အခန်း ၂၉၆၄
Vol. 297 Ch. 2964
အခန်း (၂၉၆၄) - အမှန်တကယ်ပင် ရက်စက်လွန်းလှသည်
"ရှေးဦး မျက်လုံး နတ်ဆိုးရှင်၊ မင်းက နတ်ဆိုးရှင်သုံးပါးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လျက်နဲ့ ဘာလို့ သူ့ကို ခွေးတစ်ကောင်လို အမှုတော်ထမ်းနေရတာလဲ "
"တောက်ပသော မျက်လုံး နင်ကရော ဘာလို့ ရှေးဦး မျက်လုံးရဲ့ အရူးလုပ်ရပ်တွေနောက်ကို လိုက်နေရတာလဲ အခုချက်ချင်း အရင်နေရာကို ပြန်သွားကြစမ်း "
"နင်တို့ ရှေးဦး မျက်လုံး နဲ့ တောက်ပသော မျက်လုံး ၊ သေခြင်းဆိုးနဲ့ သေကြစမ်း နင်တို့ သေပြီ သေပြီ"
စွမ်းအင်တံဆိပ် ခြောက်ခုစလုံးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။
အဆိုးဆုံးနှင့် အရက်စက်ဆုံးမှာမူ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး ပင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ဝူရှီး နှင့် ဖန့်ယန်ကွမ်း တို့မှာ တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ စွမ်းအင်များကိုသာ အားသွန်ခွန်စိုက် ထုတ်သုံး၍ ဖန့်ရန်ကျန်း နှင့်အတူ ကျန်ရှိနေသည့် စွမ်းအင်တံဆိပ် ခြောက်ခုကို ခုခံနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဓားသမားတစ်ဦးသည် အဝေးမှ လျှောက်လာပြီး စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
ရှောင်းချင်းယောင်တို့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ချီယန်သူတော်စင်ကမူ အခြေအနေကို နားလည်ထားသူဖြစ်၍ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒါက ဖန့်ငရဲမင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေထဲက တစ်ခုပဲ၊ ရှစ်မျက်နှာအရပ် အထွတ်အထိပ် ဓားကျမ်း ပဲ "
ထို့နောက် တစ်ဖက်တွင် တစ်လံကျော်ခန့် မြင့်မားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် လူသန်ကြီးတစ်ဦးမှာ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးလာပြီး စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်လာပြန်သည်။
ချီယန်သူတော်စင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
"ရွှမ်ယန် ခန္ဓာလေးဆင့်"
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ချောင်းပါသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦး ပြေးလာသည်။
ချီယန်သူတော်စင် - "သုံး..."
ရှောင်းချင်းယောင် - "ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ချောင်းအတတ်၊ ဒါ ငါ့ရဲ့ တာအိုသုံးထောင်သော ဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းပဲ "
ချီယန်သူတော်စင်မှာ ခဏမျှ ငေးသွားပြီးနောက်မှ ရှောင်းချင်းယောင်နှင့် ဖန့်ငရဲမင်းတို့မှာ တူညီသော ဆရာဆီမှ ဆင်းသက်လာကြသည်ကို သတိရသွားသည်။
ထို့နောက် တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည့် ဖန့်ဖူဆာ ၊ ဆံပင်ဖြူဖွေးကာ မျက်လုံးထဲတွင် လျှပ်စီးများ ပေါ်နေသည့် ဖန့်ချန်းလေး တို့ ရောက်လာကြသည်။
ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအသွင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဖန့်ယင်ပင်း နှင့် နတ်ဘုရားနှိမ်နှင်းရေးတုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဖန့်ဒါရှန် တို့သည်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာပင် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
"ဟားဟားဟား၊ ဒီလို ကြောင်တောင်တောင် ခွေးတောင်တောင်တွေက ငါတို့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ"
သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးက မနေနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင်ပင် စွမ်းအင်တံဆိပ် ခြောက်ခု၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး မိုးသက်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဖန့်ရန်ကျန်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ မလုံလောက်တော့ပေ။
ခုခံထားသည့် စွမ်းအင်များမှာ လက်မအလိုက် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အမှန်တကယ်ပင် ရက်စက်လွန်းလှသည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
ထိုစွမ်းအင်များက ဤမျှထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
လက်ရှိတွင် သူ၏ အစောဆုံး ကျင့်စဉ်အခြေခံဖြစ်သော စွမ်းအင်များသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တုံ့ပြန်နိုင်သေးသည်။
ကျန်ရှိနေသည့် စွမ်းအင်များမှာမူ ဤစွမ်းအင်များ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် တုပ်နှောင်ခံထားရပြီး လုံးဝ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။
အကယ်၍သာ သိုင်းသူတော်စင် ကိုယ်ထည်သာ ရှိနေမည်ဆိုပါက အနည်းငယ်မျှ အသာစီးရနိုင်ကောင်း၏။
"ဧကရာဇ်မျက်လုံး၊ မင်းက ဘာလို့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားရတာလဲ"
ဖန့်ချန်သည် မိမိရှေ့ရှိ စွမ်းအင်တံဆိပ်ကို ကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ဤစွမ်းအင်မှာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ အရင်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထူးခြားနေခြင်းမှာလည်း ထိုစွမ်းအင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ယုတ္တိအရဆိုလျှင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးတို့က သူ့ကို ဖျက်ဆီးတော့မည်ဆိုပါက သူက ပြန်လည်လှုပ်ရှားသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
သို့မဟုတ် ဤစွမ်းအင်မှာ အရင်က အကြီးအကျယ် ပျက်စီးခဲ့ရသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အသိစိတ်မဲ့ သေဆုံးနေသယောင် ဖြစ်နေရတာလား။
အောင်ပွဲနီးကပ်လာသည်ကို ခံစားမိသည့်အလား သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးတို့မှာ ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။
မိမိတို့ အားလုံး ပူးပေါင်းကာ ပြိုင်ဘက်၏ ခုခံမှုအားကို တဖြည်းဖြည်း ချေမှုန်းနိုင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်မြည်တမ်းခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။
"သေပြီ၊ ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတော့ဘူး"
ချီယန်သူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်။
သာမန်အေးချမ်းသော နေ့ရက်များမှာ နောက်ထပ် ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ရုတ်တရက် အဝေးရှိ ကောင်းကင်မြစ်မှာ ဆူပွက်လာသည်။
"ဖိနိုပ်ခံထားရတဲ့ ဝိညာဉ်တွေတောင် ကမ္ဘာပျက်တော့မယ်ဆိုတာ သိနေကြတာလား "
ချီယန်သူတော်စင်က တွေးလိုက်မိသည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဧရာမ အရိပ်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မြစ်နက်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ကျူးလုံ "
ရှောင်းချင်းယောင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျူးလုံသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပြင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး အမြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
မြစ်ရေများမှာ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ စွမ်းအင်တံဆိပ် ခြောက်ခုဆီသို့ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းသွားသည်။
မြစ်ရေများ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှ အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး 'ဇီး... ဇီး...' ဟူသော အသံများ ထွက်လာသည်။
"မင်းအမေလင်၊ ဒါ ဘာကြီးလဲ"
သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ယင်ယန်ဝိညာဉ်မျက်လုံး ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် စူးရှစွာ -
"ဝမ်ချွမ်းမြစ်ရေ "
အခြားသော စွမ်းအင်တံဆိပ်များမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"ဘာကြီးလဲ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ရေ ဒီအရာက ဘာလို့ သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာမှာ ရှိနေရတာလဲ "
ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး -
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီထဲမှာ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ရေတင် မဟုတ်ဘူး၊ တခြားအရာတွေလည်း ပါသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဖိနိုပ်ခံထားရရုံတင်မကဘဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျော်ဝင်သွားတယ် "
ဖန့်ချန်က အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး အဝေးရှိ ကျူးလုံကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သူတို့ကို နောက်ထပ် အများကြီး ထပ်လောင်းချလိုက်"
ကျူးလုံသည် ပျော်ရွှင်စွာ အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြစ်ရေများကို စွမ်းအင်တံဆိပ်များပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် လောင်းချလိုက်သည်။
'ဇီး' ဟူသော အသံများနှင့် မီးခိုးငွေ့များမှာ မပြတ်မလပ် ထွက်ပေါ်နေသည်။
ဖန့်ရန်ကျန်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာပြီး ဖန်ဝူရှီးတို့နှင့်အတူ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လက်မပေါင်းများစွာ ပြန်လည် ဖိနိုပ်လိုက်နိုင်သည်။
"ငါ ပြောသားပဲ ဖန့်ငရဲမင်းမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု ရှိမှာပါ"
ချီယန်သူတော်စင်က ဝမ်းသာအားရ ပြောသည်။
"ငါတို့ နိုင်တော့မယ်"
လီဝူလည်း ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
ရှောင်းချင်းယောင်ကမူ တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မလုံလောက်ဘူး၊ ဒီလို နတ်ဆိုးတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် ဒါက အဝေးကြီး လိုသေးတယ်။"
ချီယန်သူတော်စင်နှင့် လီဝူတို့မှာ ငေးသွားသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကို မလုံလောက်သေးဘူး၊ အချိန်ခဏလောက်ပဲ ဆွဲထားနိုင်မှာ။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
သူ့အနေဖြင့် မိမိ၏ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံး သိရှိသူ ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်တံဆိပ် ခြောက်ခုက ယခုလောလောဆယ် သူ့ကို မနိုင်သေးသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို သူ ခံစားမိသည်။ ထိုစွမ်းအားများမှာ အချိန်တန်လျှင် တဖြည်းဖြည်း အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်လာလိမ့်မည်။
အချိန်ကြာလေလေ ပြိုင်ဘက်အတွက် အခွင့်အရေး သာလေလေ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အောင်နိုင်ခြေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းနေသည်။
သို့သော် မဆွဲထားပါက သေခြင်းတရားနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
"ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေပဲ၊ သေလမ်းပဲ..."
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို တည်ကြည်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒါက မသေမျိုးသန့်စင်ရေ ပဲ၊ သူတို့ ဒါကို ဘယ်ကနေ ခိုးလာကြတာလဲ"
"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ဘာလို့ ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲလို့ တွေးနေတာ၊ မသေမျိုးသန့်စင်ရေ ဖြစ်နေတာကိုး ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ"
"ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒီနေရာမှာ မသေမျိုးသန့်စင်ရေ နဲ့ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ရေက ငါတို့ကို အပြည့်အဝ မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး၊ သူတို့ကို သတ်ပစ်ကြ"
"သတ်ပစ်ကြ"
ထိုအချိန်တွင် စွမ်းအင်ခြောက်ခုစလုံးမှာ အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်နေသော်လည်း ထပ်မံ အားတင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။
ဖန့်ရန်ကျန်းတို့၏ ခုခံမှုမှာလည်း တစ်ဖန်ပြန်၍ ပျက်စီးလာပြန်သည်။
"ဖန့်ဝူရှီးနဲ့ ဖန့်ယန်ကွမ်းက ငါ့ဘက်မှာ ရှိပြီး ဝမ်ချွမ်းမြစ်ရေနဲ့ မသေမျိုးသန့်စင်ရေ ကို သုံးနိုင်ပေမယ့်၊ ဖန့်ရန်ကျန်းတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင် အသာစီး မရနိုင်ဘူး။ တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းလှတယ်"
ဖန့်ချန်သည် ဧကရာဇ်မျက်လုံးကို နိုးထစေရန် ကြိုးစားရင်း တစ်ဖက်မှလည်း အခြေအနေကို လေ့လာကာ နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။
နောက်ထပ် အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ဘက်မှာ ဆက်တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
တကယ်လို့သာ ထိုအချိန်ရောက်လာရင် ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ။
"ကောင်လေး၊ မင်း အသက်အစားထိုး သေပေးလို့ရမယ်လို့ မထင်နဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ဘယ်တော့မှ သေမှာ မဟုတ်လို့လေ၊ ဟီးဟီးဟီးဟီး"
သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးက ကောက်ကျစ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒီခွေးသားတွေက ငါ့ကို မသတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ဒုက္ခပဲ..."
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားပြီး ရှောင်းချင်းယောင်တို့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်ကာ -
"အစ်မတော်၊ ကျွန်တော် အခုပဲ အပြင်ကို ပို့လိုက်မယ်။ သူတို့က ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူဖို့ ကြံနေတာ၊ ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော် တစ်ခါလောက် သေကြည့်ဦးမှ ဖြစ်မယ်။"
"ဘာ "
ရှောင်းချင်းယောင်တို့ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ထို့နောက် ဓားတစ်လက်ကို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ မည်သို့ဖြစ်မှန်း မသိဘဲ ငေးမောနေသည့် ကျူးလုံ ရောက်လာသည်။
သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာသည့် ဝိညာဉ်များစွာကို ငုံထားပုံရသည်။
"ကျီရှန် မမ၊ ဒါက..."
မှန်လေး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဓားလေးသည် ချက်ချင်း ပုံစံပြောင်းသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
"ဖန့်ချန် မင်း အရူးမလုပ်နဲ့ "
"ဓားငယ် အစ်မ"
ဖန့်ပင်းအန်းမှာ ထိုင်ရာမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာရန် အချိန်မရမီမှာပင် ဓားငယ်လေးက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ပင်းအန်း၊ မြန်မြန် သွားကယ်ကြ၊ ဖန့်ချန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေတော့မယ် "