အခန်း ၅၂၆
Vol. 53 Ch. 526
အခန်း (၅၂၆) ခွဲဝေခြင်း
သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကျန်းခိုင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားကော ပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီလမ်းကြောင်းက တကယ်ကို အန္တရာယ်များတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်က တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင်... အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ အဲဒီအချိန်ကာလကို တကယ် ရောက်သွားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... အဲ့တာရဲ့ အရေးပါမှုက သာမန်ထက်ကို အများကြီး ထူးခြားပြောင်မြောက်နေလိမ့်မယ်..."
"ကျွန်တော်တို့က သမိုင်းကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို ခွင့်ပြုချက်လည်း မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ စည်းမျဉ်းဘောင်ထဲကနေ တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်ဖို့တော့ ဖြစ်နိုင်မယ် မဟုတ်လား...."
"အဲဒါက သတိပေးချက် တချို့ထုတ်ပြန်ပေးတာ၊ အချက်အလက် တချို့ကို ပေးပို့တာ ဒါမှမဟုတ် လူအနည်းငယ်ကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ပေးတာ ပြီးတော့ အဲဒီခေတ်က လူမျိုးတွေရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခအချို့ကို လျှော့ချပေးတာလောက်ပဲ ဖြစ်နေပါစေ... ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်မှာပဲလေ...."
သမိုင်းကို ပြောင်းလဲခြင်းဟူသော စကားစုလေးသည် လေးလံသော အလေးချိန်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း... ထိုသမိုင်းကြောင်းက အလွန်အမင်း နာကျင်စရာကောင်းနေသောကြောင့်သာ ဤအကြံအစည်လေးက ပါဝင်ပတ်သက်နေသော အန္တရာယ်များကို လူတိုင်း သိရှိထားကြသည့်တိုင်အောင် ခုခံမရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၂၉၀ အေဒီဆိုသည်မှာ စစ်ပွဲကာလတစ်ခုသာမက ယဉ်ကျေးမှု ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် အချိန်ကာလတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ဤလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခြင်းက သတ္တိရှိရုံသာမက ထိုအဖြစ်ဆိုးကြီးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် အလွန်ခိုင်မာသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်တို့လည်း လိုအပ်ချေသည်။
လူအများအပြားက သမိုင်းကို ပြောင်းလဲခြင်းဟူသော ခေါင်းစဉ်အပေါ်တွင် စိတ်ဝင်စားမှု ပြသနေကြသည်ကို... အထူးသဖြင့် လူငယ်အချို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပနေသည်ကို ကျန်းယဲ့ သတိပြုမိလိုက်၏။
လူတိုင်း၏ အာရုံကို ပြန်လည်ဆွဲဆောင်ရန် သူက စားပွဲကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ထပ်ပြီး အလေးအနက်ပြောချင်တာက... ခရီးသွားအေဂျင်စီဟာ ပထမအဆင့် ယဉ်ကျေးမှု လောကတွေဖြစ်တဲ့ ဒီသမိုင်းဝင် လောကတွေအတွက် ဘယ်လို ထပ်ဆောင်း အကာအကွယ် ယန္တရားမှ ပေးမထားဘူးဆိုတာပါပဲ...."
"ဆိုလိုတာက... ခင်ဗျားတို့နဲ့ ခရီးသွားတွေဟာ အဲဒီခေတ်ရဲ့ တကယ့်ပတ်ဝန်းကျင်အစစ်ထဲမှာ အပြည့်အဝ ထိတွေ့နေရလိမ့်မယ်...."
သူ၏ အကြည့်များက ကောရွှိုက်၊ ကျန်းခိုင်နှင့် အခြားသူများထံသို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ "စစ်ပွဲကာလအတွင်းက လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်တဲ့ ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ယောက်ရဲ့ အဓိကနဲ့ တစ်ခုတည်းသော တာဝန်က... ခရီးသွားတိုင်းရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို သေချာစေဖို့အတွက် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ စွမ်းရည် အားလုံးကို အသုံးချဖို့ပဲ။ ဒါက တခြား ဘယ်အရာထက်မဆို ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ သမိုင်းကြောင်းရဲ့ လားရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."
သူက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေ၏။ "ဒါက ဒီခရီးစဉ်အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်သလို... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့် အရာလည်း မဟုတ်ပါဘူး...."
ကျိုးရှင်းဖူ၏ ပြည့်ဖြိုးသော မျက်နှာပေါ်တွင် သဘောတူညီမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ခေါင်းကို တဆတ်ဆတ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာကျန်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က လှည်းကို နွားရှေ့မှာ ထားလို့ မရဘူး (အရင်လုပ်ရမည့်အရာနှင့် နောက်မှလုပ်ရမည့်အရာ မှားယွင်းခြင်း)။ ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်က ခရီးသွားအဖွဲ့ကို သေချာဦးဆောင်ပြီး လူတိုင်း အဲဒီကို သွားပြီး ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်ပေးရမှာပဲလေ"
သူ၏ စကားများက အတော်လေး လက်တွေ့ကျပြီး စိတ်အားထက်သန်မှုများ၊ စံပြစိတ်ကူးများ ရှိနေသေးသော လူငယ်အချို့အတွက် လက်တွေ့ကျသော သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်လာရသည်။
ကျန်းခိုင်နှင့် ကောရွှိုက်တို့အပြင် အခြားသော လူငယ်အချို့ကလည်း သဘာဝကျကျပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားကြ၏။
ထို့နောက် ချန်ချင်းက စကားစလိုက်ပြီး မိမိဆန္ဒအလျောက် တာဝန်ယူလိုက်လေသည်။ "၂၉၀ အေဒီက နှောင်းပိုင်းကျင်းမင်းဆက်အတွက်ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော်ပဲ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လိုက်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အတွေ့အကြုံ ပိုရှိသလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့နေရာမှာလည်း ပိုပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ဘယ်လိုထင်လဲ..."
ချန်ချင်း၏ အဆိုပြုချက်ကို မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြချေ။
သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များအပြင် ယခင် ခရီးစဉ်များတွင် ပြသခဲ့သော သူ၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် စည်းရုံးစီမံနိုင်စွမ်းတို့က လူတိုင်းအတွက် ထင်ရှားနေပြီး ဤမျှ အန္တရာယ်များသော လမ်းကြောင်းကို ကိုင်တွယ်ရန် သင့်လျော်သော ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ဦး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
ကျန်းမင်ဟွေ့က ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်၏။ "နှောင်းပိုင်းကျင်းကို ချန်ချင်း သွားမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းကို ပရိုမိုးရှင်းလုပ်ပြီး ရောင်းချတဲ့အခါ... စိတ်ပါဝင်စားတဲ့ ခရီးသွားတွေ အားလုံးကို အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတဲ့အကြောင်း ကြိုတင် အသိပေးရပါမယ်။ လူသေနိုင်တယ်လို့တောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပေးထားသင့်ပါတယ်..."
"ဒီလမ်းကြောင်းအတွက် အနိမ့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် တချို့ ရှိသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် အကြံပြုပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း အနည်းဆုံးတော့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့၊ ကျွမ်းကျင်မှုရှိတဲ့၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးတွေ ခိုင်မာတဲ့ ခရီးသွားတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့အတွက် ပရိုမိုးရှင်းမှာ အထူးပြုပြီး အကြံပြုထားသင့်ပါတယ်။ ဒါက ပိုပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
အမှန်တကယ်ပင်... ထိုသို့ ရှုပ်ထွေးပြီး အန္တရာယ်များသော အချိန်ကာလများတွင် ချန်ချင်းက မည်မျှပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပါစေ သူက လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ခရီးသွား ၅၀ အတွက် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
ဤပမာဏက လုံးဝ နည်းပါးလှသည် မဟုတ်ဘဲ မည်သည့် ပေါ့ဆမှုမဆို ပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်သော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်ချေသည်။
ထို့နောက် နဂါးပြာ၏ တည်ငြိမ်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာ၏။ "သုံးပြည်ထောင်ခေတ်က ချောင်ဝေ့... ကျွန်တော်ပဲ အဲဒီကို သွားပါ့မယ်..."
သူ၏ အထူးတပ်ဖွဲ့ စွမ်းရည်များနှင့် ကျယ်ပြန့်လှသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများအရ သုံးပြည်ထောင်ခေတ်၏ ကမောက်ကမဖြစ်မှုများကို နဂါးပြာက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဆိုလျှင်... သဘာဝကျကျပင် မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်မည် မဟုတ်ချေ။
ကျန်ရှိနေသော သမိုင်းဝင် အချိန်ကာလများဖြစ်သည့် စွေ့မင်းဆက်၊ ထန်မင်းဆက် နှင့် မင်မင်းဆက်၏ ကျန့်ထုံးခေတ်တို့မှာမူ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်အရ အတော်လေး တည်ငြိမ်ပြီး ပိုမို ဘေးကင်းပေသည်။
ဖန်ဖန်က ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်၏။ "ရှေးခေတ် ယဉ်ကျေးမှု လောကမှာ အကာအကွယ် ယန္တရား မရှိဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ဒီလို အတော်လေး ဘေးကင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေမှာတောင် အရေးပေါ် အခြေအနေတွေအတွက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိတဲ့ ခရီးသွားလမ်းညွှန်တွေကိုပဲ ဦးစားပေး သင့်တယ်လို့ ကျွန်မ အကြံပြုချင်ပါတယ်..."
နေရာရှိ မည်သူမျှ ထိုအဆိုပြုချက်ကို ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။
ဖန်ဖန်က မိမိဆန္ဒအလျောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်မ စုန့်မင်းဆက်ကို သွားပါ့မယ်။ ၁၁၂၇ ခုနှစ် ကျင်းခန်း အဖြစ်အပျက်အပြီးမှာ... တိုင်းပြည်ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ဖြစ်နေပေမဲ့ အခြေအနေကတော့ တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးနေတုန်းပဲလေ...."
ကျန်းမင်ဟွေ့က ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က ၆၀၄ အေဒီ... စွေ့မင်းဆက်ကို သွားပါ့မယ်"
လင်ရှောင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်တော်က မင် ကျန့်ထုံးနန်းသက် ၁၃ နှစ်ကို တာဝန်ယူပါ့မယ်..."
သူက တက်ကြွလှသော ထန်မင်းဆက်ကို တောင့်တနေသော်ငြားလည်း ကျိန်းကွမ်နှင့် ထန်မင်းဆက်ကာလများက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှေခေတ်များဖြစ်ပြီး အတော်လေး ပို၍ ဘေးကင်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို အခွင့်အရေးပေးသင့်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းကိုမြင်သောအခါ ချောင်ရန်ကျိက "ဒီလိုဆိုရင်တော့ ထန်မင်းဆက် ကျိန်းကွမ် ခေတ် ၄ နှစ်မြောက်ကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
ကျိုးရှင်းဖူက ပြုံးလျက် "ဒါဆို ထန်မင်းဆက် ခေတ်ကတော့ ငါ့လက်ထဲ ရောက်ပြီပေါ့... လောင်ကျိုး " ဟု ပြောလိုက်၏။
တကယ်တမ်းပြောရလျှင် ဤနေရာရှိ လူအများအပြားက ဇွန်ဘီ၊ ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာ၊ ကျင့်ကြံခြင်း၊ ကြယ်တာရာ ခရီးသွားခြင်း စသည့် ဒုတိယနှင့် တတိယ ယဉ်ကျေးမှုကမ္ဘာများကို တောင့်တနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုထူးဆန်းပြီး စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အတိုင်းအတာများက သေချာပေါက် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်မဟုတ်လော။
သို့သော် ယခုအခါ သူတို့တွင် မတူညီသော ဝိသေသလက္ခဏာတစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရမည့် ခရီးသွားလမ်းညွှန်များ ဖြစ်လာကြပြီဖြစ်ရာ သာမန်ခရီးသွားများကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင်အကြိုက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ဆောင်ရွက်ခွင့် မရှိတော့ချေ။
ထို့အပြင် ဤခရီးစဉ်များက သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပထမဆုံး တရားဝင်စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့အားလုံး ရင်ထဲတွင် သိရှိထားကြ၏။
သင်က စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်ပြီး သင်၏ စွမ်းရည်နှင့် တာဝန်ယူစိတ်ကို သက်သေပြနိုင်သရွေ့... ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာများတွင် ခရီးသွားအဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ချင်ပါက ၎င်းမှာ အချိန်ယူရမည့် ကိစ္စမျှသာဖြစ်ပြီး လောကြီးနေရန် မလိုအပ်ချေ။
ပထမအဆင့် ယဉ်ကျေးမှုအတွက် လမ်းကြောင်း ခုနစ်ခုကို ခွဲဝေချထားပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျန်ရှိနေသော အဆင့်မြင့် လောကငါးခုနှင့် ခရီးသွားလမ်းညွှန်ငါးဦးသာ ကျန်ရှိတော့၏။
ထိုက်ရွှီဆရာတော်၊ ကောရွှိုက်၊ ကျန်းခိုင်၊ ကျန်းဟွိုင်မင်နှင့် ကာရီယာတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး လေထုမှာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။
ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ထိုက်ရွှီဆရာတော်က သူ၏ ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
"အမိတာဘ... ဒီအင်မော်တယ်ရာချီမြို့တော်ဆိုတာက ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ ရောနှောနေတဲ့ လောကတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော် သင်ယူနားလည်ထားတဲ့ အရာတွေနဲ့ တူညီတဲ့ အချက်တွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒီလောကကို ကိုယ်တော် ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်ပါတယ်..."
ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာ အမွေအနှစ်များနှင့် အမည်မသိ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အထူးကမ္ဘာတစ်ခုက ဤနားလည်ရခက်သော တာအိုဆရာတော်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီနေချေသည်။
ကောရွှိုက်က ချက်ချင်းပင် ပြုံးလျက် ဝင်ပြောလိုက်၏။ "ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တွဲဖက်မှုပဲ... လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံတယ်... ဆရာတော်... အင်မော်တယ်ရာချီမြို့တော်ကို သွားတာက လုံးဝကို အံကိုက်ဖြစ်နေပြီး ဒါထက် ပိုသင့်တော်တာ မရှိနိုင်တော့ဘူး.."
လူတိုင်းက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ အမှန်ပင် ဤထက် ပိုမို သင့်တော်သော တွဲဖက်မှုမျိုး မရှိနိုင်တော့ချေ။
ကျန်ရှိနေသော လူလေးယောက်က မလှုပ်ရှားသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် သတိပေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်တာတွေက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေချည်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သေချာစဉ်းစားပြီး ကိုယ့်စွမ်းနိုင်သလောက်ပဲ လုပ်ကြပါ..."
ကျန်းခိုင်က စကားစပြောလိုက်ပြီး ကျန်းယဲ့ကို တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... ကျွန်တော်က ကမ္ဘာပျက်လွန်ကာလ မြေရိုင်းဒေသကို သွားဖူးတော့ အဲဒီက ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးပါတယ်။ ဒီလောကကို ကျွန်တော့်ကိုသာ ပေးလိုက်ပါ"
ထို့နောက် ကျန်းဟွိုင်မင်က "ဒါဆို ဘီးလူးကြီးများကမ္ဘာကိုတော့ ကျွန်တော် သွားပါ့မယ်။ အဲဒီကမ္ဘာက မျက်စိပသာဒအတွက် အရမ်းအားကောင်းပြီး အန္တရာယ်ရှိမှု အဆင့်ကလည်း နည်းပုံမပေါ်ဘူးဆိုတော့... ကျွန်တော်တို့ သတိထားဖို့ လိုအပ်တယ်လေ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
သူ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးမီမှာ အခြားအသံတစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။
အခန်း ၅၂၆ပြီး၏။