အခန်း ၁၅၁၂

အခန်း ၁၅၁၂ ဦးရေပြားထုံကျင်ခြင်း။

လျှပ်စီးများ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် ကြေမွသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများသည် တခဏချင်း ပြိုကျသွားသည်။

ဤလျှပ်စီးနတ်နဂါးအကောင်တစ်ရာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သက်ရောက်မှုသည် အမှန်တကယ် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ ၎င်းတို့သည် အစောပိုင်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျွမ်းကျင်သူ၏ အင်အားအပြည့် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းနတ်နဂါးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များသည် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ သူတို့ပါးစပ်မှ သွေးများစီးကျလာပြီး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ထူးကဲသော စွမ်းအားကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက၊ ထိုနတ်ဘုရားလျှပ်စီးများ၏ သက်ရောက်မှုသည် ၎င်းတို့အား လုံးဝ ချေမှုန်းရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွင်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း သိပ်မကောင်းလှပါဘူး။ သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်သူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ လျှပ်စီးနဂါးတစ်ရာကြောင့် ဖြစ်ပေါ် လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားအားလုံးနီးပါးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နတ်ဘုရားလျှပ်စီးများ တိုက်ခိုက် လိုက်သည့်အခိုက်တွင်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများသည် ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွား သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အသွေးအသားများဖြင့် ညစ်ပတ်နေပြီး နတ်ဘုရား လျှပ်စီး ကြောင်းကြောင့် လုံးဝ ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လျှပ်စီးတွေလဲ!" ချင်ယွင်သည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်ကြိုးစားပြီး၊ အံတင်းတင်ကြိတ်ကာ ပြောလိုက် သည်။ သူသည်လည်း ကြောက်ရွှံ့တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ဆယ်ကြိမ်ရှိသေးသည်။ ဆယ်နှစ်ခုမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခ၏ တန်ခိုးကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် သူ့အတွက် တကယ် ခဲယဉ်းလှသည်။

လျှပ်စီးနဂါးလေးသည်လည်း အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းလျှပ်စီးပုလဲထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွင်၏ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရစ်ဝဲနေကာ၊ သူ၏ပါးစပ်ကျယ်ကြီးဖြင့် လျှပ်စီးများကို ဝါးမြို သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

"ဘုန်း…၊ ဘုန်း….၊ ဘုန်း…။ ဘုန်း"

လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အမွှေးတိုင်သုံးချောင်းနီးပါး အချိန်ကြာမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လျှပ်စီးများ လွင့်ပျယ်စပြုလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ ရုပ်အသွင် များသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြေပြစ်ပြီး ကျက်သရေမရှိတော့ပေ။ သူတို့ဆံပင်တွေက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး၊ သူတို့အဝတ်အစားတွေက စုတ်ပြတ်နေခဲ့ပြီ။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှာ သွေးစွန်းထင်းမှုတွေ ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ပုံစံက အလွန်မင်း စိတ်မချမ်းမြေ့စရာပင်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် လျှပ်စီးကပ်ဘေးဒုက္ခက သူတို့ကို မသတ်နိုင်သော်လည်း၊ သူတို့ အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုသည် သေးငယ်သည် မဟုတ်ပေ။ ဤအခိုက်တန့်တွင်, သူတို့သုံးယောက်စလုံး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြပြီး၊ ချင်ယွင်အား ကြည့်နေသည့် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များက အဆုံးမဲ့ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံး ချင်ယွင်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်၊ သူတို့သည် ဤချင်ယွင်ကို အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းတောက်ဖြတ်ပစ်ချင်ကြသည်။

လျှပ်စီးနဂါးလေး၏ အကူအညီဖြင့် ချင်ယွင်၏ဒဏ်ရာများမှာ မပြင်းထန်လှပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေတောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သက်သာသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ချင်ယွင်၏ရုပ်အသွင်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးခြင်း မရှိသေးပေ။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါး၏အမြင်တွင်, ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ပို၍ ခက်ထန်လာစေသည်။

"မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါတို့ ဤကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဆက်ပြီး ရှိနေခွင့် ပြုလို့မရ ဘူး။ တကယ်လို့ ဆက်ရှိနေခဲ့ရင်, ငါတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်။" ဟန်ကျင်းက သူ့မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်ပါသည်။

"မှန်တယ်၊ ငါတို့က အခု ဒီကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကို တားဆီးနိုင်သေးတယ်။ သူက ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်သူပဲ။ သူ့ကို သတ်လိုက်မှပဲ ဒီကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခကို ရပ်တန့်နိုင်လိမ့်မယ်" လင်းတုံလည်း ချင်ယွင်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့အကြည့်များတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒီအဖေက သူ့ကိုသတ်ချင်နေတာ ကြာလှပြီ။ မင်းတို့က အခုလိုမျိုး စောင့်ကြည့်ချင်နေကြ လို့သာ။ အခုပဲ လုပ်လုပ်ကြစို့” လူထွားကြီးက အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူပြောပြီးသည်နှင့်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားသည် တစ်ဖန် ပြန်ထွက်လာပြီး၊ ချင်ယွင်ဆီသို့ ပစ်ဝင်သွားလေသည်။

ဟန်ကျင်းနှင့် လင်းတုံတို့သည်လည်း သူတို့ဓားရှည်များကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ ဆေဘာစွမ်းအင်နှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့သည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ချင်ယွင် ကို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

သူ၏ယခင်စကားများသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါးကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ကြောင်း ချင်ယွင်က သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်, ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါးက သူ့ကို တိုက်ခိုက်မည်ကိုလည်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားသုံးပါးသည် သူ့ကို ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုက်ခိုက်လာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

"ငါသည်းမနိုင်တော့ဘူး။ အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်လာပြီဆိုမှတော့, မင်းတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ရပေးမယ်။" ချင်ယွင်သည် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လို စိတ်တစ်ခုက သူ့မျက်လုံးထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားသည် တခဏချင်း တိုးထွက် လာခဲ့ပြီး၊ သူ့လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအား နဂါးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လူထွားကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

လူထွားကြီးသည် ကြီးမားပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် သူ့ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ့ခွန်အားသည် တောင်တစ်လုံးကို အက်ကွဲစေနိုင်ပြီး ချင်ယွင်၏မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွင်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် လက်သီးချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ပြီး ထိုထိုးနှက်ချက်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သို့သော်၊ ချင်ယွင်သည် သူ့လက်သီးချက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် မည်သူမျှ မမြင်လိုက်သည့် အရာတစ်ခု က သူ့လက်ဖဝါးထဲမှ စတင်ခြင်းမျက်လုံးက ရုတ်တရက် ပွင့်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်ခြင်း စွမ်းအင်သည် ချင်ယွင်၏ လက်သီးနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ထားသည်။

“ဘုန်း…."

ချင်ယွင်၏လက်သီးသည် လူထွားကြီး၏လက်သီးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားတန်ခိုးလှိုင်းလုံးကြီးသည် ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး ချင်ယွင်နှင့် လူထွားကြီးတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကြောင့် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားကြသည်။

"ဟမ့်၊ ငရဲကို သွားလိုက်တော့" လူထွားကြီး၏ လက်သီးသည် နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံရ သော်လည်း သူသည် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား, သူသည် ချင်ယွင်ဆီကို ဆက်ပြီး ပြေးဝင် လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့လက်သီးချက် မထုတ်ဖော်နိုင်ခင်, အလွန်သနားစရာကောင်းသော အော်သံ တစ်ခုက သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့ခေါင်းကို အုပ်ပြီး အရူးအမူး အော်ဟစ်တော့သည်။

ချင်ယွင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သောအခါတွင် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းက ဆိုးသွမ်း သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

လူထွားကြီးသည် ရုတ်တရက် သနားစရာကောင်းသည့် အော်သံကို အဘယ့်ကြောင့် အော်ဟစ်ရသည်ကို သူ သဘာဝကျကျ သိထားပါသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုက အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လူထွားကြီး၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်သည် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လုံးဝ မှိန်းမောသည့် အခြေအနေထဲ ကျရောက်သွားပါသည်။ ယခုအချိန်သည် သူတိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

ဘန်း…။

ချင်ယွင်၏ မြူနှင်းချောက်နက်ဓားသည် သူ့လက်ထဲတွင် ချက်ခြင်း ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန် သော လေဟာနယ်ဓားစွမ်းအားက သူ့ဓားသွားကို ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။

"သေလိုက်တော့"

ချင်ယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲမှ မြူနှင်းချောက်နက်ဓားက ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

ဘန်း…။

သို့သော်၊ ချင်ယွင်က သူ့ဓားကို ထူထွားကြီးဆီသို့ လွှဲယမ်းလိုက်စဉ်မှာ ဟန်ကျင်းနှင့် လင်းတုံတို့သည် ချင်ယွင်၏အနားတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ဆေဘာနှင့် ဓားများသည် ချင်ယွင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလာရင်း အနှိုင်းမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားများ သယ်ဆောင်လာကြသည်။

ချင်ယွင်သည် သူ့နောက်မှ ဓားစွမ်းအားနှင့် ဆေဘာစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုအရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့ရာတွင် သူသည် ထိုနေရာတွင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အခက်ခဲကြီးစွာဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ထားရ သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍, သူသာ ဤအခွင့်အရေးကို လွဲချော်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်, လူထွားကြီးသည် နောက်တစ်ကြိမ်မှာ သေချာပေါက် သတိထားမိလိမ့်မည်။ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်သတ်ဖို့က အရမ်းကို ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

"သေလိုက်တော့…"

ချင်ယွင်သည် သူ့နောက်မှ ရောက်လာသော ဓားနှင့်ဆေဘာကို လျစ်လျူရှုကာ မဆိုင်းမတွ လူထွားကြီးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ဖျန်း…"

ချင်ယွင်၏ မြူနှင်းချောက်နက်ဓားတွင်ပါရှိသော ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်းပင် လူထွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဝက်မှ ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးအိုင်ထဲသို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွင်သည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသည့် အဖိုးအခကို ပေးဆောင်ခဲ့ရ သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ဟန်ကျင်းနှင့် လင်းတုံတို့၏ ဆေဘာနှင့်ဓားတို့က ခုတ်ပိုင်း သွားကာ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သုံးပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဟန်ကျင်းနှင့် လင်းတုံတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ အလွန်မင်း အံ့ဩသွားသည့် အမူအရာများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွင်သည် သူတို့တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ချိန်မှာ သူသည် သေချာပေါက် သေရလိမ့်မည်။

ချင်ယွင် သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွား မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့အသက်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်ရုံသာမက ချင်ယွင်၏ အမွေနှစ်နှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကိုလည်း ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သောကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်မှ အပြုံးသည် လုံးဝ အေးခဲသွားခဲ့ သည်။

"ဘုန်း…"

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်စိုင်တိမ်မည်းများသည် ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ မိုးကြိုးနဂါးခြောက်ရာသည် မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက် များကြားမှ ပျံထွက်လာပြီး ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ဝင်လိုက်ကြသည်။

ဟန်ကျင်းနှင့် လင်းတုံတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ, သူတိုသည် လုံးလုံး လျားလျား မှင်သက်သွားကြသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်မူက သူတို့ ခြေဖဝါးမှတဆင့် ကျောရိုးများအထိ စီးဆင်းသွားစေကာ၊ သူတို့ဦးရေပြားကို ပြင်းထန်စွာ ထုံကျင်စေသည်။