← Chapters

အခန်း ၅၈.၁

Vol. 7 Ch. 58.1

အခန်း ၅၈.၁

Vol. 7 Ch. 58.1

အခန်း ၅၈.၁ ။ ဇူအန် ၏ ရှုထောင့်

ရှောင်ဂိုဏ်း ၏ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုခဲ့ကြသူများထဲတွင် ထူးခြားထက်မြက်သော နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း မရှိကြသည့် ကလေးငယ်များစွာ ပါဝင်သည်။ အချို့မှာ မိဘမဲ့ကလေးများဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အချို့ကမူ လုံးဝဥဿုံ သာမန်ကာလျှံကာမျှသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဇူအန် သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် နောက်ဆုံးအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သူမကို မွေးဖွားပြီးပြီးချင်းမှာပင် သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖခင်မှာ မြို့စောင့်တပ်သားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နေ့ရက်အများစုကို မြို့ရိုးများကို စောင့်ကြပ်ရင်းသာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဇူအန်သည် လူကြီးမိဘများ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှု သို့မဟုတ် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှုများ ကြီးကြီးမားမားမရှိဘဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည်။ သူမသည် အိမ်နီးနားချင်း ကလေးများနှင့် ခဏခဏ ရန်ဖြစ်လေ့ရှိပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦး မသွားသင့်မလာသင့်သည့် မြို့၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့လည်း လျှောက်သွားတတ်သည်။

ဇူအန်အတွက်မူ နေ့ရက်တိုင်းသည် စွန့်စားခန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် ရှောင်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှောင်ဂိုဏ်းသည် အကောင်းဆုံးထဲမှ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ လူများသည် ထိုဂိုဏ်းအကြောင်းကို အထင်တကြီး တီးတိုးသံများဖြင့် ပြောဆိုလေ့ရှိကြပြီး ဇူအန်ကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်း၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်သို့ မသိမသာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ဆန်းကြယ်မှုများ၊ စွမ်းပကားများနှင့် ကျော်စောမှုများ။ သူမသည် ထိုအရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်လိုခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း သူမရွေးချယ်ခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအပေါ် မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ မိဘအများစုမှာလည်း ကန့်ကွက်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ ရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရခြင်းသည် လူများစွာ မျှော်လင့်တောင့်တကြသည့် ကြီးမားလှသော ဂုဏ်ဒြပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ထိုမျှော်လင့်နေကြသည့် လူအများစုကြားတွင် ဇူအန်ကမူ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သာမန်မြို့စောင့်တပ်သားတစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်သူ ဇူအန် သည် အရှေ့ဘက်ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ၏ အသန်မာဆုံးသော ဂိုဏ်းကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ ထိုသို့ ပြောလိုက်ပါက ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားပြီး အရေးပါလှသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့်ပင် လက်တွေ့အမှန်တရားမှာ ထိုသို့ လုံးဝမဟုတ်ခဲ့ချေ။

သာမန်နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းမှ လာကြသူများသည် 'အပြင်စည်းတပည့် များအကြားတွင် ဆန်းပြားသည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း ဇူအန်တစ်ယောက် စောစောစီးစီးပင် သိရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ အရေအတွက်အပေါ် အခြေခံသည့် ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လူပေါင်းများစွာက ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုကြသော်လည်း မြို့အတွင်း၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိသားစုမျိုးနွယ်စုကြီးဟူ၍ အရေအတွက် အကန့်အသတ်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသူ အများစုမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ပါရမီရှိကြသော်လည်း သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် အကယ်၍ 'အတွင်းစည်းတပည့် များအကြောင်းကို ပြောမည်ဆိုပါကမူ ၎င်းမှာ လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်နောက်ခံရှိသည့် လူအများအပြား ရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်မှာ မှန်ပါသည်။ ထိုသူများသည် ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပါရမီရှင်များဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ရှောင်ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်ရသည့်အခါတွင်မှ မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် မည်မျှအထိ သာမန်ကာလျှံကာလူများသာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြရသည်။

၎င်းတို့သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မနားတမ်း ကြိုးစားလေ့ကျင့်ကြသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင်မူ စစ်မှန်သော ပါရမီထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ၏ နောက်ကွယ်တွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရရှာသည်။

ဇူအန်နှင့်အတူ ရှောင်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို အတူအောင်မြင်ခဲ့ကြသူများထဲမှ အများစုမှာ အပြင်စည်းတပည့်အဆင့်ထက် မည်သည့်အခါမျှ ပိုမိုတက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။

၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ အောင်မြင်ကျော်ကြားမှု ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝလက်လျှော့ကာ ရှောင်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ အချို့ကမူ ၎င်းတို့၏ သာမန်မျှသာရှိသော ပါရမီနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီမည့် အခြားသော ဂိုဏ်းခွဲများထံသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ ဇူအန်အနေဖြင့် ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေမျိုးဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူမသည် မိမိ၏ အဆင့်အတန်းထက်မက သာလွန်လှသော ပါရမီထူးကို ပေးသနားခဲ့သည့် ကောင်းကင်ဘုံကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်မိခဲ့သည်။

ဇူအန်သည် သာမန်နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းမှ လာပြီး အတွင်းစည်းတပည့်အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် တကယ့်ကို ရှားပါးလှသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လူအများစုက သူမ ကျရှုံးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း သူမကမူ လုံးဝ ကျရှုံးမသွားခဲ့ချေ။

အပြင်စည်းတပည့် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဇူအန် သည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုရှိပြီး ပါရမီထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ဦး ဖြစ်လာသည့်အခါတွင်လည်း ထိုအချက်များက များစွာပြောင်းလဲမသွားခဲ့ချေ။ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော နောက်ခံမှလာသည့် အချို့သော အတွင်းစည်းတပည့်များ၏ အထင်သေးအမြင်သေး ဆက်ဆံမှုကို ခံရသဖြင့် အစပိုင်းတွင် အဆင်မပြေမှုအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ဇူအန်သည် ထိုသူများကို မိမိဘက်ပါလာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရာတွင် အမြဲတမ်း ဆရာကျလှသူ ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှတော့... သူမ၏ အတွင်းစည်းတပည့်ဘဝ ဖြတ်သန်းမှုသည် ပြင်ပစည်းတပည့်ဘဝတုန်းကကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ရသည်။

မှန်ပါသည်၊ တစ်ခဏတာမျှတော့ ဇူအန်တစ်ယောက် မိမိကဲ့သို့သောလူမျိုးသည်လည်း တစ်နေ့တွင် 'အဓိကစည်းတပည့် တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု တွေးမိခဲ့ပြီး ထိုသို့ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူမ၏ဘဝ မည်မျှအထိ ပြောင်းလဲသွားမည်ဆိုသည့် စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်များဖြင့် စိတ်ကူးကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မြောနေခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်... နောက်ပိုင်းတွင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

၎င်းမှာ အခြားသူတစ်ဦးဦး၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရလဒ်မျိုး မဟုတ်ပေ။ မည်သူမျှ ဇူအန်ကို မဟုတ်မတရား ကြံစည်ခဲ့ခြင်းမရှိသလို၊ မတော်တဆ ထိခိုက်နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့ခြင်းလည်း မရှိချေ။ အကယ်၍သာ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည့် ပြဿနာမျိုး ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာ၏ မြစ်ဖျားခံရာသည် အခြားသူများထံတွင် ရှိမနေခဲ့ချေ။

၎င်းက သူမတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ကသာ ပြဿနာ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဇူအန်အနေဖြင့် အရင်က ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် အတားအဆီးတစ်ခု သို့မဟုတ် မည်မျှပင် ကြိုးစားအားထုတ်ပါစေ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းမရှိသည့် ကျင့်စဉ်အဟန့်အတား' တစ်ခုနှင့် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားတတ်ပြီး အခြားသူများအားလုံး ပြေးလွှားနေချိန်တွင် မိမိကမူ လေးဖက်ထောက်တွားသွားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် နောက်ကွယ်၌သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရတော့သည်။

မှန်ပါသည်၊ ဇူအန် ၎င်း အခြေအနေကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးခဲ့သည်။ သူမ သိကျွမ်းခဲ့ဖူးသည့် ပြင်ပစည်းတပည့် အများအပြားတွင် ထိုသို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးပြီး ယခုအခါတွင်မူ ထိုအခြေအနေဆိုးကြီးသည် သူမကိုယ်တိုင်ထံသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တိုင်သိရှိလိုက်ရ ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်ရုံမျှဖြင့် ပြေလည်သွားမည့်အရာမျိုး မဟုတ်သလို၊ သူမဘက်က ပိုပြီး ရုန်းကန်ပြရုံနှင့်လည်း အဆင်ပြေလာမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ဇူအန် ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ လက်တွေ့လောကကြီး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ဖြစ်ပြီး ၎င်းအောက်တွင် ဒူးထောက်အရှုံးပေးလိုက်ရုံမှတစ်ပါး သူမအနေဖြင့် အခြားဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် သူမသည် အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရရှိထားသော လုပ်ပိုင်ခွင့်၊ အရှိန်အဝါများကို လက်လွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ရွယ်တူချင်းများက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ဆို့ရပ်တန့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားကြသည့်အခါ သူမကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှေ့သို့ ချန်ထားခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။

အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် အတွင်းစည်းတပည့်များအားလုံး၏ အောက်ခြေအကျဆုံး နေရာသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိသွားရပေတော့မည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင်မူ ၎င်းမှာ အချိန်ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အရေးမပါသော သာမန်နေရာတစ်ခုသို့ ရာထူးလျှော့ချခြင်း ခံရမည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သူမ၏ အရည်အချင်းအဆင့်နှင့် ပိုမိုကိုက်ညီမည့် ရှောင်ဂိုဏ်း၏ အခြားသော ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုခုထံသို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်စေ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ဇူအန် ၎င်းအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်ဆင်းရဲပူပန်နေရစဉ်အတွင်း ဒုတိယရွေးချယ်မှုကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်မိနေခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ထိုနည်းလမ်းက အခြားသော အတွင်းစည်းတပည့်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ အရှက်ကွဲရမည့်အရေးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ အချို့သူများကမူ ၎င်းကို သိက္ခာရှိရှိနှင့် ဘေးထွက်ပေးလိုက်ခြင်းဟုပင် သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ အခြေအနေဆိုးကြီး လူသိရှင်ကြား ပေါ်တင်ကြီး ဖြစ်မလာခင်... သူမကိုယ်တိုင်ကပဲ ပထမဆုံးခြေလှမ်းအဖြစ် အကြီးအကဲဂန်း ထံ သွားရောက်ကာ အခြားနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးရန် ကြိုတင်တောင်းဆိုသင့်သလားဟု ဇူအန် နေ့ရက်များစွာတိုင်တိုင် တွေးတောမိခဲ့ဖူးသည်။ အတင်းအဓမ္မ မောင်းထုတ်မခံရခင် မိမိဘာသာ လှည့်ထွက်သွားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဇူအန် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် မည်သည့်အခါမျှ သတ္တိမမွေးနိုင်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ ဦးနှောက်က ၎င်းမှာ အမြော်အမြင်အရှိဆုံးသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးနေစေကာမူ သူမ စိတ်ကူးကို လက်တွေ့မဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က မည်သူမျှ မသိရှိဘဲ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားရမည့် အခြေအနေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းလှန်ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ယခုကဲ့သို့ အဝေးကြီးအထိ ပင်ပန်းခံတက်လှမ်းလာခဲ့ရခြင်းမှာ ဤမျှနှင့် အလွယ်တကူ လက်လျှော့အရှုံးပေးရန်အတွက် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင်ပင်... သူမသည် လျူကျင်း ထံသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့တော့သည်။

ဇူအန်သည် သူ့အကြောင်းကို အရင်ကတည်းက ကြားဖူးထားသည်။ မကြားဖူးဘဲ မည်သို့နေနိုင်ပါမည်နည်း။ လျူကျင်း ကိုယ်တိုင် သတိမထားမိသော်လည်း သူသည် အခြားဂိုဏ်းသားတပည့်များအကြားတွင် အမြဲတမ်း နာမည်ကြီးနေသူ ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဂိုဏ်း၏ လက်ခံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် ချီစွမ်းအင်ချို့တဲ့သော သမားတော်တစ်ဦး၏ သား။

သခင်လေး ရှောင်နန် နှင့် ရင်းနှီးသော်လည်း သခင်လေး ရှောင်ဖန်း နှင့်မူ အဆင်မပြေလှသည့် လူတဦး။

စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှု သတင်းများ အရှေ့ဘက်ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် တစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင် သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့ပြီး၊ မင်္ဂလာပွဲ တကယ်တမ်း ဖြစ်မြောက်လာခဲ့သည့် အခါတွင်မူ ပို၍ပင် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်ဝန်းကျင်တွင်ပင် ဇူအန်၏ ဘဝသည် အောက် ခြေသို့ ဆိုက်ရောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က လျူကျင်း ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်လှသည်။ သူမသည် တကယ့်ကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့ရရှာသည်။ အခြားသော အတွင်းစည်းတပည့်များက အခြေအနေကို အကဲခတ်ပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြချိန်တွင် ဇူအန်ကမူ မဆိုင်းမတွဘဲ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ကာ ဝင်ရောက်စွန့်စားခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူမဘဝ၏ အကောင်းဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

အစပိုင်းတွင်တော့ ထိုသို့သော ပုံစံမျိုး လုံးဝ မပေါက်ခဲ့သည်မှာ သေချာပါသည်။ လျူကျင်း၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာမှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းလောက်အောင် ထူးခြားလှသည်မျိုး မဟုတ်သလို၊ သူနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရခြင်းကလည်း ထိုအမြင်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လျူကျင်းသည် အနည်းငယ်... ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဆန်းပြားတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ကျန်း ၏ သမက်တစ်ဦးအနေဖြင့် အကိုလျူ တစ်ယောက် ဂိုဏ်းချုပ် ပင်မအိမ်တော်ကြီး တွင် နေထိုင်မည်ဆိုပါက မည်သူမျှ အံ့ဩကြမည်မဟုတ်ပေ။ အခြားလူတစ်ဦးဦးသာဆိုလျှင် ထိုနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အကိုလျူကမူ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ချေ။

ထို့အစား သူသည် ပြင်ပရပ်ကွက် ရှိ သူ၏ သေးငယ်သော အိမ်လေးမှနေ၍ ရှောင်ဂိုဏ်းဆီသို့ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အသွားအပြန် လုပ်နေခဲ့သည်။ သူ ရရှိထားသည့် စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို အလွန်အကျွံ သုံးဖြန်းခြင်း မပြုဘဲ၊ အကိုလျူသည် သူ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲမသွားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဆက်လက် နေထိုင်ပြုမူခဲ့သည်။ သူသည် မြို့တော်၏ တန်ခိုးအစွမ်းအထက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၏ သမက်တစ်ဦး မဟုတ်သကဲ့သို့ပင် သူ၏ သေးငယ်သော မိသားစုဆေးခန်းလေးသို့ လာရောက်ကြသည့် လူနာများကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ဆက်လက် ဆေးကုသပေးနေခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရမည်ဆိုပါက ဇူအန် အနေဖြင့် အစပိုင်းတွင် အကိုလျူ က ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သေချာပေါက် တွေးထင်ထားခဲ့မိသည်။

ရှောင်ဂိုဏ်း သည် ပြင်းထန်ပြီး အပြိုင်အဆိုင်များလှသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အပြင်စည်းတပည့်များက အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်ချင်ကြသည်။ အတွင်းစည်းတပည့်များက ဂိုဏ်းမွေခံတပည့် ဖြစ်ချင်ကြသည်။ ဂိုဏ်းမွေခံတပည့်များကမူ အကြီးအကဲ ဖြစ်ချင်ကြပြန်သည်။ အကြီးအကဲများအချင်းချင်းပင်လျှင် ဂိုဏ်းအတွင်း အာဏာနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရရှိရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် အကိုလျူ၏ အခြေအနေမှာမူ ထိုသို့ လုံးဝမဟုတ်ခဲ့ချေ။ သူသည် ရှောင်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်တိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ပြိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် ကင်းဝေးနေပုံရပြီး အရာရာကို သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ဖြင့်သာ အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။

အစပထမတွင်မူ ဇူအန်သည် ရည်မှန်းချက် မရှိသောလူတစ်ဦးနှင့် သွားရောက်တွဲဖက်မိလေပြီဟု တွေးမိခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင် ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ချေ။ အဖြေမှာ ထိုအရာထက် များစွာပိုမိုရိုးရှင်းလှပြီး ၎င်းကို သဘောပေါက်နားလည်ရန် သူမဘက်က ဤမျှအထိ အချိန်အကြာကြီး ယူခဲ့ရသည့်အပေါ် ဇူအန်ကိုယ်တိုင် အရှက်ရမိခဲ့သည်။

သူမသည် သူ၏အိမ်သို့ ဘယ်နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရောက်ရှိခဲ့ပြီးမှ ၎င်းကို သတိပြုမိခဲ့ပါသနည်း။အကိုလျူသည် သူ၏ ဖခင် သို့မဟုတ် အဖိုးဖြစ်သူ၏ စကားများကို နားထောင်နေချိန်တွင် မျက်နှာထက်မှ အမူအရာမှာ လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားသွားတတ်ကြောင်းကို သတိပြုမိရန် ရက်သတ္တပတ်ပေါင်း မည်မျှအထိ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပါသနည်း။

အကိုလျူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ပညာသင်ကြားချိန်တွင် သူ သင်ယူရန် တာဝန်ရှိ၍သာ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကိုလျူသည် သူ၏ ဖခင် သို့မဟုတ် အဖိုးဖြစ်သူထံမှ ပညာသင်ယူချိန်တွင်မူ သူကိုယ်တိုင် စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ယူလို၍သာ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကိုလျူ အလိုရှိသည့်အရာနှင့် ကျန်ရှိနေသော ရှောင်ဂိုဏ်းသားအားလုံး မျှော်လင့်တောင့်တကြသည့်အရာမှာ လုံးဝ ဥဿုံ တခြားစီ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အကိုလျူ၏ နောက်ထပ် ထူးခြားဆန်းပြားသော စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဇူအန်အနေဖြင့် အသုံးချ၍ရနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆရာကြီး၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိလိုပြီး ၎င်းအတွက် သူ စိတ်အဝင်စားဆုံးဖြစ်နေသည့် အရာမှတစ်ဆင့် ကြိုးစားခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် နည်းလမ်း ဘာရှိပါဦးမည်နည်း။

ဆေးပညာနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာ အကြောင်းများကို သူမ နားမလည်စေကာမူ သူမကဲ့သို့သောလူမျိုးသည် အနည်းဆုံးတော့ စမ်းသပ်ခံပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ကူညီပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

အရာအားလုံးသည် အကိုလျူသည် က သာမန်ဆေးကုသမှု ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်နေချိန်မှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇူအန် သည် အခွင့်အရေးကို မြင်သည်နှင့် အကိုလျူ သူမအပေါ် ထိုသိုင်းကွက်ကို စမ်းသပ်လေ့ကျင့်နိုင်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီး၊ အကိုလျူဘက်မှ ငြင်းပယ်ချိန်မရခင်မှာပင် သူမ၏ လက်မောင်းကို ဓားဖြင့် ကိုယ်တိုင် မွှန်းပြလိုက်တော့သည်။

၎င်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ခဲ့သည်မှာတော့ သေချာပါသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အကိုလျူသည် သူ၏ ဆေးပညာစွမ်းရည်များကို သူမအပေါ်တွင် လာရောက်စမ်းသပ် လေ့ကျင့်ခြင်းမှာ သူမအတွက် နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ဤကိစ္စ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အောက်ပိုင်းနဲ့ အလယ်ပိုင်း ‘ဒန်ထျန်’ ကြားမှာ ချီစွမ်းအင် စီးဆင်းတာကို သေသေချာချာ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးတဲ့ ပုံပဲ။"

စကားတစ်ခွန်းတည်း။

စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့်ပင် အစ်ကိုလျူသည် သူမ၏ အနာဂတ်အမြင်ကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ‘သွေးကြောမျှင်စနစ်’ ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လပေါင်းများစွာတိုင်တိုင် ရှာမတွေ့ဘဲ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် ပြဿနာအရင်းအမြစ်ကို သူ ကွက်တိထောက်ပြနိုင်ခဲ့သည်။ သူမက ပိုပြီး အသေးစိတ်ရှင်းပြပေးရန် တောင်းဆိုသည့်အခါတွင်လည်း သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ သေသေချာချာ ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။

သူမဘက်က မတော်တဆ စကားလွတ်သွားပြီး... သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အစ်ကိုလျူသာ ထပ်ပြီး ကူညီပေးနိုင်လျှင် အလွန်ကောင်းမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောမိသည့်အခါတွင်လည်း အစ်ကိုလျူက ဘာမှစဉ်းစားမနေဘဲ ချက်ချင်း လက်ခံပေးခဲ့သည်။

စကားတစ်ခွန်းတည်း။

ထိုစကားတစ်ခွန်းက သူမ ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ အရာအားလုံးကို ပြန်ရစေခဲ့ရုံတင်မက ထိုထက်မကသော အခွင့်အရေးတွေကိုပါ လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဇူအန်သည် ရှောင်ဂိုဏ်း၏ အဝေးကွာဆုံး ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုဆီ အနှင်ခံရတော့မည့် အန္တရာယ်ရှိသူ မဟုတ်တော့ချေ။ ထို့အစား သူမသည် အရှေ့ဘက်ဆိပ်ကမ်းမြို့တော်ပြိုင်ပွဲတွင် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုရမည့် ‘အတွင်းစည်းထိပ်သီးတပည့်’ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် လျူကျင်းကို အရင်ကလည်း ‘အစ်ကိုလျူ’ ဟု အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ဖူးခဲ့ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သံယောဇဉ်တွယ်လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစကားတစ်ခွန်း ကြားလိုက်ရပြီးသည့် နောက်ပိုင်းတွင်မှ ဇူအန်တစ်ယောက် ထိုနာမကို သူမ၏ စိတ်ရင်းမှ ခေါင်းဆောင်တဦးကဲသို့ကိုးစားကာ အလေးအနက် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားလူများသည် အစ်ကိုလျူ မည်မျှအထိ တော်သည်၊ ထူးချွန်သည်ကို အခုအချိန်အထိ သေသေသေချာချာ နားမလည်ကြသေးပေ။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် သူတို့ သေချာပေါက် သိလာကြလိမ့်မည်။ ထိုအချက်ကို ဇူအန် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သည်။ ၎င်းမှာ ရှောင်ဖန်းနှင့် အစမ်းတိုက်ပွဲအပြီးကတည်းက စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုပြိုင်ပွဲကလည်း ရှောင်ဂိုဏ်းအတွင်း သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ပိုမိုခိုင်မာလာစေခဲ့သည်။

အစ်ကိုလျူကိုယ်တိုင်မူ ၎င်းကို ဂရုစိုက်ချင်မှ စိုက်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဘာမှပြဿနာမရှိပေ။ ဇူအန်အနေဖြင့် သူ၏ သတင်းကောင်းများကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်ပေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းအတွင်း အစ်ကိုလျူအပေါ် မကောင်းပြောသူမှန်သမျှကို ချေမှုန်းပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ တာဝန်သာဖြစ်သည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်... ယွန်းဟန်နှင့် တိုက်ခိုက်သည့်ပွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

အစ်ကိုလျူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအရ ယွန်းဟန်နှင့် ကွင်းအတွင်း ဝင်တိုက်လိမ့်မည်ဟု ဇူအန်တစ်ယောက် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တွေးရင်တောင် စိတ်ကူးမိခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

အစ်ကိုလျူက လူရဲဘော်ကြောင်တစ်ယောက် မဟုတ်သလို၊ လူငတုံးတစ်ယောက်လည်း လုံးဝမဟုတ်ပေ။

ထိုတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေရခြင်းမှာ ဇူအန်၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် အဆိုးရွားဆုံး အတွေ့အကြုံ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူ့ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိသူကို အစ်ကိုလျူ ဝင်ရောက်စိန်ခေါ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရသည့် စက္ကန့်တိုင်းတွင် သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ စက္ကန့်တိုင်းတွင် အစ်ကိုလျူက နောက်ထပ် ထူးခြားဆန်းပြားသော အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည့်အခါ သူမ၏ စိတ်သည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားတတ်ပြီး၊ ထို့နောက် တစ်ဖန် ပြန်လည်ခြောက်လှန့်ခံရကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရပြန်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲ အဆုံးသတ်သွားချိန်တွင်မူ သူမ၏ အသက်မှာ နှစ်အနည်းငယ်ခန့် ပိုမိုအိုမင်းသွားခဲ့ပြီဟု သေချာပေါက် ခံစားမိလိုက်တော့သည်။

သူမသည် အစ်ကိုလျူ ရှောင်ဂိုဏ်း၏ သီးသန့်အခန်းသို့ ပြန်လာမည့်အချိန်ကိုပင် စောင့်မနေနိုင်တော့ချေ။ သူမသည် အခန်းပြင်သို့ ချက်ချင်းပြေးထွက်ကာ စင်္ကြံလမ်းတွင် သူ့ကို သွားကြိုရန် အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။

"အစ် ကို လျူ"

သူမသည် တတ်နိုင်သမျှ အားအပြင်းဆုံး ပွေ့ဖက်ခြင်းမျိုးဖြင့် သူ့ကို လှမ်းဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များ မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားသည်အထိ မြှောက်ချီလိုက်သည်။ အစ်ကိုလျူသည် ခန္ဓာကိုယ်ချင်း တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရခြင်းကို သိပ်သဘောမကျကြောင်း ဇူအန် သိသည်။ အမှန်အတိုင်းပင်... သူ၏ မျက်နှာထက်မှ ပျာယာခတ်သွားသော အမူအရာကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

“ကဲ မှတ်ပီလား…”

သူ့ကြောင့် သူမ ဤမျှအထိ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရခြင်းအတွက် ၎င်းမှာ ထိုက်တန်သော ကလဲ့စားချေမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုလျူ အစ်ကိုလျူက ယွန်းဟန်ကို တကယ်ကြီး ဝင်တိုက်ခဲ့တာပဲလို့ ကျွန်မ မယုံနိုင်သေးဘူး။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"

ဇူအန်သည် ခုနက သူမ၏ စကားသံထဲတွင် မည်မျှအထိ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသံ ပါနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီးနောက် ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ မဟုတ်သေးပါဘူး... အဲဒီလိုမျိုး လုပ်လို့ လုံးဝမဖြစ်သေးဘူး။ အစ်ကိုလျူအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော စွန့်စားမှုမျိုး ပြုလုပ်ခြင်းက ပြဿနာမရှိဘူးဟု ထင်သွားအောင် သူမဘက်က အလိုမလိုက်နိုင်ချေ။

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုလျူ အဲဒီလိုမျိုး လုံးဝ မလုပ်သင့်ဘူး။ ကျွန်မမှာ ထိုင်ကြည့်နေရင်းနဲ့ သွေးပျက်ပြီး အသက်တိုလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာ။ နောက်တစ်ခါ အဲဒီလိုမျိုး လုံးဝ ထပ်မလုပ်ရဘူးနော်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ အခုချက်ချင်း အစ်ကိုလျူ အဖေဆီသွားပြီး အကုန်တိုင်ပစ်မှာ"

ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ အစ်ကိုလျူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက သူ၏ ဖခင်အကြောင်းကို ထုတ်ပြောခြင်းသည် သူ့အပေါ်တွင် အမြဲတမ်း အထိရောက်ဆုံးသော ဗျူဟာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံသက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဇူအန်အနေဖြင့် သူ၏ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေမည့် စကားလုံးများကို ဆက်လက်ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်... ချောင်းဟန့်သံတစ်ခုက သူမ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ သခင်လေး ရှောင်ဖန်းသည် အစ်ကိုလျူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်ကို သူမ ပြန်လည်သတိရလိုက်တော့သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် လက်ပိုက်လျက် သဘောကျနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကဲ... ဟုတ်ပြီ ယောက်ဖ" ဟု သခင်လေး ရှောင်ဖန်းက ပြောလိုက်ပြီး...

"မင်းကို ဂရုစိုက်ပေးမယ့်လူ ရှိနေပြီဆိုတော့ ငါလည်း စိတ်အေးရပြီ။ ငါတို့ နောက်မှပဲ ဆက်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ဂိုဏ်း၏ သခင်လေးသည် လျူကျင်းကို ဇူအန်၏ သဘောအတိုင်း ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် လှည့်ထွက်ကာ ပစ်ထားခဲ့တော့သည်။

လျူကျင်းက ဇူအန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဇူအန်ကလည်း လျူကျင်းကို ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ တကယ်ပဲ အစ်ကိုလျူရဲ့ အဖေကို သွားတိုင်မှာနော်" ဟု သူမက ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။

အစ်ကိုလျူသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစ်ကိုလျူသာ ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် သူသည် အခြားသူအားလုံးထက် ပိုမိုထူးချွန် ထက်မြက်လာလိမ့်မည်။ တစ်နေ့တွင် သူသည် သခင်လေး ရှောင်ဖန်းနှင့် သခင်လေး ရှောင်နန်တို့ထက်မက ပိုမိုတောက်ပလာလိမ့်မည်။

ထိုအချက်ကို ဇူအန် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သည်။

သို့သော်... ထိုနေ့ရက် ရောက်မလာသေးမီ အချိန်အထိတော့... သူ့ကို ယခုကဲ့သို့ အူကြောင်ကြောင် စွန့်စားမှုမျိုး မလုပ်မိစေရန် တစ်ဦးဦးက အမြဲတမ်း သတိပေးနေဖို့ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

All Chapters