အခန်း ၂၉၆၁
Vol. 297 Ch. 2961
အခန်း (၂၉၆၁) - ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရား
"အို၊ လူ့လောကက အမှိုက်သရိုက်လေးရဲ့ အနံ့ပဲ။"
"မဖြစ်နိုင်တာ၊ လူ့လောကက အမှိုက်သရိုက်လေးက ငါတို့ရဲ့ ဒီနယ်မြေဆီ ရောက်လာနိုင်လို့လား။"
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ အားလုံး ခဏလောက် ဖယ်ပေးကြ၊ ငါ သူ့ကို စားပစ်မယ် အရသာ ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။"
လေဟာနယ်ထဲမှ တိုးညှင်းသော စကားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခါအားလျော်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်သံများကလည်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ဝိုင်းရံထားတယ်၊ အဲ့ဒီ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး ကလည်း သေခါနီးမှ ပြန်ပြီး အသက်ဝင်လာပြန်ပြီ။"
"တကယ်ကို ကိစ္စတွေ အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာတာပဲ "
"ကံဆိုးလိုက်တာ။"
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
လက်ရှိတွင် သူ၏ အတွင်းပိုင်းမြေပြင်ထဲ၌ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး က အော်ဟစ်နေပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ကျန်ရှိနေသည့် စွမ်းအင်ခုနှစ်ခုကို အသုံးပြုကာ ထိုနေရာတွင် အသစ်ပေါ်လာသည့် ဧကရာဇ်မျက်လုံး စွမ်းအင်တံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။
"အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်မျက်လုံး က ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ တကယ်ရှိနေပြီပဲ။"
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ အောက်ပါအတိုင်း တွေးလိုက်သည်။
"မှန်လေး မင်း ထွက်လာပြီး ရှင်းပြစမ်း။ အရင်က မင်း ပြောခဲ့တာ လူ့လောကနည်းလမ်းဆိုတာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ တန်ပြန်နိုင်တဲ့အရာ ဖြစ်ပြီး သူက လုံးဝ ဖိနိုပ်ခံထားရပြီဆို။"
"ခုတော့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သေသူ ပြန်ရှင်လာတာလား။"
မှန်လေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။
"ဒါက… ဖြစ်နိုင်တာကတော့… အင်း… သေခါနီးမှ ပြန်ပြီး တောက်လောင်လာတာ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။"
"မင်း ဆိုလိုတာက အရင်က သူက သေခါနီး အားနည်းနေပေမဲ့ အခုတော့ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြန်ပြီး အားယူနေတာလို့ ပြောတာလား။"
ဖန့်ချန် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
သူသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲက အခြေအနေကို တစ်ဖက်က စောင့်ကြည့်ရင်း -
တစ်ဖက်ကလည်း ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အကဲခတ်နေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ အုပ်စုသည် သူက ဘယ်သူလဲ၊ ထိုနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာသည်ကို သေချာ မသိသေးပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ တကယ်တမ်း ထွက်လာပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိကြပေ။
"အချိန်နည်းနည်းလောက်တော့ ထပ်ဆွဲထားလို့ ရဦးမှာပါ။"
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။
လက်ရှိအခြေအနေအရ ဖြစ်လာနိုင်မည့် ရလဒ်အချို့ကို သူ ခန့်မှန်းမိသည်။
အကယ်၍ ဤဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာပါက -
သူသည် အသက်စွမ်းအင်တစ်ချောင်း စတေးလိုက်ရလိမ့်မည်။
သို့သော် ဧကရာဇ်မျက်လုံးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါ့မလား မသေချာပေ။
သူ လူ့လောက နည်းလမ်းကို မသုံးနိုင်သည့်အချိန်တွင် ဧကရာဇ်မျက်လုံးသည် စွမ်းအင်ရှစ်ခု၏ ဖိနိုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။
သို့မဟုတ် ငရဲမင်းငါးပါး ပေါ်လာသည့်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်၊ ထိုအခါ ဧကရာဇ်မျက်လုံး ကိစ္စ ပေါ်သွားလိမ့်မည်။
သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး ဦးဆောင်သည့် စွမ်းအင်ရှစ်ခုကို ဆက်လက် တားဆီးနိုင်မည်လားဆိုသည်မှာလည်း မသေချာပေ။
"ဟုတ်တယ်၊ မင်း ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"
မှန်လေး၏ အသံမှာ အတည်ပြုလိုက်သည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။
"မှန်လေး မင်း ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ထားတာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ ဒီကိစ္စကို ငါ အခုတော့ စာရင်းမရှင်းတော့ဘူး။ အခုချိန်မှာ ငါ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးစမ်း။"
ဖန့်ချန် ဆိုသည်။
မှန်လေး -
"အခုအခြေအနေက မင်း ခဏတဖြုတ် လှုပ်ရှားလို့ မရဘူး။ အဖြေမရှိဘူး။ လူတစ်ယောက်ယောက် လာကယ်ဖို့ပဲ စောင့်ရမှာပဲ။"
"……"
……
……
အတွင်းပိုင်းကမ္ဘာ။
ချီယန် သူတော်စင်သည် အော်ဟစ်နေသော သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးကို ကြည့်ပြီး အသက်ရှူမှားသွားသည်။
"အရင်တစ်ခါ အသွင်ပြောင်းမျက်လုံး ကလည်း အော်တယ်။ အခု သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးကလည်း အော်ပြန်ပြီ ဖန့်ငရဲမင်း သိမ်းဆည်းထားတဲ့ ဒီနည်းလမ်းတွေက ဘာတွေလဲ "
"မင်း မအော်နဲ့တော့၊ အော်လို့ ဘာထူးမှာလဲ "
လီဝူက ဒေါသတကြီး အော်ဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းချင်းယောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှောင်းအကြီးအကဲ၊ ဒီကိစ္စက အရမ်းကို ထူးဆန်းနေတယ်။"
"မင်းတို့ သိထားတာက နည်းလွန်းလို့ ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်နေတာ။ အခု ဖန့်မောင်လေးရဲ့ အခြေအနေက အိမ်အမိုးပေါက်ပြီးမှ မိုးထပ်ရွာ သလိုပဲ..."
ရှောင်းချင်းယောင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ချီယန် သူတော်စင်သည် လီဝူ၏ အော်ဟောက်မှုကို ခံရပြီးနောက် ဒေါသမထွက်ဘဲ အခြားသော စွမ်းအင်တံဆိပ်များကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒီနည်းလမ်းတွေ၊ အကုန်လုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ရှိနေကြတာလား..."
"သတ်စမ်း၊ ငါ့အတွက် သတ်ပစ်ကြစမ်း"
သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး၏ အသံမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
စွမ်းအင်ရှစ်ခု၏ အရှိန်အဝါများသည် ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်နေပြီး အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဧကရာဇ်မျက်လုံးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှိမ့်ဝင်သွားသည်။
ဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်သည်ကား မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ သေနေသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။
……
……
"မှန်လေး ငါ တစ်နာရီလောက်တော့ ထပ်ခံနိုင်မယ်။"
"တစ်နာရီကြာရင် ဒီဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေက ငါ့ကို မတိုက်ခိုက်ရင်တောင်၊ ဒီနည်းလမ်းတွေရဲ့ ရန်ပွဲကြောင့် ငါ့ရဲ့ အခြေခံစွမ်းအားတွေ တစ်ဝက်ကျော် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လာသည်။
အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုးသည် အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာ (၃၆) ခုတွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ယခင်က စည်းစနစ်တကျ တည်ဆောက်ပြီး အဆပေါင်းတစ်ရာ ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည့် အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာများသည် ယခုကိစ္စကြောင့် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာကာ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်နေသည်။
"ညီကို မင်းရဲ့ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာတွေက ခိုင်မာလို့ တော်သေးတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း အမှန်မှား ထွင်းဖောက်မျက်လုံး ကို ဖော်ထုတ်တဲ့အချိန်မှာပဲ မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာတွေ၊ အတွင်းပိုင်းကမ္ဘာတွေ၊ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပါမကျန် ဒီပြောင်းလဲမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
မှန်လေး-
"မင်း အခု လုပ်ရမှာက ဧကရာဇ်မျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအားကို နှိုးဆွပြီး မင်းရဲ့ လူ့လောက နည်းလမ်းနဲ့ ပေါင်းစပ်လို့ စွမ်းအင်ရှစ်ခုကို ဖိနှိပ်လိုက်ဖို့ပဲ။ ကျန်တာကတော့ ကံတရားကိုပဲ အပ်လိုက်ပါ။"
"ကောင်းပြီလေ။"
ဖန့်ချန် စကားမပြောဘဲ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
ပြင်ပကိစ္စများကို ခဏတာ မေ့ထားလိုက်သည်။
ဒါကလည်း သူ လက်ရှိလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ အသက်စွမ်းအင်တစ်ချောင်းနဲ့ အစားထိုးနိုင်သေးသည်။
……
……
"မင်းတို့ သူ့ကို စားမယ်လို့ အော်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"ဘာလို့ မစားကြသေးတာလဲ။"
"အားလုံး ဒီအမှိုက်ရဲ့ အနံ့က အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်၊ စားလိုက်ရင် အများကြီး အကျိုးရှိမှာ "
ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားပေးစကား ပြောနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ မည်သူမျှ ဖန့်ချန်ကို အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။
"ရုတ်တရက် လူ့လောကက အမှိုက်တစ်ယောက် ရောက်လာတာ၊ တူယွမ်မို တို့တွေကောင်က ငါတို့ကို ငါးမျှားနေတာများလား။"
"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ တူယွမ်မို ကြောင့် ငါတို့ အတော်လေး အရှုံးပေးခဲ့ရတာလေ။"
"တကယ်လို့ တူယွမ်မို ငါးမျှားနေတာဆိုရင် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားမလား၊ ဒီကောင်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား။"
"ဒီအတိုင်း ထွက်သွားလို့လည်း မရသေးဘူး။ အကယ်၍ ငါတို့ ခန့်မှန်းတာ မှားသွားရင်ကော။ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီကောင်ရဲ့ အနံ့က အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ အရင်ဆုံး ဖမ်းချုပ်ပြီး အကြောင်းရင်းကို စစ်ဆေးကြည့်ရင် ကောင်းမလား။"
ပြောသာ ပြောနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ထွက်မလာကြသေးပေ။
သူတို့၏ အကြည့်များမှာ လောဘကြီးပြီး ရက်စက်နေကြသော်လည်း ကိုးပုံတစ်ပုံသော ကောက်ကျစ်မှုများက ဖုံးကွယ်နေသည်။
သေချာသည့် အကျိုးအမြတ် မရှိဘဲနဲ့တော့ စားချင်စိတ်တစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့ သူတို့ အန္တရာယ်ကို မရှာရဲကြပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။
နဂါးရုပ်အလောင်းတစ်ကောင်က လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ရောက်လာသည်။
နဂါး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နီရဲသော ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး အသက်ရှိသူထက်ပင် ပိုမို အသက်ဝင်နေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ် ကွပ်မျက်သူများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်နှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။
"အို၊ ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရား "
အံ့ဩတကြီး အော်သံအနည်းငယ်နှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများမှာ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ကြပြီး ရိုသေလေးစားသော အကြည့်ဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေကြကာ အသံပင် မထွက်ရဲကြပေ။
"တူယွမ်မိုက ဒီလို အကြံအဖန်မျိုးနဲ့ ငါတို့ကို ငါးမျှားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒီ လူ့လောကက အမှိုက်လေးကို ငါ ခေါ်သွားမယ်။"
ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လက်ချောင်းများကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ချောင်းများကြားတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ လည်ပတ်နေသည်။
ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မိဖုရားဆီသို့ ချက်ချင်း လွင့်သွားသည်။
ပြင်ပက ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သူ သတိပြုမိသော်လည်း ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်မပြောရဲကြပေ။
ဖန့်ချန် မိဖုရား၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ခါနီးတွင်၊ ပိန်ရှည်သော အရိပ်တစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
လာသူ၏ လက်မောင်းများမှာ အလွန်ရှည်လျားပြီး မြေပြင်သို့ပင် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ထို့နောက် သေးငယ်သော အရိပ်တစ်ခုကလည်း ပေါ်လာသည်။
"ပင်အန်း၊ သူ့ကို ခေါ်ပြီး အရင်သွား။"
ပိန်ရှည်သော အရိပ်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"တွမ်မူ ဦးလေး၊ ကျွန်တော် အဖေကို ခေါ်ပြီး အရင် သွားနှင့်ပါ့မယ်။"
ဖန့်ပင်းအန်းသည် ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းထွက်သွားသည်။
ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူအချို့က တားဆီးရန် အသိစိတ်ဖြင့် ကြိုးပမ်းသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အနက်ရောင် လက်ရာများ ပေါ်လာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုက ထိပါးလာသကဲ့သို့ သူတို့သည် အော်ဟစ်ရင်း ပြာဖြစ်သွားကြသည်။
ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားက မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ဖန့်ပင်းအန်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ ပိန်ရှည်သော အရိပ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"တွမ်မူး၊ ငါတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်စည်းမကျော်ခဲ့ကြဘူး။ ဒီနေ့ ဘာလို့ ငါ့နယ်မြေကို လာနင်းတာလဲ။"
"ခုနက လူ့လောက အမှိုက်လေးက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"
တွမ်မူး - "မင်းတို့ သိဖို့ မလိုဘူး။"
"ဘာလို့လဲ။"
တွမ်မူး -
"ငါ မင်းတို့ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားလို့ပဲ။"