အခန်း ၅၃၆

အခန်း (၅၃၆) တာအိုကျင့်စဉ်နှင့် သဘာဝတရား

အရှေ့ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ မိုးကောင်းကင်သည် ကြည်လင်ပြာလဲ့နေပြီး ဆောင်းဦးလေပြင်း တိုက်ခတ်နေသဖြင့် အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ သင်းပျံ့စွာ စတင်ပေါ်ထွက်လာ၏။

အမည်မသိ ကျွန်းငယ်လေးအတွင်း၌ ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မူလယွမ်ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကျင့်ကြံနေလေသည်။

ထိုတိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် တစ်ညတာ အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် အလွယ်တကူပင် ပြန်လည်သက်သာကောင်းမွန်လာခဲ့၏။ ထို့နောက်တွင်မူ အရသာတွေ့သွားခဲ့သည့် စိတ်ခံစားမှုကြီးက ရင်ထဲ၌ လှိုင်းထထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယောင်ယွဲ့နှင့် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲချင်စိတ်များ အလွန်အမင်း ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

ဤသည်မှာ ယောင်ယွဲ့၏ အဆင်းလှပမှုနှင့် အဆင့်အတန်းကြောင့်လည်း အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ပါဝင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာ၊ ထာဝရဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးဖြစ်ရာ အဆင့်အတန်းကို ပြောရလျှင် လောက၌ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် ဖြစ်ပေသည်။ ယောင်ယွဲ့၏ အလှအပမှာလည်း သူ့အား အမြဲမပြတ် စိတ်လှုပ်ရှားအံ့ဩစေခဲ့၏။

သူမအား လောကတွင် နံပါတ်တစ် အလှပဆုံးအမျိုးသမီးဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် လုံးဝ ချဲ့ကားရာမရောက်ပေ။

ကျန်းချဲ့သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တစ်လက်မမကျန် ထိတွေ့ခံစားဖူးခဲ့ရာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြီးပြည့်စုံသည်ဟုပင် တင်စားရပေမည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပဆုံးအမျိုးသမီးကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့က ယောင်ယွဲ့အား စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပေးထားသော အကဲဖြတ်ချက် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်းချဲ့သည် မိန်းမလှအလှတရားကို တပ်မက်သူဖြစ်သော်လည်း အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သည်အထိ စိတ်ဖောက်ပြန်သူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက် တကယ်တမ်း မမေ့နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်မှာ ရင်ထဲရှိ အနိုင်လိုချင်သော စိတ်ဓာတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ ယောင်ယွဲ့နှင့် ဆက်ဆံခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖလှယ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာတွင် သူ့အား တစ်ဖက်လူက အောက်သို့ ဖိနှိပ်ထားခဲ့လေသည်။

သူ၏ အချဲ့ဆယ့်ရှစ်ကွက် နတ်စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ခွင့်ပင် မပေးဘဲ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးနီးပါးတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ နတ်စွမ်းရည်နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းကိုသာ သုံးခွင့်ရခဲ့သဖြင့် သူ့အတွက် အလွန်ပင် စိမ်းသက်ဆန်းပြားနေခဲ့ရ၏။

လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုမှုပင် ဖြစ်သည်။

ယောင်ယွဲ့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်အပြင် ကျန်းချဲ့အား စိတ်ထဲ၌ နက်ရှိုင်းစွာ အမှတ်ရစေသော အခြားအရာတစ်ခုမှာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုမှုပင် ဖြစ်၏။

ယခင်က ကျောက်ရှန်းကျီနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖလှယ်ခဲ့စဉ်ကပင် တစ်ဖက်လူသည် ဤမျှ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုမှု မရှိခဲ့ပေ။ ယောင်ယွဲ့မှာမူ မူလဦးဆောင်သူနေရာကို မိမိကိုယ်တိုင်သာ ရယူလိုပုံရ၏။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲ၌ လုံးဝ သည်းခံနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျန်းချဲ့သည် အစစ်အမှန် အသာစီးရသူဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး ယောက်ျားတို့၏ မာနကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ရမည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

သေချာသည်မှာ ယခုအချိန်သည် အချိန်အခါမဟုတ်သေးပေ။

သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးမှသာ ကျန်းချဲ့သည် မိမိစိတ်ဆန္ဒအတိုင်း စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် လေပုပ်တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး ယွဲ့ပြည်နယ် တည်ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်း အများစုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်း နှစ်ခုသာ လိုတော့ပေသည်။

တစ်ခုမှာ နဂါးသွေးကြောဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ နယ်မြေမူလစွမ်းအင် ဖြစ်၏။

ထိုနှစ်ခုစလုံးမှာ ပိုင်ယွဲ့နယ်မြေ၌ ရှိနေပေသည်။

ထိုနေရာသည် သူ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းမီ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မြို့တော်၏ နန်းတော်ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ဖြစ်၏။

ကျီဝမ်ဟောင်သည် နဂါးဝတ်ရုံကို ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်၍ ခန့်ထည်စွာ ထိုင်နေပြီး ဆံပင်များကို သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားကာ လက်ထဲမှ စတုရင်နယ်ရုပ်တစ်ခုကို ချလိုက်ရာ ယခင်က ယုံကြည်မှုပြည့်ဝနေသည့် အချိန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေ၏။

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ တောင်းဆိုချက်များကို သဘောတူလိုက်ရပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအရာက သူ့အတွက်တော့ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခုဟု သတ်မှတ်၍ရပေသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းအတွက် ဘုန်းကြီးကျောင်းများ တည်ဆောက်ရန် အမိန့်တော်မှာ ပြည်နယ်ဆယ့်နှစ်ခုသို့ ပြန့်နှံ့စပြုနေပြီဖြစ်ရာ မကြာမီအချိန်အတွင်း ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီးကျောင်းများသည် ပြည်နယ်၊ ခရိုင်၊ မြို့နယ်တိုင်းတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့မည် ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့အား မြို့တော်သို့ အရေးပေါ် ပြန်လာရန် ဆင့်ခေါ်စာမှာလည်း လောကတစ်ခွင်သို့ ကြေညာလိုက်ပြီဖြစ်ရုံမက အနက်ရောင်ရုံးတော်၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ သတင်းပို့လိုက်ပြီး ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရေးမှာ ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်သော ကျီဝမ်ဟောင်အတွက် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်လူ၏ ပါရမီမှာ လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကြီးထွားလာနိုင်ခြေ အလွန်များပြားပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော သူမျိုးကို မိမိအတွက် အမြဲတမ်း အသုံးချရမည် ဖြစ်၏။

သို့မဟုတ်ပါက မသုံးဘဲ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကို ဖိတ်ခေါ်၍ ဖိနှိပ်ခိုင်းရပေမည်။

သူ၏ အမြင်အရ ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့အတွက် မကောင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းချဲ့သာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံယူပါက ကျန်းချဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် နန်းတွင်း၏ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးမည် ဖြစ်၏။

မည်သည့် တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်၍ တစ်ဖက်လူအား အမြန်ဆုံး ကြီးထွားလာစေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က ဆန္ဒမရှိခဲ့လျှင်မူ။

ထိုအရာက ကျန်းချဲ့တွင် ပုန်ကန်လိုစိတ် ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသို့ဆိုလျှင်။

နောက်မှ ပုန်ကန်သည်ထက် စောစော ပုန်ကန်သည်က ပိုကောင်းပေသည်။

အကြောင်းမှာ ယခုလက်ရှိ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အားနည်းနေသေးသဖြင့် သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ယနေ့နံနက် ညီလာခံတွင်လည်း သူသည် ဧကရာဇ်မင်း၏ အမည်နာမဖြင့် လောကတစ်ခွင်သို့ အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့၏။ တာအိုဂိုဏ်း၏ နိုင်ငံတော်ဘာသာ အဆင့်အတန်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ယောင်ယွဲ့၏ နိုင်ငံတော်ဆရာ ရာထူးကိုလည်း ပယ်ဖျက်လိုက်ကာ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော်တွင် ဗုဒ္ဓတရားတော်ကိုသာ တစ်ခုတည်းသော ဘာသာအဖြစ် ကိုးကွယ်စေခဲ့သည်။

ဤသတင်းသည် နန်းတွင်းတစ်ခွင်လုံး၌ ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

မကြာမီအချိန်အတွင်း ဤသတင်းသည် လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ သူ မြင်တွေ့လိုသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်၏။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းအတွက် ပေးဆပ်ရသော တန်ဖိုးအပြင် ယောင်ယွဲ့က သူ့အား လျစ်လျူရှုလွန်းခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။ သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖက်လူအား လက်စားချေလိုစိတ်၊ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်လူ နောင်တရပြီး သူ့အား တောင်းပန်တောင့်တလာစေလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူ့ထံ၌ မကောင်းသော အကြံအစည်များ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယောင်ယွဲ့သာ ပြန်လာပြီးသူနှင့်အတူ ပူးတွဲကျင့်ကြံရန် သဘောတူပါက သူမအား မိဖုရားခေါင်ကြီးအဖြစ် ဆက်လက်မြှောက်စားမည်ဖြစ်ပြီး မင်းနှစ်ပါး ပူးတွဲအုပ်ချုပ်ကာ တာအိုဂိုဏ်း၏ အင်အားကို အသုံးပြု၍ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကို ယှဉ်ပြိုင်မည်ဖြစ်၏။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ ပြန်မလာခဲ့ပါကမူ။

သူသည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အပြတ်အသတ် စွန့်စားတိုက်ခိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ သူ့ထံ၌ ယုံကြည်ချက် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အခြေခံကျသော အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော်သည် ကျီချန်တောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော်လည်း လွယ်ကူစွာ ပြိုလဲသွားမည် မဟုတ်ဘဲ နန်းတွင်းနှင့် ပြင်ပ၌ သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးနီးပါးနှင့် စစ်သည်အင်အား သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးပေသည်။

တစ်ဝက်ခန့်မှာ ထျန်းယွမ်မြို့၌ ရှိနေသော်လည်း ထိုအရာသည်လည်း နန်းတွင်း၏ အင်အားပင် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူ့ထံ၌ ဧကရာဇ်ဓားလည်း ရှိနေသေးသည်။

ထိုဧကရာဇ်ဓားမှာ တာ့လေ့ယင် ဘုန်းကြီးကျောင်း၌ ရှိနေသော်လည်း နန်းတွင်း၏ နံပါတ်တစ် ထာဝရနတ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး လောက၌ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ထာဝရဓားဖြစ်ရာ သာမန်လူများ ထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သူမှသာ ဧကရာဇ်ဓားကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ကျီချန်တောက်မှာ ကင်းလွတ်ခွင့်ရသူ ဖြစ်သော်လည်း လောကတွင် ဒုတိယမြောက် ကင်းလွတ်ခွင့်ရသူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

ဧကရာဇ်ဓားသာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပါက နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာကို အခြေခံအင်အားအဖြစ် အသုံးပြု၍ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားကြီးကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဧကရာဇ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာကို အသုံးပြုလိုက်ပါက လောက၌ သူ့အား မည်သူ တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ ကျီချန်တောက်သည် ပြင်ပနယ်မြေ၌ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရာ သူသည်လည်း ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အလောင်းပေါင်းများစွာ ပုံကျသွားစေမည့် မြင်ကွင်းကို မဖန်တီးနိုင်စရာ မရှိပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် နန်းတွင်းတစ်ခွင်မှာ တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးသဖြင့် သူ လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာ၍မရသေးပေ။

နန်းတွင်းက ဗုဒ္ဓဘာသာကိုသာ ကိုးကွယ်ရန် ကြေညာလိုက်သည့်အတွက် လတ်တလော အထိခိုက်ဆုံးသူများမှာ မင်းသားများပင် ဖြစ်ကြ၏။ မူလစတင်ချိန်က ပထမမင်းသား ကျီချန်ချန်းနှင့် ဒုတိယမင်းသား ကျီချန်ကျိတို့ ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်မင်းသားများမှာ အားနည်းနေကြ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျီချန်ရှင့်သည် ကျန်းချဲ့၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အင်အားကြီးထွားလာကာ သုံးပွင့်ဆိုင် အခြေအနေဖြစ်လာခဲ့၏။ သို့သော် နန်းတွင်းက ဗုဒ္ဓတရားတော်ကိုသာ ကိုးကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သဖြင့် ဒုတိယမင်းသား ကျီချန်ကျိသည် မင်းသားများထဲတွင် အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်ရရှိသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ခဏတာမျှ နန်းတွင်းတစ်ခွင် အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးလှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။

ဤသတင်းကို ကြားသိရပြီးနောက် ကျီချန်ရှင့်သည် ပျာပျာသလဲဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူ မိဖုရားခေါင်ကြီး ရွှယ်ပိုင်ကျိန်းထံသို့ သွားရောက်ကာ ကျန်းချဲ့အား ကူညီရန် ပြန်လည်ခေါ်ယူပေးပါရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။ သို့မဟုတ်ပါက အချိန်အနည်းငယ် ကြာသွားပါက သူ့အား ထောက်ခံထားသော အင်အားစုများမှာ အခြားဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

မိုးပေါ်မှ ဇောက်ထိုးပြုတ်ကျသွားသည့်အလား ဖြစ်သွားသော ဤသတင်းကြောင့် ကျီချန်ရှင့်မှာ ချက်ချင်းပင် လက်ခံရခက်ခဲသွားခဲ့၏။

"ဦးနှောက်မရှိလိုက်တာ..."

ကျီချန်ရှင့်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ရွှယ်ပိုင်ကျိန်း၏ လှပသော မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ငေါက်ငမ်းလိုက်၏။

"ဝူအန်း မြို့စားကြီးနဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက ရန်သူတွေလေ... အခု အရှင်မင်းကြီးက ဗုဒ္ဓတရားတော်ကိုပဲ ကိုးကွယ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားတာဆိုတော့... ဝူအန်း မြို့စားကြီး ပြန်လာတာက အသုံးမဝင်တဲ့အပြင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကိုပါ ခံရလိမ့်မယ်... အခုချိန်မှာ ဝူအန်း မြို့စားကြီးက မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာပဲ... အပြင်မှာ အရှိန်အဝါရှိနေမှသာ မင်းကို အမှန်တကယ် ကူညီပေးနိုင်မှာ..."

"ဒါ... ဒါက..."

ကျီချန်ရှင့်မှာ နေရာတွင်ပင် မင်တက်သွားပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

ရွှယ်ပိုင်ကျိန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ဖက်လူအား ပြန်သွားရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ မရောက်မချင်း မည်သူက ထီးနန်းကို ဆက်ခံနိုင်မည်နည်းဆိုသည်မှာ မသေချာသေးပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူမ အားကိုးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ကျန်းချဲ့ ပြန်မလာရန် ဆုတောင်းပေးရုံသာ ရှိတော့သည်။

ကျီချန်ရှင့် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရွှယ်ပိုင်ကျိန်းသည် နဖူးကို အသာပွတ်လိုက်၏။ တကယ်တမ်းတော့ မကြာသေးမီ ရက်ပိုင်းအတွင်း၌ ကျီချန်ရှင့်တစ်ဦးတည်း ဖိအားကြီးမားနေသည် မဟုတ်ဘဲ သူမသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သူမသည် နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ အိမ်တော်ထံမှ သတင်းတစ်ခုကို ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်မင်းက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားပြီး ယောင်ယွဲ့အား မိဖုရားခေါင်အဖြစ် တင်မြှောက်ချင်နေခဲ့၏။

မကြာသေးမီ အချိန်မှစ၍ သူမသည် ဤကိစ္စကို သိရှိထားသော်လည်း မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ ပြသခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ဧကရာဇ်မင်းက ဗုဒ္ဓဘာသာကိုသာ ကိုးကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် ပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်သင့်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ဤနေရာမှ သတင်းများကို ရွှယ်မိသားစုထံသို့ တိတ်တဆိတ် ပေးပို့လိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော သတင်းများကို ထျန်းယွမ်မြို့၌ ရောက်ရှိနေသည့် ရွှယ်မိသားစုမှ ဘိုးဘေးထံသို့ အသိပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ကျီဝမ်ဟောင်၏ မြို့တော်သို့ အရေးပေါ် ပြန်လာရန် ဆင့်ခေါ်စာမှာ ကျန်းချဲ့၏ လက်ထဲသို့ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာနေထိုင်ပြီး ကျူးချွဲဌာနခွဲမှ လူများကိုပင် မယုံကြည်၍ အဆက်အသွယ် မလုပ်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူကမူ သူ့ထံသို့ ဤသတင်းကို ပေးပို့ခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ကမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် ဧကရာဇ်မင်း၏ အမိန့်တော်ဝရမ်းကို မပြောနှင့်ဦး... ဧကရာဇ်မင်း ကျီဝမ်ဟောင် ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင် တစ်ဖက်လူအား ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သည့် ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်စေ သူ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည်ကို ယှဉ်နိုင်မည်လော။

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့သည် ဧကရာဇ်မင်းက ဗုဒ္ဓဘာသာကိုသာ ကိုးကွယ်ရန် ကြေညာခဲ့သည့် ကိစ္စကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့ပြီး ယောင်ယွဲ့ကြောင့် ကျီဝမ်ဟောင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့၏။ သို့သော် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကြောင့် ဖြစ်မည်မှာ အသေအချာပင်။

ယခုအခါ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကို ဖိနှိပ်သူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် ထိုသူများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်မှာ မဆန်းလှပေ။

သို့သော် ဤသို့ဆိုလျှင်ပင် ကျန်းချဲ့သည် ပန်းတိုင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲ၍မရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် အများဆုံး ရေလှိုင်းအနည်းငယ်မျှသာ ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မှသာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ ဖိအားကို တွန်းလှန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ပန်းတိုင်မှာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်၏။

ဤအတွက်ကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့သည် ချင်းပြည်နယ်နှင့် တုန်းပြည်နယ်တို့ကို ဖြတ်သန်းကာ ယွင်ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းကျီ ဆရာတပည့်နှစ်ဦးနှင့် ချီညီအစ်မနှစ်ဦးတို့ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ လင်းကျန့်တောင်၏ အပြင်ဘက်မှ အဝေးမှနေ၍ တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ရှုခဲ့ပြီးနောက်။

ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

အကြောင်းရင်းမှာကား။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ချီမိသားစုက အလွန် အားနည်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူသာ ချီမိသားစုထံ သွားရောက်ခဲ့ပါက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ဗောဓိသတ်များ ရောက်ရှိလာစေမည် ဖြစ်၏။

ချီမိသားစုအတွက်မူ ဤသည်မှာ ကောင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤအတွက်ကြောင့် ချီမိသားစုသည် အလွန် လိမ္မာပါးနပ်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။

ချီညီအစ်မနှစ်ဦး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက ချီမိသားစုသည် တောင်တော်ကို ပိတ်ဆို့ကာ ပြင်ပမှ ကောလာဟလများကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့လေသည်။

ကျန်းချဲ့ကမူ သူ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေချိန်တွင် ချီမိသားစုက ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းကို စိတ်ဆိုးခြင်း မရှိသည့်အပြင် ချီကျန်းနန်မှာ အလွန် လိမ္မာပါးနပ်သည်ဟု ထင်မြင်မိ၏။ အကယ်၍ ချီမိသားစုက ကျန်းချဲ့အား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကူညီခဲ့ပါက။

သူ့အား ပို၍ ဖိအားဖြစ်စေမည် ဖြစ်၏။

အစအဦးကတည်းက သူ့အား နောက်ကွယ်မှ ကူညီပေးခဲ့သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် ကျန်းချဲ့သည် ချီမိသားစုအပေါ် အလွန် ကျေးဇူးတင်မိပြီး မိမိ၏ အကြောင်းကြောင့် ထိုသူများ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခံရမည်ကို မလိုလားပေ။

ထို့ကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ချီညီအစ်မနှစ်ဦးအား အိမ်သို့ ပြန်ခိုင်းခဲ့ပြီး ကျောက်ရှန်းကျီ ဆရာတပည့်အား ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခိုင်းကာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကို ချက်ချင်း ထွက်ခွာစေခဲ့ပြီး ယောင်ယွဲ့ကိုပါ စွန့်ခွာသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျဆုံးသွားချိန်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၊ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ဝူနတ်ဘုရားကျောင်းတော်တို့သည် သူ့အား တိုက်ခိုက်လာနိုင်သဖြင့် ဤအချိန်သည် သူ့အတွက် အန္တရာယ်အရှိဆုံး အခိုက်အတန့်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားပေသည်။

သူသည် အစွမ်းကုန် စွန့်စားတိုက်ခိုက်ရုံသာ ရှိတော့၏။

ထွန်းလင်းတောက်ပသော အနာဂတ်တစ်ခုကို တိုက်ယူရပေမည်။

သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို စွန့်စားတိုက်ယူရပေမည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်၌ ဖြစ်၏။

ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းအရှေ့၌ ဖြစ်၏။

ရွှေရောင် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်သည် ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်၌ ရပ်တန့်နေပြီး လက်ထဲတွင် ပုတီးစေ့များကို စိတ်နေကာ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ဝမ်းသာခြင်း ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နေရာများကို ကြည့်ရှုနေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိပေ။

သေချာသည်မှာ။

ထိုအရာက အပြင်ပန်းမျှသာ ဖြစ်၏။

ဗောဓိသတ်များတွင် မေတ္တာကရုဏာစိတ် ရှိသကဲ့သို့ ဗာဂျရာ၏ ဒေါသလည်း ရှိပေသည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့အား အရေးမယူခဲ့ခြင်းမှာ အကူအညီမဲ့နေ၍ဖြစ်ပြီး ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက်ကို ကြောက်ရွံ့၍ လူကြီးက လူငယ်ကို အနိုင်မကျင့်ရဲခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခုအခါ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျီချန်တောက် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ပြုလုပ်ခဲ့သော သတ်ဖြတ်မှုများကိုလည်း စာရင်းရှင်းရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဤအတွက်ကြောင့် ဖြစ်၏။

ရန်ချန် ဗောဓိသတ်၏ အမိန့်တော်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် အမြန်ဆုံး နှုန်းထားဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ထိုအတောအတွင်း ယွင်ပြည်နယ် လင်းမိသားစုထံသို့ သွားရောက်ကာ ချီမိသားစုမှ ဘိုးဘေးအား တားဆီးပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။

သူသည်ကား ရွှေခေါင်းစွပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်၍ ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းအတွင်း၌ ရွှေခေါင်းစွပ်မှာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ကျီဝမ်ဟောင်၏ လက်ထဲရှိ အရာမှာ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ရွှေခေါင်းစွပ်မှာမူ ချုပ်နှောင်မှုစွမ်းအား အကောင်းဆုံး အရာဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့သာ ဤအရာကို တပ်ဆင်လိုက်ပါက။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုကိုသာ ခံယူရမည်ဖြစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့က ဤအရာကို မတပ်ဆင်လိုပါက သူသည် လက်စွမ်းပြ၍ တစ်ဖက်လူအား အဝီစိငရဲသို့ စေလွှတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ။

တိုက်ခိုက်မည့်သူမှာ သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားကို လူအများ မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ ထျန်းယွမ်မြို့ထံမှ သတင်းများ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းချဲ့သည် ကိုးလက်မ ယွမ်ဝိညာဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သဖြင့် လောက၌ ထိပ်တန်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော သူမျိုးသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိဟု ဆို၍မရပေ။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းသည်လည်း ပေါ့ဆမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရန်ချန် ဗောဓိသတ်နှင့် ရွှီမီလဲ့ ဗောဓိသတ်တို့မှာ တာ့လေ့ယင် ဘုန်းကြီးကျောင်း၌ စောင့်ကြပ်နေရပြီး ကျာလော့ ဗောဓိသတ်မှာ မြို့တော်၌ ဗုဒ္ဓဘာသာ တာအိုကျင့်စဉ် ကိစ္စများကို ကြီးကြပ်နေရသဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းအနေဖြင့် စစ်အင်အား အများအပြား ထုတ်နုတ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤမတိုင်မီက ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းသည် လမ်းကြောင်းအချို့မှတစ်ဆင့် ဤကိစ္စကို ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ဝူနတ်ဘုရားကျောင်းတော်တို့ထံ အသိပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့သည် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဓမ္မမင်းကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ အစီအစဉ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့သဖြင့် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် ဤအခွင့်ကောင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ မည်သည့်အချိန်တွင် လှုပ်ရှားလာမည်နည်းဆိုသည်ကိုမူ။

သူလည်း မသိရှိပေ။

သူ သိရှိသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့၏ သဲလွန်စများနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

စစ်မှန်သော ထာဝရဂိုဏ်းများအတွက်မူ လူအုပ်ကြီးအတွင်းမှ လူတစ်ဦး၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန်မှာ လွန်စွာ လွယ်ကူလှပေသည်။ ကျီချန်တောက်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို မရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည့် အခြေအနေတွင် ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့၏ တည်နေရာသည် မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံ၌ မီးအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း ထိုသူ၏ သဲလွန်စများမှာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင်များ အမြင်တွင် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ နောက်ယောင်ခံ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခု ပါရှိသဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ် နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိအောင် နောက်ယောင်ခံ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ကျန်းချဲ့အား မှီတော့မည့် အချိန်တွင်။

ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့၏။

တစ်စုံတစ်ခုသော တည်ရှိမှုက တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားသဖြင့် ကျန်းချဲ့သည် ယွဲ့ပြည်နယ် နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ရှိနေကြောင်းကိုသာ သူ အတည်ပြုနိုင်တော့ပြီး အတိအကျ မည်သည့်နေရာ၌ ရှိနေသည်ကိုမူ သူ မသိတော့ပေ။

ဤအတွက်ကြောင့် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်သည် ယွဲ့ပြည်နယ်မြို့သို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်ရှိ ပြည့်တန်ဆာရုံတစ်ခုအတွင်း၌ ဖြစ်၏။

ထာဝရနတ်ဘုရားကဲ့သို့ အသွင်အပြင်ရှိသော အဘိုးအို တာအိုဆရာတစ်ဦးသည် မျက်လုံးများကို မှေးထားပြီး ရင်ခွင်ထဲတွင် မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်ကာ ပြုံးရယ်နေပြီး ဘေးနားတွင်လည်း မိန်းကလေးအချို့က သူ့အား ခြေဆုပ်လက်နယ် ပြုလုပ်ပေးနေကြ၏။

တာအိုဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ တူညီခြင်း မရှိပေ။

"ရောက်လည်း ရောက်လာပြီပဲ... ဘာလို့ ပုန်းနေရသေးတာလဲ..."

ရုတ်တရက် ဖုန်းဝူကျိသည် မုန့်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အသံဩဩ အကြောက်မက်ဖွယ် အသံတစ်သံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ ရွှမ်ထျန်း ဝူကျိ နန်းတော်ရဲ့ အထွတ်အမြတ် အကြီးအကဲ... တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးက... လူ့လောကရဲ့ ပြည့်တန်ဆာရုံမှာ လာရောက်ပျော်ပါးနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဖုန်း အဘိုးအို... မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို အံ့ဩသွားအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ..."

ထိုအသံမှာ ယောက်ျားလည်း မဟုတ်၊ မိန်းမလည်း မဟုတ်၊ လူလည်း မဟုတ်၊ သရဲလည်း မဟုတ်ဘဲ လူအများအပြား အတူတကွ ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

ဖုန်းဝူကျိကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အလွန် ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းလို ယောက်ျားမဟုတ် မိန်းမမဟုတ်တဲ့ကောင်က ဘာမဟာတာအိုကို နားလည်မှာလဲ... အဘိုးကြီးက တာအိုကျင့်စဉ်ကို လေ့လာဆင်ခြင်နေတာ..."

"တာအိုကျင့်စဉ် ဟုတ်လား..."

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အေးစက်သော လှောင်ရယ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ခြေနှိပ်တာလည်း တာအိုပဲ... လက်နှိပ်တာလည်း နည်းလမ်းပဲ... တာအိုကျင့်စဉ်နဲ့ သဘာဝတရားဆိုတာ မိမိစိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ပြုလုပ်တာကို ခေါ်တာ... အဘိုးကြီးက မင်းလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူလည်း မဟုတ် သရဲလည်း မဟုတ်တဲ့ ရုပ်ပေါက်အောင် မကျင့်ဘူး…”