အခန်း ၂၉၆၇
Vol. 297 Ch. 2967
အခန်း (၂၉၆၇) - ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်၏ ပထမဆုံးအဆင့် မြင့်မြတ်ခြင်း
"မင်းက သူလျှို ဟုတ်လား မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူလျှို ဖြစ်ရတာလဲ "
အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအရာသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
"ဟုတ်တယ်လေ၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူလျှို ဖြစ်ရတာလဲ "
ဖန့်ချန်ဘက်မှလည်း စကားဝင်ပြောလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်နေသည့် အမူအရာဖြင့်ပင်။
ဖန့်ရန်ကျန်းတို့မှာမူ ထိုအကြောင်းကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိကြပေ။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို အားကုန်ထုတ်၍ ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေကြသည်။
ဖန့်ပင်းအန်းမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စွမ်းအင်တံဆိပ်ကို ဒုန်းဒုန်းမြည်အောင် အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများသည် တစ်စချင်းစီ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးကို လွှမ်းခြုံရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။
ယခုအခါ အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးမှာ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရပြီး ဖန့်ချန်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရုံသာမက မိမိ၏ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေ၏ နောက်ကျောမှ ထိုးနှက်မှုကိုပါ ခံနေရသဖြင့် အကျပ်ရိုက်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် မကျေနပ်ချက်များဖြင့် အံကိုခဲကာ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ငါ့ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးစမ်း မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်ရတာလဲ"
ဖန့်ချန် - "သူ့ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်စမ်း၊ မြန်မြန် "
သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ငြီးငြူသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း မေ့သွားပြီလား၊ ငါက ဂူယဲ့ လေ။"
အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံး - "....."
ဂူယဲ့ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အဲဒီတုန်းက မှတ်ဥာဏ်တွေက မင်း ငါ့ကို လိမ်ဖို့ တမင်ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား "
"မှတ်ဥာဏ်တွေက အစစ်အမှန်ပါ၊ နောက်ပိုင်းမှ ငါ ခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ ဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်သွားတာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ကူညီပေးလိုက်လို့ ငါ သူ့ကို ပြန်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို ငါ ကတိပေးထားခဲ့တယ်၊ ခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးကို သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဆီ အပ်နှင်းပေးမယ်လို့။ အဲဒီတုန်းက မင်းက ဖိနှိပ်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခုမှပဲ အစစ်အမှန် အမွေဆက်ခံခြင်း ဖြစ်လာတော့မယ်။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ ခုနှစ်ပါး နတ်ဆိုးသခင် ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဂူယဲ့ ဆိုတဲ့လူလည်း အရင်က ပေးခဲ့တဲ့ ကတိအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပြီးပြီ၊ ခုနှစ်ပါး သန့်ရှင်းသောနယ်မြေရဲ့ ကံတရားတွေကလည်း ငါ့ဆီမှာပဲ အပြီးသတ်သွားပြီ "
စကားအဆုံးတွင် သူသည် အသက်ကိုပင် ပဓာနမထားတော့ဘဲ စွမ်းအားများကို အားကုန်ထုတ်ကာ အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးမှာ ဤစကားများကြောင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးသည် ယခင်ကအတိုင်း မဟုတ်တော့ကြောင်း လုံးဝ ယုံကြည်သွားသည်။
"မင်းတို့နဲ့ အသေခံ တိုက်ခိုက်မယ်"
အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ပေတစ်ရာ မြင့်သော ရေလှိုင်းကြီးရှေ့တွင် ရောက်နေသည့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
"ငါ့ကံကြမ္မာကို ငါပဲ ဖန်တီးမယ်၊ ကောင်းကင်အလိုအတိုင်း မဟုတ်ဘူး"
ဟူသော မကျေနပ်ချက်များ ရှိသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ခဏချင်းတွင် အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးသည် ဖန့်ရန်ကျန်းတို့၏ စွမ်းအားများအောက်တွင် လုံးဝ ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရသည်။
သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံးမှာလည်း ထိုအချိန်တွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုစွမ်းအားများထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။
"ဂူယဲ့၊ မင်းကရော ဘာဆက်ဖြစ်မှာလဲ"
ဖန့်ချန်က မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မသိဘူးလေ၊ ဖုန်မှုန့်က ဖုန်မှုန့်ဆီ၊ မြေကြီးက မြေကြီးဆီ ပြန်သွားမှာပေါ့။"
ဂူယဲ့က ပြုံးလျက် လက်ခါပြလိုက်သည်။
"မင်းနဲ့ သိပ်မရင်းနှီးပေမဲ့ ငါတို့က အသိဟောင်းတွေပဲလေ၊ ပြန်တွေ့ကြမယ်။"
စကားပြောနေစဉ်အတွင်းပင် ဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ စွမ်းအားများသည် ဖန့်ရန်ကျန်းတို့၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး၊ အမှားမှန် ထွင်းဖောက်မျက်လုံးအပြင် ကျန်ရှိနေသော အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ ယင်ယန်၊ နှိမ်နင်းခြင်း၊ နီရဲသော ကပ်ဘေး စသည်တို့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
စွမ်းအင်တံဆိပ် ခြောက်ခုလုံးသည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
ဖန့်ဝူရှီးနှင့် ဖန့်ယန်ကွမ်းတို့မှာလည်း ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့နှင့်အတူ အလင်းတန်းများကဲ့သို့ ဧကရာဇ်မျက်လုံးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
စွမ်းအင်တံဆိပ် ရှစ်ခု၏ အရောင်အလင်းများသည် ဧကရာဇ်မျက်လုံးအောက်တွင် ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ခဏချင်းတွင် ဖန့်ချန်၏ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာများနှင့် အတွင်းပိုင်းမြေပြင်တို့မှာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ဖိနှိပ်ခံထားရသော စွမ်းအင်တံဆိပ်များလည်း ထိုအချိန်တွင် လွတ်လပ်ခွင့် ရရှိသွားကြသည်။
"ငါ မင်းရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ငါတို့က တကယ်ကို အသိဟောင်းတွေပါပဲ၊ ဒါဆိုရင် ပြန်တွေ့ကြမယ်။"
ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အဖေ၊ ကိစ္စပြီးသွားပြီလား သားတစ်ခု မေးချင်တာက ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားတာက..."
ဖန့်ပင်းအန်းမှာ လက်ကိုပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် မေးခွန်းထုတ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
"အဲဒီအကြောင်းတွေက နောက်မှ ရှင်းပြမယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းသာ မကူညီရင် ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အနိုင်အရှုံးက ပြောရခက်လိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန်အံ့ဩနေသည်။
ဖန့်ပင်းအန်းက ဘာကြောင့် ဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်နိုင်ရတာလဲ။
သို့သော် လက်ရှိတွင် သူသည် ဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်နှင့် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
သူသည် ဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ စွမ်းအားကို မည်သည့်အချိန်မဆို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး အခြား စွမ်းအင်တံဆိပ် ရှစ်ခု၏ စွမ်းအားများကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် မိမိ လှုံ့ဆော်နိုင်သည့် စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမိုများပြားလာသည်ဟု ခံစားမိသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ပင်းအန်း၊ အဖေ အရင်ဆုံး ဒီကိစ္စကို ရှင်းလိုက်ဦးမယ်၊ မင်း အပြင်မှာ ခဏစောင့်နေဦး။"
ဖန့်ချန် ပြောပြီးသည်နှင့် ဖန့်ပင်းအန်း စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် သူသည် လောကတစ်ခုလုံး လည်ပတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အတွင်းပိုင်းမြေပြင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ချက်ချင်းပင် ဓားငယ်လေး၊မှန်လေး၊ ရှောင်ချင်းယောင်း၊ ချီယန် သူတော်စင်၊ လီဝူ နှင့် ကျူးလုံ တို့မှာ အတွင်းပိုင်းမြေပြင်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ကျူးလုံ မှာ မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး ပါးစပ်ဟကာ ခဏတာ နိုးထလာသော ဝိညာဉ်များကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
ထိုဝိညာဉ်များသည် အသနားခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်မရလိုက်ဘဲ မြစ်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကာ ပြန်လည် အေးခဲသွားပြီး မြစ်အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။
"ဒီမှာရှိတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ရှင်းသွားပြီလား"
ဓားငယ်လေးက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ပင်းအန်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
"ပင်းအန်းမှာ နည်းလမ်းရှိမယ်ဆိုတာ ငါ သိနေတာပဲ"
ဓားငယ်လေးမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပြီး မှန်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီလူအိုကြီးက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ အသုံးမဝင်ဘူး။"
"မင်းလို လူငယ်လေးနဲ့ ငါ မပြောချင်ဘူး။"
မှန်လေးက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်။ သူသည် ယခုအခါ ရှစ်ခုမြောက် စွမ်းအင်တံဆိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧကရာဇ်မျက်လုံး၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်မှာလည်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
"ဖန့်ငရဲမင်း၊ တကယ်ပဲ ဘာမှမဖြစ်တော့တာလား"
ချီယန် သူတော်စင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးသည်။
"ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး။"
ဖန့်ချန်မှာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ချင်းယောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အစ်မတော်၊ အခုဆိုရင် စွမ်းအင်ကိုးခုတံဆိပ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရပေမဲ့ ထူးခြားတာမျိုး မတွေ့ရသေးဘူး။ စွမ်းအင်တံဆိပ်တွေရဲ့ စွမ်းအားက ဆယ်ဆလောက်ပဲ တိုးလာသလိုပဲ။"
ရှောင်ချင်းယောင်းမှာ မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အဲဒါကတော့ တကယ်ကို..."
သူမမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်တိုးတာလဲ"
"ဆယ်ဆလောက်ပါ။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ရှောင်ချင်းယောင်းမှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် -
"ဆယ်ဆဆိုတာ တကယ်ကို မနည်းဘူး။ စွမ်းအင်ကိုးခုတံဆိပ်တွေရဲ့ စွမ်းအားက အစကတည်းက အလွန်ပြင်းထန်တာ၊ အခု ဒီလောက်တိုးသွားတော့ နောက်ပိုင်းမှာ ကိုယ့်အဆင့်တူချင်းပဲ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ထက် အဆင့်နည်းနည်းမြင့်တဲ့ သူတော်စင်တွေတောင် မင်းကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."
ခဏရပ်ပြီးနောက် -
"တခြား ထူးခြားချက်တွေကတော့ နောက်ပိုင်းမှပဲ သိလာမှာပါ၊ တိတိကျကျတော့ ငါလည်း မသိဘူး။"
"အစ်မ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ နောက်မှပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာကြည့်တော့မယ်။ အခု လက်ရှိ အခက်အခဲကိုတော့ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီပဲ။"
ဖန့်ချန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
"ဒီက အငွေ့အသက်တွေက ဘာလို့ ယိုစိမ့်နေတာလဲ"
ချီယန် သူတော်စင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဓားငယ်လေးမှာလည်း ဤအချက်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
"အငွေ့အသက်တွေ တကယ်ပဲ ယိုစိမ့်နေတာပဲ "
ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး နားထဲတွင် မှန်၏ လေးအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ညီကို မင်း စွမ်းအင်ကိုးခုတံဆိပ်တွေကို ထိန်းချုပ်လိုက်တော့ လက်ရှိအဆင့်က ဒီစွမ်းအင်တွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။"
"မှန်လေး၊ ဆိုလိုတာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မထိန်းချုပ်နိုင်တော့လို့ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်ရတော့မယ်လို့ ပြောတာလား "
"မှန်တယ်၊ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ ပထမဆုံးအဆင့် - မြင့်မြတ်ခြင်း ပဲ။"
ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် မပြီးသေးသည့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးသည်။ အခုသာ တက်လိုက်လျှင် အကြီးကဲ ငါးပါး တို့ ထိုကိစ္စကို လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ထူးခြားမှုအချို့ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ မမြင်ရသော လောကတစ်ခုသည် လေးဘက်လေးတန်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဖန့်ပင်းအန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။
"အဖေ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်တော့မှာပဲ။"
"တကယ်ပဲ မြင့်မြတ်ခြင်း အဆင့်ကို တက်တော့မှာပဲ..."
တွမ်းမူ မည်သည့်အချိန်က ဖန့်ပင်းအန်းဘေးသို့ ရောက်လာမှန်းမသိဘဲ ဖန့်ချန်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ အခြေခံအရ ဒီမြင့်မြတ်ခြင်းနယ်မြေက ဘယ်လောက်အထိ ကျယ်ဝန်းမလဲဆိုတာ..."
ယခုအချိန်တွင် ထိုရုပ်ပုံလွှာမှာ လေးဘက်လေးတန်သို့ ပျံ့နှံ့နေဆဲဖြစ်သည်။
ခဏတာအတွင်းမှာပင် အဆုံးအစမဲ့သော အိပ်မက်ဆန်သည့် လောကတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဖန့်ချန်မှာ ထိုလောက၏ ဗဟိုချက်မတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျောက်ကျီရှန်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖန့်ချန်၏ မျက်ခုံးကြားကို အသာလေး ထိလိုက်သည်။ ပျံ့နှံ့သွားသော လောကမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျောက်ကျီရှန်မှာလည်း ထိုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။