အခန်း ၂၆၀

အခန်း (၂၆၀)

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲကို ဖိနှိပ်ခြင်း၊ လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာသူ၌ စစ်ကူများစွာ ရှိသေးသည်လား

အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေသည် ချင်ဖန်၏ စကားများကို သိသိသာသာပင် မကြားလိုက်ရချေ။

'ဒါပေါ့... ကြားခဲ့ရင်ကော ဘာဖြစ်မှာလဲ။'

'ချင်ဖန်က ငါ့ကို အမိန့်ပေးစေခိုင်းနိုင်လို့လား။'

'ငါက အရောင်းအဝယ်ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲ ကြံစည်နေခဲ့တာ။'

'လူသားဧကရာဇ်အလံတော် ဟုတ်လား။ ငါ့ကို အမြင်ကျဉ်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ ငါက ကွန်ရွှီနယ်မြေရဲ့ အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ရှိနေတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကြီးလေ။ ငါက ဘယ်သူ့ကို ကြောက်နေရမှာလဲ။'

အထူးသဖြင့် ၎င်းသည် ခုနတင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရိုက်နှက်ထားခဲ့တာဖြစ်လို့ ၎င်း၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမှာ ပိုမို၍ မြင့်တက်နေခဲ့သည်။

ဟွင်ထျန်းထျန်က ချင်လော့၏ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကို သတိထားနေခဲ့သည့် မြင်ကွင်းနှင့် ပတ်သက်၍... ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရသည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ထိုအရာကို ဘယ်သူကများ အာရုံစိုက်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင်၊ ဟွင်ထျန်းထျန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင် နှစ်ဦး၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော နတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး လူသားဧကရာဇ်အလံတော်အတွင်း၌ အရူးအမူး သောင်းကျန်းလာခဲ့ရာ၊ တစ်ခုလုံးသော လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေခဲ့တော့သည်။

ထျန်းယွမ်မြို့တော်ကြီးသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ငလျင်လှုပ်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ လူအမြောက်အမြား၏ မျက်ဝန်းများသည် နက်မှောင်လှသော မြူခိုးထုကြီး၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူတို့သည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာကို လုံးဝ မမြင်တွေ့နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

ချင်လော့သည်လည်း အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေက မိမိ၏နောက်သို့ တကယ်ကြီး လိုက်ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

“မင်းက ကောင်းကင်ဘုံဆီ သွားရာလမ်းကို မရွေးချယ်ဘဲ၊ ငရဲတံခါးဝဆီကိုတော့ ဇွတ်အတင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား...”

“ဝံပုလွေပေါက်လေး... မင်းက တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းလှပါလား!”

၎င်းသည် မိမိ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ သူသည် မည်သည့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ချေ။

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲမှာတော့ သူကသာ အကြီးမြတ်ဆုံးသော အရှင်သခင်ပဲ ဖြစ်တည်း။ ၎င်းက နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်ရင်တောင် သူ၏ရှေ့မှာ ခွေလိပ်နေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျားတစ်ကောင်ဖြစ်ရင်တောင် ဝပ်စင်းနေရပေလိမ့်မည်။

နောက်ပြီး ၎င်းက ဝံပုလွေပေါက်လေးတစ်ကောင် သက်သက်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

“ဟင်...” အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

အစောပိုင်းတုန်းက ချင်လော့က ၎င်းကို ‘ကောင်းကင်ဝံပုလွေ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်’ လို့ ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ‘ဝံပုလွေပေါက်လေး’ ဟုသာ အဆင့်နှိမ့် ခေါ်ဆိုနေသည်လား။

“လူသား... မင်းက ဒီလို သေးငယ်လှတဲ့ ရတနာလက်နက်လေးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။”

“ဒီအရာက အမြင့်ဆုံးတာအိုဧကရာဇ်လက်နက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါက ဂုဏ်သရေရှိလှတဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကွ! မင်းလို မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရှိတဲ့ ကောင်က အမြင့်ဆုံးတာအိုဧကရာဇ်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်တောင်မှ ငါကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး!”

အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေသည် ချင်လော့ကို လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း “လူသား... ခဏကျရင် ငါက မင်းကိုညပြမယ့် ပြဇာတ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါက တစ်လုပ်တည်းနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အပြတ်ကိုက်ခဲဝါးမြိုပစ်တာပဲ! ဟားဟားဟား!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ငါရဲ့ အစားအစာ ဖြစ်လာရတာက မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးဘီဘင်တွေ စုဆောင်းခဲ့ဖူးတဲ့ ကံကောင်းခြင်း မဟာကုသိုလ်ထူးကြီးပဲကွ!”

ချင်လော့က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း “ဝံပုလွေပေါက်လေး... ဝံပုလွေပေါက်လေးရာ၊ မင်းက တကယ့်ကို ပါးနပ်လှပေတယ်နော်။”

“ဒီအရာက အမြင့်ဆုံးတာအိုဧကရာဇ်လက်နက် ဖြစ်နေမှန်း မင်း ကောင်းကောင်း သိနေတာပဲ၊ ကျွတ်ကျွတ်... အနည်းဆုံးတော့ မင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်ခဲ့ရတဲ့ ဘဝသက်တမ်းက အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိတော့ မောက်မာမနေစမ်းပါနဲ့။ မင်းက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် သက်သက်ပဲဥစ္စာ။ မင်းကိုယ်မင်း တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မိမိကိုယ်ကိုယ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်လို့တောင် ကမ္ဘာကို ကြွေးကြော်နေသေးတယ်၊ ဟဲဟဲ...”

“တကယ်လို့သာ အခြားသော အမြင့်ဆုံးတာအိုဧကရာဇ်လက်နက်တွေဆိုရင် ငါ မင်းကို သတ်နိုင်စွမ်း ရှိချင်မှ ရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကတော့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေတယ်!”

“ဝံပုလွေပေါက်လေး... ဒီနေ့တော့ မင်း ငါ့ရဲ့ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ထဲကို ခြေစုံပစ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုမှတော့ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ချင်လော့၏ နောက်ကျောဘက်မှ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့ရာ၊ ၎င်းက အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တော့သည်။

၎င်းက အလန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်မိသည်မှာ “ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကြီးပါလား!” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ရှီးဟွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိနိုင်မည့် အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်သို့ လုံးဝ နီးကပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဤနေရာသည် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ အတွင်းပိုင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုသည် အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖိအားလှိုင်းက အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသဖြင့်၊ ၎င်းအား ပြင်းထန်လှသော ဘေးအန္တရာယ် ကြိုတင်အာရုံခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရစေသည်။

၎င်းသည် ယခုအခါမှသာ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သေသေချာချာ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ အားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၌ ၎င်းသည် စကားစုတစ်ခုကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း သက်သေပြလိုက်ရုံမျှ ရှိတော့သည်၊ ၎င်းမှာ ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဤဝိညာဉ်ပင်လယ်ကြီး၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ဘယ်လိုမှ မရှိတော့ချေ။

ဤသည်ကား ၎င်းနတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်အတွင်းသို့ ကျရောက်ခဲ့ရစဉ်ကထက်ပင် ပိုမို၍ စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းမျှော်စင်၏ မူလသခင်သည် ၎င်းကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခဲ့စဉ်တုန်းက ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ၊ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် လွင့်မျောထွက်လိုနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်သာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကွာထွက်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

“မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်ဘူး... မလုပ်နဲ့!” အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ အရူးအမူး ကြီးမားကျယ်ပြန့်စေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ကောင်းကင်ယံနှင့် နေမင်းကြီးကိုပါ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းလျက် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ချိုးဖျက်ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့သည်။

ရှီးဟွမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း “မင်း ဘယ်လိုမှ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာက လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ပြင်ပလောကကြီးနှင့် လုံးဝ ကင်းကွာနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းအနေဖြင့် မည်မျှပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြီးမားအောင် လုပ်ဆောင်ပါစေ၊ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ လွှမ်းခြုံမှုနယ်ပယ်ထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

“ဘယ်လိုလဲ...” ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှီးဟွမ်သည် အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “တစ်ဦးတည်းဆိုရင်တော့ လုံးဝ လွယ်လွယ်ကူကူ ကြိတ်ခြေဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါတယ်၊ အကယ်၍ နှစ်ဦးဆိုရင်တော့ အနည်းငယ် ဝန်ပိပြီး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“အကယ်၍ ခုနက ဦးခေါင်းခွံဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းတံစဉ်လိုမျိုး ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ဝက်အဆင့် ရတနာအနည်းငယ်သာ ထပ်မံရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ နှစ်ဦးရှိနေရင်တောင်မှ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်အတွင်းမှာ ဘာလှိုင်းတံပိုးမျိုးမှ ထိထိရောက်ရောက် ထုတ်ဖော်နိုင်မှာမဟုတ်ဘဲ၊ သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ချုပ်ငြိမ်းခြင်းကိုပဲ ခံကြရလိမ့်မယ်!”

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်တော့ မင်း အဲဒီကောင်ကို အေးအေးဆေးဆေး အရင်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်စမ်းပါ။”

ချင်လော့ စကားပြောပြီးနောက်၊ သူသည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

၎င်းသည် အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တောင့်တလှသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ပါးစပ်အတွင်းမှ သွားရည်များမှာ တောက်တောက်ကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ အသားနှင့် သွေးများကို ဂရုစိုက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေ၏ သားရဲအမြုတေကိုသာ အလွန်အမင်း တောင့်တနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာကား ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အာဟာရဖြည့်တင်းမှု အဆီအနှစ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ထိုအရာကို ဝါးမြိုခြေမှုန်းနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းသွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။ ၎င်းသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ဆီသို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချင်ရှောင်သာ ၎င်း၏ မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကို အတင်းအဓမ္မ လုယူမသွားခဲ့ပါက၊ ၎င်းသည် ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြိုတင်ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“မင်း အဲဒါကို လိုချင်လို့လား...” ချင်လော့က အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် သူ၏ အကြည့်များကို ချင်လော့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ပြီး၊ ရူးသွပ်စွာဖြင့် ခေါင်းကို ဆင့်ကာ ဆင့်ကာ ညိတ်ပြလိုက်တော့သည်။

“ငါ့ကို အသနားခံစမ်း။” ချင်လော့က ၎င်းကို ပြောင်လှောင်ကျီစယ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရုန်းကန်ရုန်းကန်ဖြစ်ဟန် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် မိမိ၏ သခင် ဖြစ်နေသည်ဖြစ်ရာ၊ သခင်ကို အသနားခံခြင်းမှာ အရှက်ရစရာ မဟုတ်ချေ။

၎င်းက ချက်ချင်းပင် “သခင်ကြီးရယ်... ကျေးဇူးပြုပြီးတော့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီကောင်ရဲ့ သားရဲအမြုတေကို ကျွန်မကို ပေးသနားတော်မူပါရှင်... ရမလားဟင်...” ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ခု၏ အမြုတေဆိုမှတော့၊ ကျွတ်ကျွတ်... ချင်လော့သည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ စွမ်းအားများ ပိုမိုတိုးတက်လာမည့်အရေးကို သဘာဝကျကျပင် လိုလိုလားလား ရှိပေသည်။

“ကောင်းပြီ...” ချင်လော့သည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ ဦးခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ နွေးထွေးပြီး နူးညံ့လှသဖြင့်၊ သူ့အား ကြောင်လေးတစ်ကောင်ကို ပွတ်သပ်ပေးနေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“သခင်ကြီးကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်ရှင်”

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရင်း၊ သူ၏ မျက်နှာကို ချင်လော့၏ လက်ဖဝါးနှင့်အလိုက်သင့် ရွေ့လျားပေးကာ၊ ကြည်နူးသာယာလှသော မျက်နှာပေးကို ဆင်မြန်းလိုက်တော့သည်။

ရှီးဟွမ်က အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် “ငါ မသဘောမတူရသေးဘူးနော်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီနေရာက လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ငါက လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ရဲ့ ပင်မဝိညာဉ်အရှင်သခင် ဖြစ်တယ်ကွ!” ရှီးဟွမ်၏ စကားလုံးများကြောင့် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းရပ်တန့်သွားခဲ့ရတော့သည်။

၎င်း၏ သနားစဖွယ် အသနားခံလိုသော အကြည့်များသည် ချင်လော့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ချင်လော့က ပခုံးကို အသာအယာ တွန့်ပြလိုက်ရင်း “အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်၊ သူမက ဤအတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေကို အမိအရ နှိမ်နင်းရှင်းလင်းခဲ့တာဖြစ်လို့၊ ၎င်းက သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သားကောင် သက်သက်ပဲ။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားမှာ လုံးဝ ဆွံ့အအံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ သနားစဖွယ် ကူကယ်ရာမဲ့ အကြည့်များသည် ရှီးဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြောင်းလဲကျရောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ရှီးဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မောက်မာထောင်လွှားလှသော ဧကရီတစ်ပါး၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ သူမက အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလျက် “မင်း ငါ့ကိုလည်း လာပြီး အသနားခံလို့ရပါတယ်လေ...” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ချင်လော့၏ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော အကြည့်များသည် ရှီးဟွမ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး “ကျွတ်ကျွတ်... ရှီးဟွမ်၊ မင်း တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီနော်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“မဟုတ်သေးပါဘူး... မင်းက မတူညီတဲ့ ပုံစံနှစ်ခုကြားကို စိတ်ကြိုက် လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်တာကိုး။”

“ကောင်းပြီ... မင်းတို့နှစ်ယောက်ဘာသာမင်း အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးကြဦး။ ငါကတော့ ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော အစ်ကိုတော်ရဲ့ အဓိပတိတာအိုအရိုးကို စတင်ဝါးမြိုတော့မယ်။”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ပြင်ပလောက၌မူ၊ ချင်ဖန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ သွေးပျက်ထုံကျင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ၊ ခြေထောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်လိုက်ရင်း၊ သူ၏ မွေးရာပါသူငယ်အိမ်နှစ်ထပ် စွမ်းအားကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအသုံးပြု၍ လူသားဧကရာဇ်အလံတော် ရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ လှမ်း၍ အာရုံခံကြည့်လိုက်မိသည်။

ဝုန်း!

သူသည် ဝေဝါးလှသော ပုံရိပ်အချို့ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း၊ အချက်တစ်ခုကိုမူ ကောင်းကင်တာအို၏ စေ့ဆော်မှုအရ သဘောပေါက်လိုက်သည်...။

၎င်းမှာ အတောင်ပံငွေရောင်ဝံပုလွေသည် လုံးဝ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသာ လိုတော့သည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝှစ်!

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ခုနတင် ဟွင်ထျန်းထျန်၏ နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးသွားခဲ့သော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်ကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

သူ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများသည်၊ မရေရာသော အခြေအနေများကြားမှပင်၊ သူ့အား နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အစွမ်းကုန် ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးလိုက်ပြန်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင်၊ သူသည် ဤဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် စောစီးကတည်းက ရင်းနှီးသိကျွမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် ယခင်က တစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့ဖူးခဲ့ကြဖူးရုံတင်မကဘဲ တစ်ဂိုဏ်းတည်းသားများလည်း ဖြစ်ကြပေသည်။

“လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာစောင့်ထိန်းတဲ့သူတွေဟာ အကူအညီ ပိုမိုရရှိကြမှာဖြစ်ပြီး၊ လမ်းစဉ်ကို ဖီဆန်ပျက်ပြားတဲ့သူတွေကတော့ ဘာအကူအညီမှ ရရှိကြမှာ မမဟုတ်ဘူး! ချင်လော့... မင်းမှာ မည်သည့် ကိုယ်ကျင့်တရား ကျင့်ဝတ်သိက္ခာမှ ရှိမနေပေမဲ့၊ ငါ ချင်ဖန်မှာတော့ ရှိတယ်ကွ!”