အခန်း ၁၂၅၃
Vol. 126 Ch. 1253
အခန်း ၁၂၅၃ - လာသမျှကို သတ်ပစ်မယ်
လီယန်ချူသည် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်နှင့် ပင်လယ်ငြိမ်ခေါင်းလောင်းတို့ကို ယူဆောင်ကာ ဝေမြို့ရှိ ချင်းယွန်းကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်နှစ်ခုမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပြီး အထူးသဖြင့် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်မှာ ပို၍ပင် ထူးခြားသည်။ ၎င်းမှာ အတုအယောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖန်တီးပြီးနောက်တွင် ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ကာ လီယန်ချူသည် ထိုလက်နက်အတွင်းရှိ နက်နဲလှသော နတ်ဘုရားတာအို စည်းမျဉ်းများကိုပင် အာရုံခံနိုင်နေသည်။
"ဒီလူရဲ့ အားကိုးရာက ဒီဖန်ထျန်းတံဆိပ်ပဲ။ အရင်ဆုံး အဲ့ဒီပေါ်မှာ ရေးထိုးထားတဲ့ အမှတ်အသားတွေကို ဖျက်ပစ်လိုက်ဦးမှပဲ။"
လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
လက်ရှိတွင် သူသည် နတ်လက်နက်များကို ပြုပြင်ရာတွင် အတွေ့အကြုံ ပိုမိုရင့်ကျက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို ချေဖျက်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွမ်းမံလိုက်ရာ၊ လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်ကထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။
"ယုံချင် မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ကိုယ့်ဘာသာပဲ ပြုပြင်ရတော့တာပေါ့။ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် ငါလည်း လက်နက်ပြုပြင်တဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မှာပဲ။"
လီယန်ချူသည် ပြုံးစစဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။
ထိုလက်နက်ကို အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်ပြီးနောက်တွင် လီယန်ချူသည် ပင်လယ်ငြိမ်ခေါင်းလောင်းကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ပြန်လည်ပြုပြင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် လီယန်ချူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်ရသည်။
"ဒီလူတွေကတော့ တကယ်ပဲ သေမင်းကို ခေါ်ဖိတ်နေကြတာပဲ"
သူသည် ရှဲ့ကျီး၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုလူအိုကြီး သည် သေမင်းနတ်ဆိုးအလံဖြင့် မိမိ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ကာ အလွန်တိတ်ဆိတ်စွာ လာရောက်သော်လည်း လီယန်ချူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
ယခင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်အချိန်၌ လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသုံးပြုကာ ချူဟဲ၏ အားနည်းချက်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း လိုသလို အသုံးမချနိုင်ခဲ့ပေ။ လီယန်ချူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ လူအိုတစ်ဦးသည် အလံအမည်းလေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကန်ယွမ်နယ်မြေသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးမှာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထွင်းဖောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး၊ လီယန်ချူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကိုလည်း ပြုပြင်ပြီးဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် အရင်က သိုင်းနတ်ဘုရားထက်ပင် ပိုမိုထက်မြက်နေပြီဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုစဉ်က သိုင်းနတ်ဘုရားသည် ကန်နိုင်ငံအပြင်ဘက်မှ အရာများကို အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုရှဲ့ကျီးမှာ အခြားလောကတစ်ခုမှ မာရ်နတ်လမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးဆာသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သေမင်းနတ်ဆိုးအလံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကန်ယွမ်လောကသို့ ဝင်လာပြီး မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုကာ သာမန်တာအိုဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ သေမင်းနတ်ဆိုးအလံမှာလည်း လမ်းသွားလမ်းလာများ အသုံးပြုသည့် အလံရှည်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အရင်ဆုံး မြို့ထဲကို ဝင်ပြီး စုံစမ်းဦးမယ်။ အင်အားသုံးတာထက် ဉာဏ်သုံးတာက ပိုကောင်းတယ်။"
ချင်ဇီဖုန်းသည် သူ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ စေ့စပ်စွာ စဉ်းစားထားခြင်းဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ပရိယာယ်များလည်း ကြွယ်ဝသဖြင့် ရှဲ့ကျီးကို လွှတ်ခြင်းမှာ အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သာမန်တာအိုဆရာဟန်ဆောင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်တံဆိပ်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ထိုးဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ရှဲ့ကျီး၏ စိတ်ထဲတွင် နစ်ဝင်သွားသည်။ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး သေမင်းနတ်ဆိုးအလံကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သေမင်းနတ်ဆိုးအလံမှာ တာအိုဆရာတို့၏ လက်နက်များကို ဖျက်ဆီးတတ်သဖြင့် လေထဲတွင် ကြီးထွားလာကာ သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ရပ်တန့်နေသည်။ ဤအလံရှိနေသရွေ့ သူ၏အသက်မှာ ခဏတာ ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုရွှေရောင်တံဆိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထွင်းဖောက်လာပြီး သေမင်းနတ်ဆိုးအလံကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"အား"
ရှဲ့ကျီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းကွဲအက်ကာ သေဆုံးသွားသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်မှာလည်း ထွက်ပြေးခွင့် မရလိုက်ပေ။ သူ၏အလောင်းမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩသွားလိမ့်မည်၊ သူသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမှာ ဤသို့ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားရပြီး မျက်စိပင် မမှိတ်လိုက်ရပေ။
ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရှဲ့ကျီး၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ထွင်းဖောက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ရေလမ်းနှင့် တောင်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ချင်းယွန်းကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး အသေအချာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။
"ဒီလက်နက်ကတော့ မဆိုးဘူး၊ လူတွေကို ရိုက်ဖို့ဆိုရင်တော့ စွမ်းအားက အပြည့်ပဲ။"
သူသည် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ကို ရရှိပြီးခါစဖြစ်၍ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးမပြုနိုင်သေးသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ စွမ်းအားပြသနိုင်သည်မှာ ဤရှေးဟောင်းတံဆိပ်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းကြောင်း ပြသနေသည်။
လီယန်ချူသည် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှဲ့ကျီး၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပရိယာယ်ကောင်းသူ လူအိုကြီးမှာ စွမ်းဆောင်ပြဖို့ အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဦးနှောက်များ ပွင့်ထွက်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိန်ကဲ့သို့ မာကျောနေသည်။ သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို လေ့ကျင့်သူဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်သည့် အစွမ်းသတ္တိလည်း ရှိသည်။ ဤအလောင်းကိုသာ အလောင်းပြန်လည်အသက်သွင်းသူ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
သေမင်းနတ်ဆိုးအလံမှာ အလွန်ပင် အဆိပ်ပြင်းလှပြီး တာအိုဆရာတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် လက်နက်များကို ဖျက်ဆီးတတ်သည့် အညစ်အကြေး ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် လေ့ကျင့်သူများအတွက်မူ ၎င်းကို မြို့စောင့်လက်နက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ လီယန်ချူသည် ဤလမ်းစဉ်ကို မလေ့ကျင့်သဖြင့် ထိုမိစ္ဆာလက်နက်ကို မြင်သည်နှင့် တိုက်ရိုက် မီးတောက်များဖြင့် မီးရှို့ပစ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားမီးတောက်များ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ရှဲ့ကျီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အချိန်တိုအတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နတ်ဘုရားမီးတောက်မှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းပြီး လက်နက်များကိုပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သေမင်းနတ်ဆိုးအလံမှာလည်း လှုံ့ဆော်သူမရှိသဖြင့် အချိန်အကြာကြီး မခံနိုင်ဘဲ ပျက်စီးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"လူကိုသတ်ပြီး အလံကို သိမ်းလိုက်ပြီ၊ မင်းတို့ဆီမှာ နောက်ထပ်လူတွေ ဘယ်လောက်များများ ရှိသေးလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"
လီယန်ချူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြောလိုက်သည်။ ယခုလေးတင် သေမင်းနတ်ဆိုးအလံကို ပြုပြင်စဉ်က လီယန်ချူသည် အမှတ်အသားများကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဖန်ထျန်းတံဆိပ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများနှင့် တစ်ထပ်တည်းဖြစ်ပြီး၊ ပျက်သုဥ်းခြင်းနယ်မြေ၏ နောက်ကွယ်မှ မျက်လုံးပိုင်ရှင်၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ပေရုံကို ပျော်ပါးပြီးနောက် ချင်ဇီဖုန်းသည် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် လေးလံလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အုံ့မှိုင်းသွားသည်။
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။"
သူသည် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။
ပေရုံမှာ အဝတ်အစားများ ဟိုတစ်စဒီတစ်စဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ကြီးမားလှသော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖော်ပြနေပြီး စိန်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူမသည် အလှပဆုံးသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"
ချင်ဇီဖုန်းသည် လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါလွှတ်လိုက်တဲ့လူက ဝင်သွားတာနဲ့ သူ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ၊ သေမင်းနတ်ဆိုးအလံတောင် သူဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်"
ချင်ဇီဖုန်းမှာ မူလက နတ်ဘုရားလောကမှ လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီးနောက်တွင် ထိုက်တန်သော ဆက်ဆံမှုကို မရရှိဘဲ ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ တာအိုလမ်းစဉ်တွင် အလွန်ထက်မြက်သူဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ မဟုတ်ပါက အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်ရာတွင် သူ့ကို ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏လက်ထဲတွင် ကမ္ဘာပေါင်းစုံမှ လျှို့ဝှက်လက်နက်များနှင့် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်၊ သေမင်းနတ်ဆိုးအလံကဲ့သို့သော ရတနာများ ရှိနေသည်။ လွတ်မြောက်လာသော ဝူဖုန်းပင်လျှင် ဤနေရာတွင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ခေါင်းကိုက်သလို ခံစားနေရပြီး ဒေါသများကလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အောက်လောကမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုလူမျိုး ရှိနေနိုင်တာလဲ။"
"သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ ကန်ယွမ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မှာလား "
သူသည် ပျက်သုဥ်းခြင်းနယ်မြေတွင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အခြားသော သာမန်နတ်ဘုရားများနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူသာ ပျက်သုဥ်းခြင်းနယ်မြေမှ ထွက်သွားပါက သူ၏စွမ်းအားမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျလာပြီး သူ၏သက်တမ်းပင် ထိခိုက်လာလိမ့်မည်။
ထိုနှစ်က သူ နတ်ဘုရားလောကသို့ မပြန်နိုင်ခဲ့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း အိုမင်းသွားသဖြင့် ပျက်သုဥ်းခြင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ သူအတွက် လှောင်အိမ်ဖြစ်သလို သူ၏သက်တမ်းကို ရှည်စေသည့်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတောင် မဖြစ်သေးတဲ့ တာအိုဆရာလေးတစ်ယောက်က ဘာတွေများ လုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ"
ကန်ယွမ်နယ်မြေ၏ လမ်းစဉ်မှာ ပြည့်စုံမှုမရှိသဖြင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်သလို ကောင်းကင်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကိုလည်း မခံနိုင်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက သူသည် ထိုတာအိုဆရာကို ဘာလို့မနိုင်ရမှာလဲ။
ချင်ဇီဖုန်းသည် တွေးလေ ဒေါသထွက်လေ ဖြစ်လာသည်။
"တစ်ယောက်နဲ့မနိုင်ရင် လူများများခေါ်လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ အစီရင်တွေကိုပါ ယူသွားမယ်၊ သူ မရှုံးမချင်း ငါမရပ်ဘူး "
……
တစ်ဖက်တွင် ချင်းယွန်းကျောင်းတော်၌ လီယန်ချူသည် ဖန်ထျန်းတံဆိပ်နှင့် ပင်လယ်ငြိမ်ခေါင်းလောင်းတို့ကို အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်ပြီး ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ စွမ်းအားဖြင့် သူသည် သူတစ်ပါးတို့၏ လမ်းစဉ်မှ အားနည်းချက်များကိုသာမက လက်နက်များအတွင်းရှိ စွမ်းအားများ စီးဆင်းမှု လမ်းကြောင်းကိုပါ မြင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အကုန်လုံး ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး ဖြစ်သည်။
ချန်ချီထံမှ ရရှိသော နှလုံးစူးအပ်ကိုလည်း အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်လိုက်သည်။
သူသည် ချက်ချင်း မရပ်တန့်ဘဲ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို စုပ်ယူကာ ပြုပြင်လိုက်သည်။ သူ၏စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက်တွင် ဟွန်ယွမ်တူကို ပြုပြင်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။ ဤတူကို သူသည် မာကူတောင်မှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ မသုံးနိုင်သေးပေ။
ယခုအခါ ပြန်လည်မွမ်းမံလိုက်ရာ တူပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင် ထိုတူကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ လက်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် လီယန်ချူသည် တူ၏ ထူးခြားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖန်ထျန်းတံဆိပ်မှာ ၎င်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး ကွာခြားနေသည်။
"ဒီဖန်ထျန်းတံဆိပ်က တကယ့်အစစ်မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ စည်းမျဉ်းတွေက ပြင်းထန်ပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ လိုအပ်နေသလိုပဲ။"
လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
သို့သော် စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ဤလက်နက်ကို ပြုပြင်သူမှာ အလွန်ပင် စွမ်းရည်ရှိသူ ဖြစ်ရမည်။ ပြီးတော့ သူသည် ဖန်ထျန်းတံဆိပ် အစစ်ကိုလည်း မြင်ဖူးသူ ဖြစ်ရမည်။
လီယန်ချူသည် သူ၏လက်နက်များကို ပြန်လည်မွမ်းမံပြီးနောက်တွင် သူ၏တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် တိုးတက်လာသည်။ သို့သော် အဆင့်အတန်းအနေဖြင့် သူသည် လူ့လောကတွင် လေ့ကျင့်နေသဖြင့် လမ်းစဉ်တွင် အားနည်းချက်များ ရှိနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်သေးပေ။ လက်ထဲတွင် အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနေသော်လည်း ဤအချိန်တွင် အသုံးမဝင်သေးပေ။
"အခု ကောင်းကင်လောကက ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ မသိဘူး၊ အရင်ဆုံး အဲ့ဒီကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်းကို အရင်ပြုပြင်လိုက်ဦးမယ်။"
လီယန်ချူသည် ထိုရွှေရောင်ကြာပန်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိုရွှေရောင်ကြာပန်းမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်လောကရှိ အမျိုးသမီးနတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးက သူမ၏ ကံကြမ္မာကို ပုံဖော်ကာ ဆေးပင်စိုက်ခင်းတွင် စိုက်ပျိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမှာ အလွန်ပင် နက်နဲသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူက ကြားဖြတ်ကာ ထိုအခွင့်အရေးကို လုယူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခု သူသည် ရွှေကြာပန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပြုပြင်လိုက်သည်။
ရွှေရောင်ကြာပန်းမှာ ပြင်းထန်လှသော ကံကြမ္မာစွမ်းအားဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ၎င်းကိုပြုပြင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ရွှေရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပိုးအိမ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
လီယန်ချူသည် ဤအံ့ဩဖွယ် စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ လမ်းစဉ်ကို တိုးတက်စေခြင်း မရှိသော်လည်း သူ့အား ကံကောင်းခြင်းများ တိုးပွားစေသည်ဟု ခံစားရပြီး ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိနေသည်။
…………
ကောင်းကင်လောက
ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အလွန်ပင် ပြည့်ဝပြီး အသက်ဝင်နေကာ ရင်းမြစ်များစွာ ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် ဆိတ်သုဉ်းနေသည်။
ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ရေကန်မှာ ကောင်းကင်လောက၏ အနက်နဲဆုံးနေရာဖြစ်ပြီး ရေမှာ သန့်စင်ကာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ရေကန်ဘေးတွင် ရက်စက်သော သားရဲများ လွှမ်းမိုးနေသဖြင့် နတ်ဘုရားဆန်သော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိတော့ဘဲ သားရဲတို့၏ နယ်မြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကောင်းကင်လောကမှ နတ်ဘုရားများမှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မကျန်တော့ဘဲ အထိအခိုက်များစွာ ဖြစ်ပွားနေသည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုသားရဲများကြောင့် ပျက်စီးရခြင်းမဟုတ်ဘဲ တောင်ပံခြောက်ဖက် ရွှေရောင်ပိုးမွှားများကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကောင်းကင်လောကတွင် နတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါး စိုးစံနေသည်။ သူမမှာ ပိုးမွှားဦးခေါင်းနှင့် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမသည် နတ်တောင်တစ်တောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသည်။
၎င်းမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်ပြီး အချိုးအစား ပြေပြစ်လှသည်။ အကယ်၍ မျက်နှာကို မကြည့်ပါက၊ ဤခန္ဓာကိုယ်မှာပင် မူလဆန်သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေသည်။
ထိုနတ်ဘုရားမမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး သူမ၏နောက်ကျောတွင် တောင်ပံ ခြောက်ခု ပေါက်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပိုးတောင်မာတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာပြီး အလွန်ထက်မြက်သည်။ သူမ၏ တောင်ပံများကို ခါယမ်းလိုက်တိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပွေများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်အနှံ့ ပျံသန်းနေသော ပိုးမွှားများမှာ သူမထံသို့ စုဝေးနေကြပြီး အချို့မှာ ဆေးပင်များ၊ သတ္တုများကို သယ်ဆောင်လာကာ၊ အချို့မှာ နတ်ဘုရားများကို စားသောက်ပြီးနောက် သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို သူမထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ကြသည်။
ထိုသားရဲများက ပိုးမွှားများကို လွှတ်ပေးလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ ယနေ့အချိန်ထိ တစ်လပင် မပြည့်သေးသော်လည်း ကောင်းကင်လောကမှာ ယခုအခါ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် မိခင်ပိုးမွှားတစ်ကောင်လည်း ပါဝင်နေပြီး ယခုအခါ အတော်အတန် အားကောင်းလာပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်လောကတွင် နတ်ဘုရားဘုရင်နှစ်ပါးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူတို့၏ နယ်မြေများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။
ဤသားရဲများ၏ ပျက်စီးမှုမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ပိုးမွှားများမှာ သဲမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့လာသဖြင့် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ပိုးမွှားဦးခေါင်းနှင့် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားမမှာ နတ်တောင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ပိုးမွှားများ ယူဆောင်လာသော စွမ်းအားများကို ခံစားနေပြီး လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။
………………
တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခု
ကောင်းကင်စစ်သားအချို့မှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး သူတို့ဝတ်ဆင်ထားသော သံချပ်ကာမှာလည်း ပျက်စီးနေသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
၎င်းမှာ ကောင်းကင်လောကကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ကြီးမားလှသော ဘေးဆိုးဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမြင်တွင် ထိုအရာကို အစပိုင်း၌ အလေးမထားခဲ့ပေ။ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် ၎င်းကို သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူအင်အား မလုံလောက်မှုနှင့် တစ်ချက်မှားယွင်းမှုကြောင့် ယခုကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ဘေးဆိုးကြီး ဖြစ်လာရသည်။
၎င်းအပြင် ခွန်လွန်မှ နတ်ဘုရားများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး မီးပင်လယ်ကြီးများ ပြန့်နှံ့လာသည်။ ထိုအရာများမှာ လီယန်ချူဆိုသည့် တာအိုဆရာငယ်လေးကြောင့် ဖြစ်ပွားရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်လောက တစ်ခုလုံးမှာ အထိအခိုက်များစွာ ဖြစ်ရုံသာမက အောက်လောကသို့ပင် မသွားနိုင်တော့ဘဲ လမ်းကြောင်းများ ပြတ်တောက်သွားသည်။
ယခုအခါ နတ်ဘုရားဘုရင်နှစ်ပါးက စစ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ တော်လှန်နေသော်လည်း၊ ကောင်းကင်လောကမှာ အခြားသော ကမ္ဘာများမှ ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ယခုအခါ ကောင်းကင်လောကတွင် ကောင်းကင်လူသားများ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်နှစ်ပါးမှာလည်း အနာတရများစွာ ဖြစ်နေသည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ရေကန် မရှိသဖြင့် အချို့သော အနာများမှာ မပျောက်ကွယ်နိုင်သေးပေ။
ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ယခင်က ဂုဏ်သရေရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူမ၏ အလှတရားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"အကြောင်းကြားစာ အကြိမ်ကြိမ် ပေးပို့ထားပေမဲ့ နတ်ဘုရားလောကက ဘယ်သူ့ကိုမှ မလွှတ်ပေးသေးဘူး၊ ဒီလူတွေကတော့ တကယ်ပဲ "
နောက်ထပ် နတ်ဘုရားဘုရင် ကူဟောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်လောကကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေတဲ့ စွမ်းအားကို ရှာပြီး အောက်လောကကို ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရအောင် "
ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင်က ပြောသည်။
"ဘယ်စွမ်းအားက ကောင်းကင်လောကကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေမှန်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အောက်လောကကို ရောက်ရင်တောင် လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက် လိုက်သွားနိုင်မှာလဲ"
ကောင်းကင်လူသားများ အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပြီး အောက်လောကသို့ ရောက်ရှိရန်နည်းလမ်းမှာ လူအများအပြားကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ပေ။
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် က ပြောသည်။
"ရောက်နိုင်သလောက်တော့ ရောက်အောင်သွားမယ်၊ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုကြီး ဒီလိုမျိုး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင် မှာ သွားများကို ကြိတ်ကာ ဒေါသထွက်သွားသည်။
"အကုန်လုံး အဲ့ဒီတာအိုဆရာငယ်လေးကြောင့်ပဲ။ သူက ဒီသားရဲတွေကို လွှတ်ပေးခဲ့တာ၊ သူကပဲ ငါတို့ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တာ၊ အဲ့ဒီတင်မကသေးဘူး၊ ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မီးပင်လယ်တွေကလည်း သူ့ကြောင့်ပဲ"
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်လောကကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေတဲ့ စွမ်းအားတွေက မီးပင်လယ်ထဲကနေ လာတာလို့ ငါထင်တယ်။"
ထိုမီးပင်လယ်ထဲတွင် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော အရာတစ်ခု ရှိနေပြီး မည်သည့်အရာမှန်း သူတို့ မသိကြပေ။ ယခုအခါတွင် သူတို့မှာ အိမ်မဲ့ရာမဲ့ခွေးများကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး ထိုမီးပင်လယ်ကိုပင် မချဉ်းကပ်ရဲပေ။
ကူယွင် ဒေါသထွက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါ အောက်လောကကို ရောက်ရင် ကန်ယွမ်ကိုသွားပြီး အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူပစ်မယ်"
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် က ပြောသည်။
"မှန်တယ်၊ နင်နဲ့ငါ အောက်လောကကို ဆင်းရင် စွမ်းအားကို လျှော့ချရမှာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် တပ်ဖွဲ့အချို့ကို ခေါ်သွားရင် အဲ့ဒီတာအိုဆရာကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မှာပါ"
နတ်ဘုရားဘုရင် အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်ရာတွင် စွမ်းအားကို လျှော့ချရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကန်ယွမ်နယ်မြေမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအောက်တွင်သာ ရှိသော စွမ်းအားကိုသာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
ကူယွင် မှာ ဒေါသကြောင့် သူမ၏မျက်နှာမှာ ပုံပျက်သွားသည်။ သူမသည် လီယန်ချူကို ဆဲဆိုရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်နေသည်။ ကောင်းကင်လောက တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးရခြင်းမှာ ထိုတာအိုဆရာငယ်လေးကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် လစ်ဟာသွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိလိုက်သည်။
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင်က မေးလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်သွားတာဲ"
ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေ ခဏလောက် ရောထွေးသွားလို့ပါ။"
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် ဘာမှမပြောတော့ပေ။
"ဒီနေရာက ဘေးကင်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီသားရဲတွေက အဆက်မပြတ် ထွက်လာနေတာ။ ဒီနေရာကို ထားခဲ့ပြီး ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ကြိုးစားရအောင်။"
ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည်လည်း ထိုသို့ပင် ကြံရွယ်ထားသည်။ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုများမှာ တစ်ခါက အလွန်ပင် တောက်ပခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဤသို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။
ကြီးမားသော အက်ကြောင်းများမှတစ်ဆင့် တစ်ခြားသော ကမ္ဘာမှ သားရဲများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်လောကကို ဖျက်ဆီးနေကြသည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက ကောင်းကင်လောကဟု ခေါ်ဆိုရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ နတ်ဆိုးလောကဟုသာ ခေါ်ဆိုရပေမည်။
ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင် ယခုလေးတင် စကားမပြောခဲ့သော်လည်း ရင်ဘတ်ထဲတွင် နာကျင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်း ပြုပြင်ခံလိုက်ရသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်းကို ပြုပြင်ခြင်းမှာ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမ၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤအရာဖြင့် ကောင်းကင်လောက၏ အရှင်သခင်အဖြစ် ရပ်တည်လိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် ကို မပြောပြဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နေနေရသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် ငြိမ်သက်နေသည်။
"သူခိုးတာအိုဆရာ၊ နင်နဲ့ငါနဲ့တော့ ပြန်တွေ့မယ်"
သူမသည် ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဤသို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် အချိန်တွင် သူမ၏ ကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်း ပျက်စီးသွားသဖြင့် ကောင်းကင်လောကမှ သူမ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်ပါ့မလား မသေချာပေ။ တစ်ချိန်က ဝင့်ကြွားခဲ့သော နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ယခုအခါတွင် ဤသို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ အလွန်ပင် ရင်မောစရာကောင်းလှသည်။
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် ထွက်သွားသည်။ သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်လူသားများကို ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရောင်အဝါများ ပျောက်ကွယ်နေကြသည်။
ကောင်းကင်လူသားများမှာ မွေးဖွားလာစဉ်ကတည်းက စွမ်းအားကြီးမားပြီး သက်တမ်းမှာ နှစ်ငါးရာသာ ရှိသော်လည်း ဤနှစ်ငါးရာ အတွင်းတွင် သူတို့မှာ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူတို့မှာ ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် ထွက်သွားသည်။ ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင် သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ သူလည်း သူမကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူသည် လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ဤကျောက်စိမ်းပြားမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျပြီး ၎င်းပေါ်တွင် "ဟုန်တူ" ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံး ရေးထိုးထားသည်။
"အောက်လောကကို သွားတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားများကို အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြတယ်။ ကံကောင်းပြီး ဒီတစ်ခုပဲ ငါရှာတွေ့ခဲ့တာ။"
"စွမ်းအားကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဟုန်တူလောကသို့ ဆင်းသက်သွားပါက ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ စိုးစံနိုင်သေးသည်။"
"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အခြေခံအမြစ်တွေကို ဘယ်သူမှ မသိစေရဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့ နတ်ဘုရားလောကက ဒေါသနဲ့ ပြန်ရောက်လာရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ မသိနိုင်ဘူး... တစ်ယောက်ကိုမှ ခေါ်သွားလို့ မရဘူး"
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အောက်လောကသို့ ခေါ်သွားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဟုန်တူလောကသို့ သွားရောက်ပြီး ဘေးကင်းစေရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။
"ပညာမဲ့တဲ့သူတွေ၊ အဲ့ဒီတာအိုဆရာနဲ့ အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်၊ အခုအချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် အသက်ရှင်အောင် မနည်းကြိုးစားနေရတဲ့အချိန်မှာလေ"
ကူဟောက် လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ အောက်လောက ကျောက်စိမ်းပြားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဟုန်တူလောကမှာ သေးငယ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် လေ့ကျင့်သည့် ဂိုဏ်းကြီးများလည်း မရှိပေ။ သူရောက်သွားပါက အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စွမ်းအားကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပါကလည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
"အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး လေ့ကျင့်လိုက်မယ်၊ တချို့ဆိုရင်တော့ အရင်ကထက် ပိုတောင် အစွမ်းထက်လာနိုင်သေးတယ်။"
ကူဟောက် နတ်ဘုရားဘုရင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
…………
အောက်လောကရှိ နတ်ဘုရားတို့၏ လမ်းစဉ်အချို့မှာလည်း ဤအချိန်တွင် အမွှေးနံ့သာများ ပူဇော်သောအခါ ကောင်းကင်လောကမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။
နတ်ဘုရားအများစု၏ ရုပ်တုများမှာ ကွဲအက်သွားပြီး အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအားများ ပျက်စီးသွားသည်။ ဤအကြောင်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။ နတ်ဘုရားတို့ သိမ်းပိုက်ထားသည့် အောက်လောကမှ ကမ္ဘာငယ်လေးများမှာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယခုအခါတွင် ကောင်းကင်လောကမှာ ကြီးမားသည့် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဆက်သွယ်မှုများ ပြတ်တောက်သွားကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားသည်။
ယခင်က အထက်စီးမှ ဆက်ဆံခဲ့သော နတ်ဘုရားများ တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး သေဆုံးသွားခြင်း၊ ရုပ်တုများ ကွဲအက်ခြင်းနှင့် အချို့သော ရုပ်တုများမှ သွေးများ ထွက်ကျလာခြင်းမှာ တကယ်ကို စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာသည်။