အခန်း ၅၂၉

Vol. 53 Ch. 529

အခန်း (၅၂၉) တစ္ဆေစစ်တပ် လမ်းဖြတ်လျှောက်ခြင်း

ဇာတ်လမ်းသည် ထိုက်ရွှီဆရာတော်က ငွေဖြူရောင် ခရီးသွားဘတ်စ်ကားကြီးဖြင့် ခရီးသွား ၃၀ ဦးအား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာကမ္ဘာရှိ ဝိညာဉ်သောင်းချီမြို့တော်ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာမှ စတင်လေသည်။

ယာဉ်ကြီး လုံးဝရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တံခါးက အသံတိတ်စွာ ပွင့်ဟသွား၏။

ခရီးသွားများ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ထိုဧရိယာအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မမြင်နိုင်သော ချမ်းစိမ့်စိမ့် အအေးဓာတ်တစ်ခုက သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် တွားသွားတက်လာခဲ့ပြီး လူအများစုမှာ အလိုအလျောက်ပင် လည်ပင်းကို ပုကာ သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲစေ့လိုက်ကြသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားခဲ့သည်ထက်ပင် ပို၍ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေချေသည်။

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော်လည်း ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီးတစ်ခုက ရှေ့တွင် မသဲမကွဲ ပေါ်ထွက်နေပြီး ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ထူထပ်သော မြူခိုးများနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေ၏။ မြို့ရိုးများမှာ အရောင်အဆင်း ကွက်ကျားဖြစ်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များ၏ ငိုကြွေးသံများကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရာများအလား။

မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင်မူ အဆုံးမရှိသော၊ မှောင်မိုက်ကာ ထူထပ်သည့် တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

သစ်ကိုင်းများမှာ လိမ်ကောက်ပြီး ဖုထစ်နေကာ ခြိမ်းခြောက်နေသော တစ္ဆေသရဲများနှင့်ပင် တူနေကြသည်။

တောအုပ်ထဲတွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစိမ်းရောင်မီးတောက်ငယ်လေးများက မျက်စိလည်လမ်းမှားနေသော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများအလား တိတ်ဆိတ်စွာ ကခုန်လွင့်မျောနေကြ၏။

လေထုထဲတွင် စိုစွတ်ပြီး ပုပ်ဟပ်နေသော မြေကြီးနံ့များ ပြည့်နှက်နေကာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အေးစက်ပြီး အခိုးအငွေ့နံ့များနှင့် ရောနှောနေပြီး အမွှေးတိုင် ထွန်းပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အနံ့မျိုးနှင့် ဆင်တူသည်။

အမြင်အာရုံကို မီးခိုးရောင်သန်းနေသော အဖြူရောင် အခိုးအငွေ့တန်းများက တားဆီးပိတ်ဆို့ထားသည်။ ထိုမြူခိုးများကြားမှ တောအုပ်နက်ထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသော မြေပုံမောက်မောက် အနိမ့်လေးများကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်းတို့မှာ တစ်ဖက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေသော ကျိုးပဲ့နေသည့် မှတ်တိုင်များရှိသည့် စွန့်ပစ်ခံ သင်္ချိုင်းဂူများပင်။

ရုတ်တရက် အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက်က မြေပြင်မှနေ၍ မည်သည့် သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ တိုက်ခတ်လာကာ လူများ၏ အဝတ်အစားများကို လွင့်ဝဲသွားစေပြီး အရေပြားပေါ်တွင် ကြက်သီးများကို ချက်ချင်း ထသွားစေ၏။

လေထဲတွင် ဝါကြင့်ကြင့် ယင်ငွေစက္ကူများက လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး အချို့သော စက္ကူစများက ခရီးသွားများ၏ ပါးပြင်ကိုပင် ပွတ်တိုက်သွားကာ ကြက်သီးထဖွယ် ခံစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်နေပြီး တစ္ဆေသရဲ ရာချီ ငိုကြွေးနေသည့်အလား ဥဩဆွဲနေသော လေသံမှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိချေ။

ယင်မောင်းတံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုက်ရွှီဆရာတော်သည် သူ၏ လောကီနှင့် ကင်းကွာကာ နတ်ဘုရားဆန်ဆန် ပုံရိပ်ဖြင့် ထင်ရှားနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဖြူဖွေးသော မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး တောအုပ်နက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာနေသော သန့်စင်ပြီး ပြည့်ဝလှသည့် ယင်စွမ်းအင် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သူက ထက်မြက်စွာ အာရုံခံစားမိလိုက်၏။

ထိုစဉ် တောအုပ်နက်ထဲရှိ ထူထပ်သော မြူခိုးများနှင့် မှောင်မိုက်မှုထဲမှနေ၍ စည်းချက်ကျကျနှင့် လေးလံသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ခြေသံများတွင် သတ္တုသံပေါက်နေပြီး လေးကန်တုံ့ဆိုင်းနေသော သဘောသဘာဝ ရှိနေကာ တစ်သမတ်တည်းဖြစ်နေသော ၎င်း၏ စည်းချက်က လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးခုန်သံကို ထုရိုက်နေသည့်အလားပင်။

ခရီးသွားများအားလုံး အသက်ရှူအောင့်ကာ အသံထွက်ပေါ်လာရာ နေရာဆီသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

အစိမ်းရောင်မီးတောက်ငယ်များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး အခိုးအငွေ့များ ဝဲပျံနေသော တောအုပ်ထဲမှနေ၍ မည်းမှောင်သော ပုံရိပ်စုကြီးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာက အလွန် ထူးဆန်းသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပင်။

စစ်သည်များက မည်းနက်သော သွေးများ၊ အညစ်အကြေးများ စွန်းထင်းနေသည့် စုတ်ပြဲနေသော ရှေးဟောင်း သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ကွက်လပ်များကြားမှ တွန့်လိမ်နေသော အရိပ်များကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သူတို့က သံချေးတက်နေသော လှံများ သို့မဟုတ် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အစစ်အမှန် အစိုင်အခဲ မဟုတ်ဘဲ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်ပျစ်ခဲနေသော ယင်ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ မသဲမကွဲဖြစ်နေပြီး မျက်ဆန်နေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစိမ်းရောင် မီးတောက်ငယ် နှစ်စက်သာ လောင်ကျွမ်းနေ၏။

အဖွဲ့တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝကို တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ လေးလံသော ခြေသံများမှလွဲ၍ မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါ၏ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ လေထုထဲတွင် အသက်ရှူကျပ်လုမတတ် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများ ပြည့်နှက်နေချေသည်။

ထူထပ်သော ယင်ချီများက သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေပြီး အလင်းရောင်ကို ပုံပျက်သွားစေကာ မှေးမှိန်သွားစေ၏။

တစ္ဆေစစ်တပ် လမ်းဖြတ်လျှောက်ခြင်းပဲ.....

ထိုက်ရွှီဆရာတော်၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားပြီး ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ငြင်းဆန်မရနိုင်သော ဩဇာအာဏာများ ပါဝင်နေသည့် သူ၏ အသံနက်ကြီးက ခရီးသွားတစ်ဦးစီ၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။ "အားလုံး တိတ်တိတ်နေ... ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေ... မလှုပ်နဲ့... သွားမကြည့်နဲ့ ...စကားမပြောနဲ့.... ပြီးတော့ အတင်း ဝင်မတိုးကြနဲ့.... "

ခရီးသွား ၃၀၏ မျက်နှာများမှာ ယခုအခါ သွေးဆုတ်ကာ ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သတ္တိအရှိဆုံးသူပင် သရဲကားများထဲတွင်သာ ရှိသည်ဟု သူတို့ထင်ထားခဲ့သော ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရ၏။ ကြီးမားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လူသားမဟုတ်သော ထိုအဖွဲ့ကြီးကြောင့် သူတို့မှာ ဝိညာဉ်လွင့်မတတ် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး လက်များ၊ ခြေထောက်များမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားကြရသည်။

သူတို့က အလိုအလျောက်ပင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အတင်းပူးကပ်သွားကြပြီး လမ်းဘေးအစွန်သို့ အတတ်နိုင်ဆုံး နောက်ဆုတ်သွားကြကာ အလယ်ရှိ ကျယ်ဝန်းသော လမ်းမကြီးကို ရှင်းလင်းပေးထားလိုက်ကြ၏။ သူတို့က နေရာမှာတင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ရပ်နေကြပြီး တံတွေးမျိုချသည်ကိုပင် အလွန်အမင်း သတိထားနေခဲ့ကြရသည်။

တစ္ဆေစစ်တပ်ကြီးက ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ထိုတစ္ဆေစစ်တပ်အား ယင်ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အရိုးစုစစ်မြင်းကြီးကို စီးနင်းကာ လေးလံသော သံချပ်ကာအမည်းရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးက ဦးဆောင်လာ၏။

သူက တောင့်တင်းခိုင်မာသော လူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ခမောက်အောက်တွင် လေးနက်သော မှောင်မိုက်မှုကြီးသာ ရှိနေကာ မျက်လုံးများအလား တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော အနီရောင် အလင်းစက် နှစ်ခုသာ ရှိလေသည်။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါက သူ့အနောက်ရှိ စစ်သည်များထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ သူ့အား တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲအောင် ဖြစ်စေချေသည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော စစ်တပ်ကြီးက ထိုက်ရွှီဆရာတော်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ဦးဆောင်လာသော တစ္ဆေစစ်သူကြီးက ရုတ်တရက် ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ပြီး အရိုးစု စစ်မြင်းကြီးကို ရပ်တန့်စေလိုက်၏။

ထို့နောက် ခမောက်၏ အရိပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသော သူ၏မျက်နှာက ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး အနီရောင် အလင်းစက်နှစ်ခုက တုန်ယင်နေသော ခရီးသွားအုပ်စုကြီးအပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားကာ... နောက်ဆုံးတွင် ယင်မောင်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိနေသည့် ထိုက်ရွှီဆရာတော်ထံတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခဏမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်မှာ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

ခရီးသွားများ၏ နှလုံးသားများမှာ ရပ်တန့်လုမတတ် ဖြစ်နေချေသည်။ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုလေးကပင် သူတို့၏ သေဆုံးခြင်းကို ယူဆောင်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းကိုက်ကာ အသက်ကို အောင့်ထားလိုက်ကြသည်။

တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ မရှိသော ထိုက်ရွှီဆရာတော်တစ်ဦးတည်းသာ ထိုအနီရောင် အလင်းစက် နှစ်ခုကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါကြီးက တစ်ခုခု လှုပ်ရှားတော့မည်ဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အကြောက်တရား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်... ယင်စစ်သူကြီးသည် အသက်အနည်းငယ်ရှူစာမျှသာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဇက်ကြိုးကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်သည်နှင့် အရိုးစုစစ်မြင်းကြီးက ပြန်လည်စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး ယင်စစ်တပ် တစ်ခုလုံးမှာလည်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်သွားကြတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ခရီးသွားများ တိတ်တဆိတ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြရာသည်။ တစ္ဆေစစ်တပ်ကြီးက သူတို့ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ သိသာထင်ရှားသော အအေးဓာတ်ကြီးတစ်ခုက ရိုက်ခတ်သွားပြီး ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ အလွန်အမင်း အေးစက်လွန်းလှသဖြင့် သွားများ အထိန်းအကွပ်မရှိ ခိုက်ခိုက်တုန်လာပြီး သွေးများပင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက် ဝေ့တိုက်သွားပြီး ဘေးဘက်များ မီးကျွမ်းနေကာ စာသားများ ဝေဝါးနေသည့် ယင်ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို လေက သယ်ဆောင်သွားကာ လူငယ် ခရီးသွား အမျိုးသားတစ်ဦး၏ နှာခေါင်းပေါ်သို့ ကွက်တိ ကျရောက်လာလေသည်။

ထိုအေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်က အရေပြားကို ဖောက်ထွင်းကာ ဦးနှောက်ဆီသို့ ချက်ချင်း တက်သွား၏။

ထိုအမျိုးသား ခရီးသွားမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်မှာ ပြင်းထန်စွာ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရကာ အထိန်းအကွပ်မရှိ ကြီးမားသော နှာချေခြင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

"ဟတ်..."

အသံက လည်ချောင်းထဲ ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အသက်ရှင်သန်လိုသည့် ပင်ကိုယ်ဗီဇက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ အသုံးပြုဖူးသမျှထဲတွင် အမြန်ဆုံးသော တုန့်ပြန်မှု၊ အပြင်းထန်ဆုံးသော အင်အားတို့ဖြင့် သူက လက်များကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ သူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်အုပ်ထားလိုက်သည်။

သူက နှာချေမည့်အသံကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ တိုးညှင်းသော အသံလေးတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်သွား၏။

သို့သော်ငြားလည်း ဤရုတ်တရက်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့် သိမ်မွေ့သော အသံလေးက တားမြစ်ထားသည့် အရာတစ်ခုခုကို ထိမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားချေသည်။

သူတို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးဖြစ်သော တန်းစီနေသည့် အနောက်ဆုံးမှ တစ္ဆေစစ်သည်အနည်းငယ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ခေါင်းများက လူသားတစ်ယောက် မည်သို့မျှ မလုပ်နိုင်သည့် တောင့်တင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုဖြင့် ဒီဂရီ ၁၈၀ အထိ တညီတညွတ်တည်း လှည့်လာကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစိမ်းရောင်မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည့် မည်းမှောင်ကာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ဦးခေါင်းခွံ မျက်လုံးအစုံများစွာက ခမောက်၏ အရိပ်ကို ဖောက်ထွင်းလာပြီး... ပါးစပ်ကို ပိတ်အုပ်ထားကာ မျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီး မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လုမတတ် ဖြစ်နေသည့် အမျိုးသားခရီးသွားနှင့်တကွ သတိလစ်လုမတတ် ကြောက်ရွံ့နေကြသော သူ၏ အဖော်များထံသို့ ကြည့်ရှုလာကြတော့သည်။

အချိန်များက နောက်တစ်ကြိမ် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

မည်သည့် ခရီးသွားကမျှ သူတို့၏ မျက်လုံးများကိုပင် မရွှေ့ရဲကြတော့ချေ။ သူတို့၏ စိတ်များမှာ ဗလာကျင်းနေပြီး အေးစက်၊ သက်မဲ့ဖြစ်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လှသော ထိုအကြည့်များကိုသာ ခံစားနေရသည်။

ထိုအမျိုးသား ခရီးသွား၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေပြီး နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထနေ၏။ သူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ရန် သူ အသုံးပြုထားသော အင်အားကြောင့် သူ၏ လက်ဆစ်များမှာ ဖြူဆွတ်နေပြီး အလွန်အမင်း အသက်ရှူကျပ်မှုနှင့် အကြောက်တရားကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကာ သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်...

အခန်း ၅၂၉ပြီး၏။