အခန်း ၂၅၉

အခန်း (၂၅၉)

ချင်ဖန် သွေးအန်သွားပြီ၊ အထဲကို မဝင်နဲ့

ချင်လော့ ပြောခဲ့တာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ နည်းလမ်းကျွမ်းကျင်မှုမှာ အလွန်တရာ ပြောင်မြောက်လှပြီး၊ ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ချင်ဖန်နှင့် သူ၏ အဓိပတိတာအိုအရိုးကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုကို ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်။

ချင်ဖန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ ချင်လော့၏ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်မှာ ဤမျှလောက်အထိ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

အဓိပတိတာအိုအရိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သူ၏ မန္တန်ကိုယ်ပွားသည်လည်း ချင်လော့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဆီးတားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

“မင်းက မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ အစောပိုင်းကာလမှာပဲ ရှိသေးတာကို... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!” ချင်ဖန် လုံးဝ ဆွံ့အအံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

ချင်လော့ ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့် အစောပိုင်းကာလမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ချင်လော့အနေဖြင့် မဟာသူတော်စင် နှစ်ပါးကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နေပြီဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ ချင်လော့ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့် အစောပိုင်းကာလ လုံးဝ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ မဟာသူတော်စင်အဆင့် နှောင်းပိုင်းကာလ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီလှိုင်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အရူးအမူး သောင်းကျန်းလာခဲ့ပြီး၊ စတင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ချင်ဖန်အနေဖြင့် အများကြီး တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ချေ၊ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့်အတူ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်းမှ ထက်မြက်စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဒိုင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချင်လော့ကို လွှမ်းခြုံပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

မန္တန်အမှတ်အသားတစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်ပမာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ ချင်လော့ကို အပြင်ဘက်သို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ချင်ဖန်သည် မိမိ၏ အသက်ကို ပုံအောကာ အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ချင်လော့... မင်းက ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေရတာလဲ!”

ချင်ဖန်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ သွေးမျက်ရည်နှစ်သွယ် စီးကျလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မွေးရာပါသူငယ်အိမ်နှစ်ထပ် စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ တွန်းတင်ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မီးနဂါးကြီးသည် နားစည်ကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ မီးတောက်နယ်မြေကြီးသည် ချင်လော့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံချုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

မွေးရာပါသူငယ်အိမ်နှစ်ထပ်၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်း လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင်၊ ချင်လော့၏ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် နှေးကွေးသွားခဲ့ရပြီး၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို၍ နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ချင်လော့တွင် အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်လှသော ရုပ်ခန္ဓာခွန်အားသာ ရှိမနေခဲ့ပါက၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ စောစီးကတည်းက လုံးဝ တန့်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား၊ ချင်ဖန်သည် ချင်လော့ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။ ချင်လော့၏ နတ်ဘုရားသတ်ဓားသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် သူ၏ အဓိပတိတာအိုအရိုး တည်ရှိရာနေရာကို ပတ်ပတ်လည် ဝေ့ဝဲခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်စွာ ကော်ထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

အဓိပတိတာအိုအရိုးသည် ချင်လော့ ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“မလုပ်နဲ့!”

ချင်ဖန် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ မီးလျှံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်သည် အဓိပတိတာအိုအရိုးထံသို့ လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ မိမိ၏ အဓိပတိအရိုးကို မရမက ပြန်လည်လုယူရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့သည်။

သူ၏ စွမ်းအားထက် နည်းပါးခြင်းမရှိသော နိယာမစွမ်းအားတစ်ခု ချင်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းကား ကြီးမားစွာအောင်မြင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ရေနိယာမ ဖြစ်ပေသည်။

ရေနှင့်မီးက အမြဲတမ်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး၊ ရေက မီးကို သေချာပေါက် ငြိမ်းသတ်နိုင်စမြဲ ဖြစ်ပေသည်။

ရေနှင့်မီး ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားကြပြီး၊ ၎င်းတိုက်ကွက်ကို အပြတ်အသတ် ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ချင်လော့၏ နတ်ဘုရားသတ်ဓားထံမှ အေးစိမ့်လှသော အအေးဓာတ်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီလှိုင်းများသည် ချင်ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုဓားချီများသည် ချင်ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ သောင်းကျန်းနေခဲ့ပြီး၊ ချင်ဖန်ကို လုံးဝ ဇီဝိန်ချုပ်ငြိမ်းသွားစေရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ!” ချင်ဖန်သည် မိမိ၏ အဓိပတိတာအိုအရိုး ချင်လော့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်ကို သက်သက်မဲ့ ထိုင်ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ကွဲကြေလုမတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

【ကံကြမ္မာသားတော် ချင်ဖန်၏ အဓိပတိတာအိုအရိုးကို တူးထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၂၀၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်ကာ၊ ပိုင်ရှင်သည် ဗီလိန်မှတ် ၂၀၀,၀၀၀ ရရှိပါသည်။】

ဤဖြစ်ရပ်က ချင်ဖန်၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ်နှစ်သိန်းကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စုပေါင်း ကံကြမ္မာတန်ဖိုး သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။

ဤအချက်ကပင် ဤအဓိပတိတာအိုအရိုးသည် ချင်ဖန်အတွက် မည်မျှအထိ အရေးကြီးလှကြောင်း သက်သေပြရန် အပြည့်အဝ လုံလောက်လှပေသည်။

“အား!” ချင်ဖန် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်မိသည်။ “ငါ မင်းကို သေစေချင်တယ်! သေစမ်း! ငရဲကို သွားစမ်း!”

သူသည် ရူးသွပ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အရူးအမူး သောင်းကျန်းနေသော ဓားချီလှိုင်းများကို လုံးဝ လျစ်လျှူရှုထားလျက်၊ သူ၏ လက်ထဲ၌ နက်မှောင်လှသော မျှော်စင်နက်လေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

“နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်... ငါ့အတွက် ဖိနှိပ်စမ်း! ဖိနှိပ်ပစ်စမ်း! ငါ သူ့ကို သေစေချင်တယ်!”

ချင်ဖန်သည် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်ထံသို့ သူ၏ သက်စောင့်ဝိညာဉ်မူလအဆီအနှစ် သွေး ခုနစ်လုပ်တိတိကို ပြင်းထန်စွာ ပက်ဖြန်းလိုက်ရာ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်ထံမှ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

သံကြိုးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်၏ အတွင်းပိုင်းမှ ဆင့်ကာ ဆန့်ထွက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ချင်လော့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ဝိုင်းအုံပစ်မှတ်ထား တိုးဝင်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ချင်ဖန်၏ ရင်ထဲ၌ နာကျည်းမှုများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရသည်။ ချင်လော့အနေဖြင့် သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အရိုးများကို တူးထုတ်သည့်နေရာ၌ ဤမျှလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်လှသော ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အခွင့်အရေး လမ်းစလေးတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုအဓိပတိတာအိုအရိုးကို ပြန်လည်လုယူနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်း၍ သန့်စင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

“နာကျည်းစရာကောင်းလွန်းတယ်၊ တကယ့်ကို နာကျည်းစရာပဲ!”

သူသည် ထိုအဓိပတိတာအိုအရိုးကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လုံးဝ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်နိုင်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မဟာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ဤအဓိပတိအရိုး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ ၎င်းကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်သန့်စင်ရတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ သူ၏ အချိန်များကို နောက်ထပ်တစ်ဖန် အသေအချာ ကြန့်ကြာသွားစေတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

“ငါ့ရဲ့ ညီတော်စုတ်... မင်း တော်လောက်ပြီ! အစ်ကိုတော်ဖြစ်တဲ့ ငါနဲ့ပဲ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် လာပြီး ပေါင်းစပ်လိုက်စမ်းပါ!”

ချင်ဖန်သည် လုံးဝ စိတ်ရူးသွပ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကာ၊ သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာလည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ချင်လော့ပြောခဲ့သော စကားလုံးများ တကယ့်ကို မှန်ကန်လှကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်... အကယ်၍ မိမိ၌ မည်သည့် ကိုယ်ကျင့်တရား ကျင့်ဝတ်သိက္ခာမှ ရှိမနေခဲ့ပါက၊ သူတစ်ပါး၏ စကားလုံးများဖြင့် ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် သေးငယ်လှသော ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှု သက်သက်အတွက်ကြောင့်နှင့် အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေအား ချင်လော့အတွက် ထိုဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို သွားရောက်ပိတ်ဆို့တားဆီးပေးရန် ခွင့်ပြုခဲ့မိသည်ကို နောင်တရမိသွားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ထိုဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးသာ ချင်လော့ကို အပြတ်သတ်နိုင်ခဲ့ကြမည်ဆိုပါက၊ သူနှင့် ချင်လော့တို့အကြားရှိ လက်ရှိ အခြေအနေဆိုးကြီးမှာ စောစီးကတည်းက ပြောင်းပြန်လှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဟင်...” ချင်လော့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရသည်။ ဤနတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ပြင်းထန်လှသော သတိကြီးစွာထားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝေးလံသော နေရာဒေသ၌မူ၊ ထိုဘိုးဘေးအိုကြီး၏နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေသည်လည်း နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများကို ကြိုတင်အာရုံခံမိသွားခဲ့သည်။

“နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်ကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ပွင့်လာပြန်တာလား...”

“အဲဒီကလေးက ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးနဲ့ ကြုံတွေ့နေရတာလား...” အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေက မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်ဘူး၊ အဲဒီကလေး အခုလောလောဆယ် သေလို့မဖြစ်သေးဘူး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အမြောက်အမြား ရှိနေသေးတာ၊ မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်ဘူး...”

သူသည် ထိုဘိုးဘေးအိုကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော အရပ်မျက်နှာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ လိုက်မမီတော့ကြောင်း လက်ခံလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ပြီး...

သူ ရောက်ရှိလာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုဘိုးဘေးအိုကြီးသည် မိမိ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အရှိန်အဝါများ လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲသွားကြောင်း အာရုံခံမိသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေက လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်နိုင်တော့သည်။

သူသည် မိမိ၏ နဖူးပြင်ပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ရင်း၊ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် “ကံကောင်းတာပဲ... တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ၊ ထိုကောင်က ဆက်ပြီး မလိုက်တော့လို့သာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါ့မှာရှိတဲ့ ဝှက်ဖဲတွေအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားရတော့မှာ သေချာတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကွန်ရွှီနယ်မြေထဲမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင် ဘယ်ကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါ်ထွက်လာရတာလဲ!”

“ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရင်ထဲမှာ မကောင်းတဲ့ ကြိုတင်နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေရတာလဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီတစ်ကြိမ် မဟာချင်အင်ပါယာကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ကိစ္စရပ်ကြီး ကျရှုံးသွားရတော့မှာလား မသိဘူး...”

သူသည် စိတ်ထဲမှ နောက်ဆုတ်လိုသော အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ဤအတွေး ပေါ်လာရုံမျှဖြင့် သူ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ငြင်းပယ်လိုက်ပြန်သည်။

“မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်ဘူး၊ အဲဒါက ငါ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကောင်းကြီး ဖြစ်ပေတယ်၊ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်မည့် ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သူကများ မလိုချင်ဘဲ နေပါ့မလဲ!”

သူသည် ဟွင်ထျန်းထျန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သော်လည်း ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ “အဲဒီလူနှစ်ဦးစလုံးက ဟွင်ထျန်းထျန်ကို အပြတ်သတ်နိုင်စွမ်း ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား...”

“ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ဟွင်ထျန်းထျန်သာ ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့နေရမယ်ဆိုရင်၊ ငါ သူ့ဆီကနေ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတရားတစ်ခု ရရှိနိုင်တာပေါ့၊ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် လိုမျိုး အဖိုးတန်ရတနာကို မည်သူကများ မလိုလားဘဲ နေပါ့မလဲ။”

ချင်လော့သည် မိမိထံသို့ ရက်စက်စွာ ဝိုင်းအုံလာနေကြသော သံကြိုးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်တည်တင်းသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် မိမိ၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ထိုသံကြိုးလှိုင်းများထံသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ခုတ်ပိုင်း၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

ချင်ဖန်သည် ချင်လော့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း “မင်း နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ဘယ်တော့မှ သိမှာမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းရဲ့ အဲဒီဓားချက်က ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး...” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အထက်သို့ ခုန်ပျံလိုက်ရင်း၊ ချင်လော့၏ အနီးနားမှ ဝေးလံစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ချင်လော့ မိမိ၏ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံရမည့်အရေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ သူ ကြီးမားလှသော သွေးအရင်းအနှီးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဖိုးတန် နတ်ဆေးပင်များ ရှိမနေခဲ့ပါက၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားစေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သူသည် ချင်လော့၏ အရိုးများနှင့် သွေးအဆီအနှစ်များကို စောစီးကတည်းက ပစ်မှတ်ထား မျက်စိကျနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ချင်လော့က သူ့ထက် ပိုမို၍ ငယ်ရွယ်လှပြီး၊ သူ့ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ရှိနေရုံတင်မက၊ သူ၏ ပါရမီမှာလည်း မိမိထက် သေချာပေါက် ပိုမိုသန်မာလှပေသည်။

နတ်ဘုရားသတ်ဓားနှင့် ထိုသံကြိုးလှိုင်းတို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် ရိုက်ခတ်မိသွားကြတော့သည်။ ကြီးမားကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ စူးစူးဝါးဝါး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။

“အား!... မလုပ်နဲ့!”

“မဖြစ်နိုင်တာ!”

နတ်ဘုရားသတ်ဓား၏ အတွင်းပိုင်းမှ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများမှာ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ ဤနေရာကား တွမ့်မုလင် အပါအဝင် မဟာသူတော်စင်အဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်နှင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ကိုးဦးတိတိ၏ ဝိညာဉ်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချိပ်ပိတ်ထားရာ နေရာ ဖြစ်နေသောကြောင့်သည်။

၎င်းတင်မကသေးဘဲ၊ ဓားဝိညာဉ်သူတော်စင်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဖန်ချင်းသည်လည်း ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း၌ ထပ်ဆင့်အားဖြည့်ပေးလျက် ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မနည်းအသက်ဆက်ကာ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ “မဖြစ်နိုင်တာ! အဲဒီဓားက... ဧကရာဇ်လက်နက်ရဲ့ အဆုံးစွန်အဆင့်ဆီကို တကယ်ကြီး ရောက်ရှိနေတာလား!”

မဟာသူတော်စင်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ကိုးဦး၏ ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ၊ ဓားဝိညာဉ်သူတော်စင်ခန္ဓာဖြစ်သော ဖန်ချင်း၊ ပြီးနောက် နတ်ဘုရားသတ်ဓားကိုယ်တိုင်၏ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော သဘာဝတို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ ၎င်းကို ယခုအခါ စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ဝက်အဆင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ဤရိုက်ခတ်မှုဒဏ်ကြောင့် ချင်လော့၏ လက်ဖဝါးပြင်မှာ တုန်ရီသွားခဲ့ရပြီး၊ နောက်သို့ လွင့်စင်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီးနောက်မှ သူက ချင်ဖန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် “မဆိုးဘူးကွ ကောင်လေး... မင်းက ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမအစ်ကိုတော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ထားရုံတင်မကဘဲ၊ ငါ့ကိုပါ လာပြီး သတ်ပစ်ချင်နေသေးတာလား!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းက ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ တော်ဝင်မင်းသားတွေကို အနိုင်ကျင့်ရတာ လွယ်ကူလှတယ်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား!”

“ဒီနေ့တော့... ငါမင်းသားက ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမအစ်ကိုတော်အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်!” ချင်လော့သည် မိမိ၏ ဟန်ချက်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဓားကို ကိုင်စွဲကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ထပ်မံ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ချင်ဖန်သည် သွေးအလုတ်လိုက်ကို ထပ်မံ၍ ဆက်တိုက် အော့အန်လိုက်ရပြန်သည်။ အန်ဖတ်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် အသားကျနားလည်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချင်လော့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ချင်လော့သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့်သာ ပြေးဝင်ရသေးခင်မှာပင်၊ ချက်ချင်း ပြန်လည် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့တော့သည်။

“မဟုတ်သေးဘူး... ဒါက...” ချင်ဖန်မှာ လုံးဝ ဆွံ့အအံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင်အောင် မသက်သာဘဲ ရှိနေပါစေဦးတော့၊ ချင်လော့ကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းရှင်းလင်းပစ်ရန်အတွက် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်သည်။

ချင်လော့က အမှန်တကယ်ပင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည် ဟုတ်လား။ သူ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွေးများ ထပ်မံ၍ အန်ထုတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် စောစောလည်း ရောက်မလာခဲ့သလို၊ နောက်ကျမှလည်း ရောက်မလာခဲ့ဘဲ၊ တကယ့်ကို ကွက်တိကျလှသော ဤအခိုက်အတန့်ကျမှသာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟား! ကောင်လေး... မင်း ဤမျှလောက်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိဘူး!”

“ငါမင်းကြီးက မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါ့မယ်!”

“ငါ မင်းအတွက် အဲဒီကောင်စုတ်လေးကို သတ်ပေးမယ်၊ ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုမျိုး ကျေးဇူးပြန်ဆပ်မှာလဲ။”

“အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး... အရင်က မင်းငါ့ကို ကတိပေးထားခဲ့တဲ့အရာပေါ်မှာ နောက်ထပ် တစ်ခုပဲ ထပ်တိုးပေးလိုက်စမ်းပါ၊ အဲဒါဆိုရင် အပြည့်အဝ လုံလောက်လှပြီ!”

အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ အသံကြီးသည် ချင်ဖန်၏ နားစည်ထဲ၌ ဟည်းထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းသည် ချင်ဖန် စကားပြောရန် အခွင့်အရေးကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ချင်လော့ ရှိရာဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အဆုံးစွန်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ချင်လော့ ထျန်းယွမ်မြို့တော်၏ အနားသတ်နယ်မြေဆီသို့ ခုလေးတင် ရောက်ရှိရုံမျှသာ ရှိသေးစဉ်၊ ၎င်းသည် ချင်လော့၏ ရှေ့မှောက်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ချင်လော့ထံသို့ ရက်စက်လှသော လက်သည်းတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်လှသော ချုပ်နှောင်မှုစွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ချင်လော့ကို မူလနေရာ၌ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပစ်မှတ်ထား လော့ခ်ချရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့သည်။

“ကျက်သရေယုတ်လိုက်တာ... ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ဆိုတာ တကယ်ကြီး ဒီလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာလား...”

“ငါ့အတွက် ပွင့်စမ်း!” ချင်လော့က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့်အတူ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာအနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ချီနှင့်သွေးစွမ်းအားများ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အကြိမ်ကိုးဆယ်ရွှေခန္ဓာကျင့်စဉ်အား အစွမ်းကုန် အမြင့်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်စေလိုက်တော့သည်။

သူသည် ထျန်းယွမ်မြို့တော်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး၊ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

“ဟင်...” အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ လင်းလက်သွားခဲ့ရသည်။

“ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လှတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကြီးလဲ၊ ဒီသွေးနဲ့ အသားတွေက တကယ့်ကို အရသာရှိလှမှာ သေချာတယ်!”

“ငါ ကြေညာလိုက်မယ်... ဒီနေ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အစားအစာသက်သက်ပဲ!”

၎င်းသည် ချင်လော့၏ နောက်ကွယ်မှ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလျက်၊ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

အပြင်ဘက်၌ ရှိနေသော ချင်ဖန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး ကျောရိုးတစ်ခုလုံး စိမ့်တက်သွားလောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး

“မင်းလို လူအ... အထဲကို မဝင်နဲ့စမ်း!” ဟု ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်တားဆီးလိုက်တော့သည်။