← Chapters

အခန်း ၃၅၁

Vol. 18 Ch. 351

အခန်း ၃၅၁

Vol. 18 Ch. 351

အပိုင်း(၃၅၁) သက်သေအထောက်အထား

ပြိုင်ပွဲအချိန်ကို မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော်ငြားလည်း။

နံနက်ပိုင်းအချိန်ကတည်းက အလွန် စည်ကားနေခဲ့သည်။

အိုအေစစ်မြို့ရှိ လူဦးရေ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်က မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်လာကြသည်။

အိုအေစစ်မြို့ တာဝန်ရှိသူများက ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သေသေချာချာ စည်ကားသိုက်မြိုက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

နံနက်ခင်း တစ်လျှောက်လုံးတွင် လှုပ်ရှားမှု အစီအစဉ်များစွာကို စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ရုပ်မြင်သံကြားတွင်သာ ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သော အနုပညာ ဖျော်ဖြေမှု အများအပြားကို ယခုအခါ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုနေရပြီ ဖြစ်သည်။

အချို့သော အစီအစဉ်များက ပရိသတ်ကို ဟားတိုက် ရယ်မောစေခဲ့သည်။

အချို့သော အစီအစဉ်များကမူ အားလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေကာ မျက်ရည်ကျစေခဲ့သည်။

ဤပွဲအတွက် အိုအေစစ်မြို့ တာဝန်ရှိသူများက သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည် အားလုံးကို ထုတ်သုံးထားပြီး အိုအေစစ်မြို့၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော လေထုကို တစ်ခါတည်း တံမြက်လှည်း ရှင်းလင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

ဤပြိုင်ပွဲကို တာဝန်ယူ စီစဉ်သူမှာ နာမည်ရ ဒါရိုက်တာတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သတင်းထွက်နေသည်။

အစွမ်းပိုင်ရှင် အများအပြားလည်း ဖျော်ဖြေပွဲကို သွားရောက် ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီး ယနေ့ အိုအေစစ်မြို့ တာဝန်ရှိသူများ၏ စီစဉ်မှုအပေါ် အလွန် ကျေနပ်နေကြသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အမှန်တကယ် မည်သို့ တွေးတောနေကြမည်ကိုမူ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်နေပုံရသော ဤပြိုင်ပွဲသည် တကယ်တမ်းတွင်မူ အကောက်ကြံမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီကမူ ယနေ့ အစီအစဉ်များကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ နံနက်ခင်း တစ်လျှောက်လုံးတွင် ချန်းရီက အိုအေစစ်မြို့ တစ်ခုလုံးနီးပါးကို လှည့်လည် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

သူက အိုအေစစ်မြို့မှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အိုအေစစ်မြို့တွင် တကယ်လို့များ တစ်စုံတစ်ခု အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ပထမဆုံး အချိန်မီ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

အိုအေစစ်မြို့က သူ့အား ပေးစွမ်းနေသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ယနေ့ အိုအေစစ်မြို့သည် အလွန် ထူးဆန်းနေပုံရပြီး သာမန်လူများအားလုံး ဖျော်ဖြေပွဲ ကြည့်ရှုရန် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။

ဤသည်က အလွန် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော ပွဲတော်ရက် တစ်ရက် ဖြစ်နေပါလျက်။

သို့သော် အိုအေစစ်မြို့ရိုး တစ်လျှောက်လုံးတွင် လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော စစ်သားများက နေရာအနှံ့ ရှိနေကြသည်။

လုံခြုံရေးနှင့် စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်ဟု ဆိုလာလျှင် ချန်းရီက လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

ပျော်ရွှင်ဖွယ် အချိန်များက အမြဲတမ်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်စမြဲပင်။

နံနက်ခင်း အချိန်လေးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

မွန်းလွဲ သုံးနာရီသည် စည်းဝါးလွတ် ကားပြိုင်ပွဲ စတင်မည့်အချိန် ဖြစ်သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူအုပ်ကြီးက ယာယီ တည်ဆောက်ထားသော စင်မြင့်ဆီသို့ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

စင်မြင့်က အလွန် ရိုးရှင်းကာ ဟောင်းနွမ်းနေပုံရသည်။

မီးရောင်များနှင့် အသံချဲ့စက်များပင် မရှိပေ။

ဘိလပ်မြေဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော စင်မြင့်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

ဗိသုကာ လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ လက်ရာဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

အချို့သူများက ပါးစပ်မှ တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

"လာပြီ... တကယ် လာပြီ"

"လင်းချင်းကော... သူပဲ... တကယ်ကို သူပဲ"

"..."

ယခင်က သူမကို နှစ်သက်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ မနှစ်သက်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းက သူမ၏ ထွက်ပေါ်လာမှုကို အလွန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ရေတွက်၍မရသော မျက်လုံးများစွာက ညနေခင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ထိုအလွန်တရာ လှပနေသော ညနေခင်းဝတ်စုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အခြေအနေနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားနေသည်။

သူမက မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးက သူမ၏ အဖြူရောင် စကတ်အနားစကို မကာ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော ထိုယာယီ စင်မြင့်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင် မိုက်ကရိုဖုန်း တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားသည်။

ယနေ့သည် ကားပြိုင်ပွဲ မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ တစ်ကိုယ်တော် တေးဂီတ ဖျော်ဖြေပွဲ တစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။

မွန်းလွဲပိုင်း ပြိုင်ပွဲမစမီတွင် ချန်းရီက ပြိုင်ပွဲကွင်းဆီသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး လင်းချင်းကော စင်ပေါ်တက်လာသည့် အချိန်နှင့် ကွက်တိ ကြုံကြိုက်သွားခဲ့သည်။

လင်းချင်းကောကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဤအမျိုးသမီးသည်လည်း အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ချန်းရီ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ လက်ထဲရှိ မိုက်ကရိုဖုန်းသည် အနည်းဆုံးတော့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စင်မြင့်ပတ်လည်တွင် အသံချဲ့စက်များ မရှိနေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ကျိုးရှောင်ရှောင်က လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေရင်း ဤအမျိုးသမီးကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမက ထိုအမျိုးသမီးကို သိသည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးသာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် အခြားသော အခမ်းအနား တစ်ခုခုတွင် သိကျွမ်းခဲ့ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကာလများက အစ်မဖြစ်သူ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေခဲ့သဖြင့် သူမက ဤအမျိုးသမီးအပေါ် အနည်းနှင့်အများ ဆိုသလို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ဖူးသည်။

သူမက "သံစဉ်ကောင်းကင် အစီအစဉ်" ၏ ချန်ပီယံ တစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှပေါ့။

သို့သော် ထိုအချိန်က သူမ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အခွင့်အလမ်းများကို ရရှိရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက် တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့...

ရှုလီနာ၏ မျက်ဝန်းများကလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက လင်းချင်းကော၏ နောက်ဆုံး သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲ ဗိုလ်လုပွဲတွင် သူမ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် အားပေးခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က သူမသည် လင်းချင်းကော၏ အသံကို အလွန် နှစ်သက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရမည့် အချိန်က ဤနေရာမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

"သက်သေအထောက်အထား ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးနဲ့ အားလုံးကို လက်ဆောင်ပါးချင်ပါတယ်"

လင်းချင်းကော ဟုခေါ်သော ဤအမျိုးသမီးက အပိုစကားများ မပြောခဲ့ချေ။

ပရိသတ်များ အားလုံးကို သီချင်းနာမည်အား တိုက်ရိုက်ပင် ပြောပြလိုက်သည်။

ဤသည်က လူတိုင်း သိထားကြသော လင်းချင်းကော၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အလွန် ကိုက်ညီနေသည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ၌ အဆင့်မီ အသံချဲ့စက် တစ်လုံးမျှပင် မရှိသည်ကို ချန်းရီ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အမျိုးသမီးက မိုက်ကရိုဖုန်းကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြည်လင်အေးမြသော အသံလေးက ထိုမိုက်ကရိုဖုန်းမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အသံက သိပ်မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်းက ကွဲကွဲပြားပြား ကြားနေရသည်။

ဤတုံ့ပြန်မှုက ချန်းရီ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ ဤမိုက်ကရိုဖုန်းသည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာပင်။

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ တိုးညင်းသော နောက်ခံတေးဂီတ အသံလေးများက သဲ့သဲ့လေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်က အမျိုးသမီး၏ သီချင်းဆိုသံကို ပို၍ ကြည်လင်သာယာသွားစေရန် ပံ့ပိုးပေးနေသည်။

"တစ်စုံတစ်ခုသော ဆည်းဆာအချိန်မှာ ခေါင်းလောင်းသံတွေ တိတ်ဆိတ်ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး... ကောင်းကင်ကြီး စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရကာ သွေးရောင်မိုးတွေ ရွာသွန်းလာခဲ့တယ်"

ပထမဆုံး စာသားလေးကပင် လူအများအပြားကို ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်ရှိလာခဲ့သော ထိုနေ့ရက်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် အမှတ်ရသွားစေသည်။

လူများစွာ၏ မျက်နှာအမူအရာများ စတင် ပြောင်းလဲလာကြသည်။

အချို့သူများက အံကြိတ်ထားကြသည်။

အချို့သူများ၏ မျက်ဝန်းများက နီရဲလာကြသည်။

"သံမဏိ တောအုပ်ကြီးက ငိုကြွေးသံတွေကြားမှာ ပြိုလဲသွားပြီး... ယဉ်ကျေးမှု မီးတောက်လေးက ထာဝရ အမှောင်ထုရဲ့ အစပျိုးခြင်းထဲကို ကျဆင်းသွားခဲ့ရတယ်"

ထိုနေ့ရက်များတုန်းက ဘယ်နေရာကနေ ရောက်လာမှန်း မသိနိုင်သော ထိုထူးဆန်းသည့် အရာများ။

မြို့တော်ကြီးဆီသို့ အဆုံးမဲ့ ငိုကြွေးသံများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

ယဉ်ကျေးမှု မီးတောက်လေးသည် ထိုနေ့မှစတင်ကာ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ်မျှ ပြန်လည် ထွန်းလင်းတောက်ပနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အချို့က ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ဘဝများကို ပြန်လည် သတိရလာကြသည်။

အချို့က ပြီးပြည့်စုံသော မိသားစုများကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးကြသည်။

အချို့ကလည်း လှပသော လုပ်ငန်းခွင်များကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။

အချို့က ချိုမြိန်သော အချစ်ရေးများကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသေးသည်။

သို့သော် ထိုနေ့ရက်ကို ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင် အားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

"ဘာကြိုတင်နိမိတ်မှ မရှိခဲ့သလို... နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အမိန့်တော်လည်း မရှိခဲ့ဘူး... အပျက်အစီးတွေကြားမှာ လိမ်ကောက်နေတဲ့ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတွေပဲ ရှိခဲ့တယ်"

လင်းချင်းကော၏ အသံက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုကမ္ဘာပျက်ကပ် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးသည် မည်သည့် ကြိုတင် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သူကမျှ မိမိတို့၏ ဘဝများသည် ထိုကဲ့သို့ သာမန် နေ့ရက်လေး တစ်ရက်တွင် ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထိုနေ့က မြင်ကွင်းများ ပြန်လည် ပေါ်လာကြသည်။

အချို့သူများ၏ မျက်နှာများ နီရဲလာပြီး လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေကြသည်။

ကျယ်လောင်စွာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ချင်နေသော်လည်း မည်သို့မျှ အသံထွက်မလာနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သူတို့က နှလုံးခုန်နှုန်းကို အနံ့ခံနိုင်ကြတယ်... အပျက်အစီးတွေက အမဲလိုက်ကွင်း ဖြစ်ပြီး... နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းက ကံကြမ္မာပဲ"

ဤအချိန်တွင် ချန်းရီ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ထိုရွှေ့ပြောင်းခဲ့ရသော နေ့ရက်များကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသည့် အရာများသည် သက်ရှိလူသားများ၏ အသက်ရှူငွေ့ကို ခြေရာခံနိုင်ကြပြီး ယာဉ်တန်း၏ အနောက်တွင် အမြဲတမ်း အဝေးမှ လိုက်ပါလာတတ်ကြသည်။

နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းက ကံကြမ္မာတစ်ခုအလား။

ပန်းတိုင်မရှိသော ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"ယမ်းငွေ့တွေကြားက နှလုံးခုန်သံဟာ... သူတို့တစ်တွေ ဒီကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ အသက်ရှူ ရှင်သန်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော သက်သေအထောက်အထားပဲ"

အသက်ရှင်နေသေးသော လူများသည် တစ်ခုတည်းသော သက်သေအထောက်အထားများ ဖြစ်ကြသည်။

သေဆုံးသွားသူများ ဤကမ္ဘာလောကသို့ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

လူအချို့ မျက်ရည်ကျလာကြသည်။

ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

မျက်ရည်များက ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ မဆေးကြောရသေးသော မျက်နှာပေါ်တွင် အမည်းရောင် မြောင်းငယ် နှစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုတုန်ယင်နေသော နှုတ်ခမ်းများသည် သီချင်းကို လိုက်ဆိုချင်နေပုံရသည်။

သို့သော် သီချင်းစာသားများကို မသိသဖြင့် တေးသွားနှင့်အညီ တိုးတိုးလေးသာ လိုက်ညည်းနေနိုင်ကြသည်။

"ကျောပိုးအိတ်ထဲမှာ ပြည့်နှက်နေတဲ့... အရောင်လွင့်နေတဲ့ ဓာတ်ပုံလေးတွေထဲက အပြုံးမျက်နှာတိုင်းဟာ... မေ့ဖျောက်လို့မရတဲ့ အပျက်အစီး နေရာဟောင်းတွေပဲ"

လူအများစု၏ မိုဘိုင်းဖုန်းများ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယခင်က ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများ၏ ရုပ်သွင်ကို အမှတ်တရများဖြင့်သာ ပြန်လည် စဉ်းစားနိုင်ကြတော့သည်။

ဆွေမျိုးများ၏ ရုပ်သွင်ကို အရင်မေ့သွားသလား၊ အသံကို အရင်မေ့သွားသလား ဆိုတာကို သူတို့ မသိကြတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအမှတ်တရများအားလုံးသည် မှုန်ဝါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အချို့သော ကံကောင်းသူများက အိမ်မှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် မိသားစု ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုမိသားစု ဓာတ်ပုံများသည် ကံကောင်းသော ထိုလူများအတွက် အရေးအကြီးဆုံး စည်းစိမ် ဥစ္စာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"နေရာပြောင်းရွှေ့တဲ့ ခြေလှမ်းတွေက... လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ခြေရာတွေအပေါ် ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့တယ်"

"ဒဏ်ရာတွေက နာကျင်မှုကို ထွင်းထုထားပြီး... မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ အလင်းရောင်တွေ တောက်လောင်နေတယ်"

"ငါတို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတွေကြားမှာ နစ်မွန်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဖုန်မှုန့်တွေကြားမှာ နံနက်ခင်း အလင်းရောင်ကို စိုက်ပျိုးရမယ် ဆိုရင်တောင်မှ"

"ငါတို့ရဲ့ အလံတော်ကို... မွေးရပ်မြေမှာ ပြန်လည် လွင့်ပျံစေရမယ်"

"..."

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းငယ်လေးဆီမှ နောက်ဆုံး စာလုံးလေး ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ နီရဲလာကြပြီး သီချင်း၏ အပိုဒ်ကို တစ်ခေါက်ပြီး တစ်ခေါက် လိုက်ဆိုကြတော့သည်။

အကောင်းပကတိ ရှိနေသော စည်းဝါးလွတ် ကားပြိုင်ပွဲကြီးသည် တေးဂီတ ဖျော်ဖြေပွဲ တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သီချင်းတစ်ပုဒ် အဆုံးသတ်သွားသည်။

စည်းဝါးလွတ် ကားပြိုင်ပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်တော့သည်။

ဆက်ရန်...

All Chapters