အခန်း ၁၈၂

🍅 Chapter 182

“ယူထားလိုက်၊ သေချာသိမ်းထားလိုက်၊ အမေ့ဆီမှာ အများကြီးကျန်သေးတယ်”

ဝူယွီလန် မည်သည့်ငြင်းခုံမှုမျိုးကိုမျှ လက်မခံဘဲ ချွေးမသုံးဦး၏လက်ထဲသို့ ငွေများကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးထည့်ပေးလိုက်၏။

သို့သော် စုန့်ကျစ်ရှု၏ အလှည့်သို့ ရောက်ချိန်တွင်မူ ဝူယွီလန် လှုပ်ရှားမှုက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ယခင်အချိန်များက စုန့်ကျစ်ရှုတွင် ငွေရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုမကောင်းသော သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ အပြင်ထွက်ကာ အပျော်အပါးလိုက်စားတတ်သည့် အကျင့်ဆိုးများကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး သူမ လှမ်းပေးလိုက်သောလက်ကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏။

စုန့်ကျစ်ရှုမှာမူ အတိုင်းမသိ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။

သူ့တစ်သက်တွင် ဤမျှများပြားသော ငွေကြေးများကို တစ်ခါမျှ ကိုင်တွယ်ခွင့် မရခဲ့ဖူးချေ။

မိခင်ဖြစ်သူက ငွေများ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေငေးမောသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာသည်။

“အမေ၊ သားကို မပေးတော့ဘူးလားဟင်”

ဝူယွီလန် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သေချာပေါက် ပေးမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့…..”

သူမ ငွေစက္ကူ ဆယ်ရွက်ကို သေချာရေတွက်လိုက်ပြီး စုန့်ကျစ်ရှု၏မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် တစ်ရွက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

“ဒီမှာ၊ နင်က အိမ်ထောင်လည်း မကျသေးဘူး၊ နောက်ပိုင်းကျရင် အမေက နင့်အတွက် မိန်းမတစ်ယောက်ရှာပေးရဦးမှာ၊ နင် ဒီငွေတွေအကုန်လုံးကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်မှာ စိုးလို့ အမေက ဒီငွေချောင်းကိုးဆယ်ကို ခဏသိမ်းထားပေးမယ်”

စုန့်ကျစ်ရှုကrl မိခင်ဖြစ်သူ၏လက်ထဲရှိ ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကြီးကို တစ်လှည့်၊ သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်လာသော အထီးကျန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက်တည်းကို တစ်လှည့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

“ကျစ်ရှု၊ အမေက နင့်အကျိုးအတွက် လုပ်ပေးနေတာပါ၊ စဉ်းစားကြည့်လေ၊ နင် အိမ်ထောင်ကျတဲ့အခါကျရင် မင်္ဂလာကြေးနဲ့ တခြားကိစ္စတွေအတွက် ငွေဘယ်လောက်တောင် သုံးရမလဲဆိုတာကိုပေါ့”

“အမေကသာ နင့်အတွက် မစုဆောင်းပေးထားဘူးဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ နင် မိန်းမရနိုင်ပါ့မလား”

“နင်က ဒီနှစ်ဆို အသက်ဆယ့်ကိုးနှစ်ထဲ ရောက်နေပြီ၊ အိမ်ထောင်ပြုဖို့အကြောင်း ပြောရမယ့်အရွယ်ရောက်နေပြီလေ၊ အမေ နင့်အတွက် နည်းနည်းပိုပြီး စုဆောင်းပေးပါရစေ၊ အချိန်ကျလာရင် လှပပြီး အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်တဲ့ ဇနီးကောင်းတစ်ယောက်ကို ရှာပေးမယ်”

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုန့်ကျစ်ရှု၏ရင်တွင်း၌ ကြည်နူးဝမ်းသာသွားပြီး ငွေဆယ်ချောင်းကို နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ယူဆောင်လိုက်လေ၏။

“အမေ၊ အမေက အမြဲတမ်း ဉာဏ်အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အမေ သားအတွက် နောက်ထပ်ပင်ပန်းရဦးမယ်”

ဝူယွီလန် မေတ္တာကြီးမားသော မိခင်တစ်ဦးအလား စုန့်ကျစ်ရှု၏ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်၏။

“အရူးလေး၊ ငါက နင့်အမေလေ၊ ဒါတွေအားလုံးက ငါ လုပ်ပေးသင့်တဲ့ ကိစ္စတွေချည်းပါပဲ”

“အမေက အသက်ကြီးနေပြီဆိုပေမယ့် ဘယ်လောက်ပဲ ပင်ပန်းဆင်းရဲနေပါစေ နင့်အတွက် လှပတဲ့ဇနီးလေးတစ်ယောက် ရဖို့အတွက်တော့ ငွေကို မဖြစ်မနေစုဆောင်းပေးရမှာပဲ၊ နင် အိမ်ထောင်ရက်သားကျပြီး ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးတစ်ခု တည်ထောင်နိုင်တာကိုမြင်ရမှပဲ အမေ့စိတ်ထဲမှာ အေးချမ်းနိုင်မှာ”

“အမေ၊ အမေက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းတာပဲ”

စုန့်ကျစ်ရှုမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကြည်နူးသွားရလေ၏။

ဝူယွီလန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငွေစက္ကူများကို သူမ ရင်ခွင်ထဲသို့ လုံခြုံစွာထိုးထည့်လိုက်၏။

မျက်နှာပေါ်ရှိ နွေးထွေးကြင်နာသော အမူအရာများမှာလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

‘ဟက်၊ ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို လှည့်စားရလွယ်လွန်းတာပဲ'

“စစ်သူကြီး၊ အဲဒီလူဆီကနေ စာနှစ်စောင်နဲ့ ပါဆယ်ထုပ်တစ်ခု ရောက်လာပါတယ်”

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စုန့်ကျစ်ခန်း လက်ထဲရှိ စာရေးစုတ်တံကို အမြန်ချထားလိုက်၏။

“ဒီကို မြန်မြန်ယူလာခဲ့စမ်း”

လက်အောက်ငယ်သားက စာများကို စုန့်ကျစ်ခန်း၏လက်ထဲသို့ အပ်နှင်းလိုက်ပြီး ပါဆယ်ထုပ်ကိုမူ ဘေးဘက်ရှိ စာရေးစားပွဲပေါ်တွင် သေသပ်စွာ တင်ထားလိုက်သည်။

စာနှစ်စောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုန့်ကျစ်ခန်းက တစ်ချက်မျှသာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့အကြည့်များက သိမ်မွေ့လှပသော လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားသည့် စာအိတ်လေးပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွား၏။

“ကျစ်ခန်း၊ ချစ်ခင်ပွန်း၊ ဒီစာလုံးလေးတွေကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာ ရှင့်ရဲ့မျက်မှောင်ကြုတ်နေမှုတွေ ပြေပျောက်သွားပါစေ”

“မနေ့က ရှင့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ကိုယ်တိုင်လာပြီး သတင်းကောင်း ပြောပြသွားတယ်

ရှင့်ရဲ့ စစ်ပွဲစွမ်းဆောင်ရည်တွေကြောင့် စစ်သူကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကိုကြားတော့ ကျွန်မလေ အရမ်းလည်း ဝမ်းသာရသလို အံ့ဩလွန်းလို့ ထိတ်လန့်သွားမိတယ်

ဝမ်းသာမျက်ရည်တွေက ကလေးလေးရဲ့ အနှီးထုပ်ပေါ်ကိုတောင် ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်

အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်မတို့ရဲ့ သမီးငယ်လေးက လက်ချောင်းလေးတွေကို စုပ်ရင်း ခြေထောက်လေးတွေကို ကန်ကျောက်နေတာများ သူ့အဖေအတွက် ဝမ်းသာနေတဲ့ ပုံစံလေးအတိုင်းပဲ

ဒါပေမဲ့ ဝမ်းသာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ရှင်က ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်မှာ စွန့်စွန့်စားစားနဲ့ ပိုပြီးအန္တရာယ်များတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ရှာဖွေနေမလားဆိုတာကို တွေးပြီး ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်လာမိတယ်

ကျွန်မတို့ အိမ်နောက်ဘက်က လင်းယုန်နှုတ်သီး ကျောက်ဆောင်ကြီးကို ရှင် မှတ်မိသေးလား

ရှင် အမြဲတမ်း တောင်ပေါ်တက်ပြီး တောရိုင်း ဂိုဂျီသီးတွေကို ခူးတတ်တယ်လေ

ပြီးတော့ ရှင်က အမြဲပြောဖူးတယ်လေ၊ ‘အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာက ဂိုဂျီသီးတွေက ပိုပြီးချိုမြိန်တယ်' ဆိုပြီးတော့လေ၊

ဒါပေမဲ့ ချစ်ခင်ပွန်း၊ အခုအချိန်မှာ ရှင်သာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ အသေးအမွှားလေးတစ်ခုခု ရသွားခဲ့ရင်တောင် ကလေးနဲ့ ကျွန်မအတွက်တော့ ဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ ချိုမြိန်တဲ့အရသာကို ထပ်ပြီး ခံစားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး

ချစ်ခင်ပွန်း၊ အခု ရှင့်ရဲ့ စစ်ဝတ်တန်ဆာတွေက ပိုပြီးတောက်ပလာသလို ရှင့်ရဲ့ တာဝန်တွေကလည်း ပိုပြီးကြီးလေးလာပြီမို့ ကျေးဇူးပြုပြီး သတိရပေးပါ

ရှေ့တန်းမှာ တစ်ယောက်တည်း သတ္တိတွေထုတ်ပြပြီး စွန့်စားတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ရှင့်ရဲ့ အပြန်လမ်းကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေတဲ့ သူတွေ ရှိနေလို့ပါပဲ

ညဘက်ရောက်ရင် အနွေးထည်ထပ်ဝတ်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့နော်၊ တရုတ်ပြည်မဟာတံတိုင်းကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နှင်းခဲတွေ အရမ်းထူထပ်တယ်ဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့ ချောင်းဆိုးရောဂါဟောင်းက အအေးဒဏ်ကို အကြောက်ဆုံးပဲလေ

အိမ်မှာ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်၊ ကလေးတွေနဲ့ ကျွန်မလည်း အရမ်းကို နေလို့ကောင်းပါတယ်

အမေကလည်း ကျွန်မအပေါ်မှာ အရမ်းကိုကောင်းရှာပါတယ်

ဒါကြောင့် ဘာကိုမှ စိုးရိမ်ပူပန်မနေပါနဲ့၊ ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်မက ရှင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာမယ့်နေ့ကို စောင့်မျှော်နေပါတယ်

ချစ်ဇနီး၊ လီရှို့ယွင်”

ဇနီးဖြစ်သူ၏စာကို ဖတ်ပြီးချိန်တွင်တော့ စုန့်ကျစ်ခန်း၏မျက်ဝန်းအစုံ၌ မျက်ရည်စတို့က မြူနှင်းများအလား ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့လေပြီ။

ဇနီးဖြစ်သူ၏စာကြောင်းတိုင်းတွင် သူ့အပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် သူမ၏ အိမ်တွင်းရေးအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍မူ များစွာထည့်သွင်းရေးသားထားခြင်းမရှိခဲ့ရာ ယင်းက သူ့ကို ပိုစိုးရိမ်ပူပန်လာစေ၏။

“ရှို့ယွင်၊ ကိုယ့်ကို ခဏလောက်ထပ်စောင့်နေပေးပါဦး၊ နှစ်သစ်ကူးမတိုင်ခင် ကိုယ် သေချာပေါက်ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်”

ဇနီးဖြစ်သူ၏ စာလေးကို ရင်ဘတ်နှင့်ကပ်ကာ သေချာသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် စုန့်ကျစ်ခန်းက သခင်လေးမုချန်ကျွင်း၏စာကို ဆက်လက် ဖွင့်ဖောက်လိုက်လေ၏။