← Chapters

အခန်း ၁၅၃၄

Vol. 103 Ch. 1534

အခန်း ၁၅၃၄

Vol. 103 Ch. 1534

အခန်း (၁၅၃၄) ရှေးဟောင်းဓား။

ချင်ယွင်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကြား ဆွေးနွေးမှုများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ပါ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် စတင်ခြင်းမျက်လုံးဖြင့် ပေါင်းစည်းထား သည့် တိုက်ခိုက်မှုတွင် သူ၏စိတ်အားလုံးကို လုံးဝ ပေါင်းစပ်ထားပြီး၊ ကနဦးစကြဝဠာ၏ ကောင်းကင်ဘုံ၏အလိုဆန္ဒကိုလည်း ထိုထဲသို့ ပေါင်းစပ်နေခဲ့သည်။

စတင်ခြင်းမျက်လုံး၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် တန်ခိုးကြီးသော နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် အတက်အကျလှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချင်ယွင်၏ လက်ဖဝါးတွင် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များက အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။

ဘန်း…။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှ လုံးလုံးလျားလျား ဖွဲ့စည်းထားသော သေးငယ်သော ဓားလေးတစ်ချောင်းသည် ချင်ယွင်၏လက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားငယ်သည် အနှိုင်းမဲ့တန်ခိုးကြီးသော နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်အတက်အကျ လှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုစွမ်းအင်အတက်အကျ လှိုင်းကြောင့် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အဆုံးမရှိ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့, ငါ ဒီရှေး‌ဟောင်းဓားကို သိပ်သည်းနိုင်ခဲ့ပြီ။ ဒီဓားက စီနီယာကို သတ်ပစ် နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်မိတယ်။" ချင်ယွင်သည် သူ့လက်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ဓားငယ်လေးကို ကြည့်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ဤဓားလေးကို မူလက နတ်ဆိုးဓားဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရာမျက်လုံး၏ ထူးခြားသော စိတ်ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အလွန်မင်း အစွမ်းထက်သည်။

သို့သော်၊ ချင်ယွင်သည် ဤနတ်ဆိုးဓားဟူသောအမည်သည် နားကြား၍မကောင်းဟု ခံစားမိသောကြောင့် ၎င်း၏အမည်ကို ရှေးဟောင်းဓားဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဤရှေးဟောင်းဓားသည် စိတ်ဝိညာဉ်များကို အတိအကျ ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ချင်ယွင်၏ လက်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ကနဦးစကြဝဠာ၏အလိုဆန္ဒကြောင့် ချင်ယွင်သည် အလယ်လတ် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို မဆိုထားနှင့်၊ နှောင်းပိုင်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စိတ်ဝိညာဉ် များကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွင်သည် အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းကို ကိုင်တွယ်ရန် ဤရှေးဟောင်းဓား ကို အသုံးပြုလိုခဲ့သည်။ အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းသည် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတစ်ပါး အမှတ်သားပြုထားသည့် အမျှင်တန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏စိတ်ဝိညာ စွမ်းအားသည် ခိုင်မာခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤရှေးဟောင်းဓားသည် အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းကို ကိုင်တွယ်ရန် သေချာပေါက် လုံလောက်သင့်ပါသည်။

"ဘုန်း..."

သို့သော်, ယခုအချိန်တွင်၊ ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ဖြင့် တင်းတင်း ကြပ်ကြပ် ထုပ်ပိုးခံထားသော အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရား သစ်ပင်၏ ချည်နှောင်ခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားကာ ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ နွယ်ပင်များကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ပြီး ဧရာမပိုးအိမ်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် စောစီးစွာ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ မူလက သူသည် သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို အသုံးပြုပြီး၊ သူ့ကို တစ်ရှိန်ထိုးသတ်ရန်အတွက် ရှေးဟောင်းဓားကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းသည် သစ်ပင်ပိုးအိမ်ထဲမှ ထွက်မြောက်သွား သောကြောင့်၊ ချင်ယွင်သည် သူ့ကို သတ်ရန် ရှေးဟောင်းဓားကို အသုံးပြုဖို့အတွက် ပို၍ပင် ခက်ခဲပေတော့မည်။

နောက်ဆုံးတွင်, ချန်ဟန်းသည် ​​မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး၊ ချင်ယွင်ကို သူ့ကိုသတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်ပေးဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ထို့အပြင်၊ ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ နတ်ဘုရား သစ်ပင် ဖြင့် သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန်ပင် ပို၍ ခက်ခဲလာလိမ့်မည်။

ဘန်း…။

ချင်ယွင်သည် ရှေးဟောင်းဓားကို အသုံးပြုရန် စိတ်ကူးကို ခေတ္တစွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ချန်ဟန်းအား သေစေလောက်သည့် တိုက်ခိုက်မူတစ်ခု ပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို စောင့်မျှော်လိုသည့်အတွက် သူသည် သူ၏စတင်ခြင်းမျက်လုံးထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး၊ မင်းမှာ ဒီလိုရတနာမျိုးတစ်ခု ရှိနေဖို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဒီနတ်ဘုရားပင်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မူက တကယ့်ကို ထူးထူးခြားခြားပဲ။ ငါတောင် ပိတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။" အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းက ချင်ယွင်ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ နွယ်ပင်များသည် သူ့ကို ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်၊ အလယ်လတ် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦး ပိတ်မိသွားသည်နှင့် လွတ်မြောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ဤအဆင့်တိုက်ပွဲတွင် တခါပိတ်မိသွားပါက သေဆုံးပျက်စီးဖွယ်ရှိသည်ကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ချင်ယွင်၏ ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ နတ်ဘုရားသစ်ပင်နွယ်များသည် အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်း၏ အမြင်တွင် ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုနိုင်သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာပါသည်။

"စီနီယာ, စီနီယာက နောက်နေတာလား။ တကယ်လို့ စီနီယာရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်နွယ်ပင်တွေက စီနီယာကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ချင်ယွင်က နှိမ့်ချစွာ ထပ်ပြောသည်။

ချင်ယွင်၏ စကားကိုကြားတော့ အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းလည်း ရယ်မောလိုက်သည် "ကောင်စုတ်လေး၊ နှိမ့်ချတာက ကောင်းတဲ့အရာပါ။ ဒါပေမယ့် မင်းအနေနဲ့ အရမ်းလည်း နှိမ့်ချနေလို့ မရဘူးလေ။ တစ်ခါတလေ နှိမ့်ချလွန်းအားကြီးသွားရင် မင်းရဲ့ကြီးစိုးမှုတွေ ပျောက်သွားလိမ့်မယ်"

"စီနီယာ,၊ စီနီယာ သင်ကြားပေးတာကို မှတ်ထားပါ့မယ်" ချင်ယွင်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ် သည်။

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ, ချန်ဟန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရှေးဟောင်းဓားကို မည်သို့ ထည့်သွင်းရမည်ကို တွေးတောနေမိသည်။

ချင်ယွင်သည် အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းကို သူ့စိတ်နှလုံး အောက်ခြေမှ လေးစားသော်လည်း အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်း ပြောခဲ့ဖူးသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါသည် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခအချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ချင်ယွင်သည် သူ့အား သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် နည်းလမ်းတိုင်းကို တွေးထားရမည်။ မဟုတ်ပါက သေဆုံးရမည့်လူက သူ ဖြစ်သွားလိမ့် မည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်သည် အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းကို မည်မျှပင် လေးစားမှုရှိစေကာမူ၊ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ လှုပ်ရှားရဦးမည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားနှစ်ပါးသည် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှု အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မပြဘဲ ဤအရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ချင်ယွင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာများကို ကြည့်ရူနေပြီး၊ ချင်ယွင် လုပ်ဆောင်ချင်သည့်အရာကိုလည်း သိနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ အဆင့်တန်းဖြင့် ချင်ယွင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်ဖေါ်ပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ချင်ယွင်၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား၊ သူတို့သည် ချင်ယွင်ကို သူတို့စိတ်နှလုံးထဲမှ ပို၍ပင် တန်ဖိုးထားလာကြသည်။

စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်တစ်ယောက်သည် သတ္တိရှိပြီး ထက်မြက်သူ ဖြစ်ရမည်။

"ချာတိတ်လေး၊ ငါပြောစရာရှိတာ အကုန်ပြောပြီးပြီ။ ဒါကြောင့်, ငါ နောက်ပိုင်း အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးတော့မယ်။ တကယ်လို့, မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်, မင်း ငါ သတ်ဖြတ်မှာကို စောင့်နေလိုက်တော့" အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါသည်။

"စီနီယာ၊ စိတ်မပူနဲ့။ စီနီယာကိုသတ်ဖို့ သေချာပေါက် ကျွန်တော် ကြိုးစားမှာပါ။" ချင်ယွင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောသည်။

ယခုလိုပြောရသည်မှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေသော်လည်း၊ ဤအရာက သူ့စိတ်ထဲမှ အမှန်ကန်ဆုံး အတွေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားတော့ အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးက ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

"လာပြီ"

အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းက ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံဖြင့် ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား ပြန်သည်။

ချင်ယွင်သည် ကြီးစိုးသော အငွေ့အသက်နှင့်အတူ အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းကို ကြည့်လိုက် ရင်း သူ့မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့ သည်။

"ငါ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။ ဒီတစ်ခုပဲ ငါ လုပ်နိုင်တော့တယ်" ချင်ယွင်သည် သူ့သွားများ ကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ့နှလုံးက တစ်ချက် ခုန်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်, သူ့ခရမ်းရောင် သူငယ်အိမ်တွေဆီမှ အလင်းတန်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

ဘန်း..။

ပြင်းထန်ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းအင်အတက်အကျလှိုင်းတစ်ခုက ချင်ယွင်၏တစ်ဝိုက်တွင် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့နောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည် အေးခဲသွားပုံရပြီး အရာအားလုံးသည် ရပ်တန့်သွားကာ၊ အေးခဲသွားလေသည်။

ချန်ဟန်း၏ပုံရိပ်သည် ချင်ယွင်နှင့် သုံးမီတာအောက်သာ ကွာဝေးတော့သည်။ သူ၏ လက်သီးများမှ နှလုံးတုန်လှုပ်စေသည့် စွမ်းအင်အတက်အကျလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ချင်ယွင်ထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အချိန်က ရပ်တန့်သွားခြင်းကြောင့် သူသည်လည်း ထိုနေရာမှာပင် အေးခဲသွားရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။

"ငါ အချိန်ဆွဲနေလို့ မရဘူး။ ငါ အခုချက်ချင်း လုပ်ရမယ်။" ချင်ယွင်၏နှလုံးသည် ချက်ချင်း ပင် ကြေကွဲသွားပြီး၊ ထို့နောက်တွင် သူသည် ရှေးဟောင်းဓားကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက် ပြန်သည်။

သူ၏အချိန်ရပ်တန့်ခြင်းသည် တစ်စက္ကန့်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ တဖက်လူက အားကောင်းလေ၊ အကျိုးသက်ရောက်က ပိုဆိုးဝါးလေဖြစ်ပြီး ကြာချိန်ကလည်း တိုတောင်း သွားလိမ့်မည်။ ဤအုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်း၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး သူ့တွင် တစ်စက္ကန့်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် ထိန်းထားနိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာ သေချာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်သည် ထိုအချိန်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ရသည်။

ချင်ယွင်သည် သူ့လက်ချောင်းများကို ပွတ်ဆွဲကာ ဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီး အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဘန်း…။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်းသည် ချင်ယွင်၏ အချိန်စွမ်းအားမှ စတင်လွတ်မြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်ရပ်တန့်ခြင်းကို ချိုးဖျက်ပြီး၊ သူ၏ လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီး၊ သူ၏မွေးရာပါစွမ်းရည်ကို ပြန်လည်ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟင်, ဒါက အချိန်ရဲ့ စွမ်းအားလား" ချန်ဟန်းသည် အချိန်နှောင်ကြိုးများမှ လွတ်မြောက် ပြီးသည်နှင့် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အရာကို နားလည်သွားသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း တွေးတောမနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်။

ထိုဓားအလင်း၏ အမြန်နှုန်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းသည်။ ၎င်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်မှာတော့ သူသည် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ထိုဓားအလင်းကို လက်သီးဖြင့်သာ ထိုးသတ်နိုင်တော့ သည်။

ဘန်း..။

သို့သော်၊ သူ၏လက်သီးချက်သည် ရှေးဟောင်းဓားပေါ် ကျရောက်သွားသောအခါ၊ ရှေးဟောင်းဓားသည် သူ၏လက်သီးချက်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် သွားခဲ့သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင်၊ အုပ်စိုးရှင်လှံ ချန်ဟန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အေးခဲသွား ပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် အလွန်မင်း အံ့သြနေသည့် အမူအရာတစ်ခုကို ပေါ်လွင်စေသည်။

"ဘုန်း.."

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ချန်ဟန်း၏ စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲ သွားပြီး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားကာ စွမ်းအင်မုန်တိုင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်တော့ ချင်ယွင်သည် စိတ်သက်သာရာရပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိပါသည်။

All Chapters