အခန်း ၅၄၀

အခန်း (၅၄၀) ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်၍ သိုင်းသူတော်စင်အား တိုက်ခိုက်ခြင်း

တူရှန်းဟိုင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ စကားအပေါ် မည်သည့် ထင်မြင်ချက်မျှ မပေးချေ။ ကျန်းချဲ့၏ အဆင့်အတန်းမမီသော သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ဤအရာက မည်သို့ အရေးပါမည်နည်းဟုသာ တွေးတောနေလေသည်။

ကျန်းချဲ့သာ သွေးသစ္စာ ကျိန်ဆိုရန် ဆန္ဒရှိပါက သူသည်လည်း ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းထံ ခိုလှုံရန် ဆန္ဒရှိမရှိ အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ အကြည့်တို့က ကျန်းချဲ့ထံသို့ ရွှေ့လျားသွား၏။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ပေးအပ်သော စည်းကမ်းချက်များမှာ သေချာပေါက် ပိုမို ဖြေလျှော့ပေးထားပေသည်။ သွေးသစ္စာ ကျိန်ဆိုလိုက်ရုံဖြင့် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်အား သတ်ဖြတ်ရန် ကူညီပေးမည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့တွင် နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပါက...

ယနေ့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုမှာ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ရွေးချယ်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ။

သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ထပ်မံ အားကိုးလိုခြင်း မရှိတော့ပေ။

နန်းတွင်းကို အားကိုး၍ မရသကဲ့သို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကိုလည်း အားကိုး၍ မရချေ။ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် အားကိုး၍ မရနိုင်ပေ။

တစ်ဦးတည်းသော အားကိုးရာဖြစ်သည့် ကျီချန်တောက်မှာလည်း ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူ အားကိုးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ ဖြစ်တော့သည်။

ယခုအခါ သူသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်ဝက်သာ လိုတော့ပြီး မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အလဟဿ အဆုံးရှုံးခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင်။

တူရှန်းဟိုင်၏ စကားများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့သည် အနည်းငယ်မျှပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

"တမန်တော်တူက ငါ့ကို မယုံကြည်သေးဘူး ထင်တယ်... ဒီလိုဆိုမှတော့လည်း ထားလိုက်ပါတော့..."

ကျန်းချဲ့သည် ကျားခေါင်း ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံကို ကိုင်ဆောင်ကာ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လိုက်၏။ စကားပိုမဆိုသော်လည်း ဤလုပ်ရပ်က အကောင်းဆုံးသော သဘောထားကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းက တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ချင်နေသေးတာလား..."

တူရှန်းဟိုင်က အပြုံးတစ်ခုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

သူက ကျန်းချဲ့အား အထင်သေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သိုင်းသူတော်စင်နှင့် စစ်မှန်သောသခင်ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို လောကတစ်ခုလုံး သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ကျန်းချဲ့သည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင် နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက သေလမ်းရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ယောက်ျားကောင်းဆိုတာ လောကမှာ လူဖြစ်လာရင် သူရဲကောင်း မဖြစ်ရင်တောင် တမလွန်မှာ မိစ္ဆာသူရဲကောင်း ဖြစ်ရမယ်... ဒီနေ့ ငါ ကျန်းချဲ့က သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရမှတော့ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး... တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်... သိုင်းသူတော်စင်ဆိုတာ စော်ကားလို့ မရဘူးလို့ အားလုံးက ပြောကြတယ်... ဒီနေ့ ငါ ကျန်းချဲ့က အဲဒီကွာဟချက်က တကယ်ပဲ ဘယ်လောက် ကြီးမားသလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ချင်နေပြီ..."

"ကောင်းတဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိပဲ..."

တူရှန်းဟိုင်၏ အကြည့်တို့ စူးရှသွား၏။

သူသည် မူလကတည်းက ပွင့်လင်းရိုးသားသူ ဖြစ်ပြီး နန်းတွင်းက ပြည်သူများကို ဖိနှိပ်သည်ကို မကြည့်ရက်သောကြောင့် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပုန်ကန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ ပြသလိုက်သော မာန်မာနကို သူ အလွန်အမင်း နှစ်သက်သဘောကျသွားလေသည်။

မည်သည့် အထင်သေးမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များကို ဘေးနားရှိ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်၏။

"ခေါင်းတုံး... ဝူအန်း မြို့စားကြီးက သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ချင်နေမှတော့ မင်းပဲ လက်စွမ်းပြလိုက်ပါတော့... ဒီတမန်တော်လည်း ဝူအန်း မြို့စားကြီး ဒီလောက် လေလုံးကြီးနေတာ ဘယ်ကလာတဲ့ အားကိုးကြောင့်လဲ ဆိုတာကို တကယ်ကြီး ကြည့်ချင်နေပြီ..."

သူသည် အများအင်အားဖြင့် တစ်ယောက်တည်းကို အနိုင်ကျင့်လိုစိတ် မရှိပေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ကျန်းချဲ့ထက် များစွာ သာလွန်နေသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဖြစ်၏။ သေချာသည်မှာ ဤသည်က သူ သနားညှာတာနေ၍ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းသူတော်စင်နှင့် သိုင်းသူတော်စင် မဟုတ်သူကြားရှိ ကွာဟချက်ကို နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ ကျန်းချဲ့သည် အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်အား သေချာပေါက် အနိုင်ရမည် မဟုတ်ချေ။

သူနှင့် ပတ်သက်၍မူ။

တောင်ပေါ်မှနေ၍ ကျားနှစ်ကောင် ကိုက်နေသည်ကို ကြည့်နေခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်အား အမှန်တကယ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပါက သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်၏။

လေးစားမှုမှာ လေးစားမှု သီးသန့်ဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ သေခန်းရှင်ခန်း ရန်သူများ ဖြစ်ကြလေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်အရ လာရောက်ခြင်းဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာ လက်ချည်းသက်သက် ပြန်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အသက်ရှင်လျက် မရလျှင် သေဆုံးနေသော ကျန်းချဲ့ကို ယူဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

"အမိတာဘာ... ဒါယိကာကျန်း... ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်..."

တူရှန်းဟိုင်က ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်လိုကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်လေသည်။

ယခုအခါ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ လာရောက်သူမှာ သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိ၏။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့နှင့် တူရှန်းဟိုင်တို့သာ ပူးပေါင်းသွားပါက ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ တကယ်ပင် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းချဲ့က အသေခံ၍ အရှုံးမပေးခြင်းပင်။

ဤအရာက ကျန်းချဲ့အတွက် မကောင်းမဆိုး သတင်းတစ်ခုဟု ဆို၍ရပေသည်။

အကြောင်းမှာ တူရှန်းဟိုင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ကျန်းချဲ့၌ သူ့အား တားဆီးထားနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ သူ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ လာရာလမ်းတွင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဓားစံအိမ်ထံသို့ စာတစ်စောင် ပေးပို့ထားခဲ့၏။

ထိုအရာမှာ ယခင်က ထျန်းယွမ်မြို့တွင် ရှိနေစဉ် ထျန်းကျန့်တောင် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထိုအမှတ်အသားကို အသုံးပြု၍ ဓားစံအိမ်၏ အထွတ်အမြတ် အကြီးအကဲအား တစ်ကြိမ်မျှ ဝင်ရောက်ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချဲ့သည် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို သိသိကြီးနှင့် ပြင်ဆင်မှု မပြုလုပ်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ ပေါ်ထွက်မလာသေးခြင်းသာ ဖြစ်၏။

သူ ကာကွယ်ပြင်ဆင်ထားသည်မှာ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်နှင့် တူရှန်းဟိုင်တို့အတွက် မဟုတ်ဘဲ ဝူနတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ လာမည့် ဖိအားအတွက် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့သည် ပိုင်ယွဲ့နယ်မြေရှိ နိုင်ငံများကို လှည်းကျင်းကာ နဂါးသွေးကြောများကို စုဆောင်းနေသည့် သတင်းမှာ ဝူနတ်ဘုရားကျောင်းတော်ထံသို့ မရောက်ရှိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ နတ်စွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် အချိန်များများ ယူစရာမလိုဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာမှာ ဝူနတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ နယ်မြေဖြစ်ရာ ၎င်းကသာလျှင် ကျန်းချဲ့အတွက် အစိုးရိမ်ရဆုံးသော အန္တရာယ်ဖြစ်၏။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ ဝူနတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ လူများ ပေါ်ထွက်မလာသေးခြင်းပင်။

ထိုအရာက ကျန်းချဲ့အား အနည်းငယ် မှန်းဆရခက်စေခဲ့လေသည်။

သို့သော် တွေးတောနေသော်လည်း ကျန်းချဲ့သည် မိမိ၏ မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့၏။

"ဥုံ..."

နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ စကားသံ အဆုံးတွင် ဗုဒ္ဓတရားသံတစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ယူဇနာပေါင်း သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာအတွင်း၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်း အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ကိုးလွှာသော ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာတော့သည်။

သိုင်းသူတော်စင် နယ်မြေပင် ဖြစ်သည်။

လက်စွမ်းပြသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်သည် နယ်မြေကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ဤအရာက သိုင်းသူတော်စင်များက မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများကို အထက်စီးမှ အထင်သေးနိုင်သည့် အစစ်အမှန် နည်းလမ်းဖြစ်၏။

နယ်မြေ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အပိတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို လုံးဝ အသုံးပြု၍ မရတော့သဖြင့် စွမ်းအားများမှာ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားတော့သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးက ကျန်းချဲ့အား မည်သို့မျှ မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။

သူသည် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ချင်သော စိတ်ဆန္ဒ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ခြင်းမှာ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း အစပျိုးနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အစပျိုးအဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ထင်ရှားသော သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်နှင့် လူ့ပြည်မှ နတ်အဆင့် စွမ်းအားရှင်များ၏ နယ်မြေနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ကြွားဝါ၍ မပြောဝံ့သော်လည်း ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းသူတော်စင်၏ နယ်မြေကိုမူ ကျန်းချဲ့ တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

နဂါးနိုင်ကိုယ်တော် လက်စွမ်းပြလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချဲ့၏ ဆယ်လက်မ ယွမ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ နတ်အလင်းတန်းများ ရုတ်ချည်း တောက်ပလာပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှေရောင် နယ်မြေကို လွှမ်းမိုးသွား၏။

တစ်ခဏအတွင်း ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပတ်လည် ပေတစ်ရာအတွင်း၌ လေဟာနယ် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက နယ်မြေလား..."

တူရှန်းဟိုင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေ၏။

ကျန်းချဲ့သည် ပြင်ပစစ်မြေပြင်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး သိုင်းသူတော်စင်အောက်တွင် နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရကြောင်း သူ သိရှိထားသော်လည်း ကျီချန်တောက်ကြောင့် လူအများစု၏ အာရုံစိုက်မှုက ထိုအချိန်က ကျန်းချဲ့အပေါ်တွင် မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် အစပျိုးနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းလည်း မသိရှိခဲ့ကြချေ။

သေချာသည်မှာ အဓိကအချက်မှာ သူတို့သည် ဤလမ်းကြောင်းဘက်သို့ တွေးတောခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အကြောင်းမှာ နယ်မြေဆိုသည်မှာ သိုင်းသူတော်စင်များသာ သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အရာဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ကဲ့သို့ သာမန် ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် နယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက်တွင် တူရှန်းဟိုင်သည် ကျန်းချဲ့က သိုင်းသူတော်စင်နှင့် တိုက်ခိုက်ဝံ့သော ယုံကြည်မှု ဘယ်ကလာသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သော နတ်စွမ်းရည်မှာ တကယ်ပင် သာမန် မဟုတ်ပေ။

တူရှန်းဟိုင်သည် ဤအရာအတွက် အလွန် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်က ကျန်းချဲ့အား အဘယ်ကြောင့် ခိုလှုံစေချင်သနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားခဲ့၏။

မဟာသိုင်းသခင်ကြီး အဆင့်မှာပင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည် ဆိုသည်ကို မှန်းဆရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်သည်လည်း အလွန် အံ့ဩသွားသော်လည်း ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းသည် ကျန်းချဲ့၏ သတင်းများကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး ကျန်းချဲ့တွင် အစပျိုးနယ်မြေ ရှိနေကြောင်းကို နားလည်ထား၏။ သို့သော် ယခင်က သူသည် ထိုအရာကို မျက်လုံးထဲ မထည့်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစမှအဆုံးတိုင် ကျန်းချဲ့သည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတိုက်ခိုက်ဖူးခဲ့ချေ။

ကျန်းချဲ့၏ နတ်စွမ်းရည်သည် စစ်မှန်သော သိုင်းသူတော်စင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူက တားဆီးနိုင်ရုံသာမက မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် နေရာလွတ် အချို့ကိုပင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဤအချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ဆိုရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော်။

ဤအရာများ တစ်ခုတည်းဖြင့် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်အား ကြောက်ရွံ့သွားစေရန် မလုံလောက်သေးပေ။

ကျန်းချဲ့က အစပျိုးနယ်မြေကို အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် သူသည်လည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ လက်အုပ်ချီလိုက်ကာ ယန်ဝိညာဉ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေ၏ ဖိအားက ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်။

ဗုဒ္ဓတရားသံများ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“ဥုံ... မ... ဏိ... ပဒ်... မေ... ဟုံ…”

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ စာလုံးခြောက်လုံး မန္တန်နတ်စွမ်းရည်က ဆက်တိုက် တုန်ခါသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် အထက်မှ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးရာများ တဝုန်းဝုန်း ကျဆင်းလာကာ ကျန်းချဲ့ထံသို့ ဖိနှိပ်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်သည် လုံးဝ အလျှော့ပေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

တိုက်ရိုက်ပင် အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဝုန်း..."

"ဝုန်း..."

"ဝုန်း..."

ဗုဒ္ဓလက်ဝါးရာများ တုန်ခါသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချဲ့သည်လည်း တုံ့ဆိုင်းမှု အလျဉ်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ သွေးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အပ်စိုက်သွေးကြောများအားလုံး ပွင့်ဟသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရွှေရောင် အစစ်အမှန် နဂါးများ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ကျဆင်းလာသော ဗုဒ္ဓလက်ဝါးရာများနှင့် ဝင်တိုက်မိကြလေသည်။

“ဘုန်း…”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကျယ် တုန်ခါသွားတော့သည်။

ပြင်းထန်သော အသံကြီးများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ယခုအချိန်၌ ကျန်းချဲ့သည် လုံးဝ အောက်ကျနောက်ကျ ဖြစ်မနေခဲ့ချေ။

"ဟား..."

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖြစ်၏။

ကျယ်လောင်သော ဟစ်ကြွေးသံနှင့်အတူ ကျန်းချဲ့သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေ၏ ချုပ်နှောင်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ လက်ထဲရှိ ကျားခေါင်း ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံမှ နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာစေ၏။ မှော်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ အရှေ့ဘက်ရှိ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်ထံသို့ အစွမ်းကုန် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း…”

ကျန်းချဲ့၏ ဤတိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ကြီးမားလှပြီး တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်နှင့် မင်ယွဲ့နန်းတော်၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားကာ ပေရာချီ ကျယ်ဝန်းသော မြေပြင်ကြီး ချက်ချင်း ပြိုကျသွားရာ ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သို့သော်။

ကျန်းချဲ့၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ အင်္ကျီစကိုပင် မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ နယ်မြေအတွင်း၌ သိုင်းသူတော်စင်များက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့သည် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ နယ်မြေမှ ဖိအားကို ဖယ်ရှားနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ နယ်မြေကို လုံးဝ အသုံးမဝင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သိုင်းသူတော်စင် နယ်မြေ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က သူနှင့် ရွှေကျီးကန်း သန့်ရှင်းသောသားတော် လုဝူယာတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က နှစ်ဦးစလုံးတွင် သိုင်းသူတော်စင် အစပျိုးနယ်မြေ ရှိခဲ့ပြီး အနိုင်အရှုံး ခွဲခြား၍မရဘဲ နယ်မြေနှစ်ခု ထပ်နေမှုအောက်တွင် လုံးဝနီးပါး အသုံးမဝင်ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သို့သော် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ နယ်မြေကမူ ကျန်းချဲ့နှင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ချေဖျက်၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်လူ၏ နယ်မြေမှာ သူ၏ ထက် များစွာ သာလွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ။

ကျန်းချဲ့သည် ဤအရာအတွက် စိတ်ပျက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် မူလကတည်းက စမ်းသပ်နေခြင်းသာဖြစ်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် တစ်ဖက်လူအား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည်ဟု တကယ်ကြီး မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် ဖြစ်၏။

ဟင်းလင်းပြင်အထက်၌ ဖြစ်လေသည်။

လှပခမ်းနားသော သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အကြည့်များက ကျန်းချဲ့ထံသို့ ကျရောက်သွားကာ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လွင်နေ၏။ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က သူ၏ နယ်မြေမှ ဖိနှိပ်မှုကို ချေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်။

သူသည် တစ်ဖက်လူအား မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက် မသတ်မှတ်တော့ပေ။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားရှင်မှာ သူ အလေးထားရန် ထိုက်တန်ပေသည်။

သို့သော် ဤမျှသာ ဖြစ်၏။

"ဒုက္ခပင်လယ်က အဆုံးအစမရှိဘူး... နောက်လှည့်ကြည့်ရင် ကမ်းခြေကို တွေ့ရမယ်... ဗုဒ္ဓတရားသံက ကြီးမြတ်ကျယ်ပြန့်ပြီး ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်ဘူး..."

ခန့်ညား၍ အေးစက်လှသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နယ်မြေ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ရွှေရောင် အစစ်အမှန် နဂါးများ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် နတ်နဂါးများ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စုစည်းသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေတစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားသော ရွှေရောင် နတ်နဂါးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူ၏ ဘွဲ့အမည်မှာ နဂါးနိုင် ဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ဓမ္မရုပ်တုက နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူ ကျင့်ကြံထားသော နဂါးရှစ်ကောင် ကောင်းကင် ဗုဒ္ဓကျမ်းစာမှာလည်း တာ့လေ့ယင် ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ ထိပ်တန်း သိုင်းကျင့်စဉ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ပေတစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားသော အစစ်အမှန် နဂါးကြီးက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ရစ်ခွေနေပြီး အထက်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အောက်ဘက်ရှိ ကျန်းချဲ့အား ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေကာ ကိုယ်ပတ်လည်မှ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့နေပြီး အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

တူရှန်းဟိုင်သည် မိုင်ဆယ်ကျော်အကွာသို့ စောစီးစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး လက်နောက်ပစ်ကာ ဤတိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေရင်း စိတ်ဝင်စားမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူသည် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိမရှိကို တကယ်ပင် ကြည့်ရှုချင်နေမိသည်။

အကယ်၍ တားဆီးနိုင်မည်ဆိုပါက သူ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေတော့မည် မဟုတ်ဘဲ အခွင့်ကောင်းယူ၍ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ကျန်းချဲ့အား ဖိနှိပ်ပစ်မည် ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းချဲ့တွင် ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်း ရှိနေမည်ဆိုလျှင် အလွန် အရှက်ကွဲရပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို သူ ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ယုံကြည်မှု အချို့တော့ ရှိနေသေးသည်။

နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ ဓမ္မရုပ်တု ထွက်ပေါ်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျန်းချဲ့က ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါများက အဆင့်ဆင့် မြင့်တက်လာပြီး အသက်ရှူအကြိမ်အနည်းငယ် အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထိုးဖောက်နိုင်သော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် မတ်မတ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အရပ်ပေ သုံးထောင်ကျော် မြင့်မားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အနက်ရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

နတ်အမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလိုအလျောက် ခန့်ညားမှုများ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

ဦးချိုနှစ်ချောင်းက ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေပြီး သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ ချောက်နက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးနှင့် တူနေကာ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း မူလစွမ်းအင်များကို တုန်ခါသွားစေ၏။ ထို့နောက် ကျန်းချဲ့သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်တုနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

ဓမ္မရုပ်တုနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မရုပ်တုပင် ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြင်းထန်လှသော မှော်စွမ်းအားများ၏ တွန်းအားပေးမှုအောက်တွင် မူလကတည်းက အလွန် ကြီးမားလှသော ဧရာမ နတ်ဆိုးကြီးမှာ ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြီး ပေခြောက်ထောင်ကျော် အထိ ရောက်ရှိသွားမှသာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ပျံ့နှံ့နေပြီး သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ပေခြောက်ထောင်ကျော်ဆိုသည်မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပြီး မီတာ တစ်ထောင်ရှစ်ရာကျော်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားနှင့် ညီမျှလေရာ ယခုအချိန်တွင် အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်သောအခါ အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေရသည့်အလား မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ အလွန် သေးငယ်သွားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသော ဓမ္မရုပ်တုမှာ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ ပေတစ်သောင်းရှည်လျားသော ဓမ္မရုပ်တုကို ယှဉ်နိုင်ရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ကျန်းချဲ့သည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ ဖြစ်၏။ ကျီချန်တောက် သွန်းလုပ်ပေးထားသော သိုင်းသူတော်စင် လက်နက်ဖြစ်သည့် ကျားခေါင်း ဟွမ်ကူးနတ်လှံတံထက်မှ။

ကျားဟိန်းသံများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ထိုအရာကလည်း ဆက်လက် မြင့်တက် ကြီးမားလာပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပေရာချီ ရှည်လျားသော အရွယ်အစားသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ယခုအခါ သူ၏ နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်တုက လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားရာ လုံးဝ အချိုးမကျခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။

"သတ်..."

အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ကျန်းချဲ့က မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချုပ်နှောင်မှုများ အားလုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး နတ်လှံတံကို ကိုင်ဆောင်ကာ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ ဓမ္မရုပ်တုထက်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း။

ပေါက်ကွဲသံကြီးများ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးခြိမ်းသံများက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မူလက ကြည်လင်နေသော မိုးကောင်းကင်မှာလည်း တိမ်မည်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မင်ယွဲ့နိုင်ငံ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ကမ္ဘာပျက်မည့် မြင်ကွင်းကဲ့သို့ ထင်ဟပ်နေစေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့နှင့် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်တို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် မင်ယွဲ့နိုင်ငံ မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ယံမှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များမှာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော်။

ဤကိစ္စများမှာ လောလောဆယ် ကျန်းချဲ့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်တုနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားပြီဖြစ်ပြီး မိမိ၏ မှော်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်လူထံသို့ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေလေရာ တစ်ခဏအတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပါ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

အလွန် မြင့်မားလှသော ပုံရိပ်ကြီးနှစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေပြီး တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို အကြီးအကျယ် တုန်ခါသွားစေ၏။ သို့သော် ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားမှာ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်ကို မယှဉ်နိုင်သည်ကတော့ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့သည် သိုင်းသူတော်စင် လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျှင်ပင်၊ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်က လက်စွမ်းမပြသေးလျှင်ပင် ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့သည် အလွန် ပြင်းထန်သော ဖိအားကြီးတစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ သူ စစ်မှန်သော သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သိုင်းသူတော်စင်များထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကိုလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားကသာ နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်အောက် များစွာ နိမ့်ကျနေမည်ဆိုပါက ဤဖိအားများက ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ဖြိုခွဲပစ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့မှာ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ စွမ်းအား အပြည့်နီးပါး ထုတ်သုံးထားသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဖြစ်၏။

ကျန်းချဲ့သည် တကယ်တမ်းတွင် တစ်ဖက်လူနှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလေရာ ဤသို့ဆိုလျှင် နဂါးနိုင်ကိုယ်တော်၏ ဖိအားက ကျန်းချဲ့အတွက် အဆုံးမဲ့သော တွန်းအားကို ပေးစွမ်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်။

သူ၏ ရင်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိနေတော့သည်။

'သိုင်းသူတော်စင်ကို သတ်မည်... သိုင်းသူတော်စင်ကို သတ်မည်…’