အခန်း ၅၆၀

အခန်း (၅၆၀) - ဝမ်ယွမ်ထံ အကြံတောင်းခြင်း

လော့ချန် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းမှ ပြန်လာခဲ့သည်မှာ ၄ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပထမနှစ်နှစ်အတွင်း သူသည် ထျန်းလန်တောင်ပေါ်၌ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ တစ်ကြိမ်က ၂၀ သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ယခု သူ မြင်တွေ့နေရသော အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်သည် သူ၏ အစောပိုင်း ခန့်မှန်းချက်များနှင့် ကွက်တိ ကိုက်ညီနေပေသည်။ အခြေတည်နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိရန် ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း စစ်တလင်းပြင်၌ ကျင်လည်ခဲ့ရသော နောက်ထပ် နှစ်နှစ်တာကာလမှာမူ လုံးဝ ခြားနားသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတောအတွင်း သူ၏ တိုးတက်မှုအမှတ်များမှာ လှုပ်ရှားမှု မရှိသလောက်ပင် ငြိမ်သက်နေခဲ့၏။ ဤသည်မှာ မတတ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်ပေသည်၊ စစ်မြေပြင်ဟူသည်မှာ စနစ်တကျ ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ မပြတ်တမ်းဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲငယ်များနှင့် ရှည်လျားလှသော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများသည် ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခမ်းခြောက်စေခဲ့သည်။ လော့ချန် အနည်းငယ်မျှ ရရှိခဲ့သော တိုးတက်မှုအမှတ်များမှာ ထောင်ဝမ် ပေးထားသည့် အဆင့်မြင့် နဂါးပျံဆေးလုံးများကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ အခြားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာဆိုပါက ကျင့်ကြံမှုမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"တိုက်ပွဲဆိုတာ ငါ့လို အခြေတည် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လျှောက်ရမယ့် လမ်းစဉ် မဟုတ်ဘူးပဲ.... အစ်ကိုဝမ်လို ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံတဲ့သူမျိုးကျတော့မှ တိုက်ပွဲကို အသုံးချပြီး သွေးချီအသွင်ပြောင်းခြင်းကို ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် သဘောပေါက်နိုင်မှာ" ဟု လော့ချန် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော်ငြားလည်း လော့ချန်သည် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစကို မျက်ခြေပြတ်ခွင့် မပေးခဲ့ဖူးချေ။ စစ်ပွဲကြောင့် တိုးတက်မှု နှေးကွေးသွားမည့်အရေးကို သူ ကြိုတင်မြော်မြင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဆုံးရှုံးသွားသောအရာများကို အာရုံစိုက်နေမည့်အစား အခြားအရာတစ်ခုဖြစ်သော မှော်အတတ်များဆီသို့ အာရုံလွှဲပြောင်းလိုက်၏။

သူသည် ကွဲပြားသော နယ်ပယ်သုံးခုမှ တတိယအဆင့် မှော်အတတ်သုံးမျိုးကို တတ်မြောက်ထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပျံသန်းခြင်း၊ စိတ်ညှို့ခြင်းနှင့် ပုံစံအားဖြင့် ရိုးရှင်းလှသော်လည်း ပြီးပြည့်စုံရန် ခက်ခဲလှသော တားမြစ်လျှို့ဝှက်ချက်အတတ်တစ်ခုတို့ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရီးဝေးပျံသန်းမှုအတွက် သူ အားကိုးရသော မိုင်ကိုးသောင်းခရီး မှော်အတတ်မှလွဲ၍ ကျန်နှစ်မျိုးမှာ အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန် သုံးစွဲရန် သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ရှာဖွေရန် မသင့်တော်ချေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်ကဏ္ဍ၌ သူသည် ထူးခြားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ မြေပြိုခြင်း၊ ဖန်သားနတ်ဘုံအကာရံနှင့် နေမီးလျှံမှော်အတတ်တို့မှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စစ်မြေပြင်တွင် သူ စိုးမိုးနိုင်ရန်အတွက် အားကိုးရသော လက်နက်ကောင်းများ ဖြစ်ခဲ့ရုံမက၊ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်များနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုသောအခါ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများကိုပင် တုံ့ပြန်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ နွေဦးလေပြေ မိုးရေစက်အတတ်သည်ပင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ အစပိုင်းတွင် လော့ချန်သည် ကူချိုင်ယီ အခြေတည်အဆင့် တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ကျရှုံးခဲ့ပြီး ရရှိခဲ့သော အတွင်းဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက်သာ ဤအတတ်ကို သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုထက်ပို၍ သူ ဘာမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် စစ်ပွဲဖြစ်ပွားလာသောအခါ ဤကုသရေးမှော်အတတ်သည် ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို ချက်ချင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ လီယင်ကျန်းကို ကုသပေးသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် လော့ထျန်းအဖွဲ့၏ အခြားသော ဒဏ်ရာရအဖွဲ့သားများကို ကုသပေးသည်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် အလွန်ပင် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်လောက်အောင် အသုံးဝင်ခဲ့ပေသည်။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ကုန်လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်နှစ်အတွင်း၌ လော့ချန်သည် ဤမှော်အတတ်ကို မရေမတွက်နိုင်အောင် အားကိုးခဲ့ရသည်။ သူသည် ခါးသီးလှသော မိုးကြိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သွန်းလုပ်သည့် စမ်းသပ်ချက်များကို ခံယူခဲ့ရစဉ်က ဤကုသရေးမှော်အတတ်နှင့် ကုစားခြင်းမှော်အတတ်တို့ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့်သာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးမသွားဘဲ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့၏ တည်ငြိမ်ပြီး မပြတ်တမ်း ကုသပေးနိုင်မှု မရှိခဲ့ပါက လမ်းစဉ်တစ်သောင်းပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်စဉ်အတတ် ရှိနေလျှင်ပင် အဆုံးမရှိသော မိုးကြိုးလှိုင်းများကြား၌ သူ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်ရှိသော ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်များကိုမူ လော့ချန် အလွန်အမင်း အာရုံမစိုက်ခဲ့ချေ။ ရေမှန်မှော်အတတ်၊ ပန်းနတ်သမီးနှင့် စိတ်ညှို့မှော်အတတ်တို့သည် လရိပ်မှော်အတတ်အတွက် အခြေခံ လိုအပ်ချက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို အထွတ်အထိပ်အထိ လေ့ကျင့်ရန်မှာ အချိန်အမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည်ဖြစ်ရာ လက်ရှိတွင် သူ့၌ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အရေးကြီးသော အကြောင်းပြချက် မရှိသေးချေ။

စိတ်လှည့်စားခြင်းမှော်အတတ်များမှာ အနည်းငယ် အနေခက်လှသည်။ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသောအခါ ကြမ်းတမ်းသော အင်အားသက်သက်ကသာ သူ့အတွက် ပိုမိုထိရောက်မှု ရှိစေသည်။ လှည့်ကွက်များကို အားကိုးမနေဘဲ ရန်သူကို အသာစီးရယူနိုင်ပေသည်။ အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်ရသော တိုက်ပွဲများတွင်မူ မျက်လှည့်အတတ်များသည် စွန့်စားရာကျလွန်းလှသည်။ ၎င်းတို့၏ ထိရောက်မှုမှာ ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အင်အားအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ပိုမိုသန်မာသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထိုမှော်အတတ်များသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် လော့ချန်သည် ထိုမျှအထိ မိုက်မဲမည့်သူ မဟုတ်ချေ။ ပြန်လမ်းခရီးတွင် အဘိုးကြီးဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင် ရန်သူ၏ လစ်ဟင်းမှုကို ရှာဖွေရန်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်လှည့်စားခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခြင်းအတတ်ကို ခဏတာမျှသာ သုံးစွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတတိယအဆင့် စိတ်လှည့်စားခြင်းအတတ်များသည် အတော်လေး အသုံးမဝင်သလို ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

သူ၏ ဆေးဖော်ပညာ တိုးတက်မှုမှာမူ သိသိသာသာ ပိုမိုကြီးမားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ စစ်ပွဲမဖြစ်ပွားမီ နှစ်နှစ်တာကာလအတွင်း ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူသည် ကရုဏာမဲ့နတ်သမီးအတွက် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို ဖော်စပ်ပေးခဲ့ရပြီး၊ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းမှ သင်ယူခဲ့သော ကြယ်တာရာလက်ကွက်တွင်လည်း အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားမိသည်မှာ ချင်းယွမ်အဆိပ်ဖြေနည်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤအဆိပ်ဖြေနည်းသည် ထိုက်ရှန်းဈေးမြို့တော် လေလံပွဲတွင် ဟော်ဟူ ဖော်ပြခဲ့သည့်အချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှု မရှိသလို ဖြစ်နေ၏။ ထိုစဉ်က အခြေခံအဆင့်အတွက် တစ်နှစ်၊ ကျွမ်းကျင်အဆင့်အတွက် သုံးနှစ်၊ ပါရမီရှင်အဆင့်အတွက် ငါးနှစ်နှင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်အတွက် ဆယ်နှစ် အချိန်ယူရမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် လော့ချန်၏ တွက်ချက်မှုအရ အနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်နေသေးသလို၊ ဆေးလုံးစုပ်ယူမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်ဆိုသော အာနိသင်ကိုလည်း မခံစားရသေးချေ။

"ဖော်ပြချက်က မှားနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီအတတ်က သူတို့ပြောတာထက် ပိုပြီး လေ့ကျင့်ရခက်ခဲနေတာလား၊ ငါ အလှည့်စားခံလိုက်ရတာလား"

လော့ချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားတတ်သောသူမျိုး မဟုတ်ချေ။ သူသည် မိမိ၏ အားသာချက်များကို ကောင်းစွာသိပြီး မှော်အတတ်များနှင့် နည်းစနစ်များပိုင်းတွင် သူသည် ရှားပါးသော ပါရမီကို အစဉ်အမြဲ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤနည်းစနစ်သည် လက်တွေ့အသုံးချမှုကို အဓိကထားပြီး ထိုကဏ္ဍတွင် လော့ချန်ကို ယှဉ်နိုင်သူ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ အဆင်ပြေသည်မှာ သူသည် အဆင့်တူအခြားသူများထက် ဆေးလုံးများကို ပိုမိုအသုံးပြုခဲ့ခြင်းပင်။ ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် သူသည် ယခုအချိန်တွင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အမှတ် ၉၀၀ ဝန်းကျင်တွင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဆေးလုံးအမျိုးမျိုးကို စွန့်စားသောက်သုံးခဲ့သောကြောင့်သာ အမှတ် ၉၀၀ ကို ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် အချိန်ယူရဦးမလဲ မသိဘူး...."

လော့ချန်သည် ဤနည်းစနစ်၏ သဘောသဘာဝကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းအပေါ်တွင် အချိန်ကုန်ခံ စဉ်းစားနေမည် မဟုတ်ပေ။ ဆေးလုံးစုပ်ယူမှု အာနိသင်မရှိလျှင်ပင် အဆိပ်ဖြေသည့် အာနိသင်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်ရှိ အောင်မြင်မှုအမှတ်ကဏ္ဍကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ဟူး.... ၂၂ မှတ်ပဲ ကျန်တော့တာလား...."

တစ်ကြိမ်က အမှတ်ခြောက်ဆယ်ကျော် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် လမ်းစဉ်တစ်သောင်းပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးရန်အတွက် အောင်မြင်မှုအမှတ် လေးဆယ်ကျော်ကို သုံးစွဲခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် အမှတ်အများဆုံး အသုံးပြုခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ နိမ့်ပါးသော အဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်က နတ်ဒေဝါပျားရည်ကို ဖန်တီးခဲ့စဉ်ကပင် ဤမျှ ကုန်ကျခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ထိုစဉ်က အမှတ်နှစ်ဆယ်ကျော်မျှသာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသေးသည်။

ယခု သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ၂၂ မှတ်အနက် နှစ်မှတ်မှာ သူ နှစ်ရှည်လများ တည်ဆောက်ခဲ့သော ခိုင်မာသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့် လမ်းစဉ်တစ်သောင်းပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်စဉ်တွင် တတ်မြောက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရရှိခဲ့သော အပိုဆုအမှတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

"အမှတ်က မများပေမဲ့ အခုတလော လေ့လာရမယ့် ဆေးနည်းအသစ်တွေ မရှိသေးတာမို့ လောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်"

လော့ချန် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် လော့ချန် မိမိ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် သူ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ပထမဦးစွာ ချီစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရမည်။ အဆင့်မြင့် နဂါးပျံဆေးလုံးများ၊ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကြောနှင့် သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်တို့၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ ပြန်လည်နာလန်ထူမှုမှာ လျင်မြန်လှပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ခုမှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချရန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ လူသားတို့၏ ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် ညီမျှသော တတိယအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားကို အသုံးမပြုဘဲ ထားရစ်ရန်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆမတန် သန်မာလာခဲ့သော်လည်း ၎င်းနှင့် ကိုက်ညီမည့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များ လိုအပ်နေသေးသည်။ မှန်ကန်သော နည်းလမ်းများမရှိဘဲ ကြမ်းတမ်းသော အင်အားသက်သက်ဖြင့်သာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာ ရူးသွပ်သလို ထိရောက်မှုလည်း မရှိချေ။

လော့ချန်သည် ဤကဲ့သို့သော အဆင်မပြေမှုမျိုးကို ယခင်က မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဝမ်ယွမ်သည် ချီသန့်စင်အဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု၏ ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်အောင် သန်မာပုံရသော်လည်း၊ ကိုက်ညီမည့် နည်းစနစ်များမရှိသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခု လော့ချန်သည်လည်း အလားတူ အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် အသင့်တော်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအချက်မှာ ရွှေအမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအား ပြင်ဆင်ရန် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ရွှေအမြုတေဖွဲ့စည်းနည်း လေးခုကို စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ သုံးခုမှာ အောက်လမ်းစဉ် နည်းစနစ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး တစ်ခုမှာမူ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ ရရှိသော အထက်လမ်းစဉ် နည်းစနစ် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို သေသေချာချာ လေ့လာပြီး မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ တစ်နေ့တွင် ရွှေအမြုတေကို ဖွဲ့စည်း၍ လော့ထျန်းအဖွဲ့ကို တရားဝင် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တစ်ခုသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ဤကိစ္စရပ်သုံးခုစလုံးမှာ အချိန်နှင့် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်အဝ လိုအပ်မည်ဖြစ်ရာ လော့ချန်သည် ၎င်းအတွက် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် ညဉ့်မှောင်ရိပ်ကို အားကိုး၍ ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းလန်သို့ ဝင်ရောက်စဉ်ကလည်း သူ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာစဉ်ကလည်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သာမန်လူများသာမက ရေခဲခံတပ်ပင်လျှင် သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မသိကြချေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အစီအစဉ်များကို မည်သူမျှ မနှောင့်ယှက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိနေခြင်းပင်။

လော့ထျန်းအဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် စီမာဟွေ့နန်နှင့် ကူချိုင်ယီတို့အား တိကျသော ညွှန်ကြားချက်များ ပေးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တောင်ပြိုခြင်း သို့မဟုတ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမည့် ကပ်ဘေးမျိုးမှလွဲ၍ သာမန်ကိစ္စအသေးအမွှားလေးများဖြင့် သူ့အား လာရောက် မနှောင့်ယှက်ရန် ဖြစ်၏။

"အခုတော့.... အားလုံး အစီအစဉ်တကျ ရှိသွားပြီ၊ တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ သွားကြတာပေါ့"

လော့ချန် တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုနေ့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် စာရင်းထဲရှိ ဒုတိယအချက်ဖြစ်သော လမ်းစဉ်တစ်သောင်းပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်စဉ်ကို ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ပေါ်သို့ ကူးယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ ကျောက်စိမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မျက်လုံးများကို အသာအယာပိတ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ထိုထဲသို့ ပို့လွှတ်ကာ မှတ်တမ်းတင်ခြင်း လုပ်ငန်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အပြည့်အဝ လိုအပ်သော စေ့စပ်သေချာသည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အုတ်မြစ်မှာ ခိုင်မာလှပြီး၊ ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်လှည့်စားခြင်း အတတ်နှစ်ခုစလုံးကို လေ့ကျင့်ထားဖူးသဖြင့် ဤလုပ်ငန်းမှာ သူ ကိုင်တွယ်နိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

အချိန်များသည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် တစ်ခါမျှ မပေါ်ပေါက်ဖူးသေးသော ကျင့်စဉ်အသစ်တစ်ခုသည် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ပေါ်၌ တဖြည်းဖြည်း ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မှတ်တမ်းတင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည့် အချိန်တွင် လော့ချန် အသိအမြင်အသစ်များကိုပါ ရရှိလာခဲ့၏။

စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားရုံထက်စာလျှင် စာအုပ်အဖြစ် ရေးသားလိုက်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။ ယခင်က အလိုအလျောက် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောအရာများသည် ယခုအခါ လုံးဝဥဿုံ မြင်တွေ့လာရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကျင့်စဉ်၏ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်များကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လော့ချန် ထိုကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒီကျင့်စဉ်က.... သာမန်လူတွေဆိုရင် စမ်းတောင် စမ်းကြည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့အတွက်တောင်မှ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီး ထုဆစ်ဖို့အတွက် သုံးမယ်ဆိုရင် လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ နည်းလမ်းအသစ်တစ်ခု လိုအပ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အရင် ဆွေးနွေးကြည့်ရမယ်"

....

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် လော့ချန်သည် သူ၏ ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ ဧည့်သည်တစ်ဦးကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် ဂရုတစိုက်ဖြင့် လမ်းစဉ်တစ်သောင်းပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်စဉ် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို ဝမ်ယွမ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် ဝမ်ယွမ်မှာ အနည်းငယ် ဂရုမစိုက်သလို ရှိနေခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာ ဤအဆင့်တွင် မည်မျှအထိ ကောင်းမွန်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော် လော့ချန်က "ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက ဒီကျင့်စဉ်ကြောင့် ဖြစ်လာတာ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သောအခါ ဝမ်ယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားတော့သည်။

"ငါ့ကို ခဏလောက် အချိန်ပေး၊ သေသေချာချာ လေ့လာကြည့်ဦးမယ်"

ဂူဗိမာန်အတွင်း ငြိမ်သက်ခြင်းများ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်၏ အကြောင်းအရာများကို အာရုံစိုက်၍ လေ့လာနေတော့သည်။ သူ ဆက်လက်ဖတ်ရှုလေလေ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲလာလေလေ ဖြစ်၏။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူသည် အလင်းပွင့်သွားသလို ရှိနေတတ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တွေးတောငေးငိုင်နေကာ၊ တစ်ခါတရံတွင်မူ ဇဝေဇဝါဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေတတ်သည်။

ထိုအချိန်အတောအတွင်း သူ၏ အရေပြားပေါ်၌ သွေးချီပုံရိပ်များ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားတတ်ပြီး ၎င်းမှာ သူသည် အချို့သော အရာများကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်ကို ပြသနေ၏။ သူ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လေ့လာလေလေ သူ၏ ရင်ထဲ၌ ပိုမို ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို အသာချလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ လင်းလက်နေခဲ့သည်။

"ဒီကျင့်စဉ်ကို မင်း တကယ်ပဲ ဖန်တီးခဲ့တာလား"

လော့ချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း

"ဖန်တီးခဲ့တာရယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး.... ကျွန်တော် ဒါကို အစကနေ အဆုံးအထိ အသစ်ထွင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှေ့ကလူတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အခြေခံပေါ်မှာပဲ မှီငြမ်းထားတာပါ"

"မှီငြမ်းထားတာ ဟုတ်လား...."

ဝမ်ယွမ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် လော့ချန်၏ နှိမ့်ချသော စကားများကို ယုံကြည်သော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်အတွင်း သူ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော အရာများစွာ ပါဝင်နေသည်ကို သူ သိမြင်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် အခြေခံအားဖြင့် တတိယအဆင့် ဟင်္သာအသွင်ပြောင်းကျင့်စဉ် ပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး၊ နတ်ဘုရားတို့မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း၊ ချီခန္ဓာမူလကျင့်စဉ်နှင့် သူကိုယ်တိုင် နှစ်ရှည်လများ ကျင့်ကြံရင်း ဖန်တီးခဲ့သော ဝမ်မျိုးနွယ်လက်စွဲကျမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းများပါ ရောစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရင်းနှီးပြီးသား ကျင့်စဉ်များဖြစ်ပြီး အချို့ကိုမူ သူသည် လော့ချန်ထက်ပင် ပိုမိုနားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း ၎င်းတို့ကို စနစ်တကျ ပေါင်းစပ်၍ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာမူ အံ့ဩမှင်တက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူ့ကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အာရုံခံပေါက် ဖွင့်လှစ်ခြင်းအဆင့်၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းအရာများပင် ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် ဟောင်းနွမ်းသော ဘောင်ကို ကျော်လွန်၍ နည်းလမ်းအသစ်များစွာကို လမ်းခင်းထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ချီစုပ်ယူခြင်း၊ သွေးကူးပြောင်းခြင်း စသည်တို့ပင် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ဟောင်းနွမ်းသောအရာကို အဆင့်မြှင့်တင်ရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းမှ ပေါက်ဖွားလာသော လုံးဝဥဿုံ သစ်လွင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရိုးရာခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း သွေးချီစီးဆင်းမှုကို နားလည်ရန်ဖြစ်ပြီး ခရုခွံအတွင်း၌ တာအိုနန်းတော် ဆောက်လုပ်ရသလိုမျိုး ဖြစ်ပါက၊ လမ်းစဉ်တစ်သောင်းပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ထိုနုနယ်လှသော အခွံကြီးကို ခိုင်မာလှသော ခံတပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ လမ်းစဉ်နှစ်ခုစလုံးသည် လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ရောက်ရှိမည့် လမ်းကြောင်းမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

ခေတ္တမျှ ဝမ်ယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ သောင်းကျန်းသွားခဲ့သည်။ စိတ်ကူးစိတ်သန်းသစ်များသည် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဖြတ်သန်းလှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။ သို့သော်လည်း လော့ချန်သည် သူ့အား ကျင့်ကြံခြင်း အသိအမြင်များကို ဆွေးနွေးရန်သက်သက်အတွက် ခေါ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ နောက်ကွယ်တွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်ရင်း

"မင်း အခု ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ"

လော့ချန်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် သွေးကြောတစ်ရာစလုံး ဆက်သွယ်မိသွားပြီဖြစ်သလို အာရုံခံပေါက်အားလုံးလည်း ပွင့်သွားပြီ.... ကျွန်တော် ချီစီးကြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်း လှည့်ပတ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်သလို အသက်တစ်ချက်မှ မရှူဘဲ သုံးနှစ်လောက် နေနိုင်ပြီ.... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး သွေးကူးပြောင်းခြင်းကိုလည်း လုပ်ပြီးသွားပြီ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတွေက သန်မာလာသလို သွေးတွေကလည်း ပြဒါးလို ပျစ်ခဲနေပြီ.... အရိုးသွန်းလုပ်ခြင်းကတော့ အနှေးကွေးဆုံးဖြစ်ပေမဲ့ ကျောရိုးကတော့ နဂါးတစ်ကောင်လိုပဲ မာကျောနေပြီ.... ပြီးတော့ သားရဲတွေရဲ့ သံချပ်ကာတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ချီစွမ်းအင် အကာအကွယ်ဝတ်စုံကိုလည်း ကျွန်တော် အာရုံစူးစိုက်ပြီး ဖန်တီးနိုင်ပြီ"

လော့ချန် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တိုင်း ဝမ်ယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပိုမို ပြူးကျယ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ သူ၏ လက်သည် အလိုအလျောက် တင်းကျပ်သွားခဲ့ပြီး ဘေးရှိ ကျောက်စားပွဲခုံကြီးမှာ သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် အက်ကွဲသွားကာ အမှုန်အမွှားများအဖြစ် မြေပေါ်သို့ တဖွဲဖွဲ လွင့်စင်ကျလာတော့သည်။

ဝမ်ယွမ်သည် လော့ချန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူတို့သုံးဦး အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က လင်းယွီကျစ်၏ အဖွဲ့ထဲတွင် အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကို လော့ချန် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ၊ သူ၏ သံသယများသည် အခြေအမြစ်မရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ လော့ချန် ပြသခဲ့သော ထိုကြမ်းတမ်းလှသော စွမ်းအားသည် ဝမ်ယွမ် ယခင်က သိထားခဲ့ဖူးသော မီးမှော်အတတ်များနှင့် လုံးဝ ခြားနားလှပေသည်။

“ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တွေ မရှိတာကလွဲရင် အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်"

အကယ်၍ လော့ချန် ယခင်က ပြောပြခဲ့သမျှသည် အစိတ်အပိုင်း အပိုင်းအစလေးများသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ဤနောက်ဆုံးစကားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှု၏ ပြည့်စုံသော ပုံရိပ်ကို ဖော်ကျူးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဝမ်ယွမ်တစ်ယောက် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

မင်း ဘာတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာလဲ၊ ဘာတွေကို ပေးဆပ်ခဲ့ရတာလဲ"

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သူ မည်မျှအထိ ခါးသီးသော တန်ဖိုးကို ပေးဆောင်ခဲ့ရသနည်း။

လော့ချန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း

"အဖြေက ဒီစာလိပ်ပေါ်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားတာပဲ မဟုတ်လား"

သေးငယ်သော အဆင့်တစ်ခုစီ တက်လှမ်းရန်အတွက် ကြိုးစားအားထုတ်မှုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ အတွင်းကျင့်ကြံမှု၊ ပြင်ပကျင့်ကြံမှုနှင့် ပင်လယ်ကဲ့သို့ များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များ စုဆောင်းမှု လိုအပ်ပေသည်။ ထိုအရာများ အားလုံးကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အထပ်ထပ် တည်ဆောက်ပြီးမှသာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖော်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဝမ်ယွမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထပ်မံမေးမြန်းနေရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း သူ သိသည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်မှု ရရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပါက အတိတ်က ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ပြန်လည်ပြောပြနေရန် မလိုအပ်ချေ။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ထိုကဲ့သို့ ကြွားဝါနေရန် မလိုအပ်ပေ။

"ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကိုက်ညီမယ့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်တွေကို ရှာဖွေနေတာပေါ့"

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း

"အတိအကျပဲ.... မွေးရာပါ စွမ်းရည်မရှိတဲ့ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ဆိုတာ မာကျောတဲ့ ကြက်တစ်ကောင်ထက် မပိုဘူးလေ.... ဒါကို အစ်ကိုဝမ် အသိဆုံးဖြစ်မှာပါ"

ဝမ်ယွမ်က သူ့အား တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေတော့သည်။

သူ့ကိုယ်သူ မသိလိုက်ဘဲ သူသည် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို ထပ်မံကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်တောင်မခတ်ဘဲ အတွင်းရှိအကြောင်းအရာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်ဖတ်ရှုနေပြန်သည်။ လော့ချန်ကမူ အလျင်မလိုပေ။ သူသည် အဆင့်မြင့် နဂါးပျံဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဆေးအာနိသင်ကို စတင် စုပ်ယူလိုက်၏။

သူ ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ တတိယအဆင့် ရှေးဦးသားရဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကတည်းက သူ၏ ဆေးအာနိသင်ချေဖျက်နိုင်စွမ်းသည် ကြီးမားသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခင်က သူသည် တစ်နေ့လျှင် အဆင့်မြင့် နဂါးပျံဆေးလုံး တစ်လုံး၊ သို့မဟုတ် သုံးရက်လျှင် နှစ်လုံးသာ အများဆုံး ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ဤခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ရက်တည်းမှာပင် ထိုကဲ့သို့သော ဆေးလုံးသုံးလုံးကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။ မည်သည့် နည်းစနစ်ကိုမျှ အသုံးမပြုလျှင်ပင် သူ၏ သဘာဝ ချေဖျက်မှု ဖြစ်စဉ်က ဆေးလုံး၏ ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင် အများစုကို ခွဲထုတ်ပေးနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အနှစ်သာရအားဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် လူသားအသွင်ပြောင်း ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေချေပြီ။ ဤသည်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ၊ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကြောသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရသကဲ့သို့ပင် သူ့အတွက် ကြီးမားလှသော အဓိပ္ပာယ် ရှိပေသည်။ ၎င်းသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ သူ ဆွဲယူနိုင်သော ချီစွမ်းအင် ပမာဏ တိုးတက်လာခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးပေလိမ့်မည်။

သူ၏ အစောပိုင်း ခန့်မှန်းချက်များအရ အဆင့်မြင့် နဂါးပျံဆေးလုံး တစ်လုံးသည် ဒုတိယအဆင့် ထိပ်တန်းဝိညာဉ်ကြော၌ တစ်နေ့တာလုံး ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ညီမျှသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ယခု သူသည် သုံးလုံးအထိ ချေဖျက်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ နှစ်ဆထက်မက တိုးတက်လာတော့မည် ဖြစ်၏။

'ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတုန်းက ဆေးလုံးအမြောက်အမြား အတင်းသောက်ခဲ့တာနဲ့ သက်ဆိုင်လိမ့်မယ်၊ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သတိမထားမိဘဲ အသားကျသွားခဲ့ပြီး ချေဖျက်နိုင်စွမ်းကို သဘာဝအတိုင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်' ဟု လော့ချန် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။

လော့ချန် အတွေးကမ္ဘာထဲ၌ ကျင်လည်နေစဉ်မှာပင် ဝမ်ယွမ်သည် နောက်ဆုံး၌ သူ၏ အတွေးများထဲမှ နိုးထလာခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် လော့ချန်၏ မျှော်လင့်ချက်ရှိသော အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ အကြံပြုချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်.... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အားသာချက်တွေကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်မယ့် အရာမျိုးပေါ့.... ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် ဆိုတာကတော့ လက်တွေ့စမ်းသပ်ပြီးမှပဲ သိရလိမ့်မယ်"

"ပြောပြပါဦး အစ်ကိုကြီး"

လော့ချန် ချက်ချင်း ဆိုလိုက်လေသည်။