အခန်း ၂၅၃

အခန်း (၂၅၃)

လူများရင် ကြောက်ရမှာလား။ မည်သူက မည်သူ့ကို ကြောက်ရမှာလဲ။

“အသက်လဲပြီး တိုက်မယ်၊ လုံးဝ နောက်မဆုတ်ဘူး!”

“အသက်လဲပြီး တိုက်မယ်၊ လုံးဝ နောက်မဆုတ်ဘူး!”

နားစည်ကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်လှသော အော်ဟစ်ကြွေးကြော်သံများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး၊ မကြာသေးမီက ရှိနေခဲ့သော စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုများကို အကုန်အစင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ကာ စစ်သည်တော်များ၏ စစ်စိတ်စစ်မာန်ကို အပြည့်အဝ မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

“ဒီကုကျန့်က တကယ့်ကို ရဲရင့်ပြတ်သားတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ပဲ” ချင်လော့က လေထုထဲတွင် မတ်မတ်ရပ်နေသော တောင်တန်းဘုရင် ကုကျန့်ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီကောင်က ငါ့နောက်ကို လိုက်ပါအမှုထမ်းဖို့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။”

“ဒါပေမဲ့လည်း... ဒီစစ်ပွဲမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ မတော်တဆမှုမျိုး မရှိခဲ့ရင်တောင် သူတို့ဘက်က ရှုံးနိမ့်သွားရမှာ သေချာသလောက်ပဲ။”

“ဒီလောကီနယ်ပယ်ထဲမှာ စစ်ပွဲတစ်ခု၏ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးတာက အမြဲတမ်း အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားပဲ ဖြစ်တယ်။ သိသာထင်ရှားတာက သူတို့ဆီမှာ အရေအတွက် လုံလုံလောက်လောက် မရှိဘူး။”

ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း၌ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ မဟာသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင်များသာ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူတို့သည် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် အောင်မြင်စွာ ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုမှ မဟာသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင် အမြောက်အမြားသည်လည်း ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း၌ ပါဝင်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ စုပေါင်းအရေအတွက်မှာ မဟာချင်အင်ပါယာထက် များစွာ သာလွန်မြင့်မားနေခဲ့သည်။

“ဒီစစ်တပ်ထဲကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မယ့်လူတွေဟာ နောင်အနာဂတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို သေချာပေါက် ရရှိကြလိမ့်မယ်။”

“မှန်လှပါတယ်” ဓားသူတော်စင်မ ယဲ့လန်က ထောက်ခံသောအားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “စစ်ပွဲတွေကြားထဲကနေ ရုန်းကန်ကြီးပြားလာတဲ့လူတွေကသာ နောင်အနာဂတ်မှာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြတာပါ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤအချက်သည်လည်း အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည့် သော့ချက်ဖြစ်နေပါလျက်နှင့်၊ အလယ်အလတ်နှင့် အောက်ခြေအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ စစ်ပွဲတွင် အဘယ်ကြောင့် မုချပါဝင်ဆင်နွှဲရမည်နည်းဆိုသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ စစ်ပွဲတွေထဲမှာတောင် ဝင်ရောက်မဆင်နွှဲဘူးဆိုရင် သူတို့တွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနိုင်ပါမည်နည်း။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ သွယ်ဝိုက်သော သဘောတရားတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဒါပေါ့... အရှက်မရှိတဲ့ သူတော်စင်အချို့ကလည်း ရှိနေနိုင်ပြီး၊ သူတို့က သူတော်စင်ဘုရင်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုမိုနိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်က သူတော်စင်တွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကိုပါ လာရောက်တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးပစ်တတ်ကြရာ ၎င်းက တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကပ်ဘေးဆိုးကြီး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ မင်းသာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရရင်တော့ အဲဒါက မင်းရဲ့ ကံဆိုးမှုသက်သက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

“အရှင်မင်းသား... ကျွန်တော်တို့ အခု ချက်ချင်း လှုပ်ရှားဖို့ လိုအပ်ပါသလား ခင်ဗျာ” ဟု ယဲ့လန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်လော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း “မလိုသေးဘူး၊ အခုက အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။ ငါတို့ကလည်း ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ သရုပ်ဆောင်ရမှာဖြစ်လို့၊ အရေးကြီးဆုံး တကယ့်အလှည့်အပြောင်း အခိုက်အတန့်ကျမှပဲ လှိုင်းတံပိုးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရမယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ... လူတိုင်းက ငါ့ရဲ့ရှခြေမှာ ဦးညွှတ်ဒူးထောက် အညံ့ခံကြရလိမ့်မယ်။”

ချင်လော့၏ စကားလုံးများကြောင့် ယဲ့လန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် အမိန့်ကိုသာ နာခံရမည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။ ချင်လော့ ဘာလုပ်ချင်လုပ်၊ သူမကတော့ လိုက်လုပ်ရုံသာ ရှိသည်။ သူမအနေဖြင့် စကားကို ကောင်းစွာနားထောင်ရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။

ချင်လော့သည် လေဟာနယ်နိယာမကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး တွန်ကျုံး (လေဟာနယ်ရှောင်တိမ်းခြင်း) ကို ထုတ်ဖော်ကာ၊ စစ်မြေပြင်၏ ဗဟိုချက်တည့်တည့်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ သူ၏ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြန့်ကြက်ချထားလိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်ခန်းမ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဟွင်မင်သည် မိမိစေလွှတ်လိုက်သော သံတမန် အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရုံတင်မက၊ ကုကျန့်၏ စစ်မတိုက်မီ ကြွေးကြော်သံများကိုပါ ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ ပြာနှမ်းသွားခဲ့ရသည်။

“အတိုင်းအဆကိုမသိတဲ့ မိုက်မဲတဲ့ကောင်။ သူက သေချင်နေမှတော့ ငါတို့က သူ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရုံပေါ့!”

“တပ်မတော်အားလုံး တိုက်ခိုက်ကြစမ်း!” ဟွင်မင်၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ သူ၏ တပ်မတော်ကြီးသည် အရှိန်အဝါပြင်းစွာ ထိုးထွက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ဂိုဏ်းအလိုက်၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေအလိုက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အော်ဟစ်ကြွေးကြော်လျက် ထျန်းယွမ်မြို့ ရှိရာဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ပထမဆုံး စတင်ဖြစ်ပွားသော တိုက်ပွဲသည်ပင် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေသည်၊ စစ်ပွဲ၏ အစဦးဆုံးကတည်းက သူတော်စင်များ စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။

တိုက်ပွဲကြီးသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ဝုန်း!

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားအရှိန်အဝါနှစ်ခု ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားကြရာ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အသားစများနှင့် သွေးစက်များ ကောင်းကင်ယံထက်၌ လွင့်စင်ပျံသန်းသွားခဲ့ရပြီး၊ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တော့သည်။

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်သည်လည်း စွမ်းအားရှင်များအားလုံး၏ အရိုးများနှင့် သွေးအဆီအနှစ်များအပြင်၊ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသောသူများ၏ ဝိညာဉ်များကိုပါ အငမ်းမရ အစွမ်းကုန် စုပ်ယူဝါးမြိုတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ပထမဦးဆုံးသော မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး ကျဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။

စတင်ဖြစ်ပွားပြီးသည်နှင့်အမျှ၊ သေဆုံးပျက်စီးမှု အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး မဟာသူတော်စင်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆက်တိုက် ကျဆုံးလာခဲ့ကြသည်။

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ အတွင်းပိုင်း၌မူ ရှီးဟွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“စစ်ပွဲ... လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကို အဆက်မပြတ် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်စေဖို့အတွက် ဒီထက်မက ပိုမိုများပြားတဲ့ စစ်ပွဲတွေ လိုအပ်သေးတယ်! အကယ်လို့သာ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်အနေနဲ့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကွဲပြားပြီး ကိုယ်ပွားဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။”

ပြောသူက မရည်ရွယ်သော်လည်း နားထောင်သူကမူ သေသေချာချာ အာရုံစိုက်လိုက်မိသည်။ ချင်လော့က စနစ်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။ “စနစ်... လူသားဧကရာဇ်အလံတော်အနေနဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့အတွက် ပိုမိုများပြားလှတဲ့ သွေးချီစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်မယ့် နည်းလမ်းမျိုး ရှိလား။”

【စနစ် ။ ။ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်သည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံတော်ကဲ့သို့သော အခြားသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် လက်နက်များကိုပါ စုပ်ယူဝါးမြိုနိုင်စွမ်း ရှိပါသည်။】

【သတိပေးချက် ။ ။ ဝိညာဉ်တိုက်စားခြင်းနယ်မြေ (ရှီဟွန်းနယ်မြေ) နှင့် ကွန်ရွှီနယ်မြေတို့အကြားရှိ ကန့်သတ်ချက်တံတိုင်းများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို၍ ပါးလွှာလာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အားစိုက်ထုတ်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ ထိုနယ်ပယ်နှစ်ခုလုံးမှာ အနီးကပ် ချိတ်ဆက်သွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မင်းထဲမှာ ငါရှိ၊ ငါ့ထဲမှာ မင်းရှိ ဖြစ်သွားမလား၊ သို့မဟုတ် လုံးဝ ဝါးမြိုခြေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရမလားဆိုတာ မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိပေသည်။】

“ဘုရားရေ...”

ချင်လော့သည် ရှန်ဝမ်နင်၏ အထက်ဘုံသို့ သွားရောက်ခဲ့သော ခရီးစဉ်မှာ ကောင်းကင်တာအို၏ ကွယ်ရာမှ တိတ်တဆိတ် တွန်းပို့ပေးလိုက်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ပိုမို၍ ခံစားလိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြိုတင်ကာကွယ်တားဆီးနေသည့်အရာမှာ ချင်လော့တစ်ဦးတည်းတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ရှီဟွန်းနယ်မြေပါ ဖြစ်နေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကွန်ရွှီနယ်မြေသာ ဝါးမြိုခြေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရပါက၊ ဤနယ်ပယ်၏ ကောင်းကင်တာအိုမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားလှသော အကျပ်အတည်းဆိုးကြီးကို ကြိုတင်သိမြင်သွားခဲ့သဖြင့် ရှန်ဝမ်နင်ကို အထက်ဘုံဆီသို့ တိတ်တဆိတ် တွန်းပို့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နောင်အနာဂတ်ကျရင် ရှန်ဝမ်နင်သာ တာအိုကို အောင်မြင်စွာ သက်သေပြပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့မယ်၊ သို့မဟုတ် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဆီသို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ကွန်ရွှီနယ်မြေကြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

တိုက်ပွဲကြီးမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ကာ၊ ကုကျန့်သည် မဟာသူတော်စင် ခုနစ်ဦး၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိဘဲ၊ တကယ့်ကို အရေးကြီးလှသော အခိုက်အတန့်တွင် ကုကျန့်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အမှန်တကယ်ပင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နိယာမစွမ်းအားမှာ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ဆီသို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဟားဟားဟား!”

“သေစမ်း... မင်းတို့အားလုံး သေကုန်ကြစမ်း!”

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး၊ ကုကျန့်၏ ရွှေနိယာမပိုင်နက်နယ်မြေကြီးမှာ အပြည့်အဝ ပွင့်ဟလာခဲ့တော့သည်။

သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသောသူများ၏ ရတနာလက်နက် အမြောက်အမြားသည် သူ၏ နိယာမပိုင်နက်နယ်မြေအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး စုစည်းဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီး၊ သူ၏ စေခိုင်းခြယ်လှယ်မှုကို ခံလိုက်ကြရသည်။

ဝှစ်! ဝှစ်! ဝှစ်!

ထက်မြက်စူးရှလှသော အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး၊ မဟာသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင် သုံးဦးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်လော့သည် လက်မထောင်ပြလိုက်မိရင်း “တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လွန်းလှတယ်” ဟု ချီးမွမ်းလိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အလင်းတန်းများမှာ ပိုမို၍ တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော မဟာသူတော်စင်မျိုးကသာ သူ၏ လက်အောက်ခံ ကျွန်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် တကယ့်ကို သင့်တော်လှပေသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး၊ ရုပ်သေးရုပ်များထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာလှသည်။ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သောသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အလွန်နည်းပါးလှသော်လည်း၊ အသက်ရှင်လျက်ရှိနေသေးသောသူများတွင်မူ အကန့်အသတ်မရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ဟွင်မင်သည် နောက်ဆုံး၌ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆက်လက်၍ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ကုကျန့်က တကယ်ပဲ အဆင့်တက်လှမ်းသွားတာလား... ဟွန့်... ကျက်သရေယုတ်လိုက်တာ!”

“သူ သေကိုသေရမယ်! နှမြောစရာပဲ... လူတိုင်းရဲ့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေအောက်မှာ ဖြစ်နေလို့သာပဲ၊ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ အကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာ” ဟု ဟွင်မင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် အထက်သို့ ခုန်ပျံလိုက်ရင်း “အားလုံးပဲ... အတူတူ လှုပ်ရှားကြစမ်း။ စစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မဟာသူတော်စင်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် မဟာသူတော်စင်အဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကား ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စစ်မှန်သော နောက်ခံအုတ်မြစ်ကြီး ဖြစ်ပေဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စုစုပေါင်း ငါးဦးတိတိ ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများထဲမှလည်း နှစ်ဦးမှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ကာ၊ မဟာသူတော်စင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော ဟွင်မင်နှင့်ပါ ထပ်မံပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ စုစုပေါင်း လူရှစ်ဦးတိတိသည် ကုကျန့်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့ရသည်။

“ချင်လော့!” မြူခိုးမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တုရော့လန်သည် လူအုပ်စုကြီးထဲမှနေ၍ ပုန်းကွယ်လျက် ပြဇာတ်ကို ထိုင်ကြည့်နေသော ချင်လော့ကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ အမြင်အာရုံမှာ သိပ်ကို ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

“ဟားဟားဟား... ချင်လော့၊ နင်က ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ဒီနေရာကို လာရဲတာလဲ၊ ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းလွန်းလှတယ်! ဒီနေ့တော့ နင် သေရမှာ သေချာသွားပြီ၊ ဟားဟားဟား!” တုရော့လန်သည် စိတ်နောက်နေသော မိန်းမတစ်ဦးကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တကယ့်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

“ငါ့ကို တွေ့သွားတာလား...” ချင်လော့က တုရော့လန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်သည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာခဲ့သည်။

“အခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်နေမှတော့... ငါလည်း ထပ်ပြီး ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘူး၊ ဖဲချပ်အားလုံးကို အကုန် ဗြောင်ချလိုက်တော့မယ်!”

ဝုန်း!

ချင်လော့သည် အထက်သို့ ခုန်ပျံလိုက်ရင်း၊ လေထုထဲ၌ မတ်မတ် ရပ်တည်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ စကားသံသည် တစ်ခုလုံးသော စစ်မြေပြင်ကြီးအတွင်း၌ ကျယ်လောင်စွာ ဟည်းထွက်သွားခဲ့သည်။

“မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နဝမမင်းသား ချင်လော့... ထျန်းယွမ်မြို့ကို လာရောက်စစ်ကူပေးဖို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ!”

“ရဲဘော်တို့... မင်းတို့အားလုံး တကယ့်ကို ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ကြတာပဲ။”

“ဒီနေ့တော့ ငါမင်းသားဟာ မင်းတို့အားလုံးနဲ့အတူ အသက်လဲပြီး အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်သွားမှာ ဖြစ်ရမယ်!”

“ဤစစ်ပွဲကို ငါတို့ သေချာပေါက် အောင်နိုင်ရမယ်!”

စစ်သူကြီးများအပါအဝင် များစွာသော စစ်သည်တော်များသည် ချင်လော့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆူပွက်လာသော စစ်စိတ်စစ်မာန် ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

မဟာချင်အင်ပါယာ၏ မင်းသားတစ်ပါးကိုယ်တိုင် စစ်မြေပြင်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မဟာချင်အင်ပါယာက သူတို့ကို လုံးဝ မခြေလျော့ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ၊ သူတို့ မမည်သို့လျှင် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွမနေဘဲ ရှိပါအံ့နည်း။

“အောင်နိုင်ရမယ်!”

“အောင်နိုင်ရမယ်!”

စစ်စိတ်စစ်မာန်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ရသည်။ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိလှသော အချို့သော စစ်သည်တော်များသည် သွားကြိတ်လျက် “အတူတူ အသေခံကြစို့!” ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြတော့သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် အသေခံ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ကြသည့် အသံကြီးများမှာလည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။

ဟွင်မင်က နှာခေါင်းရှုံ့လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ထိုလူရှစ်ဦးသည် ကုကျန့်နှင့် အခြားသူများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။

အခြားသော မဟာသူတော်စင် အနည်းငယ်ကိုပါ ထည့်သွင်းရေတွက်လိုက်သည့်အခါ၊ စုစုပေါင်း အရေအတွက်မှာ တစ်ဆယ့်သုံးဦးတိတိသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟား... ချင်လော့၊ ဒီနေ့တော့ မင်း လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး! ဟားဟားဟား!” တုရော့လန်သည် ရူးသွပ်နေသော မိန်းမကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သူမသည် ချင်လော့အား ယခုချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေမိတော့သည်။

“အရှင်မင်းသား... ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းသားအတွက် ထွက်ပေါက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အသက်လဲပြီး ဖွင့်လှစ်ပေးပါ့မယ်!” ကုကျန့်သည် ချင်လော့၏ ဘေးနားသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ခုန်ပျံရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

“မလိုအပ်ပါဘူး။” ချင်လော့က တတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ငြင်းပယ်လိုက်ရင်း “ငါမင်းသား ဒီနေရာကို လာခဲ့ကတည်းက ထွက်ပြေးဖို့ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိခဲ့ဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ဟွင်မင်နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် -

“မင်းတို့က ငါ့ကို သေတွင်းထဲ ပိတ်မိသွားပြီလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား။”

“လူအင်အား ပိုများတယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ကြောက်နေရမှာလဲ!”