အခန်း ၅၅၄

အခန်း (၅၅၄) - သွေးမိစ္ဆာကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချေမှုန်းခြင်း

ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်တစ်ခုတွင် အရာအားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသည်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် တည်ရှိနေသော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာမူ အထူးပင် ထင်ရှားနေသည်။ ထိုရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်နေသူများမှာ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ယောက်ပါဝင်သော အဖွဲ့ငယ်တစ်ခုပင်။ သူတို့သည် နေရာအနှံ့အပြားမှ ပိတ်ဆို့ထားကြပြီး ဝတ်ရုံနက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဝိုင်းရံထားသည်။

"ဟေ့ကောင်.... မင်း တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ၊ ငါတို့ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းသားတွေကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့"

စကားပြောလိုက်သူမှာ ငယ်ရွယ်ပုံရသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် ထူးခြားလှပေသည်။ သူသည် အခြေတည်အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသူ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် သာမန်လူငယ်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ချီသန့်စင်အဆင့်တွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူကား ဟန်ကျန့် ပင်ဖြစ်၏။ ချီသန့်စင်အဆင့်တွင်ရှိစဉ်က ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင် ထိပ်သီးစာရင်းတွင် နံပါတ်တစ် ရရှိခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်၏။ အခြေတည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အစောပိုင်းအဆင့်၌သာ ရှိသေးသော်လည်း အဆင့်လတ် ဓားကျင့်ကြံသူများကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ထက်မက သူသည် ကြီးမြတ်လှသော နောက်ခံအဆင့်အတန်းတစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။ သူကား ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်သူတော်စင်တစ်ပါး၏ မြေး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျော်ကြားလှသော ဂုဏ်သတင်းများ ရှိနေလင့်ကစား ယခုအခါ သူဦးဆောင်လာသော အဖွဲ့သည် အလယ်ရှိ ဝတ်ရုံနက်ကျင့်ကြံသူအား အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြရ၏။ အကြောင်းရင်းကား ခိုင်လုံလှပေသည်။ ထိုရန်သူသည် အခြေတည်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ပို၍ ဆိုးသည်မှာ သူ၏ မိုးကြိုးတိုက်ကွက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် အရိပ်အယောင် ပြသနေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ထိုသူသည် ရွှေအမြုတေ မဖွဲ့စည်းနိုင်သေးသော်လည်း လက်ရှိသက်ရှိထင်ရှားရှိသမျှသော အခြေတည် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးနီးပါးကို သာလွန်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ရွှေအမြုတေတစ်ပိုင်း (ရွှေအမြုတေအတုအယောင်) ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းအတွင်း၌ မည်သူမျှ မထိပါးရဲလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။ သူတို့အား သွားရောက်ရန်စမိသူတိုင်းသည် များသောအားဖြင့် ဘေးဒုက္ခနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရစမြဲ ဖြစ်၏။ ဟန်ကျန့်တို့အဖွဲ့သည် ထိုသူအား အခြေတည်နှောင်းပိုင်းအဆင့်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း အခြေအနေမှန်ကို သိရှိသွားချိန်တွင်မူ နောက်ဆုတ်ရန် အလွန်နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ စိတ်ကိုတင်းထားပြီး အဆုံးထိ ရင်ဆိုင်ရန်သာ ရှိတော့ချေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ကျင့်ကြံသူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရှေ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ကောင်တွေ ငါ့နောက်ကို တမင် လိုက်နေကြတာ.... မင်းတို့ ဂိုဏ်းတူညီလေးရဲ့ အလောင်းအတွက် မဟုတ်လား၊ ရော့.... ယူလိုက်ကြလေ"

ခြောက်သွေ့နေသော ရုပ်အလောင်းတစ်ခုသည် ဟန်ကျန့်၏ ရှေ့သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ခြောက်သွေ့၍ အရေခွံမျှသာ ကျန်တော့သော ရုပ်အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟန်ကျန့်၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့၏။ သွေးတစ်စက်မျှပင် ကျန်ရှိမနေတော့ချေ။ ဤသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

ဟန်ကျန့်သည် ဗီဇအရ နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သွေးမိစ္ဆာလား...."

သွေးမိစ္ဆာက ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးနှင့် သူတို့ ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်များကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းကြီးက တပည့်တွေရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေက သာမန်လူတွေထက် ပိုကောင်းမှာပဲ”

စကားပင် မဆုံးသေး၊ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မုဒြာလက်ကွက်များ ဖော်ဆောင်လိုက်တော့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဟန်ကျန့်ကလည်း အော်ဟစ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း"

သူ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးသည် သူတို့၏ ရုပ်သေးရုပ်များကို အသက်သွင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ကြလေတော့သည်။

....

စစ်တလင်းပြင်ကြီးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး သွေးချင်းချင်းနီလျက် ရှိနေချေပြီ။ ယခင်က ရှိခဲ့သော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ဒါဇင်ကျော်အနက် လေးရုပ်သာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်။ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင်မူ နှစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တော့၏။

ဟန်ကျန့်သည် သိန်းငှက်ရုပ်သေးရုပ်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ဘေးတွင်မူ စစ်ရုပ်သေးရုပ်ကြီး တစ်ရုပ် ရှိနေသည်။ အခြား လျင်မြန်လှသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကမူ သွေးမိစ္ဆာနှင့် အနီးကပ် လုံးထွေး တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ခက်ထန်နေသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများနှင့် ဒေါသတရားများက တောက်လောင်နေချေပြီ။

သူ ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းခဲ့သည်။ သူသည် ရွှေအမြုတေတစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အထင်သေးခဲ့မိ၏။ လက်တွေ့အမှန်တရားမှာ ခါးသီးလှပေသည်။ အမြုတေ မဖွဲ့စည်းနိုင်သေးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုးသည် အခြေတည် ကျင့်ကြံသူ မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ များစွာ သာလွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တိုက်ကွက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သွေးမိစ္ဆာသည် သူတို့အဖွဲ့၏ အများစုကို ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးများကဲ့သို့ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဂိုဏ်းတူညီလေးဖြစ်သော ရှုကျီတစ်ဦးတည်းသာ လဲပြိုလုနီးပါး အခြေအနေဖြင့် အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းနေရရှာတော့သည်။

"ဂိုဏ်းတူညီလေး ရှုကျီ.... တောင့်ခံထားစမ်း"

ဟန်ကျန့်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ အကြီးအကဲ လင်ဟူကို အကြောင်းကြားပြီးပြီ၊ သူ မကြာခင် ဒီကို ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ရှုကျီ၏ ဝတ်ရုံများမှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေချေပြီ။ အခြေတည် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော လူသားပုံစံ ရုပ်သေးရုပ်ကြီးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းချုပ်ထားရမှုကြောင့် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များမှာ ကုန်ခမ်းနေပြီး စိတ်အာရုံများမှာလည်း ဝေဝါးထုံထိုင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဟန်ကျန့်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ ဆတ်ကနဲ တုန်သွားပြီး ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရမ်းလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး.... ကျွန်တော် နောက်ကနေ ခုခံပေးထားမယ်၊ အစ်ကို အမြန်ဆုံး ဆုတ်ပါတော့"

သူ စကားသံပင် မဆုံးသေး၊ ရဲရဲနီနေသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ကောက်ထည့်လိုက်လေသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုမှာ ရူးသွပ်စွာ အရှိန်မြင့်တက်လာပြီး သုံးဆအထိ အတင်းအဓမ္မ မြင့်တက်သွားတော့၏။

ဟန်ကျန့် ထိုဆေးလုံးကို မှတ်မိသည်။ ၎င်းကား နာမည်ကျော် ဆေးဖော်ဆရာ တန်ချန်ဇီ ဖော်စပ်ထားသော ပထမအဆင့် သွေးအဆီအနှစ်ဆေးလုံး ဖြစ်ပေသည်။ အကြီးအကဲ ထျန်းရှင်းကျီသည် ထိုဆေးလုံးကို တန်ချန်ဇီထံမှ တိုက်ရိုက် ရရှိခဲ့သည်။ ထျန်းရှင်းကျီ၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရှုကျီထံတွင် ထိုဆေးလုံး ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

ရှုကျီတစ်ယောက် ဆေးလုံးကို သောက်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ကာ၊ ဟန်ကျန့် ဆုတ်ခွာနိုင်ရန် အချိန်ဆွဲပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအပြုအမူက ဟန်ကျန့်အား ရင်ထဲအသည်းထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားစေခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းတူညီလေး.... မင်းကွာ...."

သူ၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် နောက်ထပ် ဖြစ်ပျက်လာသော အရာက သူ့အား အံ့အားသင့်ကာ မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။ ရှုကျီသည် ရရှိလာသော စွမ်းအားအသစ်များဖြင့် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်မည့်အစား ရုတ်တရက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ သူသည် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ နောက်သို့ မီတာပေါင်းများစွာ ခုန်ဆုတ်သွားတော့၏။ ထိုမထင်မှတ်ထားသော အပြုအမူက ဟန်ကျန့်အား လုံးဝ အငိုက်မိသွားစေခဲ့သည်။

‘သူ.... သူ ငါ့ကို ပစ်ထားခဲ့တာလား.... ငါ့ကိုလေ.... ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ဘိုးဘေး ဟန်ကျန်းရဲ့ မြေးကိုလေ.... သူ ဘယ်လိုတောင် ဇရှိနေတာလဲ’

ထိုစဉ် အေးစက်လှသော အသံတစ်သံက သူ၏ နားစည်နားတွင် ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တိုက်ပွဲထဲမှာ စိတ်လွင့်နေတာလား.... ကောင်လေး၊ မင်းက မင်းကိုယ်မင်းပဲ အထင်ကြီးလွန်းနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကိုပဲ အထင်သေးလွန်းနေတာလား"

ဟန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့၏။ သွေးမိစ္ဆာသည် အခြေတည်နှောင်းပိုင်း ရုပ်သေးရုပ်ကြီး၏ ခုခံမှုကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်းးး....

အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဟန်ကျန့်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး သူ့အား အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူ အသက်ရှင်လျက် ရှိသေး၊ မရှိသေးကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ချေ။ သွေးမိစ္ဆာသည် လဲပြိုနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ချောင်းများဖြင့် ဓားတံဆိပ်တစ်ခုကို ခတ်နှိပ်လိုက်၏။ သူ၏ ဓားပျံသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ရှေ့သို့ လျှပ်စီးအလား ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် မိုင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရှုကျီ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်သည် ဥက္ကာပျံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြတ်ဝင်လာခဲ့ပြီး နောက်တွင် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုဓားကြီးသည် ရှုကျီ၏ ရင်ဘတ်ကို ချင်းချင်းထွင်း၍ ဖောက်ဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ့အား မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားစေခဲ့၏။ ထိုအချိန်မှသာ သွေးမိစ္ဆာသည် ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဖျတ်ခနဲ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားပျံကို စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ခုခံရန် စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

ချလွင်....

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ထိုခန့်ညားလှသော ဓားကြီးသည် စွမ်းအားကင်းမဲ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရချေပြီ။

“ဓားပျံတစ်လက်.... မင်းက ဒါမျိုးနဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့"

သူ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသော ဖြူဖွေးသည့် အလင်းတန်းဆီသို့ နောက်ထပ် ဓားတံဆိပ်တစ်ခုကို ခတ်နှိပ်လိုက်ပြန်သည်။

"မင်းလို အဆင့်မျိုးနဲ့ ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား.... မင်း သေမင်းနဲ့ တွေ့ချင်နေပြီထင်တယ်"

ထိုဆင်စွယ်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ အတောင်ပံကြီးများမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ထွက်လာခဲ့ပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

“မင်းပဲလား”

ထိုအတောင်ပံများကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သွေးမိစ္ဆာ၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့၏။ သူ၏ စိတ်အာရုံက မြန်ဆန်လှသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ အနည်းငယ် နှေးကွေးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ရန်သူ၏ အရှိန်အဟုန်က အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် မီတာတစ်ရာကျော် ကွာဝေးသော အကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ ဓားကို ပြန်လည်ခေါ်ယူရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူသည် ဗီဇအရ သူ၏ ခံစစ် မှော်လက်နက်ဖြစ်သော အနီရောင် ပိုးဖဲကြိုးရှည်ကြီးကိုသာ ရှေ့တွင် ဖြန့်ခင်း၍ ကာကွယ်လိုက်ရတော့သည်။

နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းသည် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လက်တစ်ဖက်သည် အနီရောင် ပိုးဖဲကြိုးကြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်၏။ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်လှသော စွမ်းအားကြီးဖြင့် ထိုမှော်လက်နက်၏ ခံစစ် အစီအရင်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ အခြား လက်တစ်ဖက်မှာမူ မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ လက်သည်းကဲ့သို့ ဖြန့်ကားလာပြီး အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့၏။

ထိုတိုက်ချက်သည် သွေးမိစ္ဆာ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုဖူးတုံးတစ်ခု လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ တုန်ခါနေဆဲဖြစ်သော နှလုံးသားကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်တော့၏။ သွေးမိစ္ဆာ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ထိုနှလုံးသားသည် အသား အပိုင်းအစများနှင့်အတူ ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။

သွေးမိစ္ဆာသည် သူ၏ ထိတ်လန့်မှုနှင့် နာကျင်မှုများကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ပြန်လာစမ်း...."

စုတ်ပြဲနေသော အနီရောင် ပိုးဖဲကြိုးကြီးသည် ရှေ့သို့ ပျံသန်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားပြန်သည်။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားလင့်ကစား သူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ မှော်လက်နက်ကိုသာ ဆက်လက် အသက်သွင်းနိုင်ဦးမည်ဆိုပါက နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူ အသက်ငင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသေးသည်။

သို့သော်လည်း ဆင်စွယ်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားသည် သူ့အား မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ လက်နှစ်ဖက်လုံးမှာ ဖြန့်ကားလာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချင်း မထိမိသေးသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးများက ဝုန်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုလှိုင်းလုံးကြီးသည် ကျောက်ဆောင်ကို ရိုက်ခတ်သည့် ရေလှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ သွေးမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး သူ့အား နှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဝုန်း....

သွေးများနှင့် အသားစများကြားတွင် သွေးမိစ္ဆာ၏ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် အသက်မဲ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ထိုအချိန်မှသာ ဆင်စွယ်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားမှာ ရပ်တန့်သွားတော့၏။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စုတ်ပြဲနေသော အနီရောင် ပိုးဖဲကြိုးကြီးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့်မူ သွေးမိစ္ဆာ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သိုလှောင်အိတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ သူ လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လူသားပုံစံ ရုပ်သေးရုပ်ကြီးကိုပါ သိမ်းဆည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ဟန်ကျန့်၏ လှုပ်ရှားမှုမရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ဝေးကွာလှသော အရပ်ဆီသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့၏။ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ အခြား အသတ်ခံထားရသော တပည့်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကိုမူ သူ တစ်ချက်ကလေးမျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။

ထိုဆင်စွယ်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသား ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ သွေးမိစ္ဆာ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သိမ်းပိုက်သွားသည့် အချိန်အထိမှာ အသက်ရှူတစ်ချက်စာ အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ