အခန်း ၂၉၇၀
Vol. 297 Ch. 2970
အခန်း (၂၉၇၀) - အထိန်းတော်ကြီး
လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် စကားမပြောကြပေ။
မကြာမြင့်သောအချိန်တွင် ကြီးမားလှသော အလောင်းကြီးမှာ ခရီးဆုံးပန်းတိုင်သို့ ဆိုက်ရောက်လာသည်။
ဖန့်ချန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့တွင် စွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်နေပြီး ကြီးမားလှသော တံခါးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်..."
ဖန့်ချန်က တွမ်းမူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားကလည်း တွမ်းမူကို ငေးကြည့်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အရင်က တွမ်းမူ၏ သဘောထားကြောင့် ယခုအခါ စကားပင် မပြောရဲတော့ပေ။
"မင်းတို့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို စားပြီးတာနဲ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြ။"
"အပြင်ရောက်တာနဲ့ ရွေဟွေး ကျောင်း ကို တန်းပြန်သွားကြ၊ တခြားကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းတို့ စိတ်မပူနဲ့။"
တွမ်းမူက အေးဆေး ပြောသည်။
ဖန့်ပင်းအန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတစ်လုံးကို စားလိုက်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ယင်စွမ်းအင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပါးလျသွားပြီး အသက်ဓာတ်များ တိုးပွားလာသည်။
ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားလည်း ဗောဓိသီးတစ်လုံး စားလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ တိုးပွားလာသည်။
အဲဒါ သူမ၏ အဝေးဆုံး မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူမ သေဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် ရှိသွားပြီလဲ၊ ဒီနေရာကို ပြန်မရောက်ဖြစ်တာ။
သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အသက်ရှင်နေသူများကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်မှ တွမ်းမူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မသွားသေးဘူးလား။"
ဖန့်ချန်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ ဖန့်ပင်းအန်းတို့ကို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ အမြန်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ ထိုကြီးမားသော တံခါးပေါက်ကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
အားလုံးမှာ ချောမောစွာပင် ဖြစ်ပျက်သွားသည်။
တွမ်းမူသည် ဖန့်ချန် တံခါးပေါက်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီးမှ လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
......
......
ကြီးမားလှသော တံခါးပေါက်ထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် ဖန့်ချန်သည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ထိုင်နေကြသော လူပေါင်း ထောင်ချီကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။
"ဒီနေရာက စုံစမ်းလို့မရတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် မဟုတ်ဘူး၊ လူတွေ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုလား "
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ပြန်လှည့်ပြေးရန် အားခဲလိုက်မိသည်။
တစ်ဖက်လူ သိသွားလျှင် သူ ဘယ်လို ရှင်းပြရပါ့မလဲ။
ထိုစဉ် လူပေါင်းထောင်ချီမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသကဲ့သို့ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် ပွင့်လာသည်။
သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူတို့သည် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ကြပြန်သည်။
ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသူမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အငွေ့အသက်ကို ကြည့်လျှင် ဂျူလင်မျိုးနွယ် တစ်ဦး ဖြစ်မှ သေချာသည်။
ထိုဂျူလင်မျိုးနွယ် သူတော်စင်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ချက်ချင်း မှိတ်လိုက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
ဖန့်ချန် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်လည်း ရိပ်မိသွားပြီး စိတ်ထဲရှိ သံသယများကို ဖိနှိပ်ထားကာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ထိုသူများအနီးမှ ဖြတ်ကျော်သွားစဉ်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် သူတော်စင်များမှာ မျက်လုံးပင် ပြန်မဖွင့်ခဲ့ကြပေ။
ဖန့်ချန်မှာ အလွန်လွယ်ကူပြီး ဘေးကင်းစွာဖြင့် ထိုနေရာမှ ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ နောက်ကွယ်မှ တံခါးပေါက်ကြီးကို မမြင်ရတော့သည်အထိပင်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်ရှေ့မှာ အရင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေပြီး ဘာမှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
......
......
ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း ထိုဖြစ်ရပ်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ -
" ဖန့်ချန် ၊ တွမ်းမူ သခင်ကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ လူ့လောကထဲမှာ သူ့ရဲ့ ဆက်သွယ်မှုက ဒီလောက်အထိ အားကောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။
ငါတို့ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာခွင့် ပေးလိုက်တာက... တစ်ချိန်ချိန်မှာ တွမ်းမူ သခင်ကြီး အချိန်သင့်ပြီလို့ ထင်တဲ့အခါ ငါတို့ လူ့လောကကို ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား "
ဖန့်ချန် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာပင် -
"တွမ်းမူ အစ်ကိုကြီးက လူ့လောကကို တိုက်မယ်လို့ မပြောပါဘူး၊ မင်း မှားယွင်း နားလည်ထားတာ ဖြစ်မယ်။"
ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားက နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ငါ မှားယွင်း နားလည်လိုက်တာပါ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အလွယ်တကူ မပြောသင့်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်၊ နောက်ပိုင်း သတိထားပါ့မယ်။"
သူမ ဘာမှ နားမလည်ကြောင်း သိသော ဖန့်ချန်မှာလည်း ဆက်ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာကို အသုံးပြု၍ ရွှေဟွေး ကျောင်း တည်ရှိရာ အရပ်ကို ရှာဖွေကာ ဟင်းလင်းပြင် ပျံသန်းခြင်း အတတ်ပညာဖြင့် အမြန်ဆုံး သွားရောက်လိုက်သည်။
......
......
နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။
ပိလော့ ယင်လောက။
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် သူတော်စင် အများအပြား တီးတိုး စကားပြောနေကြစဉ် တစ်ယောက်က အလျင်အမြန် လာရောက် သတင်းပို့သည်။
"ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ဘက်က သတင်းရတယ်၊ ဖန့်ချန် ကျောင်းကို ပြန်ရောက်နေပြီတဲ့။"
တူယွမ်မို၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ကျန်ရှိနေသော ငရဲမင်းအချို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှား အံ့ဩသွားကြသည်။
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပိုင်ဇီရွှမ် ကို -
"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အရင်သွားနှင့်မယ်။"
"ကောင်းပြီ၊ ကျန်တဲ့သူတွေ မထွက်လာသေးဘူး၊ ငါတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်ကြည့်နေမယ်၊ မင်း ပြန်သွားပြီး ဖန့်ချန် အမှားမှန် စစ်မြေပြင်မှာ ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရလဲဆိုတာ စုံစမ်းကြည့်လိုက်ပါ။
တစ်ခုခု ထူးခြားရင် အမြန် သတင်းပို့ပါ။
သူက ကောင်းကင်ငါးပါးအတွက် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူတော်စင်ပဲ၊ အမှားမခံနိုင်ဘူး။"
ပိုင်ဇီရွှမ်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်မှာ ဝမ်ချုံစန်း ၊ ရှဲ့အာမန် နှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်။
ကရုဏာတောင် ။
ဖန့်ချန် ပေါ်လာသောအခါ ကရုဏာတောင်မှ ညီအစ်ကို မောင်နှမများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သို့သော် ဖန့်ပင်းအန်းသည် ဖန့်ချန်၏ သားဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။
"သခင်လေးမှာ အရိုးအမွေ ဆက်ခံသူ ရှိသွားပြီပဲ။"
ဟွမ်စီဟိုင် က ဖန့်ချန်ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ချန်အင်းရွှယ် တို့အုပ်စုက ဖန့်ပင်းအန်း၏ ပါးပြင်ကို ဆွဲညှစ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရွှီကဲ နှင့် ကျန်းရှောင်ခဲ တို့မှာလည်း စိတ်ထဲမှ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်မိသည်။
ရှောင်လန် က ဖန့်ပင်းအန်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ -
"သခင်လေး ပင်းအန်းက သခင်လေး နဲ့ မတူဘူးနော်၊ သူ့အမေနဲ့ တူတာလား။"
ဖန့်ချန်က ရှောင်လန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း သမီးလေးကလည်း ငယ်ငယ်တုန်းက မင်းနဲ့ မတူခဲ့ပါဘူး။"
ရှောင်လန်မှာ ချက်ချင်းပင် စကားရပ်သွားသည်။
မယ်တော်စီ က ဖန့်ပင်းအန်း၏ ပါးပြင်ကို အားရပါးရ ဆွဲညှစ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ထံသို့ လျှောက်လာကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"သခင်လေး ပင်းအန်းနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ မိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ။ သူမဆီက အငွေ့အသက်က ကျွန်မကို သိပ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။"
ဖန့်ချန်လည်း နားလည်လိုက်သည်။ မယ်တော်စီ မှာ ယင်လောကတွင် နှစ်အတော်ကြာ နေခဲ့သူမို့ ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရား၏ အငွေ့အသက်ကို အကဲခတ်မိသည်မှာ မဆန်းပါ။
ရှောင်လန် ၊ ရှီလုံ၊ ယွီထင်ကျိုင်း ၊ တုယွင်ရွှီ တို့လည်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့လည်း ခံစားမိကြသော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"သူမလား..."
ဖန့်ချန်သည် ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဖန့်ပင်းအန်းနောက်မှ အရိပ်တကြည့်ကြည့် လိုက်နေပြီး ချန်အင်းရွှယ်တို့က အနည်းငယ် ဆော့ကစားလျှင်ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်တတ်သည်။
"သူမက ပင်းအန်းကို ပြုစုဖို့ ငါ ငှားထားတဲ့ အထိန်းတော်ကြီးလေ။"
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
အော်...
အားလုံးမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ နားလည်သွားကြသည်။
ဒီလို လူငယ်လေးကို ပြုစုဖို့ ငှားထားနိုင်တယ်ဆိုရင် သာမန်လူတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ တစ်နေရာရာမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်မှာပါ။
တစ်ဝက်လောက် ကြာပြီးနောက်။
ဖန့်ပင်းအန်းမှာ လူ့လောက ကျောင်းသားများကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာပြီး တခြားကျောင်းများအထိပါ ရောက်ရှိသွားသည်။
နေ့တိုင်း အလုပ်များနေပုံပင်။
ဓားငယ်လေးနှင့်အတူ ကရုဏာတောင်တွင် အစားအသောက် သွားစားလိုက်၊ တခြားကျောင်းများတွင် လျှောက်လည်ပြီး သူငယ်ချင်းများ ရှာလိုက်နှင့် အချိန်ကုန်နေသည်။
ဖန့်ချန်မှာ ဖန့်ပင်းအန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သိသလို ရုပ်အလောင်းဘီလူး အင်ပါယာမိဖုရားမှာလည်း နတ်ဆိုးတွေထဲတွင် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ကြောင်း၊ နောက်ကွယ်တွင် တွမ်းမူ အစ်ကိုကြီးက စောင့်ကြည့်နေသလို ဓားငယ်လေးကလည်း အနီးကပ် ရှိနေ၍ စိုးရိမ်စရာ မရှိဟု ယူဆကာ လွှတ်ထားပေးလိုက်သည်။
မကြာမီတွင် ဝမ်ချုံစန်း၊ ရှဲ့အာမန်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့လည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် ထံ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ပြီး အမှားမှန် စစ်မြေပြင်မှ ကိစ္စများကို ပြန်လည် ရှင်းပြလိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် စွမ်းအားအသိဥာဏ် ဗောဓိသီး အကြောင်းကိုမူ လျှို့ဝှက်ထားပြီး အမှားမှန် စစ်မြေပြင်ကို နားလည်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ပြောပြခဲ့သည်။
"မင်း အမှားမှန် စစ်မြေပြင်ကို နားလည်သွားလို့ အဲဒီတုန်းက အလျင်အမြန် ထွက်လာတာကိုး၊ အထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။"
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီးနောက် ပြုံးကာ -
"မင်း နောက်ဆုံးအကြိမ် ယူလာတဲ့ ကြယ်တာရာ မျက်ရည်စက်တွေကလည်း ကုန်ခါနီးပြီ။
ချင်းမင် ဘက်က သူတော်စင်တွေကတော့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ ကြယ်တာရာတွေကို ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ဖို့အတွက် အရင်ကသုံးတဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုပဲ သုံးနေရတုန်းပဲ။
ယွီရွှီရေ၊ မရဏသားရဲသွေး၊ ကောင်းကင်မီးတောက်သီး၊ ဒီသုံးမျိုးရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ကြယ်တာရာ မျက်ရည်စက်ကို မမီဘူး။
မင်း နောက်တော့ ဘယ်လို လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ။"
"အကြီးကဲ ၊ ကျွန်တော် အဲဒီအကြောင်း ပြောမလို့ပဲ။ ကျွန်တော် နောက်တစ်ခေါက် အမှားမှန် စစ်မြေပြင်ကို ဝင်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။
ဒီတစ်ခေါက်ပြီးရင် ရှဲ့အာမန်နဲ့ ဝမ်ချုံစန်းတို့လည်း အမှားမှန် စစ်မြေပြင်ကို ဝင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရလာလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော် ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်တော့မယ်။"
ဖန့်ချန် ပြောသည်။
"သူတို့လား"
ရှူလုံ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -
"သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်ကလည်း မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းလည်း အဆင့်မတက်ဘဲ ဒီအတိုင်း အမြဲနေလို့ မရဘူး။
မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ငါ ထောက်ခံတယ်။ ဘယ်လောက်လောက်ဆို ဝင်မှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်က ထိပ်တန်း အရည်အချင်းရှိသူ အများစုက အမှားမှန် စစ်မြေပြင်မှာ ရှိနေတော့ မင်းကို ကူညီမယ့်သူ သိပ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါက ကိစ္စမရှိပါဘူး။"
ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်သည်။
......
......
မဟာသူတော်စင်ကမ္ဘာ။
ပိုင်ဇီ ဝမ်ချင်းက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ -
"မင်း တကယ်ပဲ သူတို့ကို အခု ခေါ်သွားမှာလား သူတို့ထဲမှာ မင်းရှာနေတဲ့ သူလျှိုလည်း ရှိနိုင်တယ်နော်။"
ဖန့်ချန် ပြုံး၍ -
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော် သူတို့ကို ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ခေါ်သွားမှာပါ၊ ကောင်းကင်ငါးပါးဆီ ခေါ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။"