမှန်တကယ် ပင် လောကကြီး ကို အန္တရာယ် ကြားမှ ကယ်တင် နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ဟူသော အမည်နာမ နှင့် တကယ်ကို ထိုက်တန် ပါပေသည်။

ချန်ချင်းဖန် က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အားပေး သြဘာသံ များကို လျစ်လျူရှု ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နတ်မင်းကြီး က ဒီ တိုက်ပွဲ မှာ မိစ္ဆာသူတော်စင် တွေကို သတ်ဖြတ် ခဲ့ပေမဲ့ ပြင်းထန် တဲ့ ဒဏ်ရာ တွေ ရရှိခဲ့ပါတယ်... ထျန်းယွမ် ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေကို ဖြည့်ဆည်း ဖို့ အတွက် နောက်ဆုံး မှာ ခန္ဓာကိုယ် ကို ပူဇော် ပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေ ရဲ့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ပါး နဲ့ အတူတူ သေရွာ ကို သွားခဲ့ပါတယ်... ထျန်းယွမ် မှာ မြှုပ်နှံ လိုက်ပါပြီ... နတ်မင်းကြီး က မသေဆုံး ခင် မှာ စကား တစ်ခွန်း ချန်ရစ် ခဲ့ပါတယ်... သူ ရှိနေရင် နယ်မြေ ကို ကာကွယ် ပြီး နယ်မြေသစ် တွေ ချဲ့ထွင် မယ်... ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတဲ့ လောက ကြီး ကို ဖိနှိပ် မယ်... တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ကို ကာကွယ် ပြီး ငါ့ ရဲ့ နိုင်ငံတော် ကို စောင့်ကြပ် မယ်... သူ သေရင် လည်း ခန္ဓာကိုယ် ကို ပူဇော် ပြီး ထျန်းယွမ် ကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက် မယ်... ဝိညာဉ်နယ်မြေ က လူသား မျိုးနွယ် အတွက် နောက်ထပ် ငြိမ်းချမ်းရေး တစ်ခု ဖန်တီး ပေးမယ်... ပြည်သူ တွေ စစ်ပွဲ ရဲ့ ဒုက္ခ တွေ ကနေ ကင်းဝေး ဖို့ ကာကွယ် ပေးမယ် တဲ့..."

နောက်ဆုံး စကားများ ပြောဆို လိုက်ချိန်တွင် ချန်ချင်းဖန် ၏ လေသံ က ငိုသံ ပါနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ က အမှန်တကယ် ပင် အလွန် ဝမ်းနည်း ကြေကွဲ နေပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျဆုံး သွားသူ က အင်ပါယာ နန်းတော် ၏ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး သာမက သူ၏ မွေးစား ဖခင် လည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို အောက်ခြေ ဘဝမှ ယခုလက်ရှိ မြင့်မားသော ရာထူး အထိ တစ်လျှောက်လုံး မြှင့်တင် ပေးခဲ့သူ ဖြစ်၏။ သူ့အပေါ် ကြီးမားသော ကျေးဇူးတရား များ ရှိခဲ့လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အထက်တွင် မိုးကောင်းကင် တစ်ခု အဖြစ် တောင့်ခံ ပေးထားခဲ့သူ လည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထို မိုးကောင်းကင် ကို တောင့်ခံ ပေးထားသော သူ က မရှိတော့ချေ။

ချန်ချင်းဖန် ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် အနည်းငယ်စောသော အချိန်က အလွန် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် နေခဲ့ကြသော မြို့ပြ နှင့် စစ်ဘက် ဆိုင်ရာ အမတ်များ က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နေရာတွင်ပင် မှင်သက် သွားကြတော့သည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များ က အရှေ့ဘက်ရှိ ချန်ချင်းဖန် ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိသွားကြသည်။ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှုများ နှင့် မယုံကြည်နိုင်မှု များ အပြည့်အဝ ရှိနေကြလေသည်။

ကျီဝမ်ဟောင် ပင်လျှင် နေရာတွင် မှင်သက် သွားပြီး ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်မှု ကို ခံလိုက်ရသည့် အလား ပင်ဖြစ်ကာ အချိန်တိုလေး အတွင်း အခြေခံအားဖြင့် တုံ့ပြန် နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

"ချန်ချင်းဖန်... တကယ်လို့ မင်း ရဲ့ ဒီ စကား က လိမ်ညာ တာ ဆိုရင် လောက ကြီး အတွက် ဘာကို ဆိုလို လဲ ဆိုတာ မင်း သိလား"

"ချန်ချင်းဖန်... မင်း နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြောစမ်း"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကျီနတ်မင်းကြီး က ဘယ်လို လုပ်ပြီး ကျဆုံး နိုင်မှာလဲ"

"မြန်မြန် ပြောစမ်း... ဒီ စကား က မင်း အပို တွေ လျှောက်ပြော နေတာ မဟုတ်လား"

အလျင်စလို အော်ဟစ်သံ များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအထဲမှ အများစုမှာ အရင်က ကျီချန်တောက် နှင့် နိုင်ငံရေး ရန်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသော အမတ်ဟောင်း အချို့ ပင်ဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးချုပ် နှင့် အမတ်ကြီး အချို့ ပါဝင်ပြီး သူတို့က မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ် ပူပန်မှု များဖြင့် အဆက်မပြတ် မေးမြန်း နေကြလေသည်။ အစစ်အမှန် အဖြေ တစ်ခုကို ရှာဖွေ ချင်နေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျီချန်တောက် က ဘာကို ကိုယ်စားပြု သနည်း ဆိုသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ နိုင်ငံရေး ရန်သူ အနေဖြင့် ဖြစ်နေလျှင်တောင် သူတို့က ကျီချန်တောက် ကို မသေဆုံး စေချင်ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူ သေဆုံး သွားသည် နှင့် လောကကြီး က သေချာပေါက် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဦးရီးတော် က လောက ကြီး ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပဲ... ဘယ်လို လုပ်ပြီး ထျန်းယွမ် မှာ ကျဆုံး နိုင်မှာလဲ... ချန်ချင်းဖန်... မင်း က ငါ ကိုယ်တော် ကို လိမ်နေတာ မဟုတ်လား... ဦးရီးတော် က မင်း ကို ဒီလို ပြောခိုင်း လိုက်တာ မဟုတ်လား... သူ နိုင်ငံတော် ရဲ့ ကံတရား ကို ထုတ်ယူ သုံးစွဲ တဲ့ အတွက် ငါ ကိုယ်တော် က သူ့ကို အပြစ်မတင် ပါဘူး... ငါ ကိုယ်တော် က သူ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ အပြစ် မတင်ခဲ့ပါဘူး... မြန်မြန်... သူ့ကို မြန်မြန် ပြန်ခေါ်ခဲ့... ငါ ကိုယ်တော် က သူ့ကို ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ် တွေ ပေးမယ်"

နဂါးပလ္လင် အပေါ်တွင် အပြင်ဘက် သို့ အမြဲတမ်း ခန့်ညား ထည်ဝါ မှုကို ထိန်းသိမ်း ထားသော ယွမ်ခန် ဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောင် က ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် ထိတ်လန့် သွားတော့သည်။ စကားများ ပင် အစီအစဉ် မကျ ဖြစ်နေပြီး နဂါးဝတ်ရုံ အောက်ရှိ လက်နှစ်ဖက် က ယခုအခါ အနည်းငယ် တုန်ယင် နေပေသည်။ ကျီချန်တောက် သေဆုံး သွားမည် ကို သူ မယုံကြည်ချေ။

'မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူ က ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီးလေ... သူ က ဧကရာဇ် ပလ္လင် ကို အလိုရှိသလို ခြယ်လှယ် နိုင်ပြီး ဧကရာဇ် ရဲ့ အာဏာ ထက် ပင် သာလွန် နေသူလေ... သူ က ဘယ်လို လုပ်ပြီး သေဆုံး နိုင်မှာလဲ... သူ က ဘယ်လို လုပ်ပြီး သေဆုံး လို့ ရမှာလဲ... အကယ်၍ သူ သာ သေဆုံး သွားရင် ငါ ကိုယ်တော် က ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ... အင်ပါယာ နန်းတော် က ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ... ကျီ မိသားစု ရဲ့ နိုင်ငံတော် ကြီး က ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ...'

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျီဝမ်ဟောင် က အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား နေပြီး ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ် နိုင်တော့ချေ။ သူ က ကျီချန်တောက် ၏ လက်ထဲမှ အစစ်အမှန် အာဏာ များကို ရယူ ကာ ဧကရာဇ် ၏ ခန့်ညား ထည်ဝါ မှုကို ထိန်းသိမ်း ထားချင် ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ကျီချန်တောက် ကို သေဆုံး စေရန် ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစား ခဲ့ဖူးချေ။ တစ်ဖက်လူ ရှိနေခြင်း က အင်ပါယာ နန်းတော် တစ်ခုလုံး ၏ အကြီးမားဆုံးသော ကျောထောက်နောက်ခံ ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

အလားတူပင် ဧကရာဇ် ဖြစ်သော သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ကျောထောက်နောက်ခံ လည်း ဖြစ်၏။ သူ က တစ်ဖက်လူ ၏ ကျဆုံးမှု ကို အခြေခံအားဖြင့် လက်မခံ နိုင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး သေဆုံး သွားပါက လောကကြီး က သေချာပေါက် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဧကရာဇ် ပလ္လင် ပင်လျှင် တည်မြဲ နိုင်တော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းဖန် က ခေါင်းကို မော့ကာ နဂါးပလ္လင် အပေါ်ရှိ ဧကရာဇ် ကို တည့်တည့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး လုံးဝ အပို ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါ က ထျန်းယွမ်မြို့ က တိုင်းပြည်ဆရာ ဝမ်ထိုက်ရှီး ပို့လိုက်တဲ့ သတင်း ပါ... နတ်မင်းကြီး က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေ ရဲ့ မျက်စိရှေ့ မှာပဲ ခန္ဓာကိုယ် ကို ပူဇော် ပြီး ထျန်းယွမ် မှာ ကျဆုံး သွားခဲ့တာပါ..."

ကျီဝမ်ဟောင် ၏ မျက်နှာ ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်အယောင် များ ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးစားပွဲ ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများ အားလုံးကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း ကာ လှဲချ ပစ်လိုက်လေသည်။ အောက်ဘက်ရှိ ချန်ချင်းဖန် နှင့် မှင်သက် နေကြသော အမတ်များ ကို ကြည့်ရင်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ က ခွန်အား များ အားလုံး ကို ဆုံးရှုံး သွားသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ အားအင် ကင်းမဲ့စွာ ဖြင့် နဂါးပလ္လင် အပေါ်တွင် ပျော့ခွေ ကျသွားတော့သည်။ ကြီးမားသော ဖိအား တစ်ခု က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံ လာသည်ဟု သာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ကို အချိန်တိုလေး အတွင်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

မပီဝေဝါ အသိစိတ် ထဲတွင် သူ က နန်းတော် အထက်၌ ထို ခန့်ညား ထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ကို လှမ်းကြည့် နေဆဲ ဖြစ်သည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန် ထောက်ခံ ပေးခဲ့သော ထို ပုံရိပ် ကို သူ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်တည်း အင်အား ဖြင့် သူ့ကို ဧကရာဇ် ပလ္လင် အပေါ်သို့ တွန်းပို့ ပေးခဲ့ပြီး အဆုံးအစမရှိသော ဂုဏ်ကျက်သရေ များကို ပေးစွမ်း ခဲ့လေသည်။

"နတ်မင်းကြီး..."

"နတ်မင်းကြီး..."

ချန်ချင်းဖန် က အတည်ပြု သတင်း ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြောဆို လိုက်ချိန်တွင် နန်းတော် တစ်ခုလုံး သာမက ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံ သွားတော့သည်။ မြို့ပြ နှင့် စစ်ဘက် ဆိုင်ရာ အရာရှိများ အားလုံး ဝမ်းနည်း ကြေကွဲ ခြင်း မရှိသူ မရှိကြချေ။

"အရှင်မင်းကြီး... နတ်မင်းကြီး က အင်ပါယာ နန်းတော် နဲ့ လောက ကြီး အတွက် အများကြီး ပေးဆပ် ခဲ့ပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုး က အရှင်မင်းကြီး ကို နတ်မင်းကြီး အတွက် နတ်ကွန်း တည်ဆောက် ပြီး လောက တစ်ခုလုံး ရဲ့ အမွှေးတိုင် ပူဇော် မှု ကို ခံယူ စေဖို့ တောင်းဆို ပါတယ်"

"ကျွန်တော်မျိုး လည်း ထောက်ခံ ပါတယ်"

"ကျွန်တော်မျိုး လည်း ထောက်ခံ ပါတယ်"

"နတ်မင်းကြီး..."

ကျီချန်တောက် ကို လွမ်းဆွတ် တမ်းတ ပြီး စစ်အကျိုးဆောင်မှု တောင်းခံ သော စကားများ က အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး က ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး ဆူညံသော အသံများ က ကျီဝမ်ဟောင် ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက် လာကာ သူ့ကို လျင်မြန်စွာ သတိ ပြန်လည် ဝင်လာစေတော့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျီဝမ်ဟောင် ၏ အသံ က အနည်းငယ် ခြောက်ကပ် နေပေသည်။

"ထုံးတမ်း စဉ်လာ ဝန်ကြီး ဌာန ကို နတ်မင်းကြီး ရဲ့ နာရေး ကိစ္စ အတွက် ဆွေးနွေး တိုင်ပင် ခိုင်းလိုက်ပါ..."

"ဒီနေ့... ဒီနေ့ တော့ ဒီလောက် နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ရအောင်... ငါ ကိုယ်တော်... ငါ ကိုယ်တော် ပင်ပန်း သွားပြီ..."

ကျီဝမ်ဟောင် က အားအင် ကင်းမဲ့စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် လက်တစ်ဖက် ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဘေးတွင် စောင့်နေသော လီချန်ကျုံး က တွဲထူ လိုက်လေသည်။ နဂါးပလ္လင် အောက်သို့ ဆင်းကာ ဘေးပေါက် မှနေ၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ မူလ က မတ်မတ် ရပ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကလည်း ယခုအခါ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ် နေပြီး ကြီးမားသော ဖိအား ကြီး တစ်ခု ၏ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖိနှိပ် ထားမှုကို ခံလိုက်ရသည့် အလား ပင်ဖြစ်ချေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး ၌ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး ဆူညံ နေသူ များ... ဝမ်းနည်း ကြေကွဲ နေသူ များ ရှိသလို ချန်ချင်းဖန် ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ် နေသူ များ လည်း ရှိကြလေသည်။

တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် ယွမ်ခန် ဆယ့်သုံးနှစ်၊ ကိုးလပိုင်း နှစ်ဆယ်ရက်နေ့၊ ဆောင်းဦး ရာသီ တွင် ဖြစ်လေသည်။ သတင်း တစ်ပုဒ် က ဖုန်းထျန်း နန်းဆောင် မှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မြို့တော် တစ်ခုလုံး ကို တုန်လှုပ် သွားစေတော့သည်။

အံ့အားသင့် တုန်လှုပ် ရခြင်း ၏ အကြောင်းရင်း မှာ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် က ပြင်ပလောက တွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ၏ မဟာ သူတော်စင် များနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက် ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာသူတော်စင် ဆယ်ပါး ကျော် ကို ခုတ်ပိုင်း သတ်ဖြတ် ခဲ့ကာ နောက်ဆုံး တွင် ခွန်အား ကုန်ခန်း သွားပြီး လောကရှိ သက်ရှိ သတ္တဝါများ အားလုံးကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက် ရန် အတွက် ခန္ဓာကိုယ် ကို ပူဇော် ၍ ထျန်းယွမ် ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ကို ဖြည့်ဆည်း ကာ ထို နေရာတွင် ပင် ကျဆုံး သွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ သတင်း ထွက်ပေါ်လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြို့တော် တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလွန်အမင်း ပွက်လောရိုက် သွားတော့သည်။ လူအများအပြား က ထျန်းယွမ် ဆိုသည်မှာ ဘာလဲ ဆိုသည်ကို မသိရှိကြသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ ရှင်းပြ မှု အောက်တွင် ထို နေရာ က အစစ်အမှန် နိုင်ငံတော် တံခါးပေါက် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည် သွားကြတော့သည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မြို့တော် တစ်ခုလုံး ဝမ်းနည်း ကြေကွဲ သွားကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူ များ က အလိုအလျောက် ပင် ကျီချန်တောက် အတွက် နာကျင်စွာ ငိုကြွေး ကြတော့သည်။

ကျီချန်တောက် က အာဏာ ရှိသော အမတ် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ပြည်သူများ ကို ဘယ်တုန်းကမှ ကြီးနိုင်ငယ်ညှဉ်း မလုပ်ခဲ့ချေ။ နာမည်ဆိုး များ လည်း ထွက်ပေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ပညာရှိ ဘုရင် ဟူသော အမည်နာမ ကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထားကာ မြို့တော် အတွင်း၌ အလွန် မြင့်မားသော သြဇာ အာဏာ ရှိပြီး တော်ဝင် မိသားစု ၏ စံပြ တစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ က လောကရှိ ပြည်သူများ အတွက် ထျန်းယွမ် တွင် စစ်ပွဲ အတွင်း ကျဆုံး သွားခဲ့ပြီး ထိုကဲ့သို့သော နောက်ဆုံး နှုတ်ဆက် စကား များကိုပင် ချန်ရစ် ခဲ့သေးရာ ဤမျှ ဝမ်းနည်း ကြေကွဲ ဖွယ်ရာ ကောင်းသော ကိစ္စ မျိုး က သဘာဝကျကျ ပင် မြို့တော် ရှိ ပြည်သူများ သာမက အရာရှိများ ၏ နာကျင် ဝမ်းနည်း မှု ကိုပါ လှုံ့ဆော် ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

ကျီချန်တောက် ကျဆုံး သွားသော သတင်း က အလွန် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့ သွားပြီး ရက်တိုလေး တစ်ရက် နှစ်ရက် အတွင်းမှာပင် လောက တစ်ခုလုံး သို့ ပျံ့နှံ့ သွားခဲ့လေသည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် လောကကြီး တုန်လှုပ် သွားပြီး လူ့လောက တုန်လှုပ် သွားတော့သည်။

ကြားသိရသူတိုင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့် ခြင်း မရှိသူ မရှိကြချေ။