အခန်း ၅၃၁

အခန်း (၅၃၁) အပြန်လမ်း

ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်းအား လိုက်ပို့ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် အရက်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းအား ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ မှုန်ဝါးသွားခဲ့သည်။

ကျီချန်တောက်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံမှုကြောင့် ယခုအခါ ပြင်ပစစ်မြေပြင်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရုံသာမက ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည်လည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ မနေ့ကမှ လောကပျက်မတတ် စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု လုံးဝမထင်ရပေ။

သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုပင် ပြိုကျပျက်စီးစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းခဲ့ပြီး လူ့လောကသည်လည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့ တွေ့ကြုံဖူးသမျှထဲတွင် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော တိုက်ပွဲကြီးဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ သူ၏ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဘေးနားရှိ အရက်အိုးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ငှဲ့ချလိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"နတ်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်အပေါ် တော်တော်လေး ကောင်းခဲ့တာ... ဝမ်းနည်းစရာက အခုချိန်မှာ ကျွန်တော့်စွမ်းအားတွေက နိမ့်ကျနေသေးတော့ ဒီနေရာမှာပဲ ခင်ဗျားအတွက် ပူဇော်ပသပေးနိုင်မယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာပဲ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ကတိပေးတယ်... တစ်နေ့နေ့ကျရင် ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော် လက်စားချေပေးမယ်... မိစ္ဆာနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်မယ်"

ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားမှုအပေါ် ကျန်းချဲ့သည် အပြင်ပန်းတွင် မည်သို့မျှ မဖော်ပြသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျီချန်တောက်သည် သူ၏အပေါ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ကျေးဇူးရှိခဲ့ပေသည်။

သူ့အား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သောကြောင့်သာ ယနေ့အချိန်အထိ အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ကျင့်စဉ်နှစ်ရပ်လုံးကို ပူးတွဲကျင့်ကြံထားသောကြောင့် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီဖြစ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အတန်အသင့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်း သုံးခုကိုသာ ရရှိမည်ဆိုပါက သူသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး လောကတစ်ခွင်ကို အမှန်တကယ် စိုးမိုးနိုင်မည့် အရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျီချန်တောက်သည် သူ့အား နှစ်ပေါင်းခြောက်ဆယ် အချိန်ဆွဲပေးခဲ့သော်လည်း ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ထိုအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေမည်မဟုတ်ပေ။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်းများ ရှာဖွေရာ၌ ပိုမိုခက်ခဲလာမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူသည် အနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း ရှာဖွေမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ကျီချန်တောက်နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့်အဆင့်အထိ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုမြင့်မားသော အဆင့်အထိ မြှင့်တင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

နောင်တစ်ချိန် သူတကယ် ထာဝရနတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့လျှင် တစ်ဖက်လူကို ပြန်လည်ရှင်သန်လာစေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤပန်းတိုင်သည် အလှမ်းဝေးပြီး အလွန်ခက်ခဲလှသော်လည်း ထိုအဆင့်သို့ တကယ်ရောက်ရှိသွားပါက။

ယနေ့ပြောခဲ့သော စကားများကို သူ လုံးဝမေ့ပျောက်မည် မဟုတ်ပေ။

"ခင်ဗျားရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... စိတ်ချပါ... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ကျွန်တော်နဲ့ နန်းတွင်းက လူတွေ မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် ကျီမိသားစုအတွက် မျိုးဆက်တစ်ခုတော့ ချန်ထားပေးခဲ့ပါ့မယ်"

ကျန်းချဲ့က သူ၏ ရင်တွင်းစကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်။ ယခင်က ကျီချန်တောက် ဤစကားများကို ပြောခဲ့စဉ်က သူ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ တစ်ဖက်လူ မရှိတော့သဖြင့် သူ့အနေဖြင့် မည်သည့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိတော့ပေ။

သူ့တွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသလို စွမ်းအားလည်း ရှိပေသည်။

ဧကရာဇ်မင်းသည် သူ့အား အလိုလိုက်ထားမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသလောက်ရှိသည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် သစ္စာရှိသော မှူးမတ်တစ်ဦး လုပ်နေမည်မဟုတ်ပေ။ သူ့အပေါ် ကျေးဇူးရှိသူမှာ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက်သာဖြစ်ပြီး ကျီမျိုးရိုး ဧကရာဇ်မိသားစု မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ကျီဝမ်ဟောင်သာ သူ့အား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဒုက္ခပေးလာပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသည် တကယ်ပင် ပုန်ကန်ရဲပေသည်။

တကယ်တမ်းတော့ ကျီချန်တောက်သည်လည်း ထိုအချက်ကို ရိပ်မိသောကြောင့် ယခင်က သူ့အား သတိပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ကို သူသိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စိတ်ထဲတွင်သာ သဘောပေါက်ထားကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့သည် နှစ်နာရီကျော်ကြာအောင် အတိတ်အကြောင်းများကို ပြောဆိုပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ အရက်အိုးကို အကုန်လောင်းချလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ နတ်မင်းကြီး... ကျွန်တော် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းမယ့်နေ့ကို ခင်ဗျား မမြင်နိုင်တော့ဘူး... နောင်တစ်ချိန် ကျွန်တော် ထာဝရနတ်ဘုရားအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်မယ့်အချိန်ကျရင် ခင်ဗျားနဲ့ တကယ်ပဲ ပြန်တွေ့ခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... သွားတော့မယ်... နောက်တစ်ခါ အန္တရာယ်တွေအားလုံးကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းပြီးတဲ့အခါမှ ခင်ဗျားဆီ လာပြီး ဂါရဝပြုပါ့မယ်"

ကျန်းချဲ့က ပြောပြီးနောက် ထျန်းယွမ်မြို့ ရှိရာဘက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မှုန်ဝါးဝါး မြင်ကွင်းထဲတွင် နဂါးရုပ်များ ချယ်မှုန်းထားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားကြီးက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး ကျန်းချဲ့က လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် လေပြေတစ်သုတ်က အရက်အိုးလေးကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး ကျီချန်တောက်က ကျန်းချဲ့၏ စကားများကို တုံ့ပြန်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားသည်။

---

အရှေ့ပင်လယ်ရှိ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။ သူမသည် ယင်ယန်ထိုက်ချိဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို ဆွဲချိတ်ထားကာ အလွန်လှပသော ရုပ်ရည်ရှိပြီး သဘာဝအတိုင်း တာအိုအငွေ့အသက်များ ယှက်သန်းနေသည်။

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မည်သူမျှ ကျူးကျော်စော်ကား၍မရသော သန့်စင်မြင့်မြတ်သည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။ သူမကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှမ်ထျန်း ဝူကျိ နန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်၊ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော်၏ တာအိုဂိုဏ်း နိုင်ငံတော်ဆရာ ယောင်ယွဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ထံမှ သတင်းစကားကို ရရှိပြီးနောက် ယောင်ယွဲ့သည် မြို့တော်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူမသည် ကျန်းချဲ့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဂရုစိုက်မိနေမှန်း မသိပေ။ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးချီစွမ်းအင်များကို နှမြောနေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့မဟုတ် ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားမှုကြောင့် ကျန်းချဲ့သည် အကာအကွယ်အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် တစ်ဖက်လူအား ဤမျှ အလေးထားနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

တကယ်တမ်းတော့ ယောင်ယွဲ့သည် ကျန်းချဲ့နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်ရှိနေသည်။ တစ်ဖက်တွင် သူမသည် ဤလူငယ်လေးကို မမုန်းသည့်အပြင် အလွန်ပင် သဘောကျမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူ၏ ပါရမီသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ ငယ်စဉ်ကထက်ပင် ပို၍ ထူးချွန်ပေသည်။

မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တစ်ဦးကို တန်ဖိုးထားသည့် သဘောမျိုး ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အနည်းငယ် ဆန့်ကျင်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ကျီချန်တောက်က အတင်းအကျပ် အောင်သွယ်ပေးခဲ့ပြီး သူမ၏ အခြားလမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်တောက်ကာ ကျန်းချဲ့ကိုသာ ရွေးချယ်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တာအိုဂိုဏ်းတွင် အမြဲနေထိုင်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့ခြင်း လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေသည့် သူမအတွက် အလွန်ဆန့်ကျင်ချင်စရာ ကောင်းနေသည်။

သို့သော် ကျီချန်တောက်က အလွန်စွမ်းအားကြီးမားလွန်းပြီး တစ်ယောက်တည်း အင်အားဖြင့် လောကတစ်ဝက်ခန့်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလွန်းနေသည်။ သူမသည်လည်း သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူနှင့် ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းပြီး တစ်ပြေးညီတည်းတွင် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ အစီအစဉ်ကို လုံးဝ မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ကျီချန်တောက် မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ သူမ ငြင်းဆန်ချင်ပါက လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် မိမိကိုယ်ကို ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပို၍တိကျစွာပြောရလျှင် ရွှမ်ထျန်း ဝူကျိ နန်းတော်၏ အထွတ်အမြတ် အကြီးအကဲ ဖုန်းဝူကျိ က သူမကို ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မြောက်ပိုင်း စစ်ပွဲကာလအတွင်း မွေးဖွားခဲ့ပြီး မိဘမဲ့တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆွေမျိုးများက သူမကို ပြည့်တန်ဆာရုံသို့ ရောင်းစားရန်ပင် ကြံရွယ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရွှမ်ထျန်း ဝူကျိ နန်းတော်မှ တာအိုသခင်တစ်ဦးနှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ပါက သူမသည် ယနေ့ ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုမျိုး ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာခန့်ကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ငယ်စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ဒဏ်ရာများကြောင့် ယောင်ယွဲ့သည် စိတ်ခံစားမှုများအပေါ် အလွန် အေးစက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ခံစားချက်ကင်းမဲ့ခြင်း လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်မူ ပို၍ပင် အေးစက်လာခဲ့ပြီး မည်သူနှင့်တွေ့တွေ့ အမြဲတမ်း အေးစက်စက် မျက်နှာထားမျိုးကိုသာ ထားရှိခဲ့သည်။

မည်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ခိုင်မာသော တာအိုစိတ်ထားကြောင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများ အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ စွမ်းအားကို သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင်မူ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်သည့်အထိ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှ မတက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့်သာမက ခံစားချက်ကင်းမဲ့ခြင်း လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အလွန်များပြားလှသော ကိလေသာစွမ်းအင်များ စုဆောင်းမိနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ထိုစွမ်းအင်များကို မရှင်းလင်းနိုင်ပါက သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ လုံးဝ တက်လှမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုစွမ်းအင်များကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် ကျန်းချဲ့နှင့် ပူးတွဲကျင့်ကြံရုံသာမက စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ပတ်သက်မှုအချို့လည်း ရှိရန်လိုအပ်ပေသည်။ ဤအချက်က သူမကို အလွန် တွေဝေသွားစေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမနှင့် ကျန်းချဲ့တို့သည် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှသာ တွေ့ဆုံဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးသည်ဟုသာ ဆိုနိုင်သော်လည်း မည်သို့လုပ်၍ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း ဟု တွေးမိသည်။

"ဟူး..."

သက်ပြင်းချသံတစ်သံက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့နေပုံရသည်။

ထျန်းယွမ်မြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ မဟာအမတ်ကြီး ဝမ် ၏ အကူအညီဖြင့် ထျန်းယွမ်မြို့မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မည်သူမှန်း မသိစေရန် ရုပ်ဖျက်ထားပြီး သူ၏ သဲလွန်စများကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျန်းချဲ့၏ အမြင်တွင် သူသည် နဂါးသွေးကြောကို ရရှိသည်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ပါက အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမည်ဟု ထင်မြင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် မူလအရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် နဂါးနက် ဘိုးဘေး ရှိရာ နယ်မြေသို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက သူရယူမည့် နောက်ဆုံး ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းချဲ့သည် အလွန် နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး လာစဉ်က စီးနင်းခဲ့သော နဂါးလှည်းယာဉ်ကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ဓားတောင်မှ တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ မကြာမီမှာပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့သည် လာစဉ်က ဖြတ်သန်းခဲ့သော နေရာရွှေ့ပြောင်းရေးကျွန်း သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချန်ဖျင် နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ချန်ဖျင်သည် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝမသိရှိဘဲ သူ့အား ကောင်းကင်ဓားတောင်မှ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးအဖြစ်သာ သဘောထားဆက်ဆံခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း လေငြိမ်လှိုင်းသက်နေပြီး မည်သည့်ပြဿနာမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။

နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး ဝင်္ကပါပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က အပြင်ဘက်ရှိ ချန်ဖျင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လည်ထွက်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင်များ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းသွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှ ချန်ဖျင်၏ မျက်ခုံးကြားတွင် သံသယအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ တစ်ဖက်လူထံမှ ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်အချို့ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းကို တိကျစွာ မပြောနိုင်ပေ။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထပ်မတွေးတော့ဘဲ နောက်လှည့်ကာ ဆက်လက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် ပြန်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က တွေ့ဆုံမှုနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထျန်းယွမ်မြို့မှ ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းများအရ ချန်ဖျင်သည် ကျန်းချဲ့ မည်သည့်အဆင့်အတန်းတွင် ရှိနေကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဓားတောင်မှ ဓားမိစ္ဆာ ဆရာဦးလေး ပင်လျှင် ကျန်းချဲ့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်လူသည် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်တွင် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ကာ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ရုံသာမက။ ထျန်းယွမ်မြို့တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့သည် သူ၏ အစွမ်းအစများကို ပြသကာ မိစ္ဆာနယ်မြေမှ မြင့်မြတ်သော သားတော် ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး လောကတွင် နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်၊ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်အောက်တွင် နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ချီးကျူးခံခဲ့ရသည်။ ဤဂုဏ်ပြုမှုများအားလုံးကို ကျန်းချဲ့က အမှန်တကယ်ပင် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်ဖျင်၏ ရင်ထဲတွင် အားကျမိသလို အမီလိုက်ချင်စိတ်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူနှင့် ကျန်းချဲ့ကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိကြောင်းကို သူသိသော်လည်း မကြာသေးမီက သူတို့နှစ်ဦးသည် အဆင့်တူညီသော နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖက်လူကို ကျော်တက်ရန် သို့မဟုတ် အမီလိုက်နိုင်ရန် သူ မမျှော်လင့်သော်လည်း မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်နိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်မိသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြားသူများက ကောလာဟလ ဖြန့်ခြင်းမှ ကင်းဝေးစေရန်ဖြစ်သည်။

သိုင်းလောက၏ အလားအလာရှိသော နဂါးစာရင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ပြန်ချိန်တွင် ထိပ်ဆုံးမှ ကျန်းချဲ့မှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံးသည် အရန်များအဖြစ်သာ ပါဝင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြမည်ကို သူစိုးရိမ်မိသည်။

အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် မြေပေါ်သို့ ပြန်လည်ခြေချမိချိန်တွင် ကျန်းချဲ့၏ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ အမြင့်မားဆုံးသော သတိဝီရိယကို ထားရှိခဲ့သည်။ ထျန်းယွမ်မြို့တွင် မဟာအမတ်ကြီး ဝမ် ရှိနေပြီး ကျီချန်တောက်၏ ကျန်ရစ်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသေးသောကြောင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မထိရဲကြပေ။

သို့သော် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် အခွင့်အရေးများ ရရှိနိုင်သကဲ့သို့ အန္တရာယ်များထဲသို့လည်း လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၊ ဝူနတ်ဘုရားကျောင်းတော်။

အခြားရန်သူများလည်း ရှိနိုင်သေးသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြမည်မှာ သေချာသည်။

ယခင်က ဖြစ်ရပ်များအရ ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားခြင်းသည် သူကိုယ်တိုင် သေချင်၍ သေသွားခြင်းအပြင် အခြားသော အကြောင်းရင်းများလည်း ရှိနေသည်ဟု ကျန်းချဲ့ ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။ ဤစွမ်းအားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းများသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက လောကကို ဆက်လက်ဖိနှိပ်ထားမည်ကို မလိုလားကြပေ။

ကျီချန်တောက် အလေးထားသောသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ထူးချွန်သော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် သူသည် အဆုံးအစမရှိသော လက်စားချေမှုများကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူသည် လုံးဝ ပေါ့ဆ၍မရပေ။ နိုင်ငံတော်ဆရာ ယောင်ယွဲ့နှင့် အမြန်ဆုံး တွေ့ဆုံကာ တစ်ဖက်လူအား လမင်း၏ ထိုက်ယင် ဝိညာဉ်ချီကို ပေးအပ်ရန် ဖျောင်းဖျပြီးနောက် ချက်ချင်း လားရာပြောင်းကာ နဂါးသွေးကြောကို ရယူရန်အတွက် တောင်ပိုင်းဒေသသို့ တိုက်ရိုက်သွားရန်သာ တွေးထားသည်။

ကျန်းချဲ့သည် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုများ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ပုံမှန် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မှားယွင်းမှု မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီး ချင်းလုံဌာနခွဲမှ ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းချဲ့သည် တိတ်တဆိတ်ဖြင့် မြင့်မြတ်သော ပင်လယ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အဖြစ်အပျက်များက သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားသည့် သတင်းသည် လောကတစ်ခုလုံးကို အလွန်ကြီးမားစွာ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်သော ပင်လယ်မြို့တွင် ဤအကြောင်းကို ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည့် သိုင်းပညာရှင်များကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ မိစ္ဆာနယ်မြေကို တစ်ကိုယ်တော် သွားရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ကျီချန်တောက်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အားလုံးက လေးစားဂုဏ်ပြုနေကြသည်။

အချို့ကလည်း သိုင်းလောကကြီး မကြာမီ ကမောက်ကမဖြစ်လာပြီး လောကကြီး ပြိုကွဲသွားနိုင်ခြေရှိကြောင်းကို တိုးတိတ်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းချဲ့သည် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

လောကကြီးသည် ကမောက်ကမဖြစ်ရန် တာစူနေပြီဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျီချန်တောက်၏ ဖိနှိပ်မှုများကြောင့် အဖွဲ့အစည်းကြီးများအားလုံးသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိခဲ့ကြပြီး ပုန်ကန်လိုလျှင်ပင် ကျီချန်တောက်၏ နှိမ်နင်းမှုကို ခံရမည်စိုးသဖြင့် ထင်ထင်ရှားရှား မလုပ်ရဲခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အဖွဲ့အစည်းများစွာ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားသော ကောင်းကင်ကြီးသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သဘာဝကျကျပင် မည်သည့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိတော့ပေ။

ယခုလက်ရှိ နန်းတွင်း၏ အင်အားဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ကျူးကျော်မှုများကို ကာကွယ်ရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ ကမောက်ကမဖြစ်နေသော လောကကြီးကို ရှင်းလင်းရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ မကြာမီအချိန်အတွင်းတွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်သည် မုန်တိုင်းမလာမီ ခေတ္တခဏ ငြိမ်သက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ ဆွေးနွေးနေသည့် အကြောင်းအရာများသည် အလွန်များပြားလှသည်။ ကျန်းချဲ့သည် ကျီချန်တောက်နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို ကြားရရုံသာမက သူနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချို့ကိုလည်း ကြားခဲ့ရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် လေတိုက်ခတ်မှုစာရင်းတွင် နံပါတ်လေးနေရာရှိ ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်းကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ပြင်ပနယ်မြေမှ မြင့်မြတ်သော သားတော်ကို အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ကာ ကြီးကျယ်သော အောင်ပွဲဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ့အား သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်အောက်တွင် နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် လူအများက လက်ခံထားကြပြီး မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လေတိုက်ခတ်မှုစာရင်းရှိ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ယခုအချိန်အထိ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးပေ။

သို့သော် ကျီချန်တောက်၏ သက်ရောက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အချို့မှာ အလွန်သေးငယ်နေပေသည်။

တစ်နေ့တခြား ပိုမိုပြင်းထန်လာသော သတင်းဖြန့်ချိမှုများအောက်တွင် ကျီချန်တောက်အား အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုနေကြသည်။ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် မိစ္ဆာနယ်မြေကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခွန်အားကုန်ခမ်းကာ ထျန်းယွမ်မြို့တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆွေးနွေးသံများကို ကျန်းချဲ့က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး သူနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ နေနေလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟိုင်ကျောင် ကမ်းပါးယံပေါ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦးသည် သူ့အပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိသေးပေ။

ကျန် အဘိုးအိုသည် ကျန်းချဲ့အား အကဲခတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ဤလူငယ်လေးအား သူ ပထမဆုံးအကြိမ် သေသေချာချာ ကြည့်ရှုခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် မည်မျှပင် နာမည်ကြီးနေပါစေ သိုင်းပညာနယ်ပယ်တွင် ပထမနေရာကို ရရှိခဲ့ပါစေ။

တကယ်တမ်းတော့ ကျန် အဘိုးအိုသည် သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ကျန်းချဲ့၏ ပါရမီသည် မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေ သူသည် အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာခြင်း မရှိသေးပေ။

သို့သော် ယခုအခါ မတူတော့ပေ။

ကျီချန်တောက်သည် ကျန်းချဲ့အား ထျန်းယွမ်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ကာ သူ့အား အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျန်းချဲ့တွင် မည်မျှ ထူးခြားသော အစွမ်းအစများ ရှိနေသည်ကို ကြည့်ရှုချင်နေမိသည်။

မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းသော ကျီချန်တောက်ကပင် ဤမျှ အလေးထားရလောက်အောင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေသနည်းဟု သိချင်နေမိသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန် အဘိုးအိုက အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သတိဝီရိယရှိတဲ့ လူငယ်လေးပဲ... တကယ်ကို မဆိုးဘူး..."

သူသည် ကျန်းချဲ့၏ သာမန်ထက် လွန်ကဲနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ကျန်းချဲ့၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ဖုံးကွယ်ထားသော မြင့်မြတ်သည့် အလင်းရောင်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျန်းချဲ့သည် ကိုးလက်မ ယွမ်ဝိညာဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီဟု အခိုင်အမာ ပြောနိုင်ပေသည်။

ထာဝရနတ်ဘုရားမျိုးစေ့။

ယခင်က ကျီချန်တောက်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ လက်ရှိခေတ်၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်နှင့်လည်း ထိုက်တန်ပေသည်။

'ဟင်...'

အကြောင်းအရာတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသော ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား ချောင်းကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ နေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော သတိထားမိမှုသည်ပင် စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ကျန်းချဲ့သည် သူ အလွန်အကျွံ တွေးနေသည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်ပေ။ ယခုလေးတင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သိုင်းသူတော်စင်။

သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးက သူ့ကို ချောင်းကြည့်နေသည်မှာ သေချာသည်။

မည်သည့် အငြိုးအတေးကိုမျှ မခံစားရသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ပေါ့ဆ၍မရပေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး သံသယဝင်မိသူမှာ ထျန်းယွမ်မြို့၏ မြို့တော်ဝန် ရှန်ယွမ် ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့အပေါ် အတော်လေး ဖော်ရွေခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့က လောင်းကစားမလုပ်ရဲပေ။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နိုင်ငံတော်ဆရာ ယောင်ယွဲ့ကို အရင်ဆက်သွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ အကာအကွယ်ဖြင့်သာ ကျန်းချဲ့သည် အပြည့်အဝ စိတ်ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော်လည်း ယှဉ်နိုင်ရုံသာဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် လက်ဆုံမစမ်းရသေးမီအချိန်အထိ ကျန်းချဲ့သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အကျွံ အထင်ကြီးနေမည် မဟုတ်သလို စွန့်စားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရန်လည်း ဆန္ဒမရှိပေ။

သူ ကျန်းချဲ့ လျှောက်လှမ်းနေသည်မှာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်သေချာသော လမ်းစဉ်သာဖြစ်သည်။