အခန်း ၁၅၉၇

အခန်း (၁၅၉၇) နဂါးနတ်ဘုရား ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်။

"ဘုန်း.."

ချန်ယွင်၏ ကြည်လင်ကောင်းကင်ဓားသည် ချက်ချင်းပင် ခုတ်ပိုင်းသွားသော်လည်း ယွမ်ဟန်ကို လုံးဝ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ ယွမ်ဟန်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မြေသားအဝါရောင် စွမ်းအင်အတက်အကျလှိုင်း အလွှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွင်၏ နတ်ဘုရားဓားသည် ဝါဂွမ်းအလွှာနှင့် တိုက်မိသည့်အလား ထိုမြေသား အဝါရောင် စွမ်းအင်အတက်အကျလှိုင်းအလွှာနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိသွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းအလွှာသည် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး ယွမ်ဟန်၏ အရေပြားကိုပင် ထိတွေ့နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ဟား...၊ ဟား...၊ ဒီလှည့်ကွက်လေးနဲ့ မင်းက ငါ့ကို နာကျင်အောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ယွမ်ဟန်သည် ချင်ယွင်ကို လှောင်ပြောင်သရော်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ မူးဝေရာမှ နိုးထလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ချင်ယွင်၏ စတင်ခြင်းမျက်လုံးသည် ပြင်းထန်သော မူးဝေခြင်း သက်ရောက်မှုရှိသော် လည်း သူကဲ့သို့ နှောင်းပိုင်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအပေါ် အသုံးမ၀င်ပေ။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်၏ အပြုအမူသည် ပြီးပြည့်စုံသော ဟာသတစ်ခုဟုပင် သူခံစားမိသည်။

ချင်ယွင်သည် လုံးဝ မအံ့သြပေ။ သူ၏ စတင်ခြင်းမျက်လုံးသည် ယွမ်ဟန်အပေါ် အရေးပါ သည့် သက်ရောက်မှုမျိုး မရှိကြောင်းကို သူလည်း သိထားသည်။ သူ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက် က ယွမ်ဟန်ကို လျှပ်တပြက်တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ပေ။ သူဒီလိုလုပ်ရသည့် အကြောင်းရင်း က တခြားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟမ့်၊ အခု အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားရဲ့ရှေ့မှာ အခုလို လှည့်ကွက်လေးတွေက အသုံးမဝင်ဘူးဆို တာ မင်းကို ငါ ပြောပြမယ်။ မင်းနဲ့ငါကြားက တကယ့်ကွာခြားချက်ကို မင်း နားလည်သွား အောင် ငါပြပေးမယ်။" ယွမ်ဟန်သည် နောက်ထပ် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး၊ သူ့အကြည့်တွေက ချက်ချင်းပင် ခက်ထန်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်ဖဝါး ကို နတ်ဘုရားအလင်းအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ဤနတ်ဘုရားအလင်းရောင်သည် သူ၏လက်ဖဝါးတွင် အနှိုင်းမဲ့ကြီးမားသော နတ်တောင်ကြီးတစ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားသကဲ့သို့ အနှိုင်းမဲ့ထူထပ်သော အငွေ့အသက် ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထူထဲသော အငွေ့အသက်သည် အလွန်လေးလံပြီး အသက်ပင် မရှူနိုင်ပေ။

"သေလိုက်တော့၊ အထွက်အထိပ် နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင် ဖိနှိပ်ခြင်းလက်ဝါး"

ယွမ်ဟန်က ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို ချက်ချင်း ရိုက်ချလိုက် သည်။

သူ၏အမြန်နှုန်းသည် ထောင်နှင့်ချီသော နောက်ဆက်တွဲ ပုံရိပ်များကဲ့သို့ ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး၊ လျင်မြန်လွန်းသောကြောင့် ချင်ယွင်သည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

"ဘုန်း"

တဖျစ်ဖျစ် အော်မြည်သံနှင့်အတူ ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ချက်ခြင်းပင် လွင့်ထွက်သွားပြီး တစ္ဆေသရဲများနှင့် နတ်ဘုရားများကို ငိုရှိုက်စေသည့် ကောင်းကင် တုန်လှုပ်ကာ မြေကြီးပြိုကွဲစေသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွင်၏ပုံရိပ်သည် ဥက္ကာပျံကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်း သွားသည်။ မြေပြင်သည် ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖန်တီးသွားခဲ့သည်။

လူးလိမ့်နေသော ဖုန်မှုန့်များက ပေတစ်ထောင်အထိ မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်ကို လွှမ်းခြုံထား သည်။

အဝေးရှိ လူတိုင်းသည် သူတို့ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်လှုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏စိတ်နှလုံးများ အဆုံးမဲ့ တုန်လှုပ်သွားကြ သည်။

"ဟား...၊ ဟား...၊ မင်း ငါ့လက်ဖဝါးရိုက်ချက် ခံလိုက်ရမှတော့, မင်းမသေရင်တောင် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားမှာပဲ။ မင်း ပြန်ထွက်လာနိုင်ဦးမလား ငါ မြင်ချင်မိတယ်" ယွမ်ဟန် သည် ထိုလက်ဖဝါးရိုက်ချက် ထိမှန်ပြီးနောက် ချင်ယွင်ကို မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ဟု ထင်ကာ ကောင်းကင်တွင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက အဆုံးသတ်ပဲလား?"

အဝေးကလူတွေ အားလုံးလည်း တလှိမ့်လှိမ့်ထနေသည့် ဖှုန်လုံးကြီးများကို အသက်မပါ သည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ယွမ်ဟန်ပြောသည့် စကားသည် မှန်ကန်သည်ဟုလည်း သူတို့ ယုံကြည်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ယွမ်ဟန်၏ လက်ဖဝါးရိုက်ချက်သည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိုင်ရာနှင့်ချီဝေးသော အကွာအဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေချိန်မှာ ပင် သူတို့စိတ်နှလုံးများ တုန်ခါသွားသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်သည် ဤလက်ဖဝါးရိုက်ချက်ကို ခံရပြီးနောက် ဒဏ်ရာအပြင်းထန်ရမှသာ ကျိုးကြောင်း ဆီလျော် ပါလိမ့်မည်။

ရှောင်ဘိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားကာ၊ ချင်ယွင် အဆင်ပြေပါ စေဟု စိတ်ထဲကနေ ဆုတောင်းလိုက်သည်။

"ဟား...၊ ဟား...၊ ​ပျော်​လိုက်​တာ"

သို့သော်၊ ချင်ယွင်သည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်ရလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းထင်နေကြချိန်မှာ နက်ရှိုင်း သော တွင်းနက်ကြီးထဲမှ အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သွယ်လျသော ရုပ်အသွင် သည် မြေမှုန့်များကြားထဲမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?" အားလုံးက အံ့သြတကြီး မျက်လုံးများဖြင့် မြေမှုန့်များကြား မှ ထွက်သွားသော ချင်ယွင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤမျှပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ချင်ယွင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ် ကင်းစွာ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မယုံနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ကောင်းကင်ယံရှိ, ယွမ်ဟန်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်သွားကာ သူ့အမူအရာက ပို၍ ခက်ထန် လာသည်။ သူသည် ဖုန်မှုန့်များကြားထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာသော ချင်ယွင် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သေချာသည်မှာ၊ ချင်ယွင်သည် ဒဏ်ရာမရဘဲ သူ့လက်ဖဝါး ရိုက်ချက်ကို အမှန်တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်ကို သူလည်း မယုံနိုင်ပေ။ ဤအရာက သူ့မျှော်လင့်ချက်ထက် လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

"အောင်း...."

ချင်ယွင်သည် မြေမှုန့်ထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသောအခါ လူတိုင်းက ချင်ယွင်၏ ရုပ်အသွင် ကို တဖြည်းဖြည်း မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွင်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလခရမ်းရောင်နဂါးကြေးခွံ မဟုတ်တော့ပေ။ ခရမ်းရောင်နဂါးကြေးခွံ၏ထိပ်တွင် ရွှေရောင်တိုက်ပွဲချပ်ဝတ် ရှိနေသည်။ ဤတိုက်ပွဲ ချပ်ဝတ်သည် ရှေးကျသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှေးကျပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် ချင်ယွင်၏နဂါးအကြေးခွံများသည် ချင်ယွင်၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါက်ဖွား လာသကဲ့သို့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အနည်းငယ်မျှပင် ဟာကွက်မရှိဘဲ စုံလင်စွာ ပေါင်းစပ် ထားသည်။

"အယ်၊ ဒါက ဘယ်လို ချပ်ဝတ်မျိုးလဲ။" ကောင်းကင်ယံရှိ ယွမ်ဟန်သည် ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲချပ်ဝတ်ကို အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤချပ်ဝတ်သည် သာမာန် အဆင့်မြင့်အဆင့် နတ်ဘုရားချပ်ဝတ် များထက် တန်ခိုးကြီးပြီး တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းမရှိသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချင်ယွင်သည် ဤချပ်ဝတ်ကြောင့် အစောပိုင်းက သူ့လက်ဖဝါးရိုက်ချက်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ချင်ယွင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲချပ်ဝတ်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးနေမိ သည်။ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ သည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး ဤစွမ်းအား၏ရင်းမြစ်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲချပ်ဝတ်ထံမှ အတိအကျပင်။ ဤတိုက်ပွဲချပ်ဝတ်သည် နဂါးနတ်ဘုရား ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

ကြည်လင်ကောင်းကင်ဓားကဲ့သို့ပင်၊ နဂါးနတ်ဘုရားကျောက်စိမ်း တံဆိပ်သည်လည်း ကနဦးစကြဝဠာတွင် ကြေးဝါအပိုင်းအစဖြင့် အမြဲတမ်း သန့်စင်နေခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ သန့်စင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ဤချပ်ဝတ်၏အဆင့်သည် သာမန် အဆင့်မြင့်အဆင့် နတ်ဘုရားပစ္စည်းထက် သာလွန်သည့် ကြည်လင်ကောင်းကင်ဓားနှင့် အဆင့်တူဖြစ်နေခဲ့ ပြီ။

နဂါးနတ်ဘုရားကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တွင် အထူးလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် တစ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲချပ်ဝတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဤတိုက်ပွဲချပ်ဝတ် သည် အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သော အကာကွယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက၊ ၎င်းသည် လူတစ်ယောက်၏ ခွန်အားကို ဆယ်ဆတိုးစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါပြောခဲ့သလို, မင်း ငါ့ကို လျှော့တွက်နေတုန်းပဲ။ ငါ့ကိုသတ်ဖို့က မလွယ်ဘူး" ချင်ယွင်က ယွမ်ဟန်ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ သူသည် ကြည်လင်ကောင်းကင်ဓားကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် စတင်လိုက် သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားကို လောင်ကျွမ်းပြီး အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ နဂါးနတ်ဘုရား ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် ကြောင့် အားကောင်းလာပြီးနောက်၊ ဤစွမ်းအားသည် ယခင်က သူပေါင်းစပ်ထားသည့် အဖျက်စွမ်းအားထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

ထို့အပြင်, ချင်ယွင်သည် သိုင်းပညာ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရ ဥပဒေသကွင်းဆက်ကို အသက်သွင်းပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ခွန်အားများကို မကြုံစဖူးအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

အကယ်၍, ယခုအချိန်တွင် မည်သူမဆို ချင်ယွင်၏နဂါးကြေးခွံအောက်ရှိ အရေပြားကို မြင်နိုင်ခဲ့လျှင်, ချင်ယွင်၏အရေပြားသည် လုံးဝ နီမြန်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိနိုင်လိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစွမ်းအားသည် အမှန်တကယ် ပြင်းထန်လွန်း သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သောကြောင့် ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကန့်သတ်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွင်ကဲ့သို့ တိုက်ပွဲများစွာ တိုက်ခိုက်ထားသူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးစေမည် မဆိုထားနှင့်, အဆင့်ကျော်တိုက်ခိုက်ရခြင်းကပင် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ရာ တန်ကြေး ရှိနေပါပြီ။ အကယ်၍, အခြား မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကျွမ်းကျင်သူများ သာဖြစ်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် ထိုစွမ်းအားကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီး တိုက်ပွဲမတိုက်ခင် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဟမ့်၊ လက်ဖဝါးတစ်ချက် ခုခံနိုင်ရုံနဲ့ မောက်မာလို့ရပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့။ အခုနက အဲဒီ လက်ဖဝါးရိုက်ချက်မှာ ငါက ငါ့ခွန်အားရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ အသုံးပြုခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်း, ငါ ထိန်ချန်မထားတော့ဘူး။ မင်းကို အသားပြားဖြစ်အောင် ငါရိုက်ပစ်မယ်။" ယွမ်ဟန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး၊ သူ၏အငွေ့အသက်များ တစ်ဖန်ပြန်တက်လာစဉ်, ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှုပ်ခါသွားစေ သည်။

ချင်ယွင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ့မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်များ ပို၍ပင် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးချလိုက်ပါ။ အဲဒါက ငါဖြစ်စေချင်တာ အတိအကျပဲ။ ငါ့ရဲ့ကန့်သတ်ချက် အစစ်အမှန်ကို ငါကိုယ်တိုင်လည်း သိချင်တယ်။" ချင်ယွင်၏ ပါးစပ်ထောင့်က လှောင်ရယ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ခြေဖဝါးကို ခုတ်ထစ်ကာ ခဲကိုယူ၍ ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ယွမ်ဟန်ကို ရိုက်ချိုးလိုက် သည်။