အခန်း ၁၂၅၄

အခန်း ၁၂၅၄ - တစ်လောကလုံး ပျက်သုဥ်းခြင်း

​ဝေမြို့၊ ချင်းယွန်းကျောင်းတော်။

​လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းနှင့်အတူ ထိုရွှေရောင်မြူခိုးများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

​သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လက်ရှိကံကြမ္မာစွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားလောကတွင် နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ခြေမှာ မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နတ်ဘုရားလောကတွင် နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ သက်ဆိုင်ရာ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။ မူလက နတ်ဘုရားဘုရင် ခြောက်ပါးသာ ပေါ်ထွန်းနိုင်ပြီး တစ်ပါးလျော့နည်းနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာကို လီယန်ချူက သိမ်းပိုက်လိုက်သဖြင့် ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သူမ၏ အဆင့်အတန်းအတွက် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

​လီယန်ချူသည် ထိုကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်းကို အကုန်အစင် ပြုပြင်လိုက်သည့်အခါတွင် သူ၏ကံကြမ္မာမှာ အဆမတန် ကြီးမားလာပြီး မူလကလို ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

ဤအခြေအနေကို မည်သူမဆို မြင်လိုက်ပါက -

ကံကြမ္မာ၏ သားသမီးပဲ ဟု ပြောရလိမ့်မည်။

​"နောက်တစ်ခါ ငါ့ကံကြမ္မာက သာမန်ပဲလို့ ပြောတဲ့သူကို ခြေထောက်ရိုက်ချိုးပစ်မယ်"

​လီယန်ချူသည် အာရုံခံကြည့်ရှုခြင်းပညာ ဖြင့် ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက်တွင်မှ ကျေနပ်သွားတော့သည်။

​အချိန်မှာ နှစ်ရက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို လေ့ကျင့်နေပြီး မိုးကြိုးငါးပါးဥပဒေသ မှာ ပို၍ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်လာသည်။ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ခေါ်ယူနိုင်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ ပထမဆုံး အကြိမ် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ထက် မညံ့ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာသဖြင့် သူ၏ မိုးကြိုးဥပဒေသထက် ပို၍ပင် အားကောင်းနေသေးသည်။ သို့တိုင်အောင်ပင် သူ၏ မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်ခမန်းလိလီ ဖြစ်နေပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးရေကန် နှင့် မကင်းကွာပေ။

​သိုင်းပညာ၏ အနှစ်သာရ၊ မီးတောက်၏ အနှစ်သာရနှင့် ဤမိုးကြိုးရေကန်တို့မှာ သူ၏ အစွမ်းထက်သော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသာ အောက်လောကမှ ထွက်ခွာသွားသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တာအိုလမ်းစဉ် ပြည့်စုံသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ စွမ်းရည်များမှာ ကြောက်မက်ဖယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

​သူသည် လေမီးဖျာ ပေါ်တွင် ပုဆစ်တုပ်ထိုင်ကာ ထိုလေမီးများ၏ အကူအညီဖြင့် တရားကျင့်ကြံရင်း ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစများကို ဆန်းစစ်နေသည်။ မူလကပင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်နေပြီး ယခု ကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်းကို ပြုပြင်ပြီးနောက်တွင်မူ မည်သို့မှ နားမလည်နိုင်သည့် အရာများကိုပင် ဘုရားသခင်က ကူညီသကဲ့သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပွင့်လင်းသွားသည်။

​မကြာမီပင် သူလက်ထဲရှိ ကြယ်တာရာ ပြောင်းလဲခြင်း နှင့် ယင်ယန် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း ကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။ လီယန်ချူအတွက် တိုက်ခိုက်သည့် နည်းလမ်းများ မလိုပေ၊ သူ၏ လက်သီးချက်များနှင့် ခြေလှမ်းများမှာပင် အလွန်အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူက ကြယ်တာရာ ပြောင်းလဲခြင်း ကဲ့သို့သော တွက်ချက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားသဖြင့် အားထုတ်လေ့လာခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းရည်မှာ အစိတ်အပိုင်းငါးမျိုး ၊ ရှစ်ကွက်အိမ်မြှောင့်၊ အစီအရင်များနှင့် ကြယ်တာရာများ၏ ရွေ့လျားမှုကို ကြည့်ရှုတွက်ချက်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် အားထုတ်မှုဖြင့် ထိုစွမ်းရည်ကို သာမန်နတ်ဘုရားများ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှ ရနိုင်သည့် အဆင့်ထိ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရောက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။

​"ဒီလေမီးဖျာရဲ့ တရားရှုမှတ်မှု အကျိုးအာနိသင်က တကယ့်ကို လေ့ကျင့်ရေးအတွက် လိမ်ညာတဲ့ကိရိယာ ပဲ "

ဟု လီယန်ချူက သက်ပြင်းချမိသည်။

တစ်ရက် လေ့ကျင့်ခြင်းမှာ သူတစ်ပါးတို့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်မှာ တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

​ထိုစွမ်းရည်အပြင် လီယန်ချူ၏ နတ်လက်နက်များ ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အသိအမြင်များမှာလည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။ သူသည် အော်မေတောင် ၏ အဖိုးတန် နတ်လက်နက်ဖြစ်သော ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် နှစ်မျိုးသော ဓားများပေါ်မှ အမှတ်အသားများကို ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ မူလက သူသည် ဤဓားများအတွက် လိုက်ဖက်သော အစီအရင်ကို ရထားသော်လည်း အကယ်၍ သူသာ ထိုအစီအရင်ကို အသုံးပြုမိပါက နောင်တစ်နေ့တွင် အော်မေတောင်မှ နတ်ဘုရားများနှင့် တိုက်ခိုက်ရလျှင် ဤအစီအရင်မှာ သူ၏အားနည်းချက် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတွေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းကို သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက် ဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီး ခွန်လွန် တောင်ပေါ်မှ ရွှေသတ္တုများကို ထည့်သွင်းကာ အစီအရင်များကို ပြန်လည်ထွင်းထုလိုက်သည်။

​ယခုအခါ အစိမ်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ သူ၏ပတ်လည်တွင် နဂါးပျံများကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် လှပနေသည်။

​နေဝင်ချိန်တွင် လူတစ်စုသည် ကန်ယွမ်လောက သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့မှာ ချင်ဇီဖုန်း၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူ၏ မူလကိုယ်ခန္ဓာမှာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသော ကင်းမြီးကောက် ဖြစ်သည်။ သူသည် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လရောင်၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူကာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အစွမ်းများ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဥ်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ထိုစာအုပ်ထဲတွင် "လူသားများကို စားသောက်ခြင်း" ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးဖြစ်သည့်အတွက် လူစားခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ဤမျှထိ အသေးစိတ်ကျလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အခြေခံ၍ သူ၏ စွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာသည်။ သူနေထိုင်ရာ လောကမှာ လူအများ ငိုကြွေးသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုနေရာရှိ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်များမှာ အစွမ်းမထက်သဖြင့် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

​သူသည် လူသားများကို စားသောက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလာပြီး ပေတစ်ထောင်ခန့်အထိ ရှိလာကာ ထိုလောကကို စိုးမိုးထားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ချင်ဇီဖုန်း၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယွင်ရှူး ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ရရှိခဲ့သည်။ အခြားသူများမှာလည်း ထင်ရှားသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် အားလုံးမှာ ချင်ဇီဖုန်း၏ လက်အောက်သို့ ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ယွင်ရှူးမှလွဲ၍ ကျန်သူတို့မှာ စွမ်းအားနည်းသော်လည်း ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ရှိကြသည်။

​ဤတစ်ကြိမ် သူတို့ အောက်လောကသို့ ဆင်းသက်ရာတွင် လမ်းစဥ်ခြောက်မျိုးပေါင်းစပ် နတ်ဘုရားသတ် အစီအရင် ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤအစီအရင်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အစီအရင်ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ကုန်ကျစရိတ်များသည်။ ချင်ဇီဖုန်းသာ အလွန်ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်ပါက ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။

​ထိုသူများ ကန်ယွမ်လောကသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လီယန်ချူက သတိထားမိလိုက်သည်။ သူက ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ကာ -

"အလကားသပ်သပ် လာပြီးအသေခံခိုင်းနေတာလား"

ဟု တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ကို သတိပေးနိုင်သည့်အရာမှာ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။

​ထိုသို့တွေးလိုက်သည်နှင့် လီယန်ချူက အသံအနည်းငယ် မြှင့်လိုက်ပြီး -

"သွား" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့သော ဓားမြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ဓားနှစ်လက်မှာ ကောင်းကင်ကို ထွင်းဖောက်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

​ယွင်ရှူးနှင့် အဖွဲ့သားများ ကန်ယွမ်လောကသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန်ပင် သတိထားနေကြသည်။ ချင်ဇီဖုန်းက လီယန်ချူမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြောင်း သတိပေးထားခဲ့သည်။

​တစ်ယောက်မှာ မုတ်ဆိတ်မွှေးများ ဆူးများကဲ့သို့ ထူထပ်ပြီး အရပ်ရှစ်ပေခန့်၊ ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ရွှေရောင်နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူသည် နွားနတ်ဆိုး တစ်ပါးဖြစ်သည်။

​"နန်းတော်ရှင်က အလွန်သတိထားလွန်းနေတာ။ ငါတို့ အခုမှ ရောက်လာတာ၊ သူက သိနိုင်ပါ့မလား"

​အခြားသူတစ်ယောက်မှာ အကြည့်စူးရှပြီး ရုပ်ဆိုးသော်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများမှာ ရွှေနှင့် ငွေကြိုးများ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက လှောင်ပြုံးဖြင့် -

"ပေဆန်း သေပြီ၊ ရှဲ့ကျီး လည်း သေပြီ၊ ဒီကို လာရင် သတိထားရမလား"

ဟု ဆိုသည်။

​သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားနေကြသော်လည်း ကာကွယ်ရေး လက်နက်များကို အသုံးပြုထားကြသည်။ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မည်းနက်သော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုတိမ်တိုက်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲများ လှုပ်ရှားနေသည်။ အခြားသူများလည်း အသီးသီး ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

​ရုတ်တရက်

​ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဓားအလင်းတန်းနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။ နွားနတ်ဆိုး၏ ခေါင်းမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြတ်တောက်သွားပြီး လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်ကာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အသက်ပျောက်သွားသည်။ အခြားတစ်ယောက်မှာလည်း ကာကွယ်ရေး လက်နက်ကို အသုံးပြုထားသော်လည်း ဓားအလင်းတန်းကို မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ခေါင်းပြတ်သွားသည်။

သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသွားကြသည်။

​ယွင်ရှူးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် -

"လမ်းစဥ်ခြောက်မျိုးပေါင်းစပ် နတ်ဘုရားသတ် အစီအရင်ကို အသုံးပြုကြ " ဟု အော်လိုက်သည်။

အခြားသူများမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အစီအရင်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။ သူတို့ ခေါင်းပေါ်တွင် ကြိတ်ဆုံကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တောင်တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားလာကာ အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည်။ ဤဓားအလင်းတန်းများမှာ အစီအရင်ကို မချဉ်းကပ်နိုင်တော့ပေ။

​ယွင်ရှူးက -

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နေရာပဲ၊ ရောက်တာနဲ့တင် လူနှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ပြီ" ဟု ဆိုသည်။

​ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။ သူမှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်ပြီး ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ချိတ်ထားသည်။ သူက တိမ်တိုက်မှ ဆင်းလာပြီး အစိမ်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်ဓားများကို လက်ထဲတွင် သိမ်းလိုက်သည်။

​"တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်... မင်းတို့က မမှတ်ကြဘူးလား။ ဟိုတစ်ဖက်မှာ အဆင်မပြေလို့ ဒီကို လာသေပေးတာလား"

ဟု လီယန်ချူက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​ယွင်ရှူးနှင့် အဖွဲ့သားများမှာ ထိုလူငယ်ကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်သွားသည်။

"ဒီလောက်ငယ်တဲ့ တာအိုဆရာက ဘယ်သူလဲ"

"ပေ့ဆန်းနဲ့ ရှဲ့ကျီးကို သတ်တာ ဒီကောင်ပဲကွ"

​ယွင်ရှူးက -

"အားလုံး... ဒီကောင်ကို သတ်ပြီးမှပဲ ပြန်ကြမယ်" ဟု အော်လိုက်သည်။

​လမ်းစဥ်ခြောက်မျိုးပေါင်းစပ် အစီအရင်မှာ တိုက်ခိုက်မှုရော ကာကွယ်မှုပါ အဆင်ပြေသည်။ ကြိတ်ဆုံကြီးမှာ လီယန်ချူကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး လောကခြောက်ပါး၏ တံခါးများ ပွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

​လီယန်ချူက အနည်းငယ် သတိရှိနေသော်လည်း သူ၏ ဟွန်ယွမ်တူ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူက ၎င်းကို အပြည့်အဝ မသုံးနိုင်သော်လည်း ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် အစီအရင်ကို အပေါက်ဖောက်လိုက်သည်။ အတွင်းရှိ လူတစ်ယောက်မှာ ဦးနှောက်များ ပွင့်ထွက်ကာ သေဆုံးသွားသည်။

​ယွင်ရှူးက -

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အစီအရင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..." ဟု ဆိုသည်။

​လီယန်ချူက ယွင်ရှူးကို ကြည့်လိုက်ရာ ယွင်ရှူးမှာ ကြောက်လန့်ပြီး သူ၏မူလကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်သည့် ပေတစ်ထောင်ရှည်သော ကင်းမြီးကောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

​"သွား"

​လီယန်ချူက အော်လိုက်ပြီး ဟွန်ယွမ်တူဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ ကင်းမြီးကောက်မှာ ဦးနှောက်များ ပွင့်ထွက်ကာ သေဆုံးသွားသည်။ နှစ်ယောက်ဆက်တိုက် သေဆုံးသွားသဖြင့် အဖွဲ့သားများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

​လီယန်ချူက အခွင့်ကောင်းယူပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကို လိုက်သတ်သည်။ တစ်ယောက်က ဓားဖြင့် ပြန်တိုက်သော်လည်း လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အစင်းရာပင် မထင်ပေ။

ဗုန်း ဆိုတဲ့ အသံနှင့်အတူ သူ၏ခေါင်းမှာ ဖရဲသီးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူ၏မူလ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အတောင်ပံပေါက်တော့မည့် ကျားတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

​"ဘယ်လိုလုပ်တိုက်ရမလဲ၊ ဒီအစီအရင်ကလည်း ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ဘူး "

​လူအများမှာ ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးကြသည်။

​"အခုမှ ပြေးမလို့လား၊ နောက်ကျသွားပြီ"

ဟု လီယန်ချူက ဆိုသည်။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် နှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်သည်။ သူက ကျန်သူတစ်ယောက်ကို ဓားဖြင့် နောက်မှ လိုက်သတ်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ကြောက်လန့်ပြီး သေဆုံးသွားသည်။

​လီယန်ချူက သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းများကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။

​လီယန်ချူက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး -

" မင်းတို့ ငါ့ကို ကြည့်နေတာ သိတယ်၊ ဘယ်လိုလဲ"

​"နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ကောင် ထပ်ပို့ဦးမလဲ"

​ကောင်းကင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပွင့်လာပြီးပျက်သုဥ်းခြင်း နယ်မြေ ပွင့်သွားသည်။ အက်ကြောင်းနောက်မှ မျက်လုံးကြီးတစ်ခုက လီယန်ချူကို အေးစက်စက် ကြည့်နေသည်။ ထိုအက်ကြောင်းမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကန်ယွမ်လောကကို နှစ်ပိုင်းခွဲတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

​ကန်ယွမ်လောကရှိ နတ်ဘုရားများအားလုံးက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် ထိုနေရာမှာ နတ်ဘုရားလောကကဲ့သို့ လှပနေသည်။

​ပျက်သုဥ်းခြင်း နယ်မြေမှ -

"ခွေးတာအိုဆရာ၊ မင်း ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ။ တစ်လောကလုံး မင်းနဲ့အတူ သေဆုံးသွားရမယ်"

ဟု အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ထိုစကားမှာ ကန်ယွမ်လောကတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

​အများစုမှာ ဤနေရာကို ကြောက်စရာကောင်းသော နေရာဟု သိကြသည်။ လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာပင် ရပ်နေသည်။ သူသိသည်၊ ဤသူမှာ သူ့ကို အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မည်။

​ကောင်းကင်ပေါ်က အသံက -

"မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ မထင်နဲ့၊ မင်းရဲ့ အထက်လူကြီးကို မလေးစားမှုကပဲ ဒီလောကကို ဒုက္ခရောက်စေတာ"

ဟု ဆိုသည်။

​ဆုန်းရှန်းတောင် တွင် ကျင့်ကြံနေသော ချင်းလွမ် မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီး အံ့ဩသွားသည်။

"လီတာအိုဆရာ လား"

​ချန်နိုင်ငံ တရားရုံးတော်ရှိ အဆောက်အဦးတစ်ခုတွင် အစိမ်းရောင် အင်္ကျီနှင့် ဆံပင်ဖြူနေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေသည်။

"ဒေါသထွက်သွားပြီပေါ့၊ ဒီလောက်ထိ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ"

​ဤသူမှာ နာမည်ကြီးသည့် တရားရုံးတော်၏ အကြီးအကဲ၊ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ၊ ရွှမ်ချန်တာအိုဆရာ ဖြစ်သည်။ သူက ကောင်းကင်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။

ချ​န်နိုင်ငံ၏ ဘုရင် ချင်ကျန်း မှာ အဆင့်ငါး နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။ သူက ချန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ပျက်သုဥ်းခြင်း နယ်မြေ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မခံရပေ။

​ဘေးနားရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရှဲ့ဝမ်ယင် လည်း စိုးရိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူမမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာနေသည်။ သူမမှာ လီယန်ချူမှလွဲလျှင် ချန်နိုင်ငံ၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

​"လီတာအိုဆရာ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါ့မလား"

ဟု ရှဲ့ဝမ်ယင်က မေးသည်။

"သူက အရမ်းများတဲ့ စစ်ပွဲတွေကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့တာ။"

​"သူသာ မဖြေရှင်းနိုင်ရင်၊ ငါကိုယ်တိုင် အထဲကို ဝင်ပြီး စစ်ဆေးမယ် "

ဟု သူမက ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

​နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခု တွင် ပန်းစိုက်သမားအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော ကျောက်ချန်းလင် က ရေပြင်ကို ကြည့်နေသည်။ ရေပြင်တွင် ကန်ယွမ်လောက၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်နေသည်။

​"ချင်ဇီဖုန်းကို ဒီလောက်ထိ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်တာလား၊ တာအိုဆရာလေးရေ မင်းရဲ့ ဒေါသကတော့ တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်"

ဟု သူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူသည် လီယန်ချူကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ချင်ဇီဖုန်းနှင့် လီယန်ချူတို့၏ တိုက်ပွဲကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်နေသည်။

​"ဒီတာအိုဆရာမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တွေ ရှိတယ်၊ သူရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ဟု ကျောက်ချန်းလင်က တွေးလိုက်သည်။

​