အခန်း ၁၂၆၀
Vol. 126 Ch. 1260
အခန်း (၁၂၆০) - ငါမင်းနဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် အဖြစ် ပေါင်းဖက်နိုင်ပါတယ်
ယူရော့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ယခုအခါ မူလဝိညာဉ်ကြီး နှစ်ခု နေရာယူထားကြသည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မပင်လျှင် လီယန်ချူက ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်ပူးကပ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းလောင်း၏ တုန်ခါမှုကြောင့် တစ်ချက် ထိတ်လန့်သွားရကာ တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ဤကဲ့သို့ လက်ချင်းကပ် ကိုယ်ချင်းထိကာ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရသည့် အနေအထားမျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
လီယန်ချူက ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်း စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် အတင်းတိုးဝင်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့ရသဖြင့် ခုခံရန်သာ တတ်နိုင်တော့ကာ နှစ်ဦးသားမှာ အပြန်အလှန် အကြိတ်အနယ် ဆွဲငင်တိုက်ခိုက်ကြရသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ပြင်ပတွင်ကား လေငြိမ်၍ ရေပြင်ပြေနေကာ၊ ယူရော့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ရော လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပါ တစ်နေရာတည်းတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေကြသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ မူလဝိညာဉ်များကမူ အချင်းချင်း အပြင်းအထန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ချည်နှောင်နေကြတော့သည်။
ဤသည်မှာ မြေပြင်လောကရှိ ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားကြသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် အစွမ်းထက်လှသည့် နတ်လက်နက်များလည်း ရှိနေပြီး၊ ထူးကဲခမ်းနားလှသော လက်ကွက်ပညာများလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပါလျက်နှင့်...
ထိုအရာများကို လုံးဝမသုံးဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ရှေ့သို့တိုးလာကာ သင်နှင့်အတူ အတွင်းအားကိုသာ အပြိုင်အဆိုင် ယှဉ်ပြိုင်တော့ဘဲ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည့် အစွန်းရောက် ကျပ်တည်းသည့် အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းနှင့် တူညီနေပေသည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး...
"ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပညာရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ မင်းက အဝေးကြီးကို လိုသေးတယ် မင်းလုပ်ရပ်က သေလမ်းကို ကိုယ်တိုင်ရှာနေတာပဲ"
ဟု ဆိုလေသည်။
လီယန်ချူက ၎င်း၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်လာသည်။
သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ အလွန်တရာမှ ကျစ်လစ်သိပ်သည်းလှပြီး၊ ၎င်းထဲတွင် အလွန်ထက်မြက်ခမ်းနားလှသော မဟာတာအိုတရား၏ အနှစ်သာရများစွာလည်း ပါဝင်နေပေသည်။
"စကားများမနေနဲ့"
ကျုံးဟွားအရှင်မသည် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို မိမိဘာသာ ဖြတ်တောက်ကာ အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်ရုံသာမက မူလဝိညာဉ်ကိုပါ အလိုအလျောက် ဖြတ်တောက်ချခဲ့ရသဖြင့် နယ်ပယ်အဆင့်အတန်း ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။
ယခုကဲ့သို့ မူလဝိညာဉ်အဆင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသည့် အနေအထားမျိုးတွင် မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်း၏ စွမ်းအားကိုလည်း အသုံးမချနိုင်ပေ။
ခဏအတွင်းမှာပင် သူမသည် အားနည်းချက် ဖြစ်ပေါ်လာကာ အသာစီးမရတော့ဘဲ ဖြစ်သွားရသည်။
သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အကယ်၍သာ ဤတိုက်ပွဲ၌ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ထိုတာအိုဆရာလေး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရရန်သာ ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်းဖြင့်ဆိုလျှင် မည်မျှပင် အကြိမ်များစွာ ပြန်လာစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော အနေအထားမျိုးသို့ ဘယ်သောအခါမှ ကျရောက်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ဤတာအိုဆရာငယ်လေးက ဤမျှလေ့မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ ဤမျှလောက်ပင် ရဲတင်းကြမ်းကြုတ်လိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။
ကျုံးဟွားအရှင်မက ပို၍ပင် မမျှော်လင့်မိသည်မှာ မိမိအနေဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်း ကျဆင်းသွားခဲ့ရသော်လည်း၊ မူလဝိညာဉ်အဆင့် သက်သက်ဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် ထိုတာအိုဆရာကိုပင် မဖိနှိပ်နိုင်ဘဲ ရှိနေခြင်းပင်တည်း။
သူမသည် အဆင့်ဆင့် ဆုတ်ခွာသွားရပြီး စွမ်းအားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့ကွဲအထွက် စတင်လာသည်။
စိတ်ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ပုံသဏ္ဌာန် ထင်ရှားလာခဲ့ရာ၊ လူငယ်လေး၏ ပုံစံမဟုတ်တော့ဘဲ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိကာ ရင့်ကျက်လှပသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး၏ ပုံစံအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ခေါင်းတစ်ခွင်လုံးတွင် ပုံဖော်ကျောက်မျက် ရတနာပန်းခိုင်များ ဆင်မြန်းထားပြီး လူ့လောက၏ အလေ့အထကို မမီတော့သကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရကာ၊ သတိမမူဘဲ ရုတ်တရက် မျက်လုံးလှည့်လိုက်သည်နှင့်ပင် လူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို စွဲဆောင်ညှို့ယူနိုင်စွမ်းရှိပေသည်။
လီယန်ချူက သန့်စင်လှသော မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် သူမအား အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာရာ သူမသည် တဖြည်းဖြည်း မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အားကုန်ခမ်းလာခဲ့သည်။
ထိုမျှသာမကသေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းသို့ လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားများက အနက်ရှိုင်းဆုံးထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ အသက်ရှူသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာပြီး နဖူးပြင်မှလည်း ချွေးစက်များ စီးကျလာခဲ့သည်။
"မဖြစ်ဘူး၊ ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် လုံးဝ ပျက်စီးတော့မှာပဲ"
"ဒီကောင်လေးရဲ့ မူလဝိညာဉ်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေရတာလဲ တကယ်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပါလား"
ထိုမျှသာမကသေး၊ လီယန်ချူ၏ မူလဝိညာဉ်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရစဉ်အတွင်း တစ်ဖက်လူ၏ မူလဝိညာဉ်ထဲတွင် သူမကိုပါ ရင်ဖိုတုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်ကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤတိုက်ပွဲတွင် မည်သည့်ပရိယာယ်မှ မပါရှိသလို မည်သည့်တန်ခိုးစွမ်းအားမှလည်း မပါဝင်ဘဲ သက်သန့်စင်လှသော စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမသည် အားကုန်ခန်းလာကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိုခနောက်လှန် ဖြစ်စေလောက်သည့် စုတ်ပြဲနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အား... အား... အား..."
မူလဝိညာဉ်အဆင့်မှ နာကျင်မှုသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ထက် အဆတစ်ရာ၊ အဆတစ်ထောင်မျှ ပို၍ ပြင်းထန်ပြီး အာရုံခံစားလွယ်ပေသည်။
"ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် သူ ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်တာ လုံးဝ ခံရတော့မှာပဲ "
ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရကာ စွမ်းအားများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန် စတင်ပြုလုပ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအချိန်အတိအကျတွင်ပင် မိုးပြိုမတတ် ကြီးမားလှသော မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားကြီးတစ်ခုက ဝင်ရောက်ဖိနှိပ်လာခဲ့ရာ မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ချက်ထိုးစစ်၏ အကူအညီဖြင့် အမြန်ဆုံးပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာထွက်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။
မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့် လေပြင်းမုန်တိုင်းကြားထဲတွင် ယူရော့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှ အရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာမှာ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော မိန်းမကြီးတစ်ဦး၏ ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤအရိပ်ယောင်လေးမှာ ယူရော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လုံးဝ မထွက်ခွာနိုင်သေးမီမှာပင် နောက်ဘက်မှ ကြီးမားလှသည့် လက်ကြီးတစ်ဖက်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ သူမအား တိုက်ရိုက်ပင် ဆွဲငင်ဖမ်းဆုပ်၍ အတွင်းဘက်သို့ ပြန်လည်ဆွဲသွင်းသွားခဲ့တော့သည်။
"ထွက်သွားလို့ရမယ် ထင်နေလား"
လီယန်ချူက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး လီယန်ချူ၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ အတွင်းဘက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြန်သည်။
လီယန်ချူ၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သူမ၏ မူလဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။
လီယန်ချူ၏ မူလဝိညာဉ်ထဲတွင် တာအိုအနှစ်သာရ သာမက ကိုယ်ခံပညာ၏ အနှစ်သာရများပါ ပါဝင်နေကာ အလွန်တရာမှ ပြင်းထန်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ သူ၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခွင်လုံး ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်လာကာ အလွန်တရာမှ နာကျင်ခံခက် ဖြစ်သွားရသည်။
လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာမှ ပြင်းထန်ရက်စက်လှသဖြင့် သူမသည် မုန်တိုင်းထန်နေသည့် ရေပြင်ကြီးထဲတွင် ရောက်ရှိနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်ရကာ တန်ခိုးစွမ်းအားကို တစ်ဖန်ပြန်လည် အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။
အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာ ယိုရွှော့ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကြီးမားလှသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က သူမအား နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အတွင်းဘက်သို့ လက်ဖဝါးဖြင့် ပြန်လည်ဆွဲသွင်းသွားခဲ့ပြန်သည်။
"မင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပညာရပ်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်ဆို"
"မင်းက ကိုယ်ခန္ဓာဝင်စား သိမ်းပိုက်ရတာကို နှစ်သက်တယ်ဆို"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီဖြစ်သဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ရုန်းကန်ရင်း နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ နောက်ဆုံး၌ ဘေးကင်းရာသို့ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့လေတော့သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ ပုံရိပ်မှာ ယူရော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အပြီးတိုင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ယခုအခါတွင် သူမ၏ ခေါင်းတစ်ခွင်လုံးရှိ ကျောက်မျက်ရတနာပန်းခိုင်များမှာ ကြွေကျကုန်ကြပြီး၊ ဝတ်စုံများမှာလည်း ရှုပ်ပွယိုယွင်းနေကာ ဆံပင်များမှာလည်း ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်လျက် နဖူးပြင်ပေါ်တွင် ကပ်နေကြပြီး အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဟန် ရှိနေပေသည်။
ယခုအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လီယန်ချူ၏ ကျန်ရစ်ခဲ့သော စွမ်းအားများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
သူမ၏ အကြည့်တို့က လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဤတာအိုဆရာ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာမှ ခိုင်မာတောင့်တင်းလှပေသည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ တစ်ရှိန်ထိုး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ခုန်ကူးဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ယူရော့မှာ ထိုအချိန်တွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်တို့မှာ အလွန်တရာမှ ထက်မြက်စူးရှနေကာ ထိုအရာမှာ လီယန်ချူ၏ မူလဝိညာဉ်က ဦးဆောင်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
စိတ်အကြံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း၏ အသံ မြည်ဟီးထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒေါင်
ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် တန့်သွားခဲ့ရသည်။
လီယန်ချူက မူလဝိညာဉ်၏ ပုံစံဖြင့် ဝိညာဉ်ကျခေါင်းလောင်းကို ရင်ခွင်ထဲပိုက်ကာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။
အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
သူမသည် ယခုအခါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ စိတ်အကြံတစ်ခုဖြင့် မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
လီယန်ချူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး လက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ယူရော့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် လေမီးဘီး ပေါ်ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် သက်တန့်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်အထိ အလွန်တရာမှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ဤကျုံးဟွားအရှင်မသည် အချို့သော နတ်တန်ခိုးစွမ်းအားများအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေကာ မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပျံသန်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း သူမသည် ရုတ်တရက် ပူစပ်ပူလောင်ဖြစ်နေသော အငွေ့အသက်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုတာအိုဆရာက လေမီးဘီးကို စီးနင်းလျက် လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရကာ ပို၍ပင် အမြန်နှုန်းကိုမြှင့်တင်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြားဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မသည် မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်မောင်းနှင်ရင်း ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းနေသော်လည်း လီယန်ချူကို မည်သို့မျှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ အကွာအဝေးမှာ ပို၍ပင် နီးကပ်လာခဲ့ရသည်။
သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။
သူမသည် ဤတာအိုဆရာနှင့် ဆက်သွယ်စကားပြောရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ အလွန်တရာမှ ရိုးရှင်းလွန်းလှကာ တန်ခိုးစွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မြန်ဆန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက ဤလျှပ်စီးမိုးကြိုးပညာဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
သူမသည် တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်ရပြီး လီယန်ချူနှင့် စကားပြောရန် အကြံအစည်ကိုလည်း လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရေးကိုသာ ပို၍ အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။
နှစ်ဦးသား၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ မည်မျှလောက်အထိ မြန်ဆန်ကြသည်ဆိုသော် မိုင်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံး၌ ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ ပင်လယ်ရပ်ခြားရှိ နတ်ကျွန်းများဆီသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။
ထိုပင်လယ်ပြင်ဧရိယာမှာ အလွန်တရာမှ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ပါဝင်နေကာ ၎င်းထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေမှာလည်း အလွန်တရာမှ ထူးခြားလှပေသည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မသည် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း မည်သို့မျှ မလွတ်မြောက်နိုင်သေးပေ။
လီယန်ချူမှာ ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူမသည် မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်း၏ စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ရေခဲပြင်အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားကာ တစ်ခုလုံးနီးပါး ခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
သို့သော်လည်း လီယန်ချူက ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ရမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် လေမီးဘီးက ထိုနက်မှောင်သော ရေခဲပြင်ကြီးကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ အဆက်မပြတ် ရေခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း လီယန်ချူကမူ လေမီးဘီးကို တစ်လမ်းလုံး စီးနင်းကာ ရဲတင်းကြမ်းကြုတ်စွာ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဟိန်းဟောက်သံမှာ အလွန်တရာမှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
နှစ်ဦးသားမှာ ပင်လယ်ရပ်ခြား နတ်ကျွန်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြရာ အသံဗလံမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ပင်လယ်ထဲရှိ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးအချို့၏ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခြင်းကိုပါ ဆွဲဆောင်မိသွားခဲ့သည်။
ပင်လယ်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော ငါးကြီးတစ်ကောင်မှာ ရေပြင်ပေါ်သို့ ရုန်းတက်လာခဲ့ပြီး ထိုငါးကြီးမှာ အလျား ပေရာပေါင်းများစွာ ရှိကာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ဆိုးရွားကြမ်းကြုတ်လှပြီး သွေးကြောစွမ်းအားမှာ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ကလပ်ဆိုးသံစဉ်များမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေပြီး ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်မှာ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရသည်။
၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတစ်ခု တည်ရှိနေပြီး နတ်လက်နက်များပင်လျှင် ထိုထဲတွင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် အရည်ပျော်သွားရပေမည်။
သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ဒဏ်ရာပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
လီယန်ချူက လေမီးဘီးကို စီးနင်းလျက် ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်စုတ်ဖြဲကာ အပြင်ဘက်သို့ ထိုးဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင်လုံးရှိ ပင်လယ်ရေများမှာ လီယန်ချူဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့ကြပြီး မိုးကြိုးမုန်တိုင်း၏ အရှိန်အဟုန်ပြင်းထန်မှုတို့ ပါဝင်နေပေသည်။
"သတ္တဝါဆိုး၊ သေချင်နေတာပဲ"
လီယန်ချူက အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျန့်ကျောင်းဓားကို ထုတ်ဖော်ကာ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားတွင် ခရမ်းရောင်ဓားစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး ဤငါးကြီး၏ အရေပြားမှာ စိန်ကဲ့သို့ မာကျောလှသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ထစ်ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အကြွင်းအကျန်များမှာ ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဤနေရာမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
ကြီးမားလှသော သွေးနံ့ဆိုးကြီးကြောင့် ပင်လယ်ထဲရှိ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါများစွာကို ဆွဲဆောင်မိသွားခဲ့ရာ အချို့မှာ ရေဘဝဲပုံစံ ရှိကြပြီး အချို့မှာ ကြီးမားသော လိပ်ကြီးများ ပုံစံရှိကြကာ အလွန်တရာမှ ဆိုးရွားကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။
လီယန်ချူမှာ ၎င်းတို့၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ လမ်းကြောင်းပျောက်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
"ဒါ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင်ရှာတာပဲ"
သူက ဓားကို ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ရမ်းခါရင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဤအားကောင်းလှသော ပင်လယ်ပြင်မှ ကြီးမားသော သတ္တဝါဆိုးကြီးများမှာ ဤအလေ့အထကို ကျင့်သုံးနေကြပြီး ကျင့်ကြံများကိုပါ အလွန်တရာမှ ခေါင်းကိုက်စေခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်၌မူ တစ်ချက်ခုတ်ရုံဖြင့် မသေနိုင်စရာ မရှိတော့ဘဲ အားလုံး အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။
၎င်းတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာကြပြီး ထိုကြီးမားသည့် ရုပ်အလောင်းများ ဖြင့် ပင်လယ်ပြင်မျက်နှာပြင်မှာ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရသည်။
လီယန်ချူက လေမီးဘီးကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ခဏအကြာတွင် ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ နောက်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် လိုက်လံမီသွားခဲ့သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ယခင်က သူမသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ တိတ်တဆိတ် တုန်ခါစေခြင်းဖြင့် ပင်လယ်ပြင်မှ သတ္တဝါဆိုးများ ရောက်ရှိလာမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ ဤမျှလောက်အထိ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်လိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ ထိုပင်လယ်ပြင်၏ အရှင်သခင်ကြီးများပင်လျှင် သူ့အား မတားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။
သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အကြံအစည်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤပင်လယ်ပြင်ဧရိယာမှာ အလွန်တရာမှ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေများစွာနှင့် ဆက်သွယ်နေကာ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ပင်လယ်ရေအနက်ပိုင်းဆီသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့တော့သည်။
ဤကဲ့သို့ ဆက်လက်၍ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက နောက်ထပ် အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ထိုတာအိုဆရာ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။
သူမသည် အမြန်ဆုံး အောက်ဘက်သို့ ငုပ်ဆင်းသွားခဲ့ရာ လီယန်ချူက ၎င်းကိုမြင်လျှင် လေမီးဘီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဓာတ်ငါးပါး ပုန်းရှောင်ခြင်းပညာထဲမှ ရေဖြင့်ပုန်းရှောင်ခြင်းပညာကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ကျုံးဟွားအရှင်မကမူ အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုမှာ မိမိထံသို့ တစ်စိုက်မတ်မတ် နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုန်းရှောင်ခြင်းပညာလဲ"
သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားရပြီး ဤအရာမှာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင် ဖြစ်ကာ ဤတာအိုဆရာမှာ ရေထဲတွင်လည်း ငါးရေနဲ့တွေ့သကဲ့သို့ အဆင်ပြေနေပေသည်။
လီယန်ချူက ဓားကို ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ရမ်းခါရင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအားများမှာ ဤပင်လယ်နက်ကြီးထဲတွင် ပင်လယ်ရေများကိုပါ နှစ်ခြမ်းခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းတွင် မှီခိုအားထားနေရသဖြင့် လက်ရှိအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤဓားချက်မှာ အလွန်တရာမှ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ဓားချက်တစ်ချက် ခံလိုက်ရပြီးနောက်...
သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း တန့်သွားခဲ့ရသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ကား လီယန်ချူ၏ အရိပ်အယောင်ပင် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
"တာအိုဆရာ၊ လူကို ဒီလောက်အထိ အနိုင်မကျင့်နဲ့ "
ကျုံးဟွားအရှင်မက အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူမ၏ ရုပ်ပန်းသွင်ပြင်မှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လက်ထဲတွင် မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ဆွဲထားပေသည်။
သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် လီယန်ချူက သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ဓာတ်ငါးပါး ပုန်းရှောင်ခြင်းပညာမှာ အရာဝတ္ထုများကြားတွင် ပုန်းရှောင်ခြင်း နယ်ပယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ ရေဖြင့်ပုန်းရှောင်ခြင်း အခြေအနေမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ လုံးဝ အဟန့်အတား တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိပေ။
ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခွင်လုံးတွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေခဲ့ပြီး အကယ်၍သာ မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်း၏ အကာအကွယ် မရှိခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် အသက်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
သူမသည် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲတော့ဘဲ မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းကို လှုံ့ဆော်ကာ အထက်ဘက်သို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့တော့သည်။
လီယန်ချူက လက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ပင်လယ်ရေထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းကို ဆွဲကိုင်ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်းထဲမှ ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ ယခုလေးတင်မှ လီယန်ချူ၏ စိတ်ဓား ထိုးနှက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ယိုင်နဲ့နဲ့နှင့်ပင် ရုပ်ပန်းသွင်ပြင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
သူမ၏ မျက်ခုံးစပ်ကြားတွင် သွေးကြောင်းရာတစ်ခု ရှိနေပြီး သူမ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိလှသော မျက်နှာပြင်ကြီးကိုပင် နှစ်ခြမ်းကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားစေကာ အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ဤသည်မှာ သူမ၏ မူလဝိညာဉ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိစေခြင်းပင်တည်း။
"မင်းက ငါ ဘာကြောင့် အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းလာပြီး မင်းကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲဆိုတာ မသိချင်ဘူးလား ငါ့နောက်ကွယ်က လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိချင်ဘူးလား"
ကျုံးဟွားအရှင်မက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းရောင်များ လက်ခနဲဖြစ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပုံစံပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ယခင်က ပင်လယ်နက်ကြီးထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ကျယ်ပြန့်လှသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံမှာ ရေဆေးသကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြာမြန်းနေပြီး အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များမှာလည်း လွင့်ပျံနေကြသည်။
"မင်းသာ ငါ့ကို ချန်ထားပေးမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းနဲ့အတူ တာအိုလက်တွဲဖော် အဖြစ် ပေါင်းဖက်ပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီပေးပါ့မယ်"
ကျုံးဟွားအရှင်မက ထိုကျယ်ပြန့်လွန်းလှသော ကောင်းကင်ယံကြီးကို မျက်နှာမူလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များအားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
သူမ၏ လှပသော ပုံစံသဏ္ဌာန်ကြောင့် နတ်လူများစွာပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရလောက်ပေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသို့ မတက်ရောက်မီက သူမအား လိုက်လံပျိုးထောင်ခဲ့ကြသူများမှာ မြစ်ထဲရှိ သဲဥများကဲ့သို့ များပြားလှပြီး အားလုံးမှာလည်း မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူများချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုံ၏ နတ်သမီးများမှာ များပြားလှသော်လည်း ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ အလှတရားမှာ အလွန်တရာမှ ထင်ရှားပေါ်လွင်လှပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားတွင် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ဘဲ နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရုတ်တရက် ခေါက်သိမ်းသွားခဲ့တော့သည်။
ယခုအခါတွင် သူမသည် လီယန်ချူ၏ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်လွှာထဲသို့ ထည့်သွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။
လီယန်ချူက ပင်လယ်ရေပြင်ကို ဖောက်ထွဲထွက်လာကာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲတွင် ခံ့ညားစွာ ရပ်တည်နေပြီး...
ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်လွှာကို လှိမ့်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် ပုံရိပ်လွှာထဲရှိ ကျုံးဟွားအရှင်မမှာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း စုတ်ပြဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ကျုံးဟွားအရှင်မ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံအစွန်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်စက် အသံတစ်သံကိုသာ ကြားလိုက်ရတော့သည်။
"သောက်ရူး စိတ်ကူးယဥ်တွေ"
လီယန်ချူက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။
ဤစကားတစ်ခွန်းသည် ကျုံးဟွားအရှင်မအတွက် ယခုလေးတင်က ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်လွှာ၏ တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် ပို၍ သေစေလောက်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ နီညိုရောင်မှ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်လွှာက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခေါက်သိမ်းသွားခဲ့ကာ မိုးမခသစ်ပင်ကိုင်း ပင်လျှင် မခုခံနိုင်တော့ပေ။
မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို မိမိဘာသာ ဖြတ်တောက်ကာ အောက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သော နတ်သမီးမှာ မူလက နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့် နယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အောက်ကမ္ဘာတွင် သူမအနေဖြင့် နတ်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘဲ လုံးဝ မီးခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
လီယန်ချူက ဤနတ်ဘုရားလောကမှ နတ်သမီးကို တစ်စက်ကလေးမျှ မသနားဘဲ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
ဤအရာများအားလုံးကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် တိမ်တိုက်ကိုစီးနင်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံအစွန်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။
သို့သော်လည်း သူထွက်ခွာသွားပြီး အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်သွားသည့်နောက်တွင်မူ...
ကိုယ်ခန္ဓာ ထွားကျိုင်းကြီးမားလှသော လူကြီးတစ်ဦးသည် တိမ်တိုက်ကို စီးနင်းလျက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
မြေပြင်တစ်ခွင်လုံး ပြည့်နှက်နေသော ရုပ်အလောင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း ခဏမျှ အံ့သြသွားခဲ့ရကာ မျက်ခုံးများကို နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးလိုက်သည်။
"ငါ အပြင်ဘက်ကို သွားပြီး ဧည့်ခံပွဲတက်နေတဲ့ ခဏလေးအတွင်းမှာ ငါ့အိမ်ကို ဘယ်သူက ဖျက်ဆီးသွားတာလဲ"
သူသည် မြေပြင်တစ်ခွင်လုံး ပြည့်နှက်နေသော ပင်လယ်ပြင်မှ ကြီးမားသည့် သတ္တဝါဆိုးကြီးများ၏ ရုပ်အလောင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤအရာများမှာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများပင် ဖြစ်ကြပေသည်။
ထိုလူကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပင်လယ်နက်အနက်ပိုင်းမှ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ရေပြင်ပေါ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ကြီးမားခိုင်မာသော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူက လေးစားစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်
"ဆရာသခင်"
လူကြီးက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်
"ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ"
ခိုင်မာသော လူငယ်က လေးစားစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည။
" လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးနဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါးတို့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ရေအနက်ပိုင်းထဲအထိ ဝင်ရောက်သွားကြပါတယ်။"
"တာအိုဆရာက အလွန် အစွမ်းထက် ထူးခြားတဲ့ ရတနာတစ်ပါး ရှိပြီး အဲဒီအရာက နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ညီအစ်ကိုတွေက လိုချင်ဇောနဲ့ လုယက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမယ့် အဲဒီတာအိုဆရာရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါတယ်။"
ဤလူကြီးက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်
"အခု သူ ဘယ်မှာလဲ "
လူငယ်က လေးစားစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ထွက်သွားတာ အချိန်အတော်ကြာပါပြီ။ သူ့လက်ထဲမှာ ပုံရိပ်လွှာတစ်ခုပါတယ် အဲဒီနတ်သမီးကို အထဲကို ဆွဲသွင်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်။"
ဤလူကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်
"မင်းက ဒီအတိုင်းပဲ သူ့ကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်တာလား "
လူငယ်၏ စိတ်နှလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။
"ဆရာသခင်, ညီအစ်ကိုတွေက ရှေ့ကို တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပေမယ့် တစ်ချက်တောင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး ပြီးတော့ သူက ရေဖြင့်ပုန်းရှောင်ခြင်း ပညာကိုလည်း တတ်မြောက်ထားတာကြောင့် ကျွန်တော် ပင်လယ်နက်အနက်ပိုင်းမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီးမှ လွတ်လာခဲ့ရတာပါ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တားဆီးနိုင်မှာလဲ "
လူကြီးက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်
"အသုံးမကျတဲ့ ကောင်"
"ဒီပင်လယ်ပြင်ဧရိယာကို သေချာဂရုစိုက်ထားကြ။ ဒီနေရာက ပင်လယ်ပြင်ကိုထွက်ပြီး နတ်ဘုရားကို ဖူးမြော်ကြတဲ့သူတွေ ဖြတ်သန်းရမယ့် လမ်းကြောင်းပဲ၊ အဲဒီတာအိုဆရာကို ထပ်တွေ့ရင် ငါ့ကို အကြောင်းကြားကြ၊ ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ သူ့ကို သတ်ပြီး အရက်မြည်းစရာ လုပ်မယ် "
လူငယ်က ဆိုလိုက်သည်
"ဟုတ်ကဲ့ပါ "
ပင်လယ်ရပ်ခြား နတ်ကျွန်းများဧရိယာတွင် အန္တရာယ်များစွာ ဖုံးကွယ်နေပြီး ဤလူကြီးကဲ့သို့ စွမ်းအားထက်မြက်သူများလည်း များစွာ ရှိနေကြပေသည်။
သူသည် ယခုလေးတင်မှ ဧည့်ခံပွဲသို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် တာအိုဆရာတစ်ဦးက နတ်လက်နက်ကိုင်ဆောင်လျက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်နှလုံးထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။
ပင်လယ်ထဲရှိ သတ္တဝါဆိုးများ သေဆုံးသွားခြင်းအပေါ်တွင်မူ သူအနေဖြင့် ကြီးကြီးမားမား ဂရုစိုက်နေခြင်း မရှိပေ။
"နှမြောစရာပဲ၊ နတ်လက်နက်နဲ့ လွဲချော်သွားခဲ့ရတယ်"
ဟု ဤလူကြီးက တွေးတောလိုက်သည်။
လီယန်ချူက ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားထက်မြက်သည့် အထက်စီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရကြောင်း လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။
သူသည် တိမ်တိုက်ကိုစီးနင်းကာ ဝေမြို့ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ယူရော့မှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး မျက်လုံးများမှာမူ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။
ရှဲ့ဝမ်ယင်က အမြန်ဆုံး အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုနေလဲ"
လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်
"အဲဒီလူကို ငါ သတ်ဖြတ်ပြီးသွားပြီ၊ ဝိညာဉ်တွေပါ အပြီးတိုင် ပျက်စီးသွားပြီ။"
ရှဲ့ဝမ်ယင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ယခုလေးတင်က ထိုအမျိုးသမီးပေးခဲ့သော ဖိနှိပ်မှုကြီးမှာ အလွန်တရာမှ ကြီးမားလွန်းလှပြီး ယူရော့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်
"ယူရော့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်က အားနည်းနေတယ် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းပိုင်းမှာ ပုန်းအောင်းနေတာ သူမကို အပြင် ပြန်ခေါ်ထုတ်လာဖို့ လိုအပ်တယ်။"
ရှဲ့ဝမ်ယင်က မေးလိုက်သည်
"သူ့ကို ပြန်ကယ်တင်လို့ ရသေးလား"
လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်
"အရင်တုန်းက အခြေအနေက အရေးပေါ်ဖြစ်လွန်းလို့ ငါ သူမကို မကယ်နိုင်ခဲ့သေးပေမယ့် အခုတော့ ပြဿနာ မရှိလောက်ပါဘူး။"
သူ၏ လက်ဖဝါးပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းခေတ်က ခေါင်းလောင်းငယ်လေးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရတနာတစ်ပါးဖြစ်ပြီး လူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သလို ဝိညာဉ်ကိုလည်း စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပေသည်။
လီယန်ချူက ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်းကို တုန်ခါစေလိုက်ရာ ခေါင်းလောင်းသံမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားလှပေသည်။
သို့သော်လည်း ယူရော့၏ ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် လိပ်ပြာခုနစ်ပါးမှာ အလွန်အားနည်းနေပြီး ယခုလေးတင်မှ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရကာ အပေါက်ငယ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသဖြင့် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။
ရှဲ့ဝမ်ယင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။
နဂါးဖြူလေး အောက်ဆုမှာလည်း ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး အသက်ရှူနှုန်းကိုပင် ထိန်းထားရင်း ယူရော့ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။
လီယန်ချူက ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် တုန်ခါစေလိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ယူရော့ ဘာလို့ မနိုးလာသေးတာလဲ"
သူ၏ ဤအေးစက်စက် အော်ဟစ်သံထဲတွင် တာအိုတရား၏ စစ်မှန်သော စကားလုံးများ ပါဝင်နေကာ နားထင်ကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပေသည်။
ယာရော့မှာ ယခုလေးတင်အထိ မျက်လုံးများ အလင်းရောင်ကင်းမဲ့နေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာခဲ့ကာ အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူမ နိုးထလာပြီးနောက်တွင် အလွန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။
ယခင်က ခံစားချက်မှာ နာကျင်လွန်းလှပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သတိရလာသလို တစ်ခါတစ်ရံ ဝေဝါးသွားခဲ့ရသည်။
ထိုကျုံးဟွားအရှင်မမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပညာရပ်တွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
သူမသည် လီယန်ချူကဲ့သို့ ခံစားနိုင်စွမ်း အလွန်ထက်မြက်သူကို လှည့်စားရန်အတွက် ယူရော့၏ မူလဝိညာဉ်ကို လုံးဝ မသိမ်းပိုက်နိုင်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျက်ခင်းရန်သာ ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းခေတ်က ကိုယ်ခန္ဓာဝင်စား သိမ်းပိုက်ခြင်း ပညာရပ်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အကယ်၍သာ ဝင်စားသိမ်းပိုက်ခြင်း အောင်မြင်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက ရှေ့တွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေလျှင်ပင် မည်သည့်အခြေခံအမြစ်မှန်း မသိရှိနိုင်တော့ပေ။
ယူရော့မှာ နိုးထလာပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် မျက်ရည်ကျလာကာ လီယန်ချူအား လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုဆရာ"
လီယန်ချူက လက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်
"ဘာမှ မဖြစ်ရင် ပြီးတာပါပဲ။"
ရှဲ့ဝမ်ယင်မှာ ရွှင်လန်းအားရစွာဖြင့် ယူရော့ကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။
သူမတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာမှ ရင်းနှီးချစ်ခင်ကြပြီး ယူရော့အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင် ပြန်လည် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။
နဂါးဖြူလေး အောက်ဆကမူ ယူရော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအချိန်အထိ ရင်ဖိုတုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ကာ အနီးသို့ မကပ်ရဲဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။
ယခုလေးတင်က ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော မြကွင်းမှာ ယူရော့အတွက် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် သူမသည် ယခုအချိန်အထိ သတိမဝင်နိုင်သေးပေ။
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်
"အရင်တုန်းက မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့နေရာတွေကို သွားခဲ့ကြလဲ၊ ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့လူတွေနဲ့ ရောရောနှောနှော တွေ့ဆုံခဲ့ကြဖူးလဲ "
ရှဲ့ဝမ်ယင်က စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အရင်တုန်းက ကျွန်မတို့ တောင်ပေါ်မှာ ရှေးဟောင်းနတ်သမီးတစ်ပါးရဲ့ ဂူဗိမာန်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲမှာ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ အရိုးစုတစ်ခုနဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို လေ့ကျင့်တဲ့ တရားဓမ္မတွေပဲ ရှိပြီး ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိမရှိတော့ မသိပါဘူး။"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်
"မင်း မကျင့်ကြံခဲ့ဘူးလား"
ရှဲ့ဝမ်ယင်၏ မျက်နှာပြင်မှာ နီရဲသွားခဲ့သည်
"အဲဒီကျင့်စဥ်က နည်းနည်းလေး နက်နဲခက်ခဲနေလို့ ကျွန်မ မကျင့်ကြံခဲ့ပါဘူး။"
"ယူရော့က ကျွန်မထက် ပိုပြီး ထက်မြက်ပါတယ်။ သူမ ကျင့်ကြံတာ အောင်မြင်သွားတာကို မြင်တော့ ကျွန်မတောင် အလွန် အားကျခဲ့ရသေးတယ်။"
မူလဝိညာဉ်ကို လေ့ကျင့်သည့် ကျင့်စဥ်မှာ အလွန် ရှေးကျပြီး တန်ဖိုးကြီးမားလှကာ လက်ရှိခေတ်ကာလတွင်မူ ပျံ့နှံ့နေသည်မှာ ရှားပါးလှပေသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း သူမတို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြခြင်းမှာ မဆန်းပေ။
လီယန်ချူက လက်ချောင်းများကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့ကြားရှိ အကြောင်းအကျိုးများကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
"ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဂူဗိမာန်ကို ဖန်တီးပြီး အမွေအနှစ်ကို ချန်ထားခဲ့တာက တကယ်တော့ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ။ တစ်ခါတည်း ကျင့်ကြံလိုက်တာနဲ့ လူတစ်ဦးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရတော့မှာဖြစ်ပြီး တစ်စထက်တစ်စ တစ်ဖက်လူ သိမ်းပိုက်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံး ပုံစံအဖြစ်ကို ရောက်ရှိသွားအောင် လေ့ကျင့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပေါ့။"
လီယန်ချူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် ဤမိန်းကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာထားမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ထိုကျင့်စဉ်မှာ ဤမျှလောက်အထိ နက်နဲခက်ခဲနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရှဲ့ဝမ်ယင်က အနည်းငယ် ပျင်းရိခဲ့ခြင်းကြောင့်သာဖြစ်ပြီး ယူရော့လောက် ကြိုးစားအားထုတ်မှု မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ပျင်းရိသောသူ၌ ကံကောင်းခြင်း ရှိတတ်သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ခန္ဓာသိမ်းပိုက်ခြင်း ခံရမည့်သူမှာ သူမပင် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။