အခန်း ၂၅၆

အခန်း (၂၅၆)

အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခြင်း၊ ဝိညာဉ်ခန်းမသခင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်း

မဟာချင်အင်ပါယာ၏ စစ်မက်ရေးရာ အခြေအနေများကို ကြိုတင်သိရှိလိုက်ကတည်းက၊ သူသည် ဤသည်ကား မိမိအတွက် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာမည့် အခွင့်အရေးကောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ပွဲကြီးသည် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို အလျင်အမြန်ပင် မြင့်မားလာစေနိုင်ပြီး၊ အချိန်တိုအတွင်း သူ၏ ကျော်ကြားမှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပေသည်။

သူ ဤနေရာသို့ လာရောက်ရခြင်း၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းပြီးနောက်၊ မဟာချင်အင်ပါယာ၏ ဤတပ်မတော်ကြီးကို အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်ကွပ်ကဲရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ကုကျန့်နှင့် အခြားသူများကို မိမိထံတွင် သစ္စာခံလာစေရန် လိုလားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ မည်မျှပင် အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ပါစေ၊ ကိစ္စရပ်များ၏ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

“ကုကျန့်က စစ်ကူတွေ ရရှိခဲ့တာလား။” ချင်ဖန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးနားတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ရရှိထားတဲ့ လျှို့ဝှက်သတင်းအရ၊ ကုကျန့်က ဘာစစ်ကူမှ မရရှိခဲ့ပါဘူး။ မဟာစစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက သူ့ကို ထျန်းယွမ်မြို့တော်ကနေ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာဖို့ စောစီးကတည်းက အမိန့်ပေးထားခဲ့တာပါ။”

“ဒါဆိုရင် အခု... သူက ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာလဲ။ ကုကျန့်ရဲ့ ခွန်အားက ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဟွင်မင်ကို ယှဉ်နိုင်လို့လား။” ချင်ဖန်က ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုဘိုးဘေးအိုကြီးသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလျက်

“မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ထိုဟွင်မင်မှာ ဆန်းပြားလှတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတွေ ရှိနေပြီး၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနဲ့တောင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတာပါ။ ကုကျန့်က သူနဲ့ယှဉ်ရင် များစွာ အားနည်းလွန်းလှပါတယ်။”

“လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုတွေပါ ရှိနေမှတော့၊ ကုကျန့်နဲ့ သူ၏ တပ်ဖွဲ့တွေမှာ အနိုင်ရဖို့ ဘာဖြစ်နိုင်ချေမှ မရှိခဲ့တာပါ”

“ဒါဆို အခုကော...” ချင်ဖန်၏ ရင်ထဲ၌ သံသယမေးခွန်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိသွားသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ၊ သူ၏ သံသယများမှာ အဖြေထွက်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း အလွန်တရာ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“နဝမမင်းသား အရှင်မင်းသား ပြိုင်ဘက်ကင်း အနှိုင်းမဲ့ပါပေတယ်!”

“နဝမမင်းသား အရှင်မင်းသား ပြိုင်ဘက်ကင်း အနှိုင်းမဲ့ပါပေတယ်!”

ဟစ်အော်ကြွေးကြော်သံများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဟိန်းထွက်နေခဲ့ပြီး၊ ဤသည်ကား စစ်သည်တော်များ၏ ရင်ထဲမှ အစစ်အမှန် လှိုက်လှဲလှသော ချီးကျူးသံများ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဆန့်ကျင်သော ပထမဦးဆုံး စစ်ပွဲကြီးကို အောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ထားခဲ့ရသော စိတ်ခံစားချက်များကို အစွမ်းကုန် လွှတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ချင်လော့အပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ လေးစားကြည်ညိုမှု သံယောဇဉ်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့သည်။

“ချင်လော့!” ချင်ဖန်သည် ထျန်းယွမ်မြို့တော် ရှိရာဘက်သို့ စူးရှလှသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ... သူ ချင်လော့၏ ကျောပြင်ပုံရိပ်ကြီးကို အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ချင်လော့ကလည်း သူ့ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဦးသား အပြန်အလှန် အကြည့်ချင်းဖလှယ်မိကြစဉ်၊ ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ

“ကျွတ် ကျွတ်... ကြည့်ရတာ ငါက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်မိတာလား။ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်ညွှန်းကို အတင်းလုယူလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီလား။ လောကကြီးက တကယ့်ကို မျှော်လင့်မထားတဲ့ အံ့အားသင့်စရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ။”

ချင်လော့သည် ချင်ဖန်ကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း၊ ချင်ဖန် ရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ သွေးသားရင်းချာဖြစ်တဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ပဉ္စမမင်းသား၊ မင်းကလည်း ဤထျန်းယွမ်မြို့တော်ကို လာရောက်စစ်ကူပေးဖို့ ရောက်လာခဲ့တာလား။ အခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်နေမှတော့... ဘာဖြစ်လို့ ဒီဘက်ကိုလာပြီး ငါတို့နှစ်ယောက် အေးအေးလူလူ စကားစမြည် မပြောရမှာလဲ!”

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ လွှမ်းခြုံမှုနယ်ပယ်မှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ခုလုံးသော ထျန်းယွမ်မြို့တော်ကြီးကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းချုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

ချင်လော့သည် ထျန်းယွမ်မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ချင်ဖန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော သတိကြီးစွာထားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ရသည်။

ကြိုတင်မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်မှာ... အကယ်၍ သူသာ ချင်လော့၏ အနီးနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ပြင်းထန်လှသော ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီးများနှင့် ကြီးမားလှသော ပြဿနာဆိုးကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည် ဟူ၍ ဖြစ်တည်း။

“ဘာလဲ... မင်းက ကြောက်လန့်နေတာလား။ မင်း အရင်တုန်းက ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်တုန်းက ဤမျှလောက် မကြောက်ခဲ့ပါဘူး။ အခုကျမှ သာမန် မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရှိတဲ့ ကောင်ငယ်လေးတစ်ယောက်ကို ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်ရွံ့နေရတာလား။”

အေးစိမ့်လှသော အသံကြီးတစ်ခု သူ၏ နားစည်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး၊ ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသော်လည်း ကျောပြင်တွင် အတောင်ပံနှစ်ဖက် ပါရှိသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ခုသည် သူ၏ ဘေးနားတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤသည်ကား ချင်ဖန် ယခင်က နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်အတွင်းမှ ဘေးကင်းစွာ လွှတ်ပေးခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲကြီး ဖြစ်ပေသည်။ လက်ရှိတွင်မူ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆပေါင်းများစွာ သေးငယ်ကျုံ့ဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်များ ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး ထိုးတက်သွားခဲ့တော့သည်။

ချင်ဖန်၏ ထက်ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မိုးခြိမ်းသံကြီးများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းမုန်တိုင်းလှိုင်းကြီးများ ချက်ချင်း စုစည်းသိပ်သည်းလာခဲ့တော့သည်။

ချင်လော့၏ နောက်ကွယ်တွင်လည်း မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် ထိုမိစ္ဆာသားရဲ ရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် စစ်မာန်ပီသမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော မီးလျှံနီကြီးအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ တောက်လောင်လာခဲ့တော့သည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ဒီနေရာမှာ ကျားပေါက်လေးတစ်ကောင်လည်း ရှိနေတာလား။ ၎င်းက ငါ့ရဲ့ သားကောင်ပဲ။” အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေသည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော ပြင်းထန်လှသော လောဘဇောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မိစ္ဆာသားရဲအချင်းချင်း ဖြစ်ကြသည့်အားလျော်စွာ၊ အကယ်၍ ၎င်းသာ အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို ကိုက်ခဲဝါးမြိုပစ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်း၏ သွေးနှင့်အသားများက မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်း ဒဏ်ရာများကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် ကူညီပေးနိုင်ရုံတင်မက၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပါ နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တိုးတက်လာစေရန် အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှကြောင်း ၎င်း ကောင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“သူတို့က မင်းရဲ့ ရန်သူတွေဖြစ်နေမှတော့... အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပေါ့!” အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် စတင်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် တကယ့်ကို စိတ်မရှည် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်နှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ နားမလည်ခဲ့သလို မည်သည့်ထူးခြားဆန်းပြားမှုကိုမျှ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ချင်ဖန်ကမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ သူ၏ မွေးရာပါသူငယ်အိမ်နှစ်ထပ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို သေးငယ်လှသော အရိပ်အယောင်မျှသာ မရမက လှမ်း၍ အာရုံခံကြည့်လိုက်မိသည်။

သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ... ပြိုင်ဘက်ကင်း အနှိုင်းမဲ့လှသော အလှတရားများနှင့်အတူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာ အရှိန်အဝါများ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအရာက... ဧကန်မုချ

“ရှီးဟွမ်ဧကရီ! ဒါမှမဟုတ်... အမြင့်ဆုံးတာအိုဧကရာဇ်လက်နက် ဖြစ်ရမယ်!”

“သွားကြစို့... အခုချက်ချင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာကြစို့!” ချင်ဖန်က တိုးညှင်းသောလေသံဖြင့် အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ ထွက်ပြေးရမှာလဲ။ ငါ့ရဲ့ သားကောင်က ဒီမှာ ရှိနေတာကို။ မင်း ငါ့ကို ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အနည်းငယ် ပေးအပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားခဲ့တာလေ! အခုတော့ ငါ ဒီကျားပေါက်လေးကို အရင်ဆုံး ကိုက်ခဲဝါးမြိုပစ်ရမှာပေါ့!” အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေက လုံးဝ နာခံခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် ချင်ဖန်၏ ကျွန်မဟုတ်သဖြင့်၊ ချင်ဖန်အနေဖြင့် ၎င်းကို လုံးဝ အမိန့်ပေးစေခိုင်းနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ရုတ်တရက် သက်ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

အေးစိမ့်လှသော အကြည့်များသည် ချင်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားခဲ့သဖြင့်၊ ချင်လော့အား ကျောရိုးတစ်ခုလုံး စိမ့်တက်သွားလောက်အောင် အေးစိမ့်သွားစေခဲ့သည်။

“ဝိညာဉ်ခန်းမလား။” ချင်လော့က ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟွင်မင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။” ဩရှရှအသံကြီးတစ်ခုသည် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဦးခေါင်းခွံဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းတံစဉ်က ဘယ်မှာလဲ။” သူ၏ စစ်မေးလိုသော လေသံခက်ထန်ခက်ထန်သည် ချင်လော့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ချင်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ဟွင်မင် သေဆုံးသွားခဲ့ရမှုနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသော အငွေ့အသက်အချို့ကို ကြိုတင်အာရုံခံမိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ပဲ။” ချင်လော့သည် ထိုသူ၏ စစ်မှန်သော အမှတ်အသားကို ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်ခဲ့သည်... ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကြီးဖြစ်ပြီး၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော ထိပ်သီးစွမ်းအားရှင်ကြီး ဖြစ်ပေတည်း။

“ငါက... ဟွင်ထျန်းထျန်ပဲ!”

သူ၏ စကားသံသည် တစ်ခုလုံးသော ကမ္ဘာလောကကြီးအတွင်း၌ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သဖြင့်၊ ရှိသမျှ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။

“ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကြီးပါလား!”

“ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင်ကြီး ဟွင်ထျန်းထျန်!”

“ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီး ဟွင်ထျန်းထျန်ပါလား!”

“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီကွ!”

“ဟားဟားဟားဟား၊ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီး ရောက်လာပြီဆိုမှတော့၊ မင်းတို့ ချင်တပ်မတော်ကတော့ လုံးဝ ပျက်စီးသွားရတော့မှာပဲ!”

ဟွင်ထျန်းထျန်၏ ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းကပင် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တပ်မတော်ကြီးကို စစ်စိတ်စစ်မာန်များ ချက်ချင်း တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းများကို ပြန်လည်တန့်လိုက်ကြပြီး ထပ်မံ၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း မပြုကြတော့ဘဲ၊ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော မျက်ဝန်းများသည် ချင်တပ်မတော်ပေါ်သို့ စိုက်ကျလာခဲ့တော့သည်။ သူတို့ ကလဲ့စားချေလိုကြသည်၊ သူတို့ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုကြပြီဖြစ်သည်။

ဟွင်ထျန်းထျန်သည် ချင်လော့ကို လှမ်းကြည့်ကာ အေးစက်စွာဖြင့် “ဦးခေါင်းခွံဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းတံစဉ်ကို အခုချက်ချင်း လွှဲအပ်စမ်း၊ ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို နာကျင်မှုမရှိဘဲ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေခွင့်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချင်လော့သည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ဆုတ်လိုက်ရာ၊ လူသားဧကရာဇ်အလံတော် ပွင့်ဟလာခဲ့ပြီး ရွှေရောင်အနားသတ်များ ပါရှိသော တံခါးပေါက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဝေးလံတဲ့ နေရာဒေသကနေ မိတ်ဆွေတွေ လာရောက်လည်ပတ်တာက တကယ့်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။ လာကြစို့... လာကြစို့၊ အထဲကို ဝင်လာပြီး ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်ဆုံတွေ့ကြတာပေါ့!”

ချင်လော့အနေဖြင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင် ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အမြဲတမ်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တကယ့် လက်တွေ့ အရေးကြီးလှသော အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင်မူ၊ သူ၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းများနှင့်အတူ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှုများကိုပါ မလွဲမသွေ ခံစားလိုက်ရသည်။

လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည့် အသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ဘိုးဘေးအိုကြီးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဟွင်... မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားက တကယ့်ကို သေဆုံးသွားခဲ့တာလား။”

ဟွင်ထျန်းထျန်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “မှန်တယ်... သေသွားပြီ။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“သေရင်လည်း သေပါစေပေါ့။ အောက်က လူတွေအားလုံးကို သူနဲ့အတူ လိုက်ပါ သင်္ဂြိုဟ်ခံရအောင် လုပ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့။” ထိုဘိုးဘေးအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှလည်း ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။

‘ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်! နောက်ထပ် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကြီး ပါလား!’

“ကျွတ် ကျွတ်... ကြည့်ရတာ ထန်ဟောက် ပံ့ပိုးပေးလိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက်သတင်းက တကယ့်ကို တိကျလွန်းလှပါလား။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် နှစ်ဦးတိတိ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီပဲ။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်ရတာကတော့ တကယ့်ကို အနည်းငယ် ဝန်ပိပြီး ခက်ခဲလိမ့်မယ်!”

သို့ဆိုလျှင် သူသည် မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအားလုံးကို ထျန်းယွမ်မြို့တော်အတွင်းသို့သာ အမြန်ဆုံး ပြောင်းရွှေ့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ အတွင်းပိုင်းထဲ၌မူ၊ သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အပြည့်အဝ ကြံ့ခိုင်မှု ရှိပေသည်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှီးဟွမ် ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်ကြီး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း... ချင်ဖန်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက မမျှော်လင့်ထားသော လျှို့ဝှက်ပြောင်းလဲမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကိုပါ ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သဖြင့်၊ ချင်လော့၏ ရင်ထဲ၌ အတွေးသစ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ပြုံးလျက် ချင်ဖန် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ သူ၏ စကားသံမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုကျယ်လောင်လှပြီး၊ ရှိနေကြသော လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ပဉ္စမအစ်ကိုတော်... ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေ ဒီကို ရောက်နေကြပြီဗျာ! မင်းရဲ့ အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲကြီးကို လွှတ်ပြီး၊ အဲဒီလူတွေကို အမြစ်ပြတ် သတ်ခိုင်းပစ်လိုက်စမ်းပါဗျာ။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် နှစ်ဦးဆိုမှတော့... ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီ တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ!”

ချင်ဖန်သည် ငြင်းပယ်လိုသော်လည်း၊ ချင်လော့ကမူ သူ့ကို နိုင်ထက်စီးနင်းဖြင့် အတင်းအကျပ် ရှေ့တန်းတင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ပဉ္စမအစ်ကိုတော်... မင်းလည်း ငါတို့ ချင်တပ်မတော်ကြီး ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခြေမှုန်းခံရတာကို ထိုင်ကြည့်မနေချင်ဘူး မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ညီအရင်းခေါက်ခေါက်၊ မင်းရဲ့ သွေးသားရင်းချာကြီးက မင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် ဤဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် နှစ်ဦးရဲ့လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရမှာကိုလည်း မလိုလားဘူး မဟုတ်လား။”

“တကယ်လို့ မင်းသာ နှုတ်ပိတ်နေပြီး ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်ကနေ ရပ်တည်နေဦးမယ်ဆိုရင်တော့... မင်း ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာကို တိတ်တဆိတ် သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီလို့ပဲ သတ်မှတ်ရတော့မှာလား။”