အခန်း ၁၅၂၄

အခန်း (၁၅၂၄) လျှပ်စီးစစ်သူရဲတစ်သောင်း။

ချင်ယွင်သည် ရွှေပုလဲလုံးကို ကနဦးစကြာဝဠာထဲသို့ သိမ်းယူပြီးနောက် ရွှေနဂါးကြီးသည် လုံးဝကွဲအက်သွားကာ သတ္တမမြောက် ကောင်းကင်ဒုက္ခဆင်းရဲလည်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့ သည်။

ထိုရွှေပုလဲအတွက်မူ, ၎င်းသည် ချင်ယွင်၏ ကနဦးစကြာဝဠာထဲမှာ တိတ်တဆိတ် လဲလျောင်းနေသည်။ ချင်ယွင်က ၎င်းကို ချက်ချင်း ထုတ်မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရွှေပုလဲကို မလေ့လာမီ ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခကြီး ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် စီစဉ်ထား သည်။

သတ္တမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခသည် ပြိုကွဲသွားပြီးနောက်, စိတ်သက်သာရာ ရပြီး သက်ပြင်းချနေသူက ချင်ယွင် မဟုတ်ဘဲ သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟန်ကျင်း ဖြစ်နေ သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတိုင်း လုံခြုံနေ လိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခက ချင်ယွင်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူလည်း ဝမ်းနည်းနောင်တရနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ချင်ယွင်သည် ဤကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ ပါက၊ သူသည် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားအဆင့်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရရှိနိုင်ရုံသာမက လျှို့ဝှက် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အမွေနှစ်ကိုလည်း ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုရွှေနဂါးကြီးက ချင်ယွင်ကို သေသည်အထိ ရိုက်ပစ်နိုင်မည့်အရေးကို မစောင့်စားနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင်, သူသည် စိတ်ပျက်နေသော ဟန်ကျင်းကို တွေ့လိုက် ရသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှာ ကျီစယ်ဟန် အပြုံးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောသည် "ဒီကပ်ဘေးဒုက္ခနှစ်ခုက အရမ်းလွယ်တယ်လို့ မင်းထင်နေလား။ မင်းရဲ့ အရေပြားက ယားယံနေပြီး၊ မင်းရဲ့ကြွက်သားတွေနဲ့ အရိုးတွေကို ဆွဲဆန့်ချင်နေတာလား။"

ဟန်ကျင်း၏အမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့သည်။ သူက ချင်ယွင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ယွင်၏ စကားကိုတော့ ပြန်မဖြေခဲ့ပါဘူး။

ဟန်ကျင်း၏အမူအရာကို မြင်သောအခါ, ချင်ယွင်က ထပ်မံရယ်မောပြီး ဆက်ပြောသည် "မင်းကို သတိမပေးဘူးဆိုပြီး ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ငါ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ပဲလေ။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ကံကြမ္မာက နောင်ထပ်လာမယ့် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခတွေကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။"

"ဟမ့်၊ စိတ်ပူနေမစမ်းပါနဲ့။ မင်း ငါ့ကို ဒီလိုသင်ပေးနေစရာ မလိုဘူး။ မင်း ငါ့လက်ထဲမှာ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး မင်းက ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် သေရလိမ့်မယ်" ဟန်ကျင်းက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူ ထိုစကားတွေကို ပြောသောအခါ, ချင်ယွင်သည် ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ်ကို သဘာဝ ကျကျ သိထားသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ၊ သူသည် ချင်ယွင်ကို လှောင်ပြောင်နေပါသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ချင်ယွင်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ပေ။ မဟုတ်ရင်, သူသည် တိုက်ခိုက်ပြီးသားဖြစ်လိမ့်မည်။ အဘယ့်ကြောင့် အခုအချိန်အထိ သူ စောင့်နေမည်နည်း။

ချင်ယွင်သည် ဤအချက်ကို အတိအကျ သိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို မကြောက်ဘဲ လှောင်ပြောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွင်က ဒီထက်ပိုပြီး မပြောတော့ဘဲ ပြုံးနေခဲ့သည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခများစွာကို တွေ့ကြုံခံစားပြီးနောက်၊ ယခင်ကပ်ဘေးဒုက္ခ အနည်းငယ်သည် အမြည်းသာသာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ဒုက္ခများသည် အစစ်မှန်ခွန်အားကြီးအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခငါးပါးကိုသာ ရင်ဆိုင်ရတော့ မည်။ သို့သော်၊ နောက်ထပ် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခငါးခုသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုများဖြစ်ပြီး၊ ဟန်ကျင်းသည်လည်း သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးများကို လက်လွတ်ခဲ့ရသည်။ ချင်ယွင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသော် ကပ်ဘေးဒုက္ခကို သူကိုယ်သူပင် ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ချင်ယွင်သည် ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်မှာ၊ ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်မည်းများသည် ကျဆင်းလာမည့် အရိပ်အယောင် မပြသေးပေ။

မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များသည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မိုးခြိမ်းသံများသည် အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားက အဆက်မပြတ် တီးခတ်နေ၏။

"ဘုန်း"

ထိုအချိန်တွင် တိမ်ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များကြားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မိုးခြိမ်းသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံဒုက္ခ။

ထိုမိုးခြိမ်းသံများသည် စင်စစ်အားဖြင့် အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခ၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွင်၏အမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် လေးနက်လာသည်။ အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခသည် မည်သို့မည်ပုံဖြစ်လာမည်ကို သူမသိသော်လည်း ဤကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခ၏ တန်ခိုးသည် သေးငယ်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာသည်။

ဘန်း..။

သေချာပါသည်၊ ချင်ယွင်၏စိတ်တွေ လေးလံနေစဉ်မှာ, ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်မည်းများ သည် ပြင်းထန်စွာ လှိမ့်ဆင်းလာကြသည်။

သိပ်သည်များပြားသော လျှပ်စီးစစ်သူရဲများသည် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကြား မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ယွင် မှင်သက်သွားခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဟန်ကျင်း၏ မျက်လုံးတွေက နွားမျက်လုံးကဲ့သို့ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ သည်။

ယခုအချိန်တွင် လျှပ်စီးစစ်သူရဲ တစ်သောင်းထက်မနည်း ဆင်းတက်လာခဲ့သည်။

ယခင်က လျှပ်စီးစစ်သူရဲဆယ်ဦးသည် သူတို့အား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်သေး သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်သောင်းသည် တစ်ရှိန်ထိုး ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်, ဤလျှပ်စီးစစ်သူရဲများ အတွင်းပါရှိသော စွမ်းအားသည် ယခင်က လျှပ်စီးစစ်သူရဲ ဆယ်ဦးထက် မနိမ့်ကျပေ။

"ဒီကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခက ဘာကြီးလဲ။ ဒါက လူတွေကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မဟုတ်လား။" ဟန်ကျင်းသည် မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုစကားကိုကြားတော့ ချင်ယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လျှပ်စီးစစ်သူရဲ စစ်သားတစ်သောင်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူသည် ထိတ်လန့်သွား သော်လည်း ဟန်ကျင်းလောက် မထိတ်လန့်ပေ။

"သခင်ဟန်၊ ဒီလျှပ်စီးစစ်သူရဲတွေ ဒီနေရာကို မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ မင်း ကြောက်သေးတော့ ပေါက်မချနဲ့နော်။" ချင်ယွင်သည် လှောင်ပြောင် မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်တော့။

ဟန်ကျင်းသည် ချင်ယွင်၏ စကားကို ကြားလိုက်သောအခါ, ခက်ထန်သည့် အမျက်ဒေါသ ထွက်သည့်အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ "ဟမ့်၊ အရမ်းလည်း အပျော်စောမနေနဲ့ဦး။ လျှပ်စီး စစ်သူရဲတွေက အများကြီးပဲ။ မင်း သူတို့ကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မလဲဆိုတာ ငါကြည့်ဦးမယ်။"

"ဒါဆိုလည်း သခင်ဟန်ကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။ သခင်ဟန် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်သင့် တယ်" ချင်ယွင်က ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း, အခုအချိန်မှာ သူ့အပြုံးက လုံးဝ အေးစက်သွားခဲ့ပါပြီ။

ကောင်းကင်ယံမှ လျှပ်စီးစစ်သူရဲ တစ်သောင်းသည် သူတို့နှစ်ဦးနှင့် မဝေးသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်သည် လျှပ်စီးစစ်သူရဲ တစ်သောင်းကို ကိုင်တွယ်ရန် အကောင်းဆုံး တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ လိုအပ်သည်။

သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် ဤလျှပ်စီးစစ်သူရဲများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ ခက်ခဲလွန်း သည်မဟုတ်သော်လည်း ဤလျှပ်စီးစစ်သူရဲများ၏ အရေတွက်မှာ အလွန်များနေပြီး၊ သူ၏ လက်သီးများသည် လက်လေးချောင်းကို အနိုင်ယူရန်ပင် ခက်ခဲနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်သည် ၎င်းတို့ကို နည်းနည်းလေးမှ မထီမဲ့မြင်ပြုဝံ့ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဟန်ကျင်းသည် တိုက်ပွဲဝင်မည့် အခြေအနေသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေပြီ။ သူ့လက်ထဲမှာ ဆေဘာတစ်လက် ပေါ်လာပြီး သူ့အမူအရာက ထူးထူး ခြားခြား လေးနက်နေသည်။

ယခင်က လျှပ်စီးစစ်သူရဲငါးဦးကို သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင်, သူသည် များစွာ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ဤလျှပ်စီးစစ်သူရဲများသည် အဆတစ်ထောင် တိုးလာခဲ့ သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် တိုးပွားခြင်းသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် လက်ခံရန်ပင် ခက်ခဲ နေသည်။

"ဘုန်း.."

ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်အားဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်ဆေးလုံးသည် သူ၏ဒန်တန်ထဲတွင် ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းအား ကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားနှင့် နတ်ဘုရား တန်ခိုးစွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အငွေ့အသက် သည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဘုရင်ဆေးလုံး၏ ကောင်းချီးကြောင့် ချင်ယွင်၏ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအားနှင့် နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားတို့သည် အချိန်တိုအတွင်း ကုန်ဆုံးသွားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤလျှပ်စီးစစ်သူရဲ တစ်သောင်းကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ချင်ယွင်သည် လုံးဝ မကြောက်ခဲ့ပေ။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တန်ခိုးစွမ်းအားများ လောင်ကျွမ်းသွားသည်နှင့် ချင်ယွင်၏ အငွေ့အသက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤအခိုက် အတန့်တွင် အနှိုင်းမဲ့မာကျောသော အကြေးခွံများသည် အလွန်မင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် နေပုံပေါ်သည်။

"မင်းတို့ လာချင်သလောက်လာ ငါ မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခတစ်ခုလေးပဲ။ ငါချင်ယွင်က အဲဒါကို တစ်ခါမှ မကြောက်ခဲ့ဖူးဘူး။" ချင်ယွင် သည် သူ့နောက်မှ နဂါးအမြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး၊ ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမြင့်ဆုံး စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချင်ယွင်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ထူထပ်သော လျှပ်စီးစစ်သူရဲများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"အရူး! အရူး!" ချင်ယွင်သည် လျှပ်စီးစစ်သူရဲများဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးဝင်သွားသည် ကို မြင်သောအခါ ဟန်ကျင်းသည် မတတ်နိုင်ဘဲ ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။

လျှပ်စီးစစ်သူရဲ အများအပြားကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ တစ်ဖက်သို့ ဆုတ်ခွာပြီးမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ နားလည်ထားသည်။ သူသည် ထိုလျှပ်စီးစစ်သူရဲများ၏ ဝိုင်းရံမူကြားထဲသို့ ကျရောက်၍မရပေ။ အကယ်၍, သူ ကျရောက် သွားသည်နှင့် ဘေးဆိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပါသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်၏ လုပ်ရပ်သည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် သူ လုံးဝ မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ယွင်သည် အမှန်တကယ်ပင် လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းပြီး တိုက်ရိုက် ထိုးလိုက်ရာ၊ ထိုလက်သီးတစ်ချက်က လျှပ်စီးစစ်သူရဲတစ်ဦးကို ပေါက်ကွဲသွား စေသည်။ နောက်ထပ် ခြေကန်ချက်တစ်ခုက နောက်ထပ် လျှပ်စီးစစ်သူရဲတစ်ဦးကို လုံးလုံး ပေါက်ကွဲသွားစေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ပင် လျှပ်စီးစစ်သူရဲသုံးလေးဦးသည် ချင်ယွင်ကြောင့် အစိတ်စိတ်မွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ သည်။

"ဒီကြောက်လောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲအင်အား။ ဒီလျှပ်စီးတွေကို သူ လုံးဝ မကြောက်ဘူးလား" ဟန်ကျင်းသည် သူ့မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်၊ သူသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကိုယ်သူ အလွန်အကျွံ တွေးတောခြင်း မပြုနိုင်တော့ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော်, လျှပ်စီးစစ်သူရဲတစ်စုသည် ၎င်းတို့လက်ထဲတွင် လျှပ်စီးလှံများကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ့ဆီသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။